BSG doet in Groningen een zwak 2025 in een keer vergeten

Voor het eerst in drie maanden heeft BSG 1 weer een KNSB-wedstrijd gewonnen. De verre uitwedstrijd tegen het Groningse Spassky’s, dat enkele vaste krachten moest missen, werd gelijk met 6-2 gewonnen, waardoor BSG naar de vierde plek oprukte in klasse 2A.

Maar weinig spelers van het eerste achttal van BSG zullen met genoegen op het kalenderjaar 2025 terugkijken. In het begin van het jaar werd er met veel moeite van degradatiekandidaten gewonnen en bij de start van het nieuwe competitieseizoen ging het niet veel beter. Het jaar werd afgesloten met nederlagen tegen Max Euwe en koploper Assen. Doordat de zesde ronde van de KNSB in januari vanwege het winterweer werd uitgesteld, ging BSG tegen Spassky’s (weer een wereldkampioen) voor de eerste overwinning in drie maanden tijd. Een overwinning die heel welkom zou zijn om niet het degradatiemoeras in te worden getrokken.

Er gloorde echter hoop voor BSG. Lange tijd konden de spelers van BSG 1 in twee categorieën verdeeld worden: zij die hun ratingpunten in de competitie verspeelden en zij die dat op toernooien deden. Mark behoorde lange tijd tot die laatste categorie. In januari speelde hij vaak bij de amateurs in Tata Steel mee, maar door voedselvergiftigingen en ander ongemak speelde hij doorgaans weinig klaar. Niet dit keer! Hij wist zijn groep knap ongedeeld te winnen en dat gaf hem het zelfvertrouwen om zijn slechte score in de externe competitie (½ uit 5) op te vijzelen.

De heenreis naar het mistige en koude noorden verliep voorspoedig en op weg van de parkeerplaats naar het Jannes van der Wal Denksportcentrum werden de klokhuizen van de soldaat gemaakte appels rücksichtslos de natuur in gedeponeerd. Het gebouw, vernoemd naar de excentrieke dammer Jannes van der Wal (1956-1996), is het thuishonk van meerdere Groningse schaakclubs, waaronder Spassky’s. De buitenkant heeft gelijkenissen met het raadhuis van Hilversum, terwijl de binnenkant net Mondriaan is, getuige het veelvuldige gebruik van vies rood, donkerblauw en heel licht geel.

BSG had wel eerder in het gebouw gespeeld, zoals die slotronde van de eerste klasse, waarin we een thuiswedstrijd hadden tegen een team uit Vianen (Brabant). We hadden nog nooit eerder op het zoldertje gespeeld en dus kon een enkeling de speelzaal helemaal niet eens vinden. Terwijl de partijen begonnen, werd de indeling onleesbaar op een schoolbord geschreven en werd er een foto van Rowan Atkinson op een tafeltje gezet. Dat was hem natuurlijk niet, het was niemand minder dan degene naar wie de club vernoemd was, namelijk de vorig jaar overleden Boris Spassky.

De thuisploeg moest zowel Michael vin blanc Riemens als Joop Houtman missen. Voor hen in de plaats hadden ze beduidend minder sterke invallers opgesteld. Toch leek het er aanvankelijk niet op dat BSG 2025 achter zich had gelaten. FM Henk stond aan het derde bord wel wat beter tegen Roelof Kroon, maar accepteerde desondanks gauw diens remiseaanbod. Ook Judit kwam twee borden verderop met wit vlug remise overeen met Henk Jansen. Tot overmaat van ramp werd Rein in zijn Muiderberg-trui volledig weggespeeld door Henk van Putten aan het bord ernaast. Daarmee waren de Henken uitgespeeld en stond BSG 2-1 achter.

Ton had ondertussen ook een remiseaanbod gekregen van Dries Koster. Hij stond op dat moment al een tikje beter met zwart, dus speelde hij door. Een klein plusje leverde een heel goed eindspel op. Ton haalde een pion op en had toen twee verbonden vrijpionnen. Hij maakte het zich echter nog erg moeilijk en won alleen omdat zijn tegenstander echt geen idee had hoe hij het eindspel moest spelen.

Niet heel lang daarna mocht ik ook een punt laten bijschrijven. Dom gebluf in de opening (na al die jaren kan ik nog steeds geen Italiaans spelen) werd rijkelijk beloond toen tegenstander Menno van ’t Veld wat lichte stukken ging ruilen in plaats van dat hij me tot een slechte ruiltransactie dwong. Daarna offerde ik een stuk voor drie pionnen en dat had vrijwel meteen succes toen de witspeler moedig met zijn koning bijna een matnet in liep en vrijwel meteen daarna een stuk weggaf. We stonden in ieder geval voor.

Timon had daarna de eer het eerste matchpunt binnen te halen. Aan het laatste bord had hij met zwart een mooie vrijpion op a3. Tegenstander Rolf Yska had het ding redelijk onder schot en wist Timons leger redelijk passief te houden. Timon wist zijn vrijpion echter in te wisselen voor wat pionnen op de koningsvleugel en dat was goed voor zijn tweede puntje op rij.

Aan het eerste bord mocht Ewoud tegen Hendrik Pieter Hoeksema, beter bekend als Erik Hoeksema of de Rots van Baflo. Na zich twee keer eerder tegen die steen te pletter te hebben gelopen, deed hij het nu anders en creëerde hij een gat op f3. Een zwart paard kwam er vrolijk op af, een familieschaakje dreigend. Het was echter een val! Het beest overmeesterde weliswaar de toren op g1, maar doordat de koningsaanval Ewoud twee stukken opleverde, had hij opeens een winnend eindspel. Het viel nog niet mee om het paard en de loper te laten coördineren, maar uiteindelijk had hij een stelling waarin alle stukken elkaar dekten en was de koning de vrije man. De monarch stormde via een schijnbeweging op naar het vijandelijke doel, waarna de punten in de tas waren.

Het wachten was daarna nog op Mark, die na zijn successen in Tata Steel er extra op gebrand was te winnen. Aanvankelijk leek hij heel goed te staan, maar tegen de tijdcontrole kwam tegenstander Jan Postma er goed uit. De zwartspeler besloot echter de dame te winnen ten koste van een toren en loper, waarna zijn dame in haar eentje de witte vrijpion op b6 moest tegenhouden. Zwart kon het witte leger met een a-pion net genoeg ontregelen waardoor Mark heel veel schaakjes moest toelaten. Omstanders hadden het al over drie keer dezelfde stelling. Aan BSG-kant klonk er gezucht en gesteun omdat ze nog een terugreis van bijna 2 uur voor de boeg hadden. Waarschijnlijk heeft de zwartspeler ergens een steek laten vallen, want na zessen wist Mark met zijn koning uit het schaak te lopen, waarna hij een hand kreeg en BSG de wedstrijd met een 6-2-zege afsloot. Zo ruim had BSG al een hele tijd niet meer gewonnen. Door de ruime zege steeg BSG gelijk naar de vierde plaats, terwijl de gastheren naar de negende plaats zakten.

Spassky’s (2038) – BSG (2138) 2-6
1. Erik Hoeksema (2332) – Ewoud de Groote (2242) 0-1
2. Dries Koster (2017) – Ton van der Heijden (2216) 0-1
3. Roelof Kroon (2199) – Henk van der Poel (2187) ½-½
4. Menno van ’t Veld (2000) – Jesper de Groote (2167) 0-1
5. Henk Jansen (1834) – Judit Clopés Llahi (2174) ½-½
6. Henk van Putten (2099) – Rein Brouwer (2151) 1-0
7. Jan Postma (1963) – Mark Grondsma (2043) 0-1
8. Rolf Yska (1858) – Timon Brouwer (1925) 0-1

Na nog een hele autorit werden de hongerige maagjes van het hele team, exclusief de Brouwertjes, op Italiaanse tijden bij de Italiaan gevuld. Over vier weken wacht het tegen degradatie vechtende MSV uit Meppel. Dat wordt waarschijnlijk weer een hoop geklaag over parkeertarieven en groene kleedjes.

Lag het aan de auto of had de coureur een slechte dag: een blik op de kwalificatie-uitslagen in 2025

Dit jaar staan er grote reglementswijzigingen op stapel in de Formule 1, wijzigingen die de rangorde volledig door elkaar kunnen gooien. Het afgelopen jaar werd echter nog gedomineerd door het team van McLaren, dat beide kampioenschappen won, maar ook zij hadden betere en mindere optredens. Lag dat aan het circuit of aan de coureurs? Met behulp van een statistische analyse hoop ik daar antwoord op te geven.

