Een revolutionaire maand

Zoals iedereen hoop ik mijn leven ieder jaar weer een beetje beter georganiseerd te hebben. In januari is daar weinig van gekomen, maar deze maand heb ik, al dan niet noodgedwongen, wat stappen gezet.

Al jaren ben ik niet te spreken over mijn gezichtsvermogen. Al sinds mijn zevende ben ik flink bijziend, maar tot ongeveer een decennium geleden bood een bril uitkomst. Plotseling had ik moeite om met mijn rechteroog het beeldscherm goed te zien. Wat volgde was een periode waarin ik geregeld een nieuwe bril uitkoos, die ik vervolgens nooit droeg omdat ik er alsnog niet goed doorheen kon kijken. Het euforische gevoel van vroeger, als ik de wereld weer haarscherp zag door mijn nieuwe bril, heb ik nooit meer gehad. Het dichtstbij kwam de bril die ik vlak voor mijn afrijden had uitgezocht. Inmiddels is het ding alweer 7 jaar oud en is de beschermlaag van de glazen flink beschadigd geraakt, dus werd het tijd voor een nieuwe.

Na mijn hele leven bij de Hans Anders mijn brillen te hebben gehaald, besloot ik nu naar de Pearle te gaan. Die brillen zijn misschien wel drie keer zo duur, maar dat was het me wel waard als ik eindelijk weer goed kon zien. Vandaag heb ik de bril (plus reservebril) dan eindelijk opgehaald. Het is nog wel wennen, want ik merk dat mijn ogen inmiddels flink moe zijn. In ieder geval kijkt deze bril beter dan de vorige (die ik bijna nooit heb gedragen), maar helemaal perfect is het (nog) niet. In ieder geval is het glas nog onbeschadigd, wat een stuk prettiger kijkt. Hopelijk helpt een scherpere blik me om geestelijk ook weer wat scherper te worden.

Een andere uitgave die ik heb gedaan, is aan een wasmachine. Vorige week schee het ding ermee uit. In de dagen daarvoor vond ik het in de berging, waar de wasmachine en droger staan, al stinken, maar ik had geen idee waar die stank vandaan kwam. Ik hield het maar op een rokende buurman. Dat de machine flink liep te trillen en te schudden bij het wassen van mijn dekbed, was waarschijnlijk een teken aan de wand. Toen ik daarna nog even gauw wat handdoeken wilde wassen, viel het me na een tijd op hoe stil de wasmachine was. Normaal hoort ‘ie na een tijd wild te centrifugeren, maar nu niet. Was ik ‘m vergeten aan te zetten? Nee, de lichtjes brandden nog. Er gebeurde alleen niets. Wel rook ik diezelfde stank als een dag eerder. Toen ik ‘m opnieuw probeerde te starten en er ineens allerlei lichtjes begonnen te branden, wist ik genoeg. De wasmachine was overleden, vermoedelijk door een kapotte lager.

De wasmachine en de droger.

Het deed me denken aan die keer, heel lang geleden, toen de buurvrouw haar kapotte wasmachine liet zien aan mijn moeder en mij. Dat maakte wel indruk op de kleine Jesper. We liepen naar een onheilspellend, donker hok, met daarin de kapotte wasmachine. Een schroeiplek verried dat er onderhuids iets grandioos mis moet zijn gegaan, een beetje alsof je de doodsoorzaak kunt zien bij iemand die ligt opgebaard. Brr…

Ik sms’te meteen m’n moeder dat de wasmachine stuk was. Er moest dus een nieuwe komen, maar waar moet een nieuwe wasmachine aan voldoen? Toen ik vrijdagavond bij m’n ouders was, drukte mijn moeder me op het hart dat ik vooral geen wasmachine van het merk AEG moest kopen. Ze had zelf een magnetron van dat merk en daar was ze absoluut niet over te spreken.

Vandaag zijn we een nieuwe wasmachine en een nieuwe droger uit wezen zoeken. De droger heb ik een paar jaar geleden nog voor een paar honderd euro laten repareren, wat ik toen al zonde vond. Het ding is, net als de wasmachine, al bijna 9 jaar oud en aan vervanging toe. De klep van het waterreservoir is stuk en echt goed droogt ‘ie ook niet meer. Met een nieuwe droger hoop ik in de toekomst dan ook “liters energie” te besparen. Net als nu wilde ik een wasmachine en een droger van hetzelfde merk hebben. Eenmaal raden welk merk het geworden is… De apparaten zullen zaterdag geleverd en geïnstalleerd worden. Geen dag te vroeg, aan de volle wasmand te zien. De portemonnee is ondertussen wel leeg na al deze investeringen…

Koplopers!

BSG begon aan de zesde ronde van de KNSB-competitie in de wetenschap dat het bij winst op Veenendaal de koppositie zou overnemen van EuroParcs / Autovakmeester Schaap, dat ditmaal een vrije ronde had. Na een lange en harde strijd lukte dat met het minimale verschil: 4½-3½.

