Barre tijden voor BSG

BSG heeft wat ongelukkig verloren van Max Euwe 2. In de drukke Euwezaal wonnen de bezoekers met het kleinst mogelijke verschil, nadat BSG er lange tijd nog met de zege vandoor leek te gaan.

Vorig jaar trof BSG zowel het eerste als tweede team van Max Euwe. Nadat het eerste team in Enschede vrij overtuigend werd verslagen, bood het tweede in Bussum veel meer weerstand. Laat dit jaar nou net het tweede team in dezelfde klasse als BSG spelen. Een ongelukkige loting voor BSG? Misschien niet, want het eerste van Max Euwe staat aan kop in hun klasse!

De bezoekers hadden wat reserves moeten doorschuiven naar hun tweede. Grappig genoeg leverde dat aan twee borden dezelfde tegenstanders op als vorig jaar, zij het met verwisselde kleuren. Aan het tweede bord trof Ton wederom Hans Plasman, terwijl ik twee borden verderop wederom tegen de naar het tweede team gedegradeerde Raoul van de Oudeweetering mocht.

De wedstrijd begon nog goed voor BSG. Aan het derde bord kreeg Henk 1.b3 voor zijn kiezen, maar daar wist hij wel raad mee. Al gauw had hij de jeugdige Amin Shakya materiaal afhandig gemaakt en kreeg hij een hand. Heel lang hield die voorsprong geen stand. Het is weer de tijd van het jaar waarin Ton kwistig met cadeaus strooit (zo kreeg iedereen na afloop een aantal boeken), maar op het bord besloot hij zelf een pion mee te graaien. Hij moest het meteen bezuren, want nadat zijn koning op f2 moest schuilen, offerde Plasman op d4 dat vanwege de slechte positie van de koning niet kon worden aangenomen. Er ging ergens materiaal verloren en dus verloor Ton een jaar nadat Mark zijn rating had gejinxt.

Mark verloor wederom, ditmaal van Luc Compagnie. In een Caro-Kann kreeg hij al gauw een dubbelpion, maar waar die dubbelpion soms zowel in defensief als offensief opzicht goed werk doet, was het hier gewoon een positionele handicap en werd hij vrij soepeltjes weggeschoven. Ook teamleider Timon moest weer in het stof bijten. Tegen Jasper de Jong leek hij aan het laatste bord een leuke stelling te hebben, maar uiteindelijk was het resultaat hetzelfde als in de eerdere drie partijen dit seizoen.

Tot overmaat van ramp liet Ewoud aan het hoogste bord een goede stelling in remise verzanden tegen ‘dud’ Thomas van Veelen en daarmee stonden de bezoekers al op matchpoint. Gelukkig waren er nog drie goede stellingen over, dus kon BSG nog winnen.

Als eerste won Judit. Zoals vaak stond ze na de opening wat onder druk, maar in tegenstelling tot de rest van het team beschikt ze over een jaloersmakend uithoudingsvermogen. Zou dat de reden zijn dat vrouwen langer leven dan mannen? Ton Ellenbroek raakte langzaam maar zeker de draad kwijt en kon toen met zijn plasje naar de dokter.

Zelf deed ik ook verwoede pogingen om Van de Oudeweetering, net als vorig jaar, pootje te haken. Maar wat was hij taai! Ondanks een manmeersituatie en het publiek als twaalfde man wist ik het net niet te vinden. Een oude voetbalwijsheid zegt dan dat de bal in het andere doel belandde en zo geschiedde.

Daarmee speelde Rein alleen nog maar om de eer tegen Maarten Vinke. Het was de partij die eigenlijk als eerste klaar had moeten zijn, maar na een volkomen mislukte opening wist de zwartspeler nog een belabberd eindspel te bereiken. Net nadat de bezoekers de punten in de tas hadden, gaf ook hij zich maar over.

Door de zege gaat Max Euwe 2 BSG voorbij op de ranglijst. Doordat En Passant nog dikker verloor (van Meppel), blijft BSG vijfde. Wel mag het over drie weken op bezoek bij Assen, dat door het verlies van LOS bij SOPSWEPS nu de trotse koploper is. In de vorm waarin BSG momenteel verkeert, zullen ze hoogstwaarschijnlijk ook als koploper de winterstop in gaan. Voor BSG dreigt daarentegen een gevecht met de rode streep.