Halverwege het seizoen keek Max Verstappen in het kampioenschap tegen een gigantische achterstand aan, maar in het najaar ging hij helemaal los, terwijl McLaren inzakte. “Onze auto komt op dit circuit niet goed uit de verf”, of woorden van gelijke strekking gaven Zak Brown en de zijnen dan keer op keer schouderophalend als verklaring voor de mindere prestaties, maar was dat ook zo?

Sporters kunnen goede en slechte dagen hebben en Formule 1-coureurs vormen daar geen uitzondering op. Anders dan bij de meeste andere sporten zit er in de Formule 1 ook verschil in uitrusting, de ene coureur rijdt nou eenmaal in een betere auto dan de andere. De auto’s hebben allemaal net andere karakteristieken en zijn voor sommige circuits beter geschikt dan voor andere. Is het mogelijk om deze verstorende invloed weg te filteren?

Ja, tot op zekere hoogte kan dit, omdat ieder team twee coureurs heeft. In de onderstaande figuur heb ik de snelste ronde van Lando Norris en Oscar Piastri per raceweekend uitgezet tegen de gemiddelde snelste ronde van de coureurs van de vier topteams (McLaren, Mercedes, Red Bull en Ferrari) als redelijk stabiel referentieniveau. Hierdoor is goed te zien in welke races de McLaren-coureurs relatief sterk of zwak waren.

Snelheid van Norris (groen) en Piastri (donkerblauw) per race ten opzichte van de snelheid van de coureurs van de vier beste teams. De stippellijnen geven de gemiddeldes weer.

Gemiddeld was Norris een fractie sneller dan Piastri (0,35 om 0,34 seconde sneller dan de gemiddelde coureur van de vier topteams, zie de stippellijnen). De pieken in de eerste race (Australië), alsmede die in race 8 (Monaco) en de zwakkere optredens tegen het eind van het seizoen vallen op. Daarnaast valt Norris’ zwakke optreden in race 10 (Canada), gevolgd door zijn sterke optreden in Oostenrijk op. Piastri was alleen in race 20 (Mexico) trager dan de gemiddelde coureur van de vier topteams. De resultaten van het weekend in Las Vegas (race 22) heb ik vanwege de regen buiten beschouwing gelaten.

Norris’ vorm in de kwalificatie was wat volatieler dan die van Piastri, met een standaarddeviatie van 0,25 seconde om 0,21 seconde. Hierin zit dus ook wat volatiliteit doordat de McLaren op het ene circuit beter uit de verf kwam dan op het andere. Om deze ruis uit de data te halen, vergelijk ik per weekend de snelste rondetijd van Norris met die van Piastri. Doordat ze met dezelfde auto rijden, maakt het niet uit dat het ene circuit de auto beter ligt dan het andere. De standaarddeviatie van het verschil in snelste rondetijd per weekend is 0,26 seconde. Liever gebruik ik in het vervolg overigens de variantie, het kwadraat van de standaarddeviatie, want dat maakt de berekeningen er een stuk eenvoudiger op.

Aangenomen dat de volatiliteit van de prestaties van de coureurs en de auto niet van elkaar afhangen, kan de onderliggende variantie van de coureurs en de auto als volgt worden bepaald:

c1 + m = N
c2 + m = P
c1 + c2 = V

Waarbij:

c1 – Onderliggende variantie Norris
c2 – Onderliggende variantie Piastri
m – Onderliggende variantie McLaren
N – Waargenomen variantie Norris
P – Waargenomen variantie Piastri
V – Waargenomen variantie Norris – Piastri

Invullen voor N, P en V geeft:

c1 + m = 0.061 ( = 0.25²)
c2 + m = 0.045 ( = 0.21²)
c1 + c2 = 0.069 ( = 0.26²)

Dit levert het volgende plaatje op, waarbij de variantie van Piastri (c2) is uitgezet tegen die van Norris (c1). Vergelijking (3) is in het oranje weergegeven. Door vergelijking (1) en (2) met elkaar te combineren kan de zwarte lijn worden geconstrueerd. Het snijpunt van de twee lijnen geeft de gezochte waarden van c1 en c2.

Variantie van Piastri uitgezet ten opzichte van die van Norris.

Het blijkt dat de onderliggende variantie van Norris (c1) 0.043 is, die van Piastri (c2) 0.027 en die van McLaren (m) 0.018. Oplossen voor m kan ook door de eerste twee vergelijkingen bij elkaar op te tellen en de derde vergelijking ervan af te trekken. Hieruit volgt:

m = (N + P – V)/2
m = (0.061 + 0.045 – 0.069)/2 = 0.018

Omrekenen naar standaarddeviaties krijg je een standaarddeviatie van 0.21 voor Norris, 0.16 voor Piastri en 0.14 voor McLaren. Norris is dus volatieler dan Piastri en allebei zijn ze iets volatieler dan de auto.

De laatste stap is om voor ieder kwalificatieresultaat een decompositie te maken van de inbreng van de coureur en die van het team. Het volgende plaatje schetst de situatie:

Schematische weergave van de verklaring van de prestaties van Norris (groen) en Piastri (donkerblauw) door de teamprestatie (de oranje lijn) en de coureurs.

Te zien zijn de fictieve prestaties van Norris (groene balk) en Piastri (donkerblauwe balk) in een race, afgezet tegen het gemiddelde van de coureurs van de vier beste teams. Te zien is dat beide coureurs een goede sessie hebben afgewerkt. Een deel hiervan wordt verklaard door de auto (de oranje lijn) en een deel door de coureurs, die boven verwachting goed reden. De meest waarschijnlijke decompositie van de inbreng van het team en de coureurs minimaliseert de (voor standaarddeviatie gewogen) lengte van de pijlen. De onderstaande figuur geeft de meest waarschijnlijke decompositie per race:

Snelheid van Norris (groen) en Piastri (donkerblauw) per race ten opzichte van de snelheid van de coureurs van de vier beste teams, relatief tot Norris’ en Piastri’s gemiddelde. De oranje balken geven de inbreng van de auto, de groene balken die van Norris en de donkerblauwe balken die van Piastri.

Te zien is dat McLaren (oranje balken) met name in Australië (race 1) als Monaco (race 8) een erg goede auto had. Rond de zomerstop (België t/m Nederland, race 13-15) zijn ze eveneens sterk, maar daarna komen drie races waarin ze dat niet zijn (Italië t/m Singapore). Canada (race 10) is eveneens een slechte race voor McLaren, omdat Norris daar een zwakke kwalificatie reed. Omgekeerd is Piastri’s derde tijd volgens de analyse een puike prestatie. In Oostenrijk (race 11) was Norris een halve seconde sneller dan Piastri. Volgens de analyse kwam dit niet echt door de auto en was Norris’ optreden erg goed, terwijl Piastri een van zijn mindere optredens kende. Opvallend is verder Piastri’s vormverlies vanaf Italië (race 16). Norris heeft ook een dipje, maar hij herstelt zich in race 19 (Amerika), waar Piastri blijft kwakkelen.

Voor de andere coureurs is eenzelfde analyse te maken. Voor de vier topteams zijn de berekende standaarddeviaties per coureur als volgt:

Russell (Mercedes) 0.12
Leclerc (Ferrari) 0.13
Verstappen (Red Bull) 0.16
Piastri (McLaren) 0.16
Norris (McLaren) 0.21
Hamilton (Ferrari) 0.26
Antonelli (Mercedes) 0.27
Lawson/Tsunoda (Red Bull) 0.30

En voor de teams:

Red Bull 0.11
McLaren 0.14
Ferrari 0.19
Mercedes 0.23

Interessant was Russell dus de meest constante coureur volgens de analyse. Inderdaad was de Brit het toonbeeld van consistentie, getuige zijn negen podiumplaatsen, in tegenstelling tot het team. Waarschijnlijk heeft het fiasco in Monaco daarmee te maken, waar beide coureurs zich om verschillende redenen in de staart van de middenmoot kwalificeerden. Ook Leclerc kende een constant seizoen en was zelfs nog wat constanter dan Verstappen en Piastri. Omgekeerd waren Hamilton, Antonelli of de tweede Red Bull-coureur behoorlijk inconsistent. Opmerkelijk genoeg komt Red Bull bij de teams uit de bus als het meest constante team, ondanks de matige optredens in Oostenrijk en Hongarije halverwege het seizoen.