Op papier heeft Veenendaal een sterk team. Het is nog bijna hetzelfde team dat het tweede voor de coronapandemie verpletterde. De praktijk wijst anders uit, want met 2 matchpunten bivakkeert het team uit het zuidoosten van de provincie Utrecht in de onderste regionen van klasse 2C. Twee gelijke spelen, dat was de oogst van de eerste competitiehelft, waarin het team verder een nipte en een ruime nederlaag leed. Geen toffe score in een competitie waarin de onderste vier teams eruit kunnen vliegen.

Voor BSG stond de koppositie daarentegen op het spel. Als de wedstrijden om 12 uur beginnen, ziet het er aan de meeste borden goed uit voor de bezoekers. Toch zijn de eerste resultaten voor de gastheren. Aan het kopbord heeft Ton een echte Ton-stelling tegen Stefan Bekker, met actief spel en aanvalskansen. Het punt gaat echter naar de tegenstander. Iets met combinaties en hangende stukken.

Niet veel beter vergaat het Ewood aan het bord ernaast tegen generatiegenoot Etienne Goudriaan. Tijdens de partij vergaat hem het lachen snel. In een moeizame Catalaanse partij neemt hij de nodige matige praktische beslissingen, waarna hij ook nog getruct wordt en met de pest in het lijf de pijp aan Maarten moet geven.

Ook tegenvallend is het resultaat aan bord 7, waar Timon op het laatste moment met broer Rein van plaats had geruild. Aanvankelijk ging alles nog goed en nadat hij een paar keer kwaliteitswinst had versmaad, offerde tegenstander Luuk de Man uiteindelijk zelf maar een kwaliteit. Timon speelde wat onbezorgd verder en werd toen slachtoffer van een dubbele aanval op zijn dame en een ongedekte toren.

Zo stond BSG met 3-0 achter en konden de gastheren de champagne al bijna proeven. FM Henk hield de marge intact door Joost Offringa in een vrij saaie partij op remise te houden. Al gauw ging in het Siciliaans de bezem erdoor, totdat er bijna niks meer op het bord stond.

BSG deed wat terug aan bord 5, waar Mark Marcella Gunther versloeg. Hij drukte met al zijn zware stukken op de zwakke pion op d6. Toen zwart de pion probeerde te verdedigen, kostte dat meteen een kwaliteit en de partij. Een mooie opsteker nadat een voedselvergiftiging hem danig parten had gespeeld bij de tienkampen in Wijk aan Zee.

Ook Rein wist te winnen. Tegenstander Erik van den Dikkenberg ging strijdlustig op zijn koning af. Rein verdedigde koelbloedig en ging een beter toreneindspel in. Over zijn techniek zal hij niet helemaal tevreden zijn geweest, maar uiteindelijk loodste hij zijn pluspion naar de overkant.

Een meevaller was dat Judit eveneens wist te winnen. Na een wilde partij bereikte ze een dame-toreneindspel met een pluspion. Tegenstander Matthijs van Dodeweerd begon echter aan haar damevleugel te knagen, waarna alle drie de resultaten mogelijk waren. Hij sloeg de pion op b7 met het verkeerde stuk, waarna de toren op d7 opeens in een gemene kruispenning stond en verloren ging. Zodoende stonden beide teams weer gelijk.

Het slotwoord was voor het Apenhoofd. Tijmen Kampman schotelde hem dezelfde opening voor als Tom Bus anderhalve maand geleden. Ditmaal was hij wat meer op zijn hoede en kreeg hij een prettige stelling. Alleen het afmaken… In de hectische tijdnoodfase slingerde het stellingsoordeel heen en weer, maar uiteindelijk wist de zwartspeler zijn pionnenmassa naar de overkant te loodsen, waarmee hij de matchwinner werd.

Door de zwaarbevochten overwinning nam BSG de koppositie in klasse 2C over. Voor Veenendaal, dat ongeveer hetzelfde meemaakte als BSG bijna precies twee jaar geleden, is het doek al bijna gevallen. Zo dicht liggen winst en verlies bij elkaar.

Veenendaal (2143) – BSG (2163) 3½-4½
1 Stefan Bekker (2280) – Ton van der Heijden (2293) 1-0
2. Etienne Goudriaan (2306) – Ewoud de Groote (2240) 1-0
3. Joost Offringa (2261) – Henk van der Poel (2150) ½-½
4. Tijmen Kampman (2243) – Jesper de Groote (2171) 0-1
5. Marcella Gunther (1901) – Mark Grondsma (2143) 0-1
6. Matthijs van Dodeweerd (2022) – Judit Clopés (2142) 0-1
7. Luuk de Man (2040) – Timon Brouwer (2041) 1-0
8. Erik van den Dikkenberg (2092) – Rein Brouwer (2125) 0-1

BSG heeft de komende ronde vrij en kan met de voetjes op het bureau toekijken hoe de rest het ervan afbrengt. De druk ligt nu bij EuroParcs / Autovakmeester Schaap om de koppositie over te nemen in de wedstrijd tegen De Wijker Toren. Op papier moet dat te doen zijn, maar in de praktijk kan het toch vies tegenvallen.