BSG (2148) – SG Max Euwe 2 (2093) 3½-4½
1. Ewoud de Groote (2224) – Thomas van Veelen (2136) ½-½
2. Ton van der Heijden (2225) – Hans Plasman (2123) 0-1
3. Henk van der Poel (2201) – Amin Shakya (1993) 1-0
4. Jesper de Groote (2196) – Raoul van de Oudeweetering (2158) 0-1
5. Judit Clopés Llahi (2178) – Ton Ellenbroek (2056) 1-0
6. Rein Brouwer (2152) – Maarten Vinke (2126) 1-0
7. Mark Grondsma (2087) – Luc Compagnie (2057) 0-1
8. Timon Brouwer (1921) – Jasper de Jong (2092) 0-1

Om dit verslag op een positieve noot te eindigen: de andere twee teams van BSG haalden wel punten binnen. Het tweede speelde gelijk tegen HSG, terwijl het derde een broodnodige overwinning behaalde op Caïssa 5.

Slecht, slechter, subliem

Lando Norris heeft in Brazilië een megaslag geslagen in de titelstrijd. De olijke Brit won zowel de sprint- als de hoofdrace, terwijl teamgenoot Oscar Piastri niet verder kwam dan een vijfde plaats. Max Verstappen hield de schade beperkt met een vierde plaats in de sprintrace en een derde in de hoofdrace.

In Mexico nam Lando Norris het momentum over van Max Verstappen, die heel sterk uit de zomerstop was gekomen. In Brazilië gaat hij op dezelfde voet verder, terwijl Verstappen al vanaf de aftrap moeilijkheden ondervindt. In de ene trainingssessie voor de sprintkwalificatie weet hij geen geweldige afstelling voor zijn Red Bull te vinden. Verder dan een zesde tijd komt hij niet, terwijl Norris de pole pakt en Oscar Piastri derde is. De Australiër wordt gesandwicht door de Mercedes van Kimi Antonelli en George Russell. De verrassende nummer 5 is Fernando Alonso.

Als de sprintrace een dag later op een vochtige baan van start gaat, steekt Verstappen Alonso meteen voorbij. In de eerste vijf ronden weten de coureurs met succes de verraderlijke omstandigheden op Interlagos te trotseren, maar dan gaat het opeens helemaal mis als Piastri bij het uitkomen van bocht 3 in de muur vliegt. Vervolgens doen Nico Hülkenberg en Franco Colapinto hetzelfde en wordt de race afgebroken. Wonder boven wonder kan Hülkenberg nog verder en kan hij achteraan aansluiten als de race wordt herstart.

Bij de herstart krijgt Verstappen Alonso weer op zijn dak. Nadat hij de aanval ternauwernood heeft afgeslagen, rijdt hij hard weg bij de Spanjaard, die de Ferrari’s van Charles Leclerc en de slecht gekwalificeerde Lewis Hamilton op zijn dak krijgt. Hij houdt lange tijd dapper stand, maar tegen het eind van de race moet hij toch buigen. Vooraan komt Norris, die bij de hervatting naar de zachte banden was gewisseld, steeds meer onder druk van Antonelli te staan.

Uiteindelijk trekt hij de overwinning toch over de streep, ook omdat Gabriel Bortoleto bij het ingaan van de laatste ronde de macht over het stuur verliest en met een noodgang de vangrails in verdwijnt als hij Alexander Albon wil inhalen. De Britse Thai heeft een stuk voorvleugel onder zijn auto en valt naar de laatste plaats terug, terwijl de koplopers het vanwege de gele vlaggen rustig aan moeten doen op het laatste rechte stuk. Norris wint voor de Mercedes van Antonelli en Russell, terwijl Verstappen vierde wordt.

Niet tevreden over de sprintrace besluit Red Bull het in de kwalificatie voor de hoofdrace over een andere boeg te gooien. Met een sterk gewijzigde afstelling hoopt Verstappen nu wel om de pole mee te strijden, maar hij komt bedrogen uit. De auto ligt als een dweil op de weg, waardoor de Nederlander niet verder komt dan een zestiende tijd. Norris domineert op zijn beurt in alle sessies en eist weer de pole op, wederom voor Antonelli. Leclerc zit er ditmaal beter bij met een derde plek voor Piastri. Russell wordt op zijn beurt gesandwicht door de Racing Bulls van Isack Hadjar en Liam Lawson.

Voor de race besluit Red Bull opnieuw de afstelling van Verstappens bolide onder handen te nemen. Tevens laat hij een nieuwe motor installeren, waardoor hij vanuit de pitstraat aan de race moet deelnemen, net als de pal achter hem gekwalificeerde Esteban Ocon. Het betekent dat Colapinto en Yuki Tsunoda in de andere Red Bull een startrij opschuiven, net als Bortoleto, die door zijn crash in de kwalificatie niet in actie kon komen.