De standaarddeviaties van de teams liggen in de buurt van die van de consistentere coureurs. Voor hen is een slechte kwalificatie in principe even vaak de schuld van de auto als van zijzelf. Voor de minder consistente coureurs geldt dat niet. Als zij een slechte kwalificatie hebben, ligt dat vaker aan henzelf. McLaren had een auto die redelijk allround was en had daarnaast redelijk constante coureurs, wat de vraag oproept wat er in het najaar toch in hemelsnaam gebeurd is met Piastri, die zes zwakke optredens op rij had.

2026

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Dat het maar weer een productief jaar mag worden, maar pas wel nadat alle oliebollen zijn verorberd…

Het is alweer 2026. Precies 365 dagen geleden stonden we in de woonkamer van de oude lui met een of ander vies bruisend bessensapje in de hand om elkaar een gelukkig nieuwjaar te wensen, niet wetende wat het nieuwe jaar zou brengen.

Inmiddels zijn we allemaal weer een jaartje ouder geworden. Iedereen, behalve Belle, die al in de eerste week van 2025 overleed. Voor haar in de plaats hebben mijn ouders sinds de zomer Loetje en Stippie. Voor het eerst hebben ze twee katten uit hetzelfde nest en dat bevalt heel goed. Een tip voor iedere kattenbezitter dus. In het begin waren ze nog heel klein en piepten ze heel schattig bij alles wat ze deden, maar inmiddels zijn ze uitgegroeid tot volwaardige katten, die bijna niet zonder elkaar kunnen. Heel aandoenlijk om te zien.

2025 was ook het jaar van mijn verhuizing. Na 10 jaar in Naarden te hebben gewoond, kreeg ik eindelijk de kans om naar een groter huis te verhuizen. Dat wilde ik wel, al is de verhuizing me tegengevallen. Het regelen van een verhuisbedrijf viel al niet mee en hetzelfde gold voor het laten leggen van de vloer. En dan moest de hele toko tussendoor nog geschilderd worden. Tot slot moesten de gordijnen nog worden opgehangen en de lampen aan het plafond worden bevestigd. Wat ook niet hielp, was dat ik in de tussentijd m’n elleboog brak, maar nu ik bijna drie maanden de sleutel heb, is het huis bijna af.

Dit jaar hebben we de jaarwisseling dan ook in mijn nieuwe hokje gevierd. Xiaomei had samen met mijn moeder en tante oliebollen gebakken, dus kregen we een dag voor oud en nieuw een schaal met oliebollen mee. Mijn vader had ondertussen de laatste gordijnen opgehangen, zodat poes niet te veel last van het vuurwerk zou hebben. Ook hadden we nu limoncello als alternatief voor die vieze champagne/prosecco of dat bruisende bessensapje dat we anders altijd hadden.

Na wat te hebben gerummikubd ging de tv aan voor een pannekoek, gevolgd door het aftelmoment. Interessant genoeg sprong Xiaomei d’r telefoon al op 0:00 toen de tv nog niet eens bij de laatste 10 seconden was. Nooit geweten dat die vertraging zo groot was. Heb ik het begin van het nieuwe jaar altijd te laat gevierd? In ieder geval stonden we even later met een glas sap in ons hand elkaar een goed nieuwjaar te wensen, hopend dat 2026 een heleboel moois zou brengen. Poes was ondertussen behoorlijk van slag geraakt door het vuurwerk en ze wist ook niet meer waar ze moest schuilen. Noch in de badkamer, noch in mijn werkkamer, noch in de slaapkamer voelde ze zich helemaal veilig.

Toen het geknal wat minder werd, was er op tv een item van een gast met een dom petje. Het had iets Pokémon-achtigs en dat bleek te kloppen, want hij was de zanger van dat oubollige Pokémon-lied, dus ging ik met Ewood dat Pokémon-kaartspel doen met megaslechte decks (waar zijn al mijn trainers gebleven?!). Ondertussen wilde Beppie alweer op huis aan, dus raffelden we 2 potjes af. Rond een uur of 2 was iedereen weer weg en gingen Xiaomei en ik ook maar naar bed.

Met een dag die niet echt op gang leek te komen en een kat die 5 keer moest overgeven is het nieuwe jaar begonnen. Het eind van de vakantie is in zicht en daarna begint het gewone leven weer, met schaakwedstrijden en vragen of ik nog wat in Python heb geprogrammeerd. Ik moet weer aan de bak om nieuwe dromen te verwezenlijken, maar na tig waardeloze nachten valt me dat zwaar. Toch is er ook nog goed nieuws. Het lijkt (even) een beetje winter te worden en mijn huis is inmiddels housewarmingklaar, dus kan 2026 alsnog op een mooie manier worden ingeluid.

De race die Norris bijna zijn titel kostte

In Qatar baarde McLaren opzien door als enige team beide coureurs tijdens een neutralisatie op oude banden door te laten rijden, waar verder iedereen wel banden wisselde. Het was een strategische blunder die Piastri de race en Norris bijna het kampioenschap kostte. Hoe kon McLaren de bal als enige team finaal misslaan?

Vanwege de hoge bandenslijtage had Pirelli in Qatar de maximale gebruiksduur van de banden in de race aan banden gelegd. Slechts 25 ronden mochten coureurs op één set banden afleggen. Aangezien de race 57 ronden duurde, moesten de coureurs dus minimaal tweemaal hun banden wisselen. Net als in 2023, toen de banden op hetzelfde circuit niet langer dan 18 ronden meekonden, had Pirelli voor een groot pitwindow gezorgd. Coureurs konden al in de zevende ronde hun eerste bandenwissel maken (7 + 25 + 25 = 57) of pas in de 25e.

Doordat de race uitgerekend in de zevende ronde werd geneutraliseerd, dook vrijwel iedereen meteen de pits in om één van de verplichte bandenwissels weg te werken. Alleen McLaren maakte geen gebruik van het buitenkansje. “Een blunder!”, riep ik blij verrast, omdat ik wist dat het voor de McLarens haast onmogelijk zou worden om de 25 seconden van een extra pitstop op de baan terug te winnen. Ineens was Verstappen favoriet voor de zege.

Inderdaad wisten de McLarens hem niet meer te achterhalen. De onderstaande figuur geeft het raceverloop weer:

Racevoortgang Qatar 2025. Weergegeven is de voorsprong op het gemiddelde racetempo van de winnaar van Verstappen (paars), Piastri (oranje), Sainz (blauw), Norris (lichtoranje) en Antonelli (zwart). De stippellijnen geven de gemodelleerde racevoortgangen weer.

Start: Verstappen neemt de tweede plaats over van Norris.
Ronde 1-6: Piastri controleert het tempo vooraan om niet te veel van de banden te vergen. Er worden hoge 1:26’ers en lage 1:27’ers gereden.
Ronde 7: Safetycar! Alleen de McLarens (en Ocon aanvankelijk) blijven buiten. Norris herovert de tweede plek weer op Verstappen.
Ronde 11: Herstart. Piastri spuit er meteen vandoor en rijdt ineens in de lage 1:25’ers. Hij loopt meteen uit bij Norris, terwijl Verstappen zijn achterstand snel ziet oplopen.
Ronde 17-23: Het gat tussen de McLarens en Verstappen stabiliseert zich. Verstappen loopt op zijn beurt hard weg bij Sainz en Antonelli.
Ronde 24-25: De McLarens maken hun eerste pitstop. Ze blijven de op de zesde plaats rijdende Alonso net voor.
Ronde 26-31: De McLarens stuiten op Sainz en Antonelli en verliezen tijd. Piastri weet Antonelli wel voorbij te steken.
Ronde 32: Iedereen haalt nieuwe banden, waardoor de McLarens weer aan kop komen te liggen.
Ronde 33-41: De McLarens worstelen. Beide coureurs hebben een schrikmomentje. Piastri loopt hard weg bij Norris, die wordt opgejaagd door Verstappen.
Ronde 42-44: De McLarens maken hun tweede pitstop van de middag. Piastri blijft Sainz en Antonelli net voor, Norris niet.
Ronde 44-57: Verstappen neemt wat gas terug als blijkt dat Piastri hem toch niet kan bedreigen. Norris zit klem op de vijfde plaats, totdat Antonelli een foutje maakt, waardoor hij vierde wordt (en aan een podiumplaats in Abu Dhabi genoeg heeft voor de titel).

Na afloop hadden Zak Brown en de zijnen heel wat uit te leggen. Hoe hadden ze de strategie zo kunnen verknallen? Red Bull strooide dankbaar zout in de wond door strateeg Hannah Schmitz namens het team het podium op te sturen. Bij McLaren had men het erover dat ze flexibel wilden blijven met de strategie en dat ze niet hadden verwacht dat iedereen tijdens de neutralisatie zou stoppen.