De langste maand

Januari loopt alweer bijna tegen zijn einde, maar echt veel is er in de eerste maand van 2024 nog niet gebeurd. Hier is het muisstil en ook in mijn leven heeft de tijd een beetje stilgestaan.

Grijze wolkenluchten, miezerregen en af en toe een storm: de Nederlandse winters zijn geen lolletje. Vandaar ook dat januari als de langste maand van het jaar aanvoelt, ondanks dat oktober nog een uurtje langer duurt. Zelf moet ik ook nog uit mijn winterslaap komen. Echte mijlpalen heb ik dit jaar nog niet behaald. Gelukkig zit er de laatste weken weer wat schot in de zaak.

Zo is er na drie maanden eindelijk weer een nieuwe versie van het clubblad uitgebracht. Rijkelijk laat, maar dat kwam ook vanwege mijn vakantie. Daarna kwamen er op de valreep nog meer verhalen binnen, waardoor ik het manuscript na de jaarwisseling naar de voorzitter stuurde. Voor de zekerheid sms’te ik hem dat ik hem had gemaild, omdat hij zijn e-mails bijna nooit leest. Geen antwoord. Na een week besloot ik het naar zowel de voorzitter als de penningmeester te sturen. Laatstgenoemde reageerde aan het eind van de week. Nadat hij de voorzitter had gebeld, kon het clubblad, inclusief een woordje van de voorzitter, dan toch naar de leden doorgemaild worden. Hopelijk laat de volgende editie wat minder lang op zich wachten.

Als fervent theedrinker is een goede theepot absoluut noodzakelijk. Helaas is het vinden van een theepot die de thee goed isoleert en goed schenkt bijna onmogelijk. Een gat in de markt dus. Ik had altijd een theepot die de thee lang warm wist te houden. Helaas schonk het ding voor geen meter en eindigde er doorgaans meer thee naast het glas dan erin. Een paar weken terug had ik er genoeg van en besloot ik een theepot te gebruiken die goed schenkt, maar niet goed isoleert. Daarom ging ik gauw op zoek naar een theemuts. Helaas was de bezorging ervan een ramp. Al snel kreeg ik het bericht dat het ding in de brievenbus was bezorgd, maar dat was helemaal niet zo. Na twee keer de klantenservice van PostNL lastig te hebben gevallen, wist ik nog niks, dus mailde ik maar met de afzender. Die ging er gelijk achteraan en nam telefonisch contact op met PostNL. Ze wisten me te vertellen dat het pakket binnenkort bezorgd zou worden. Dat gebeurde dan ook snel, maar helaas werd het wel in de verkeerde brievenbus gepropt, dus stond er opeens een buurvrouw voor de deur met een enigszins verfomfaaid pakket in haar handen. Weer een strafpunt voor PostNL dus, maar ik heb in ieder geval weer warme thee.

Waar ook weer wat schot in lijkt te zitten, is mijn Formule 1-artikel. Nadat het eerste artikel een paar jaar geleden zonder al te veel problemen werd gepubliceerd (en inmiddels al een citatie heeft), gaat het met de opvolger ervan een stuk moeilijker. Inmiddels ben ik al een paar jaar bezig met de revisie. Voor de vakantie kreeg ik nog een reactie van het tijdschrift, met daarin niet alleen wat tekstuele suggesties, maar moeilijkere vragen over hoe het model gespecificeerd was. Na een hoop uitstelgedrag heb ik me er uiteindelijk toe kunnen zetten om het paper waar nodig te herschrijven en mijn hulplijn in te schakelen. Inmiddels heeft zij gereageerd en dus houd ik de hoop dat ik het artikel binnenkort naar de drukker kan sturen.

Met het lengen van de dagen lijkt er weer wat vaart in mijn leven te zitten. Dat is de oogst van deze maand, de maand waarin mijn opa 100 zou zijn geworden als hij niet enkele dagen voor zijn 72e verjaardag was overleden. Binnenkort wordt de schaakcompetitie hervat en begint het echte leven weer. Hopelijk ben ik dan weer scherp en wakker, want dat was ik voor de winterstop niet. Een nieuwe bril zou daar wellicht bij kunnen helpen. Na zeven jaar zitten de glazen van mijn huidige bril barstensvol kleine beschadigingen, waardoor ik er niet meer lekker doorheen kan kijken. Volgende week hoop ik een nieuwe uit te kunnen zoeken. Het zijn kleine stapjes, hopelijk op weg naar iets moois.