De hoofdrace voor Bortoleto begint zoals zijn sprintrace geëindigd was, want als hij Lance Stroll in de openingsronde buitenom probeert in te halen, eindigt hij in de baanafzetting. Nog voordat de safetycar op de baan op komt, rijdt Hamilton op start/finish knullig zijn voorvleugel aan puin op Colapinto, waardoor hij naar de pits moet. Tsunoda besluit om de een of andere reden hetzelfde te doen.

Bij de herstart spuit Norris ervandoor, terwijl Antonelli zowel Leclerc als Piastri langszij ziet komen. De Australiër stuift met blokkerende wielen de eerste bocht in en kleunt vol op Antonelli, die hem maar weinig ruimte geeft. De Mercedes krijgt een oplawaai en spint tegen Leclerc aan. Daarbij breekt de linker voorwielophanging van de Ferrari en dus moet de Monegask zijn gebutste bolide langs de kant van de baan parkeren, waarna de virtuele safetycar uitrukt.

De neutralisatie is een geluk voor een ongeluk voor Verstappen, die een lekke band blijkt te hebben. Hij wisselt zonder al te grote tijdsverliezen zijn harde banden in voor een set mediums. Op de gele banden rijdt hij na de hervatting meteen de snelste raceronde. Al snel heeft hij de staart van het veld bijgehaald, met daarin ook Hamilton. Hij krijgt de enig overgebleven Ferrari vrij eenvoudig te pakken, waarna Hamilton al gauw zijn harde banden inwisselt in de ijdele hoop op de mediums een beter tempo te rijden.

Verstappen werkt zich vervolgens geduldig door de achterhoede heen. Hij krijgt nog wat plekjes cadeau als de coureurs in de subtop vroeg hun zachte banden in komen wisselen voor de superieur geachte mediums. Vervolgens wordt Piastri op de bon geslingerd voor het veroorzaken van het ongeluk bij de herstart. De Australiër krijgt een tijdstraf van tien seconden en daarmee komt zijn tweede plaats op de tocht te staan.

Vooraan is de op zachte banden vertrokken Antonelli de eerste coureur die naar de pits gaat, waardoor Verstappen alweer vierde is. Door Norris’ pitstop ligt hij zelfs even derde, maar op nieuwe banden gaat de McLaren hem vrij eenvoudig weer voorbij. Vervolgens stoppen Russel en Verstappen. McLaren laat Piastri nog heel lang op zijn mediums doorrijden. Halverwege de race duikt hij de pits in om zijn straf uit te zitten en om een set zachte banden om te laten leggen. Hij hervat de race pas als zevende.

Op zijn nieuwere banden gaat hij gauw voorbij Lawson, waarna hij de vijfde plek in handen krijgt als de subliem rijdende Oliver Bearman zijn tweede pitstop van de middag maakt. Het gat naar de voor hem liggende Russell en Verstappen krijgt hij niet dichtgereden. Samen jagen de twee Antonelli op, die de prijs betaalt voor zijn vroege bandenwissel en aftrapt voor de tweede serie pitstops in de kopgroep. Teamgenoot Russell duikt kort daarna de pits in om zijn zachte banden weer voor de mediums te vervangen. Als Norris even later hetzelfde doet, ligt Verstappen aan de leiding.

De vreugde is van korte duur, want nadat Piastri zijn tweede pitstop van de middag maakt, haalt Red Bull Verstappen ook nog een keer de pits in. Hij krijgt een set zachte banden mee en blijft Piastri voor, waarna hij jacht maakt op de twee Mercedes.

Het gat naar Russell rijdt hij vrij eenvoudig dicht. Als hij eenmaal DRS heeft, gaat Russell gauw voor de bijl. Antonelli blijkt een hardere noot om te kraken. Rondenlang heeft Verstappen DRS, maar de Italiaan is niet van plan mee te werken, ondanks dat hij zich hier en daar een foutje permitteert. Achter hen heeft Russell Piastri op zijn dak gekregen.

De Mercedes halen het uiteindelijk net. Achter de onbedreigde winnaar Norris wordt Antonelli knap tweede, voor Verstappen, die in de hoofdrace eindelijk een snaarstrak afgestelde bolide had en de schade zowaar nog beperkt had gehouden. Piastri wordt achter Russell vijfde en loopt weer averij in het kampioenschap op.