Dat laatste klinkt vrij naïef, maar helemaal ongegrond was die gedachte niet. In 2023 doken tijdens de neutralisatie maar vier coureurs de pits in om één van hun verplichte bandenwissels te maken: Valtteri Bottas, Kevin Magnussen, Lance Stroll en Liam Lawson, allen rijdend in middenmoot en achterhoede. Destijds moesten de coureurs drie verplichte pitstops maken. Ogenschijnlijk is het verschil twee en drie pitstops kleiner dan tussen één en twee, maar schijn bedriegt. Met drie tegen twee pitstops is het verschil in bandenslijtage kleiner en is het dus nog moeilijker om op de baan tijd terug te winnen. Inderdaad wisten Bottas en Stroll punten te scoren met hun afwijkende strategie en kennelijk hadden de teams daaruit geconcludeerd dat als ze één van hun verplichte pitstops tijdens de safetycar konden maken, ze die kans moesten aangrijpen.

Toch had McLaren reden om aan te nemen dat in ieder geval sommige coureurs niet zouden stoppen. Voor de mannen achteraan was doorrijden de enige manier om eventueel punten te pakken. Inhalen was vrijwel onmogelijk, helemaal als iedereen in precies dezelfde ronden nieuwe banden zou halen. De coureurs achteraan konden tot wel 15 plekken winnen door buiten te blijven, wat ze veel tijd zou opleveren als het veld in de eerste ronden na de herstart in hoog tempo uiteen zou worden getrokken. De meest logische kandidaten om door te blijven rijden waren Albon en Colapinto, allebei gestart op de harde band. Daarnaast zou ook Stroll, die vaak andere strategieën kiest, een voorname kandidaat zijn om door te rijden. En tot slot zou Red Bull Tsunoda (“leave it to me!”) door kunnen laten rijden als de McLarens waren gestopt. McLaren had dus echt wat te verliezen.

Voor McLaren was het dus kiezen tussen twee kwaden: stoppen en wellicht de race verliezen omdat je vast in het verkeer komt te zitten, of niet stoppen en wellicht de race verliezen omdat je later een extra pitstop moet maken. Hadden ze geweten dat iedereen tijdens de neutralisatie zou stoppen, dan hadden zij het ongetwijfeld ook gedaan, maar helaas wisten ze dat dus niet. Het is de prijs die je betaalt voor aan de leiding rijden. Je moet altijd als eerste je kaarten op tafel leggen en als je iets stoms doet, krijg je de hoon van de hele wereld over je heen.

Had het voor McLaren uitgemaakt als andere coureurs eveneens niet waren gestopt? En hadden ze de race kunnen verliezen als zij dan wel waren gestopt en Verstappen niet? Om dat uit te zoeken, heb ik een racesimulator gebouwd. Hoewel het natuurlijk niks bewijst, hoop ik dat de uitkomsten van deze twee scenario’s enigszins indicatief zijn voor wat er in de race had kunnen gebeuren.

Allereerst heb ik de snelheid van de coureurs op elk bandencompound bepaald. De snelste combinatie was Piastri op de mediums. Op de harde band was hij iets trager. Norris was qua snelheid de tweede coureur, Verstappen de derde:

Snelheid ten opzichte van Piastri op de mediums per coureur per compound. Wit: harde band, geel: mediums, rood: zachte band.

Tevens heb ik het effect van de vuile lucht (“dirty air”) op rondetijden geschat. Wanneer een auto in het zog van een andere auto rijdt, verliest hij neerwaartse kracht en kan hij minder snel door de bochten. De onderstaande figuur geeft het geschatte effect.

Vertraging door vuile lucht in seconde per ronde, uitgezet tegen achterstand in seconden.

Wanneer een auto dicht op zijn voorganger rijdt, is het effect meer dan 8 tienden. Het effect neemt dan langzaam af, maar zelfs tot 3 seconden achterstand is het effect merkbaar. Interessant genoeg is het effect van DRS niet zichtbaar; het is niet voordeliger om net binnen een seconde van een voorganger te zitten dan net erbuiten, maar dat komt waarschijnlijk ook door de grofheid van de gebruikte dummyvariabelen. In ieder geval blijkt uit de analyse dat auto’s al gauw last van elkaar hebben. Tot zover de parameters waar ik het simulatiemodel heb gevoed, dan nu de uitkomsten.

Scenario 1: McLaren stopt niet, maar anderen ook niet
In het eerste scenario simuleer ik de race in het geval dat naast de McLaren-coureurs ook enkele andere coureurs geen nieuwe banden halen. Dit zijn dus Albon, Stroll en Colapinto. Deze coureurs kunnen Verstappen na de herstart in de weg rijden, waardoor de McLarens alsnog zouden winnen. Dat blijkt niet het geval volgens deze analyse, zoals de onderstaande figuur laat zien.

Voorsprong op gemiddelde tempo van de winnaar in seconden voor de top 5 van de race en Albon, Stroll en Colapinto in simulatie 1.

Verstappen wint nog steeds, zij het met iets minder marge. Grappig genoeg stelt Norris in deze simulatie wel de derde plaats veilig, omdat Sainz en Antonelli aan het begin van de race op grotere achterstand worden gereden. Volgens het model heeft Verstappen op zijn nieuwere banden weinig moeite met Albon, Stroll en Colapinto. Een beperking van het model is dat, wanneer het veld dicht op elkaar zit, een snelle auto makkelijk hele groepjes in een keer voorbijrijdt omdat al die auto’s in elkaars turbulente lucht zitten. Daarom heb ik aangenomen dat er bij de herstart steeds een seconde tussen de auto’s zat, wat veel meer is dan het in werkelijkheid was. Het vertraagt de opmars van de snelle auto’s wel wat, maar niet heel veel. Waarschijnlijk had Verstappen in het echt meer moeite gehad om zich naar voren te knokken, waardoor hij de overwinning wellicht aan Piastri had verloren.

Scenario 2: McLaren stopt wel, maar Verstappen en anderen niet
In het tweede scenario haalt McLaren wel beide coureurs naar de pits. Hoe zouden ze het dan doen, aangenomen dat ze niet te veel tijd in de pits verliezen omdat ze op elkaar of andere auto’s hoeven wachten, en Verstappen nu geen nieuwe banden haalt? Naast Verstappen blijven ook Albon, Stroll en Colapinto buiten. In dit scenario besluit Red Bull Tsunoda ook door te laten rijden. Volgens de simulatie hoeft McLaren ook dit scenario niet te vrezen:

Idem, voor het omgekeerde scenario.

De McLaren-coureurs verliezen wat tijd in het verkeer, maar ze zijn de tragere deelnemers al gauw voorbij. Piastri rijdt het gat naar Verstappen vervolgens gauw dicht. Dit is wellicht niet helemaal realistisch, omdat Verstappen in dit scenario wat harder kan pushen (dat is het voordeel van de strategische flexibiliteit; Piastri’s banden moeten het minimaal 25 ronden volhouden, die van Verstappen niet), maar dit blijkt niet uit de analyse. Gecorrigeerd voor brandstof waren de McLarens in hun lange eerste stint bijvoorbeeld duidelijk sneller dan in hun kortere tweede stint.

Verstappen verliest in dit scenario tijd achter Antonelli na zijn eerste pitstop, waardoor Piastri hem na zijn tweede pitstop voorblijft. Verstappen moet vervolgens moeite doen om de derde plaats veilig te stellen. Kortom: dit scenario levert McLaren een vrij eenvoudige dubbelzege op, terwijl Verstappen moeite moet doen om op het podium te komen.

Hannah Schmitz had dit scenario natuurlijk al voorzien en haalde Verstappen naar de pits, wat duidelijk de veiligere strategie was. Door de gok van McLaren leverde die beslissing Verstappen zelfs de overwinning op. Waarom McLaren voor de gewaagde strategie ging? Waarschijnlijk vanwege de volgende dubieuze aannames:

1) De aanname dat veel coureurs (ook) niet zouden stoppen, omdat ze dat in vergelijkbare omstandigheden in 2023 ook niet deden

2) De aanname dat de McLarens de tragere auto’s niet voorbij zouden kunnen komen als ze waren gestopt

McLaren had dus tevens de pech dat verder niemand naar de pits ging, omdat hun gewaagde strategie anders wellicht wel had gewerkt. Zo had Stroll er kennelijk al snel genoeg van om de hele race in de file te zitten dat hij later in de race alsnog voor een afwijkende strategie koos, waardoor hij dus nog een derde keer moest stoppen. Net als de McLaren-coureurs hoopte hij tegen beter weten in op een safetycar, maar die kwam dus niet, dus pakte zijn gok verkeerd uit. In ieder geval verloor Stroll er weinig mee, maar het roept wel de vraag op waarom hij niet gewoon de McLaren-strategie had gevolgd.

Rondetabel van de race.

De strategische miskleun van McLaren betekende dat nog drie coureurs in Abu Dhabi wereldkampioen konden worden en dat er nog een hoop was om over na te praten. Als iedereen alles perfect zou doen, dan kunnen de journalisten wel inpakken.

BSG wint met behulp van AI bijna van koploper

BSG heeft voor de tweede keer op rij met het kleinst mogelijke verschil verloren. In Assen was de koploper in klasse 2A in een spannende wedstrijd de sterkste, waardoor BSG naar de zesde plaats afzakte.

Het loopt al het hele jaar niet bij BSG. Het vormverlies is zo chronisch dat het zelfs Jan Jaap Janse in zijn voorbeschouwing op de vijfde ronde van de KNSB-competitie op Schaaksite was opgevallen. Daarom besloot teamleider Timon de opstelling door ChatGPT te laten maken. Hoewel het ding een hoop onzin uitkraamde, kwam er uiteindelijk wel een bruikbare opstelling uit.

Dat bleek al gauw in het Best Hoge Noorden, waar Assen ook een primeur had, ze hadden namelijk voor het eerst liveborden. Aan vrijwel al deze borden kwam BSG goed uit de opening, vooral aan de bovenste witborden, waar de thuisploeg hun beste spelers had gepositioneerd.

Henk had het overigens het beste voor elkaar. Hij offerde tegen Jaël Wierenga in de opening een stuk waarvan ik niet meteen wist of het wel of niet briljant was. Niets van dat alles, het bleek gewoon een grondig staaltje openingsvoorbereiding te zijn. Helemaal tevreden was Henk niet, omdat hij met het verkeerde stuk op b5 sloeg:

Jael Wierenga – Henk van der Poel, stelling na 15.Db2.

Hier deed Henk 15…Pxb5?! Dwingender was 15…Lxb5!, maar in de partij maakte het niet uit omdat wit toch op b5 sloeg: 16.Lxb5? Lxb5 17.Dxb5 Da1+. Zwart staat een stuk achter, maar wits koning staat wat wankel en zijn stukken op de onderste rij kunnen niet weg. Zou dat genoeg zijn? Het vervolg wijst uit van wel: 18.Ke2 Ta8 19.Kf3. De koning zou hier toch redelijk veilig moeten zijn. 19…Dd1+! Nee! 20.Kg3 Dg4# is meteen einde oefening en na 20.De2 is 20…Db1!, met de dreiging 21….Ta2 heel sterk. Wit gaf daarom de toren op h1 maar weg met 20.Pe2, maar moest even later de wapens strekken.

Een lekker puntje. Op het bord erna raakte Timon van zijn Audi af tegen Nanne van Foreest, de tweelingbroer van Machteld. Opmerkelijk genoeg dachten enkele teamgenoten met een vrouw van doen te hebben. Die verwarring is te begrijpen, omdat namen die op een -e eindigen doorgaans aan meisjes gegeven worden, maar in Friesland ligt dat net weer anders, want daar is het een jongensnaam, zo zegt de AI van Google. Met een rating van onder de 2000 is hij de zwakste Foreest (afgezien van broer Tristan die geen rating heeft). De teamleider offerde kort na de opening een stuk waar weinig van klopte:

Timon Brouwer – Nanne van Foreest, stelling na 11…De7.

Zwart is zojuist dameruil uit de weg gegaan en dus zag Timon zijn kans schoon. Na enig nadenken besloot hij tot 12.Lxh7+?! Kxh7 13.Pg5+ Kg6 14.Dd3+ f5 15.Dg3. Dat ziet er dreigend uit, maar zwart was niet onder de indruk van het aftrekschaak en deed rustig 15…e5, om na 16.Pe6+? Kf7 17.Pg5+ Ke8 zijn koning in veiligheid te brengen. Timon probeerde nog 18.Tfe1 en werd daarvoor beloond met 18…exf4? 19.Txe7+ Lxe7 20.Dxf4 en met een dame en twee pionnen tegen een toren en twee lopers is het niet meer zo duidelijk. Uiteindelijk won Timon grof materiaal door een vuile truc.

Minder voorspoedig verliep Marks partij tegen Elmar Hommes aan het laatste bord. Nadat de dames er al gauw af waren gegaan, stond hij de hele partij wat minder. Lange tijd hield hij de schade binnen de perken, maar in de volgende stelling moest hij kiezen hoe hij zijn paard zou ontpennen.

Elmar Hommes – Mark Grondsma, stelling na 24.bxc5.

Helaas koos hij voor 24…Kc6?, waarna wit op e5 kon slaan: 25.Lxe5! fxe5. Wit maakt gebruik van de vork op e5 met 26.Tb1, waarna Mark het paard ten koste van een toren uitschakelde met 26…Txd3 27.Txd3 Lxc4, wat nog wat overlevingskansen bood. Interessant genoeg had wit een betere manier om een kwaliteit te winnen met 26.Pxe5+ Kxc5 27.Pd3+ Kxc4 28.Tc1+ Kb5 29.Tb1 Ka4 30.Pec1 Lc4 31.Pb2+ Kb4 32.Tc2 Lb5 33.Pc4+ Kc5 34.Pb3+ Kc6 35.Pe5+ Kd6 36.Pf7+ en nadat de zwarte koning helemaal dol is getikt, haalt wit de kwaliteit op. Zwart had zich dit alles kunnen besparen door in de diagramstelling 24…Kc8! te spelen, waarna wit niet beter heeft dan 25.Pxe5 Txd2 26.Lxd2 fxe5. In de partij ging Mark gauw ten onder door een penning op zijn loper, waardoor hij inmiddels een Audi achter zijn naam heeft.

Een grote klap was de nederlaag van Ton tegen Ivo Maris, nadat hij met een totaal gewonnen stelling uit de opening was gekomen. Zwart probeerde zich eruit te rommelen, maar als iemand alle trucs van grote afstand ziet aankomen, dan is Ton het wel. In de onderstaande stelling heeft zwart contact gemaakt met veel witte stukken.

Ton van der Heijden – Ivo Maris, stelling na 25…Pce4.

De eerste zet waar je naar kijkt is de desperado 26.Lxf7+ Kxf7 27.fxe4. Twee pluspionnen, binnenkort waarschijnlijk drie omdat a4 dodelijk zwak is, en daarnaast staat zwarts koning op de tocht. Om onduidelijke redenen koos Ton echter voor 26.fxe4? en stond na 26…Txc4 opeens minder! De relative veiligheid van de zwarte koning maakt alle verschil. Ton kon niet omschakelen naar verdedigen en ging al gauw door de knieën. Zonde!

Een vergelijkbaar drama vond plaats aan het eerste bord, waar Rein in de opening een pion meegraaide en deze tot in het late middenspel behield tegen Tjapko Struik. Net op het moment dat hij zwarts koningsstelling begon af te breken werd hij door een truc verrast:

Rein Brouwer – Tjapko Struik, stelling na 29.f5.

Zwart speelde hier 29…Txb3? De pointe is dat hij de toren terugwint na 30.Txb3 c4, maar daarmee is hij er nog niet. Wit heeft namelijk 31.Tdc3! cxb3 32.Dc1!, met de uiterst vervelende dreiging 33.Tc8+ en daartegen werkt ook 32…Kg7 33.Tc8 Db7 34.Dc3+ f6 35.Tc7 niet. In plaats daarvan deed Rein timide 30.fxg6? Tb2+ 31.Kh3 hxg6 32.h5 Txa4 33.hxg6. Sterk is nu 33…Kg7! en wits koning is in gevaar. Na 33…fxg6? 34.Dh6 De8 35.Ta3! Txa3 36.Txa3 Tf2 37.Ta7 was wit weer helemaal terug in de partij. Helaas verloor hij het toreneindspel wel en dus stond BSG op achterstand.

De enige remise van de middag viel aan het bord van Judit, die in de opening redelijk overlopen werd door Tycho Bruggink. Als iemand kan blijven staan, dan is zij het wel, maar nu begonnen er toch scheurtjes te ontstaan in de zwarte verdedigingsmuur:

Tycho Bruggink – Judit Clopés Llahí, stelling na 26.e6.