Best of the rest is de eenzame Bearman, terwijl Lawson met een hele sliert auto’s op zijn staart zevende wordt. Bij het sluiten van de markt weet Hadjar Hülkenberg te verschalken, waardoor hij pal achter zijn teamgenoot als achtste over de streep komt. Het laatste puntje gaat naar Pierre Gasly voor het geplaagde Alpine.

Net buiten de punten eindigt Albon, die nog wel het genoegen smaakt de snelste raceronde te rijden. De vanuit de pits gestarte Ocon wordt twaalfde, voor Carlos Sainz in de andere Williams. De achteruitrijdende Alonso wordt teleurstellend veertiende voor Colapinto en teamgenoot Stroll. Tsunoda wordt zeventiende en laatste na een race vol tijdstraffen, maar eindigt nog wel in de lead lap. Naast Bortoleto en Leclerc zag ook Hamilton de finishvlag niet omdat zijn auto toch te veel schade had opgelopen.

Door zijn overwinningen breidt Norris zijn voorsprong op Piastri uit naar 24 punten. Verstappen volgt op nog eens 25 punten en weet dat hij een wonder nodig heeft om kampioen te worden. Over 2 weken mogen ze in Las Vegas weer vol aan de bak om Norris het vuur aan de schenen te leggen.

Het kan dus wel

De D66 die de verkiezingen wint, wie had dat gedacht? Inmiddels heeft Nederland alweer een week aan kunnen wennen aan het idee dat Rob Jetten waarschijnlijk de nieuwe premier wordt van een sterk verdeeld Nederland.

Het was deze eeuw nog niet voorgekomen dat een linkse partij in Nederland de Tweede Kamerverkiezingen won. De PvdA kwam dichtbij in 2003, 2010 en 2012, maar kwam steeds net tekort en werd in 2017 keihard afgestraft voor het meewerken aan het afbraakbeleid van Rutte II. Vanaf dat moment ging het met de linkse partijen bergafwaarts. 2 jaar geleden haalden ze samen niet meer dan 47 zetels, een score die de PvdA in de jaren ’80 in haar eentje al haalde. Veel meer dan wolk kleine linkse partijen bleef er niet meer van over. Dat veranderde allemaal op 29 oktober, toen de D66 de grootste partij werd.

De score van de D66 was opmerkelijk te noemen, omdat de partij 2 jaar geleden flinke klappen had gekregen en er tot aan de campagne van herstel nauwelijks sprake was. Doordat Geert Wilders afzegde, mocht Rob Jetten te elfder ure opdraven bij het eerste verkiezingsdebat en dat deed hij met verve. Zijn optimistische toon sloeg aan en plotseling kreeg de D66 de wind vol in de zeilen. De stijging in de peilingen maakte zijn partij aantrekkelijker voor strategische stemmers, waar de D66 in het stemhokje de vruchten van plukte.

Desondanks haalde de D66 maar een kleine 30.000 stemmen meer dan de PVV, die de tweede partij bleef, ondanks dat ze in het jaar dat ze aan de macht waren helemaal niks bereikt hadden, behalve dan dat ze het kabinet hadden opgeblazen. Geert Wilders kon de Nederlandse Sabotageclub daarvan nog met succes de schuld geven. De partij, die pas twee jaar geleden werd opgericht door Pieter Omtzigt en toen meteen rond de 30 zetels werd gepeild, kreeg onder leiding van Eddy van Hijum zelfs nog minder stemmen dan BIJ1 en haalde geen enkele zetel. Het hooi is op en de koe is dood. Dat het uit de Kamer verdwijnen niet meteen niet de doodsteek voor de partij hoeft te betekenen, bewees 50PLUS, dat 2 zetels wist te bemachtigen nadat het in 2023 de kiesdrempel niet had gehaald.

Het verval van de PVV leek vooral door de raadselachtige campagnetactiek te komen. Net als in 2017 koos Wilders voor onzichtbaarheid en die tactiek legde hem duidelijk windeieren. Wat waarschijnlijk ook meespeelde, is dat de VVD de eenmanspartij ditmaal wel als coalitiepartner uitsloot. Na een tamelijk desastreus begin van de campagne wist Dilan Yeşilgöz er nog een sterke eindsprint uit te persen en dat is knap te noemen. Meestal wordt de toon al vroeg in de campagne gezet en is het bijna onmogelijk om uit de negatieve spiraal te komen, zie Wouter Bos in 2006, of Emile Roemer in 2012. Dat de liberalen maar 2 zetels hoefden in te leveren werd met groot gejuich ontvangen.