Hoe moet zwart op g5 slaan? In de partij sloeg Judit met de loper en dat pakte na 26…Lxg5 27.exf7+ Kxf7 28.Lxg5 Pxg5 29.Pxg5+? nog goed uit ook, want na 29…Kg8 30.Df4 Th6 nam zwart de aanval over. Daarmee waren we er nog niet, want na 31.Tg3 Txh5+ 32.Ph3 volgde 32…Dh4?, waarna wit met 33.De5! had kunnen winnen. In plaats daarvan werden de dames geruild en eindigde dit ongebalanceerd ogende eindspel nog in remise. Sterker voor wit was zelf dameruil aanbieden met 29.Dxg5, omdat hij na 29…Dxg5 30.Pxg5+ Kg8 31.Pe6 g7 wint. In de beginstelling was overigens 26…Pxg5 beter, omdat wit dan niet tussendoor op f7 kan slaan. Na 27.Pxg5 fxe6 staat zwart overigens nog steeds niet echt lekker.

Datzelfde kon van mijn partij tegen Arjan Dwarshuis gezegd worden. Nadat hij een mij vrij onbekende variant had voorgeschoteld, dacht ik iets heel slims te spelen.

Jesper de Groote – Arjan Dwarshuis, stelling na 8…c4.

In deze theoretisch bekende variant koos ik voor 9.Pe2 Pc6 10.Pg3, met het idee dat 11.Ph5 vervelend was voor zwart en als zwart dat wil voorkomen met 10…g6, dan worden de zwarte velden zwak. Pas na een tijdje ontdekte ik dat ik geen pasklaar antwoord had op 10…f6, wat ook gespeeld werd. 11.Ph5 fxe5 12.Pxg7+ Kf7 13.Ph5 exd4 beviel me niet, want terwijl wit een miljoen zetten met zijn paard heeft gedaan om een pion op te eten, heeft zwart wits centrum opgegeten. 11.f4 trok me ook niet zo, omdat de stelling dan potdicht komt te zitten, wat mijn lopers niet leuk vinden. Daarom koos ik maar voor 11.exf6?!, wat zwarts paard gratis activeert na 11…Pxf6. Met mijn loperpaar en druk tegen e6 dacht ik nog steeds goed te staan, maar uiteindelijk liet ik toch een keer f2-f4 uit mijn vingers glippen en speelde zwart zijn stukken consequent naar het verzwakte e4 om. In een vervelende stelling deed ik het net voor de veertigste zet helemaal verkeerd en ging ik wederom de bietenbrug op. Ellendig! Hoe had het dan wel gemoeten? Inderdaad, met 11.Ph5! De zwarte koning komt dan in zijn blootje te staan en daar kan wit van profiteren. Iets voor een volgende keer.

Door mijn nederlaag had Assen de buit binnen en dus maakte het voor de gastheren niet meer uit dat Ewoud Paul Hummel in het eindspel aftroefde. Nadat hij een paar maanden geleden in Amsterdam tegen de slungel in het zand had moeten bijten, leek het er lange tijd niet op dat Ewoud revanche zou nemen. Nadat hij op het oog toch wel lekker uit de opening was gekomen, kwam hij toch steeds wat minder te staan. In het eindspel moest hij een stelling met een pion minder verdedigen, maar eens te meer bleek het paard de loper de baas:

Paul Hummel – Ewoud de Groote, stelling na 52…Te1.

Met een pion minder speelt zwart inmiddels voor de winst. Wits loper is in deze stelling niet tot heel veel in staat en is hulpbehoevend. Na 53.Td2 Te3 verliest wit de f-pion, maar hij had daar toch maar voor moeten gaan. 54.Ta2 Pxf3 55.Ta8+ Kd7 56.La4+ c6! 57.dxc6 Kd6 is een computervariant waar je haren recht overeind van gaan staan. Wint 58.c7 dan niet? Jawel, maar dan voor zwart: 58…Pd2+ 59.Kh2 Te2+! 60.Kg3 Pf1#. Een bijzonder matje is dat. Wit moet zich dus tevredenstellen met remise na 58.Txe5. Veel te moeilijk voor mensen natuurlijk, al helemaal na vijf uur zwoegen. In plaats daarvan dekte wit de loper op een andere manier: 53.Tc1? Pf5+ 54.Kh2 Td4 en de loper is de klos.

Daarmee verloor BSG voor het eerst dit seizoen een uitwedstrijd, waar een kleine overwinning ook tot de mogelijkheden had behoord. In het nieuwe jaar wacht wacht meteen de thuiswedstrijd tegen het sterke LOS en daarna wacht de uitwedstrijd tegen Spassky’s, helemaal in Groningen. Hopelijk verlopen die wedstrijden wat voorspoediger, zodat het tamelijk desastreuze schaakjaar 2025 gauw vergeten kan worden.

Assen (2158) – BSG (2145) 4½-3½
1. Tjapko Struik (2310) – Rein Brouwer (2158) 1-0
2. Tycho Bruggink (2155) – Judit Clopés Llahi (2191) ½-½
3. Ivo Maris (2372) – Ton van der Heijden (2221) 1-0
4. Paul Hummel (2194) – Ewoud de Groote (2225) 0-1
5. Arjan Dwarshuis (2121) – Jesper de Groote (2194) 1-0
6. Jaël Wierenga (2019) – Henk van der Poel (2205) 0-1
7. Nanne van Foreest (1968) – Timon Brouwer (1911) 0-1
8. Elmar Hommes (2121) – Mark Grondsma (2058) 1-0

Lando Norris met de hakken over de sloot wereldkampioen

Lando Norris heeft Max Verstappen onttroond als wereldkampioen. Hoewel de Nederlander in Abu Dhabi overtuigend won, had de Brit aan een derde plaats achter teamgenoot Oscar Piastri net genoeg voor de titel.

Twaalf punten bedraagt de voorsprong van Lando Norris op Max Verstappen als het Formule 1-circus afreist voor de laatste krachtmeting van het seizoen in Abu Dhabi. Oscar Piastri, in de andere McLaren, volgt op nog vier punten. Voor het eerst sinds 2007 is er weer een driestrijd om de titel met twee McLaren-coureurs. Destijds ging Kimi Räikkönen er verrassend met de titel vandoor, waar twee races voor het einde niemand nog een stuiver voor de titelkansen van de Fin gaf.

Op eenzelfde scenario hoopt Verstappen, die zich dankzij een ijzersterke eindsprint in het kampioenschap tussen de McLaren-rijders had genesteld. De titel heeft hij echter niet in eigen hand, omdat Norris aan een derde plek genoeg voor de titel heeft. Het weerhoudt hem er niet van op zaterdag gewoon de pole op te eisen op het Yas Marina Circuit. De andere twee titelpretendenten staan direct achter hem, met Norris voor Piastri. Een betere illustratie van de dominantie van het drietal in 2025 is er niet.

Best of the rest is George Russell, voor Charles Leclerc. Hun teamgenoten starten vanuit de staart van de middenmoot. Kimi Antonelli is slechts goed voor de veertiende tijd, terwijl Lewis Hamilton voor de derde keer op rij al in de eerste sessie strandt en als zestiende van start mag. Yuki Tsunoda haalt het slotdeel van de kwalificatie wel, maar rijdt dan geen representatieve tijd, waardoor hij als tiende van start mag.

Als de laatste race van het seizoen van start gaat, rijdt Verstappen Norris meteen klem. De klassementsleider zet zichzelf in de haarspeldbocht op het verkeerde been en ziet de op de harde banden gestarte Piastri er halverwege de openingsronde langs floepen. In de openingsfase moet hij oppassen voor Leclerc, die hem zijn cruciale derde plaats dreigt te ontfutselen.

Verstappen rijdt ondertussen langzaam weg bij Piastri, die op zijn beurt langzaam bij Norris en Leclerc vandaan rijdt. Achter hen heeft de matig gestarte Russell Fernando Alonso teruggepakt. Al gauw hebben zijn banden er genoeg van en dus haalt Mercedes hem al vroeg naar de pits. Hij hervat de race net voor Hamilton en Nico Hülkenberg, die hun zachte banden al heel vroeg in de race hadden ingewisseld.

McLaren reageert op Russells vroege bandenwissel door Norris even later ook van nieuwe banden te voorzien. Leclerc en Alonso volgen hem de pits in. Eenmaal terug op de baan zitten ze tot aan hun nek in het verkeer. Op de harde banden komt Norris echter tot leven. Net als Piastri een week eerder weet hij de slapende Antonelli in de haarspeldbocht te verrassen, waarna hij Alexander Albon op het volgende rechte stuk ook voorbijgaat. Een ronde later gaat hij in één beweging voorbij Lance Stroll en Liam Lawson.

Nadat ook Esteban Ocon is gestopt, staat alleen Tsunoda nog tussen Norris en de derde plaats in. De Japanner hoopt zichzelf in de laatste race van zijn carrière onsterfelijk te maken door Norris à la Pérez op te houden, maar in plaats daarvan maakt hij zich weer eens volkomen belachelijk door wild te slingeren als Norris de aanval inzet. Norris wordt de uitloopstrook opgedwongen, maar gaat de Red Bull alsnog eenvoudig voorbij. Voor het slingeren krijgt Tsunoda een tijdstraf.

Tsunoda valt niet veel later ten prooi aan Leclerc, die wederom verwoede pogingen doet om Norris bij te halen. Verstappen is dan naar de pits geweest om zijn mediums voor harde banden in te wisselen, wat de koppositie in handen van Piastri brengt. De Australiër rijdt heel lang op zijn oude banden door, maar als hij tegen het eind van de race door Verstappen wordt ingehaald, duikt hij toch maar de pits in.

Leclerc en Norris zijn hem dan al voorgegaan. Leclerc rekent na zijn stop gauw af met Russell, die in zijn eentje de middenmoot vormt. In het vervolg probeert Leclerc Norris binnen te hengelen, maar tegen het eind van de race geven zijn banden het op en moet hij het podium uit zijn hoofd zetten.

Geen bandenproblemen heeft Verstappen, die Piastri in de slotfase nauwelijks dichterbij ziet komen en de race overtuigend wint. Piastri wordt tweede, voor Norris, die met twee punten verschil kampioen wordt. Leclerc wordt vierde, voor Russell. Alonso, die in feite de staartgroep aanvoert, wordt zesde, gevolgd door Ocon en Hamilton, die met een agressieve 2-stopstrategie nog wat van zijn race wist te maken. Stroll komt na een sterke eindsprint als negende over de streep, maar krijgt een tijdstraf voor slingeren. Oliver Bearman krijgt dezelfde straf, waardoor Hülkenberg zowaar als negende wordt geklasseerd in de laatste race van Sauber. Bortoleto wint op zijn beurt een plaatsje en eindigt als elfde.

Uit het zicht van de camera’s komt Carlos Sainz als dertiende aan de finish, voor Tsunoda, de raadselachtig trage Antonelli en teamgenoot Albon, de laatste coureur in de lead lap, waardoor een tijdstraf voor een snelheidsovertreding in de pits geen verdere gevolgen had. In de staart eindigen de Racing Bulls van Isack Hadjar, die in de openingsfase nog trots op de achtste plaats reed, en Lawson, die nooit herstelde van een tijdstraf wegens slingeren. Laatste en een-na-laatste worden, hoe kan het ook anders, de Alpines van Pierre Gasly en Franco Colapinto. De Argentijn eindigde het jaar zodoende puntloos, nadat zijn voorganger Jack Doohan in de zes races die hem gegund waren ook geen punten wist te scoren. De tweede Alpine heeft dus in feite het hele jaar voor spek en bonen meegereden.

Na afloop is Norris door het dolle heen. Na een jaar vol ups en downs is het dan toch op zijn pootjes terechtgekomen, anders dan Hamilton of Alonso in 2007. Het is hem gegund, nadat de geplofte motor op Zandvoort of de diskwalificatie in Las Vegas hem een hoop punten hadden gekost. Makkelijk heeft McLaren het zichzelf niet gemaakt, maar uiteindelijk gaat het team voor het eerst sinds 1998 met beide titels naar huis.

Verstappen tilt niet al te zwaar aan het verlies van de titel. Hij koesterde zijn sterke comeback, waardoor hij zijn achterstand van 104 punten op Piastri halverwege het seizoen wist terug te brengen tot twee op Norris. Toch zal hij liever niet terug willen denken aan die race in Spanje, waar hij zich te veel door zijn emoties liet meeslepen, of Oostenrijk, waar Antonelli hem bij de start uit de race veegde. Het waren smetjes op een verder ijzersterk gereden seizoen, met briljante zeges als in Japan of Emilia-Romagna met een auto die in de handen van Lawson of Tsunoda vaak niet eens goed genoeg was voor WK-punten.

Meer zelfverwijten zal Piastri zich maken. Na een sterke eerste seizoenshelft, waarin hij stabieler oogde dan teamgenoot Norris, stortte hij in het najaar in en joeg hij er een royale voorsprong rap doorheen. Wat ging er mis en kan hij in 2026, met geheel andere bolides, sterker terugkomen? Heeft McLaren dan weer een superieure auto, of kan Red Bull de stijgende lijn van 2025 doortrekken? Krijgen Ferrari en Mercedes het lek boven? En wat doen nieuwkomer Cadillac? Lukt Audi wat Sauber nooit lukte, namelijk de top bereiken, of hebben ze er na een paar jaar weer genoeg van, net als BMW en Alfa Romeo voor hen? In ieder geval weer een hoop vragen voor als het nieuwe seizoen over drie maanden van start gaat.

Curtains

De sinterklaasgrappen zijn op, anders had ik er nog een heleboel kunnen maken over de wedstrijd van BSG tegen Amersfoort in de SOS-competitie, en dan vooral over mijn eigen partij na weer een smadelijke nederlaag.

Het kampioenschap is het doel voor BSG 1 nadat we afgelopen seizoen een goede kans op het kampioenschap hadden verkwanseld in de hoofdklasse van de SOS-competitie. Dit jaar is het wat makkelijker om kampioen te worden, omdat er nog maar poules van acht teams zijn. Een van die teams is echter SG Amersfoort, met Tim Grutter als onbetwiste kopman. Tijdens het NK Lightning Chess in 2018 werd ik al twee keer geveegd door hem en in de tussentijd is hij alleen maar sterker geworden.

Door zieken en afvallers kon BSG echter een heel sterk team op de been brengen. Een paar dagen voor de wedstrijd werd ik ineens gevraagd mee te spelen en daarna kreeg broederfiguur ook een uitnodiging. Op het laatste moment wisselden hij en FM Henk van bord, waarna hij Arie van der Boertsj in sneltreinvaart van het bord speelde.

En wat konden de gastheren daartegenover stellen? Niet veel, zo leek het aanvankelijk. Tim Grutter was er helemaal niet en voor hem in de plaats had Amersfoort Audry Burer tegen Ton opgesteld. Toen ik voor het laatst keek, zag ik hoe Ton de weg vrijmaakte voor zijn paard, dat op het punt stond al zwarts stukken aan te vallen. Weer een puntje. En aan de onderste borden hadden de zwartspelers remise gespeeld. 3-1 voor, wat kon er nog misgaan?

Een heleboel, zo bleek. Zo had de teamleider weer veel te lang nagedacht in de opening en had hij dit keer geen tegenstander die zichzelf van kant maakte. Vervolgens ging het bij Catenaccio-Rob ook de verkeerde kant op toen hij een kwaliteit moest inboeten en stond het gelijk.

Daarmee kwam de druk op Henk en mij te liggen. Henk was met een dijk van een stelling uit de opening gekomen tegen Henrik Porte, maar kon het niet afmaken, waarna alle stukken van het bord gingen, 3½-3½. Daarna kwam de mensenmassa om mijn bord heen te staan, net op het moment dat in tijdnood alles verkeerd ging. En zo verlies je dan voor de tweede keer in twee weken tijd met wit en dan ook nog eens van iemand met 200 ratingpunten minder. Au!

Waar ik in het begin van dit seizoen als een krant speelde, heb ik het idee dat ik de laatste tijd weer wat beter speel. Helaas is dat niet in de resultaten terug te zien. Alleen tegen En Passant wist ik een behoorlijk goede partij te winnen, maar sinds ik gordijnen in mijn slaapkamer heb, vallen de resultaten me niet mee.

Erg overtuigend speelde ik gisteren niet, maar toch had ik het idee best lekker te schuiven. Misschien was het allemaal optisch bedrog. Zelfs toen ik dacht dat ik zo goed als gewonnen stond, bleek tegenstander Rogier Dijk nog volledig in de partij te zitten, zoals hij al gauw demonstreerde. Wat resteerde was een lastig eindspel, waarin de zwartspeler ook nog eens handiger speelde dan ik, ondanks dat hij aan het eind van de avond al zijn vingernagels had opgevreten. Zo viel dus het doek voor mij en het team, waar zelfs de gastheren al niet meer op gerekend hadden.