Geen gejuich was er bij GroenLinks/PvdA, dat het als de grootste oppositiepartij van een impopulair kabinet voor elkaar kreeg om zetels te verliezen. Ook een prestatie. Het idee van de op handen zijnde fusie was dat de partij massaal strategische stemmen van andere linkse kiezers zou opzuigen, waardoor Frans Timmermans het torentje in zou gaan (1 + 1 = 3). Het pakte anders uit, want door de opmars van de D66 verloor de fusiepartij zelf een heleboel strategische stemmen. Ongeveer 1 op de 5 GroenLinks/PvdA-kiezers besloot op het laatste moment op de D66 te stemmen. Dat kostte de combinatie zo’n 5 zetels, waardoor het op 20 zetels bleef steken en Timmermans meteen zijn biezen pakte. Inmiddels lijkt het resultaat van de fusie vooral dat de PvdA zichzelf heeft opgeheven (1 + 1 = 1).

Henri Bontenbal kan meepraten over eigen doelpunten. Nadat hij er eigenhandig voor had gezorgd dat het CDA weer kleur op de wangen kreeg na de desastreus verlopen verkiezingen van 2 jaar geleden, verloor hij in de campagne wat van zijn glans. Als leider van een middenpartij moest hij oppassen niet te veel de linkse of rechtse kiezers voor het hoofd te stoten. Dat leek redelijk te lukken, totdat hij een ondoordachte uitspraak deed over homoseksuele leerlingen op religieuze scholen. Weg torentje. Toch overheerste de tevredenheid, omdat het CDA van 5 naar 18 zetels steeg, waarmee het de kleinste grote partij werd. Bovendien lijkt de partij onmisbaar in een nieuwe coalitie.

Eveneens een goede comeback maakte Ja21, dat 2 jaar geleden bijna was weggevaagd, om nu met 9 zetels terug te komen. Dat succes lijkt in ieder geval voor een deel te kunnen worden toegeschreven aan de overstap van PVV-staatssecretaris Ingrid Coenradie. De partij van Joost Eerdmans lijkt bovendien kandidaat voor regeringsdeelname nu de VVD GroenLinks/PvdA heeft uitgesloten. In het spoor van Ja21 ging Forum voor Democratie mee, waar Тьерри Боде een stapje terug deed om ruimte te maken voor Лидевей Де Фос. Het ene dier voor het andere dus, maar het had wel succes, want de partij steeg van 3 naar 7 zetels.

De BBB levert in en komt op 4 zetels uit, waarmee het net iets groter is dan de andere nichepartijen, zoals DENK, dat precies hetzelfde deel van de stemmen binnenharkte als 2 jaar geleden, en de SGP. Ouwehands Dierenpark bleef eveneens op 3 zetels steken, ondanks weer een ingenieuze zelfvernietiging voor de verkiezingen. Ditmaal besloot een aantal leden zich af te splitsen en de partij Vrede voor Dieren op te richten. De andere VVD behaalde geen zetel. Samen haalden de Partij voor de Dieren en VvD evenveel stemmen als de PvdD in 2023.

De ChristenUnie bleef onder leiding van Mirjam Bikker ook stabiel op 3 zetels, terwijl de SP weer opnieuw een verkiezingsnederlaag leed. De partij van Jimmy Dijk werd bijna helemaal leeggetrokken door de D66, en mocht nog van geluk spreken dat het de laatste restzetel kreeg. Hetzelfde overkwam Volt, dat opnieuw een zetel inleverde, waardoor “kleine jongen” Laurens Dassen binnenkort in zijn eentje de enige echte Europese partij in Nederland mag vertegenwoordigen.

De onderstaande grafiek geeft het verloop van de peilingen tussen de Tweede Kamerverkiezingen van 2023 en 2025 weer. Hiervoor heb ik de peilingen van Maurice de Hond gebruikt, omdat die redelijk accuraat bleken en ook geen last hadden van de vreemde en onverklaarbare verschuivingen bij de peilingen die steeds in de media opdoken.

Peilingen tussen de Tweede Kamerverkiezingen van 2023 en 2025 per maand. Per maand is steeds de peiling rond de 20e van de maand weergegeven (indien beschikbaar). Bron: Wikipedia.

Te zien is hoe de aanhang van NSC geleidelijk aan is weggesmolten, terwijl in dezelfde periode de aanhang van het CDA groeide. Verder is te zien dat de VVD het direct na de verkiezingen heel slecht deed en dat deze virtuele zetels vooral naar de PVV gingen, dat begin 2024 rond de 50 zetels werd gepeild. Inmiddels is de PVV ten opzichte van dat hoogtepunt gehalveerd. Een deel van de kiezers stapte over naar de VVD, een ander deel naar Ja21 en FvD. Aan de linkerkant van het spectrum is goed te zien hoe de D66 de andere linkse partijen heeft opgegeten. Al met al groeide links iets ten koste van de middenpartijen (het CDA haalde minder stemmen dan NSC 2 jaar geleden), terwijl (nationalistisch) rechts stabiel bleef.

In ieder geval lijkt het erop dat Nederland voor het eerst een homoseksuele premier krijgt, iets wat in 2002 eventueel had kunnen gebeuren. Onduidelijk is nog welk kabinet Rob Jetten mag leiden. Doordat de VVD GroenLinks/PvdA heel fanatiek uitsluit, lijkt hij veroordeeld te zijn tot Ja21, een partij die ideologisch bijna de volledige tegenpool is van de D66. Het betekent ook dat de D66 als progressieve partij in een kabinet met alleen maar conservatieve partijen zit, waardoor ze hun idealen waarschijnlijk maar nauwelijks kunnen verwezenlijken, wat niet heel aanlokkelijk is. Bovendien heeft die regering geen meerderheid in de Tweede Kamer, om maar te zwijgen over de Eerste Kamer.

De tijd zal moeten leren of de VVD haar blokkade opgeeft, zodat er een kabinet kan worden gevormd met 4 van de 5 grote partijen. Zou het anders niet een idee zijn om een minderheidskabinet zonder de VVD te hebben? De liberalen zijn al ruim 15 jaar onafgebroken aan de macht geweest, maar om nou te zeggen dat ze het land er beter op hebben gemaakt… niet echt. In ieder geval zal Wouter Koolmees binnenkort blaren op zijn tong hebben, hetzij van het praten, hetzij van te hete koffie, in de hoop de neuzen van voldoende fractievoorzitters dezelfde kant op te laten wijzen. Zou hij de oorzaak van de blokkades op het spoor zijn, of is hij nog niks wijzer? Het lijkt nog een hele klus, maar hij mag zich laten leiden door de campagneleus van zijn eigen partij. Het kan wél.

Familieschaak in Bunschoten

BSG heeft in de derde ronde van de KNSB-competitie opnieuw een uitwedstrijd met het kleinst mogelijke verschil gewonnen. Ditmaal was En Passant in Bunschoten het slachtoffer.

Traditioneel is En Passant een lastige tegenstander voor BSG. Anderhalf jaar geleden kwam BSG niet verder dan een gelijkspel, ondanks dat de gastheren destijds al gedegradeerd waren en BSG voor het kampioenschap vocht. Dit seizoen was En Passant bij de rentree in de tweede klasse met twee zeges begonnen en tussendoor had BSG ook nog het kampioenschap in de SOS-competitie aan de Bunschotenaren verspeeld. BSG was dus gewaarschuwd en een gewaarschuwd team telt voor twee.

De wedstrijd draaide uit op een gevecht tussen de twee Vedders en de twee Reichardts (er zijn er nog meer, maar slechts twee van de vier waren ditmaal van de partij) aan de ene kant en de twee Brouwers en de twee De Grootjes aan de andere kant. De voor BSG belangrijke vraag was waar de Vedders zouden zitten. Aan de middelste borden, zo bleek, wat betekende dat BSG aan de hoogste borden het verschil moest maken.

Het eerste klaar was het laatste bord, waar Johannes Kossen en Rein een slaapverwekkende partij op de mat legden. Net op het moment dat Rein beter kwam te staan, accepteerde hij vreemd genoeg wits remiseaanbod.

De andere partijen waren interessanter en omdat ze op liveborden werden gespeeld, kan ik voor de verandering wat interessante momenten uitlichten. Wie er als eerste klaar was, weet ik niet, dus zal ik de borden maar aflopen.

Aan het eerste bord was Judit gezet. Net als een half jaar geleden in die SOS-wedstrijd, mocht ze tegen Robin Reichardt, maar dan met verwisselde kleuren. Het resultaat was hetzelfde, maar waar ze in mei de enige van het team was die won, was ze dat nu zeker niet! Al gauw kwam er een stelling met ongelijke lopers op het bord, waarin ze steeds beter kwam te staan. Vooral de volgende manoeuvre vond ik mooi:

Judit – Robin Reichardt, stelling na 16…Lg6

Hier activeerde Judit haar toren met 17.Ta5! f5 18.Td5. Zo, die zit. Na nog wat paardmanoeuvres ging het ding op f5 eraf, waarna zwart zijn paard ook meteen verloor. Op het eind verloor hij ook nog eens zijn dame door een familieschaakje. Dat ging dus soepeltjes.

Iets minder overtuigend was de overwinning van Ton op William van de Groep aan het bord ernaast. De witspeler had een erg ongelukkige hand in de partij, maar toch ging het pas echt mis nadat Ton contact had gemaakt met wits centrum.

William van de Groep – Ton, stelling na 17…f5

18.Pd5? was een slag in de lucht na 18…Df7. Wit vervolgde met het matige 19.Pf4?! g5 20.Pxh5 Dxh5 21.f4 Pf3+ 22.Kh1? fxe4 23.Dc4+ Kh8 24.Dxe4 Lxh3 en zwart won. Beter was 18.f4!? Pf7 19.e5!, met het idee de g-pion te offeren. Na 19…Pxg3 is 20.Pd5 wel goed, omdat de dame dan niet meer naar f7 kan.

Eveneens een makkelijke middag had Ewoud aan het derde bord tegen clubgenoot Sjoerd Drent. In een Aljechin draaide hij al gauw de duimschroeven aan.

Ewoud – Sjoerd Drent, stelling na 18.Pg5

Bijna al wits stukken zijn in de aanval, terwijl zwart bijna geen verdedigers heeft. De zwartspeler hoopte op de damevleugel nog wat tegenspel te organiseren en sloeg op a4: 18…bxa4. Ewoud sloeg na enig nadenken terug met de pion: 19.bxa4, maar de vraag is natuurlijk of 19.Dh5 niet meteen wint. Daar lijkt het wel op: 19…h6 20.Tg3 en zwart heeft een probleem. Slaan op g5 opent de h-lijn voor wits stukken en komt niet in aanmerking. Als zwart stoïcijns pionnen blijft pakken op de damevleugel met 20…axb3 volgt 21.Ph3! met niet alleen de dreiging op h6 te slaan, maar ook om op g7 te offeren als zwart die eerste dreiging uit de stelling haalt met 21…Kh7. 22.Txg7+ Kxg7 23.Lxh6+! Kh7 24.Lxf8+ herstelt het materiële evenwicht, waarna wits aanval onverminderd doorgaat. Ewouds zet was wel praktischer, want hij won in het vervolg zonder al te veel rekenwerk.

Timon had bijna de 4-0 aan de hoogste borden gemaakt tegen de oudste van de twee Vedders.

Richard Vedder – Timon, stelling na 10…g5

In plaats van het profylactische 11.Pd2 besloot wit tot de mysterieuze torenzet 11.Tb1? Timon reageerde natuurlijk met 11…g4 12.Ph4 Pb6! 13.Le2 gxh3 14.g3 en zwart heeft een aanval tegen wits koning, terwijl wit aan de andere kant nog niks voor elkaar heeft gekregen. Helaas besteedde Timon daarna veel bedenktijd aan een speculatief paardoffer en dat brak hem later op. Nadat hij zijn voordeel was kwijtgeraakt, bleef hij geforceerde zetten spelen en vocht hij zichzelf steeds harder naar een nederlaag. Zonde!

Hetzelfde kon gezegd worden over de partij van Henk. Spelend tegen zijn naamgenoot, de ouder ogende Vedder, had hij een plusje na de opening. Hij besloot zijn toren via de h-lijn te activeren en werd toen lelijk verrast door een gekke pionzet.

Henk – Henk Vedder, stelling na 15.Th3

Hier kwam 15…f5!? De pointe is dat zwart na 16.exf6 (en passant!) e5 een kwaliteit wint. Dat is niet het hele verhaal, want na 17.Dc4 Dxc4 18.Lxc4 Lxh3 19.fxg7 Thg8 20.gxh3 staat wit gewoon veel beter. Zwarts paard staat in een rare penning en zwart kan niet eens goed de g-pion elimineren: 20…Txg7 21.Lxh6 Tgd7 22.Lg5 kost een kwaliteit. Helaas deed Henk, die een slome dag leek te hebben, timide 16.De2?! en kwam na 16…Lc6 17.Ta3 Td7 18.Le3? Pxe3 19.Dxe3 Txd1+ 20.Kxd1 Td8+ 21.Td3? Txd3+ 22.cxd3 Db4 verloren te staan. Zwart wint een pion en de tegenaanval 23.Dg3 faalt op 23…Dxb2 en wit moet al iets tegen 24…La4+ en mat doen. Henk probeerde nog 23.Kc2, maar na 23…Dxh4 duurde de partij niet lang meer.

Zelf speelde ik tegen bijna-naamgenoot Jasper Reichardt een van mijn beste partijen van de laatste tijd. Goed de theorie gevolgd in de opening en daarna het juiste plan gevonden. Het cruciale moment was dit:

Jasper Reichardt – Jesper, stelling na 15.Lxe4

Wit heeft zojuist op e4 een stel paarden geruild. Ik was hier een beetje bang voor wits lopers. Ik wilde voorkomen dat wit zijn zwartveldige loper zou activeren, dus speelde ik 15…Pa5 16.Td1 c4! Die loper blijft voorlopig passief. Ik heb hier nog een tijd zitten kijken naar 17.d5 Pb3 18.d6?! Pxa1 19.dxc7 Pxc2 20.Td8, maar dat is onzin. Zwart heeft meerdere winsten, maar 20…Le6 is het overtuigendst. Wit kan niet en op b7 slaan en op c2. 21.Txa8 Txa8 22.Lxb7 Tc8! (niet gezien dat het zo sterk zou zijn) 23.Lxc8 Lxc8 wint dan gewoon. Het paard ontsnapt via a1 of e1. In plaats daarvan kwam 17.Tb1 Pb3 18.Ld5 Le6 19.Lxe6 Txe6 20.d5 Ta6!? Voorkomt dat wit zijn loper gaat activeren met a3-a4. Zwart heeft een goed paard tegen een slechte loper en staat beter. In de tijdnoodfase wist ik dit zonder echt brokken te maken in een punt om te zetten.

Aan de andere kant ging het helaas ook mis. Mark was tegen Gerben van Pel wat beter komen te staan en na zwarts volgende zet kwamen zijn stukken er geweldig uit.

Mark – Gerben van Pel, stelling na 17.dxe4

Wit dreigt het paard in te sluiten met 18.c3 en om dat te voorkomen kan zwart ruimte maken voor het paard met 17…b4 of 17…Pe7. In plaats daarvan creëerde hij een gat op d5 met 17…e5? Mark profiteerde meteen: 18.c3 Pe6 19.f5! Pc7 20.Pe3. Zwart stribbelde tegen met 20…Lh6 21.Td1 Pd4!? 22.Dd3 c4!?, maar na 23.Dd2! valt d6 uiteindelijk. Mark ging voor het eveneens veelbelovend ogende stukoffer 23.Pxc4?, maar dat was niet duidelijk na 23…bxc4 24.Dxc4+ d5! 25.exd5 Pxf5 en zwart staat een stuk tegen twee pionnen voor.

Mark – Gerben van Pel, vervolg

Daarmee was hij er nog niet, want er kwam 26.d6+ Pe6 27.d7. Dat zou toch genoeg moeten zijn? Nee! 27…Lxd7 kan gewoon! Hier bood de zwartspeler Mark wat te drinken aan, een duidelijk teken dat hij dacht dat hij het ergste achter de rug had. Helaas was dat maar al te waar, want na 28.Ta7 kwam 28…Dc8!, een ontpenning met tegenaanval op de dame. En passant wordt het paard op e6 nogmaals gedekt, zodat de loper op de volgende zet weggespeeld kan worden. Soms zit ook werkelijk waar alles tegen. Als toetje werd Marks koning midden op het bord matgezet.

Daarmee stokte de score voor BSG op 4½ punt en bleek die remise van Rein goud waard te zijn. Veel schoot BSG er overigens niet mee op, want het bleef vijfde, op een bordpunt van de gastheren en een half bordpunt van SOPSWEPS, dat met 5-3 van Assen verloor. Over drie weken speelt BSG weer thuis, dan tegen het tweede team van Max Euwe, dat vorig jaar ook maar nipt verslagen werd. Het zal dan druk worden in het Denksportcentrum, waar BSG 2 en 3 ook van de partij zullen zijn. Beide teams kregen in de derde ronde met 6½-1½ klop en zullen dus iets goed te maken hebben.

En Passant (2073) – BSG (2148) 3½-4½
1. Robin Reichardt (2029) – Judit Clopés Llahi (2178) 0-1
2. William van de Groep (1983) – Ton van der Heijden (2225) 0-1
3. Sjoerd Drent (1962) – Ewoud de Groote (2224) 0-1
4. Richard Vedder (2261) – Timon Brouwer (1921) 1-0
5. Henk Vedder (2361) – Henk van der Poel (2201) 1-0
6. Jasper Reichardt (1972) – Jesper de Groote (2196) 0-1
7. Gerben van Pel (2006) – Mark Grondsma (2087) 1-0
8. Johannes Kossen (2013) – Rein Brouwer (2152) ½-½