Pech? Een slecht stellingsgevoel? Of is het weer uit tussen mij en Caïssa? In ieder geval was het geen geweldige manier om het weekend in te gaan. Veel vertrouwen voor de KNSB-wedstrijd tegen Assen geeft het ook niet. Gelukkig is er nog een week om weer wat bij te leren en vaardigheden aan te scherpen. Ter leering ende vermaeck de partij:

Jesper de Groote – Rogier Dijk. Klik op deze link voor de partij.

SG Amersfoort (2002) – BSG 1 SOS (2049) 4½-3½
1. Audry Burer (1880) – Ton van der Heijden (2221) 0-1
2. Arie van der Burch (2176) – Ewoud de Groote (2225) 0-1
3. Rogier Dijk (1989) – Jesper de Groote (2194) 1-0
4. Henrik Porte (2109) – Henk van der Poel (2205) ½-½
5. Bram van Harten (2069) – Bert Balke (1918) 1-0
6. Peter Reedijk (2004) – Ruben Piël (1922) ½-½
7. Milan Koning (1960) – Rob Tijssens (1852) 1-0
8. Rob Kaffka (1832) – Rik Weidema (1856) ½-½

McLaren verprutst het opnieuw

Een wonder had Max Verstappen nodig om in Qatar in de race om het wereldkampioenschap te blijven en dat wonder kwam er. Dankzij een gigantische blunder van McLaren won hij en maakt hij in Abu Dhabi nog steeds kans om voor de vijfde keer op rij wereldkampioen te worden.

Stuiteren, stuiteren en nog eens stuiteren, dat doet de Red Bull met startnummer 33 in de kwalificatie voor de sprintrace op het fraaie Lusail International Circuit. In de beslissende sessie schiet Max Verstappen in zijn eerste vliegende ronde van de baan, waarbij hij de bodemplaat van zijn auto beschadigt. Het gevolg is dat hij niet verder komt dan de zesde tijd, nog achter teamgenoot Yuki Tsunoda en Fernando Alonso. De McLarens komen veel beter voor de nacht. Een opgeleefde Oscar Piastri pakt de pole, voor George Russell en teamgenoot Lando Norris.

Een dag later blijven de posities vooraan ongewijzigd. Verstappen krijgt Tsunoda en Alonso meteen te pakken en blijft de rest van de sprintrace op de vierde plaats rijden. De Spanjaard verliest langzaam de aansluiting en ziet Kimi Antonelli voorbijzeilen als hij in de laatste bocht van de baan gaat. Antonelli krijgt de vijfde plek cadeau omdat Tsunoda een tijdstraf krijgt voor het overschrijden van de baanlimieten, maar hij verliest die plek weer als hij dezelfde tijdstraf krijgt.

Meer gebeurt er niet in de sprintrace en dus wint Piastri, waardoor hij 3 punten voorsprong pakt op Verstappen. Norris vergroot zijn voorsprong op de Red Bull-coureur tot 25 punten, wat betekent dat hij in de hoofdrace alleen nog maar voor Verstappen hoeft te eindigen om de Nederlander voor de titel uit te schakelen.

In de kwalificatie voor de hoofdrace zetten de McLaren-coureurs een grote stap door de eerste startrij op te eisen, met Piastri weer voor Norris. Verstappen is derde, nipt voor Russell. Van Tsunoda ontbreekt ditmaal ieder spoor. De Japanner kan al na één sessie douchen, net als Lewis Hamilton overigens, die een gitzwart weekend beleeft in de woestijn. Antonelli is vijfde, voor Isack Hadjar, Carlos Sainz en Alonso. Leclerc is de beste Ferrari met een tiende plaats achter Pierre Gasly, die de sprintrace als een testsessie had gebruikt.

Bij de start snoept Verstappen Norris meteen de tweede plaats af, terwijl Russell buiten beeld helemaal naar de zevende plaats afzakt. In de middenmoot is de op de zachte banden gestarte Nico Hülkenberg op oorlogspad. In het begin van de tweede ronde gaat hij zonder DRS voorbij Leclerc in de eerste bocht en daarna maakt hij jacht op Gasly. In de zevende ronde probeert hij de Alpine in de eerste bocht buitenom voorbij te rijden. Gasly geeft geen duimbreed toe en hoekt de Sauber lomp van de baan. De Duitser ligt er meteen uit, terwijl de Fransman met een lekke linker voorband naar de pits strompelt.

Vanwege het ongeluk rukt de safetycar uit en dus halen de teams de rekenmachines tevoorschijn. Vanwege de hoge bandenslijtage had Pirelli namelijk voorgeschreven dat de coureurs niet meer dan 25 rondjes op een set banden mochten afleggen. Het betekende dat iedereen (minimaal) twee keer zijn banden moest laten verwisselen. Aangezien de race 57 ronden duurt, is het in de zevende ronde dus precies mogelijk om een van die bandenwissels tijdens de neutralisatie te maken, dus is het spitsuur in de pits.

De enige coureurs die niet zijn gestopt, zijn de twee McLarens (en Esteban Ocon, maar die komt even later alsnog binnen voor nieuwe banden en om een tijdstraf voor een valse start uit te zitten). Bij de herstart proberen ze er meteen bij de rest van het veld vandoor te spuiten. Op hun ietwat versleten banden pushen ze als een malle en weten ze wat bij de behoedzaam rijdende Verstappen vandaan te rijden, maar al snel stabiliseert het gat zich.

De McLarens rijden zo lang als toegestaan op hun eerste bandenset door. In ronde 24 stopt Piastri, een ronde later Norris. Ze blijven de op de zesde plaats rondrijdende Alonso net voor. Vervolgens gaan ze op hun nieuwe banden op jacht naar Antonelli, die in de chaos in de pitstraat zijn plek aan Sainz was kwijtgeraakt. De Mercedes-coureur ligt te slapen als Piastri van grote afstand de aanval inzet en laat de deur wagenwijd openstaan. Piastri profiteert en neemt de vierde plaats over, waarna hij jacht maakt op Sainz, die zowaar een kleine voorsprong had opgebouwd.

Piastri rijdt het gat naar Sainz gauw dicht. Inhalen is een heel ander verhaal op het bochtige circuit, maar als het hele veld in ronde 32 nieuwe banden haalt, gaat hij weer aan de leiding. Norris is dan al op een behoorlijke achterstand gereden en hij is zichzelf niet van dienst door bijna de controle over zijn McLaren te verliezen. Op zijn nieuwe harde banden rijdt Verstappen het gat naar de klassementsleider gauw dicht. Inhalen blijkt wederom niet zo makkelijk, maar gelukkig voor de Nederlander moet de Brit nog naar de pits.

Op driekwart van de raceafstand duikt Piastri voor de tweede keer de pits in. Hij hervat de race pal voor Sainz als derde. Norris wordt even later voor de neus van Verstappen weggehaald. Hij valt terug tot de vijfde plaats achter Sainz en Antonelli.

In het vervolg zet Piastri alles op alles om het gat naar Verstappen dicht te rijden, terwijl Norris al gauw op de staart van Antonelli zit. Inhalen is een ander verhaal en dus moet Norris lijdzaam toezien hoe het podium hem langzaam door de vingers glipt. Pas vlak voor tijd neemt hij de vierde plek over als Antonelli een fout maakt. Sainz blijft echter buiten bereik, waardoor de Spanjaard voor de tweede keer in 2025 naar het podium mag.

De winnaar is echter Verstappen, die aan de meet een kleine 8 seconden overhoudt op een volledig ontgoochelde Piastri, die een van zijn beste weekenden van het seizoen kende, maar desondanks naar de derde plaats in het kampioenschap zakte. Norris houdt door zijn matige vierde plaats nog maar 12 punten voorsprong op Verstappen over. Hij weet dat het over een week in Abu Dhabi nog absoluut geen gelopen race is.

Best of the rest wordt overigens Russell, nadat Alonso tegen het eind van de race gespind was en Hadjar in de slotfase lekreed. Meer was niet mogelijk na de slechte start en het tijdsverlies in de pits. Alonso wordt nog wel zevende, voor Leclerc, Liam Lawson en Tsunoda. Buiten de punten eindigen de steeds fletser rijdende Alexander Albon en Hamilton, die ongetwijfeld blij zal zijn dat het seizoen er over een week weer op zit. Gabriel Bortoleto is de laatste coureur in de lead lap en net als in de sprintrace eindigen de Alpines van Franco Colapinto en Pierre Gasly achteraan, met pechvogel Ocon er nog tussen. Diens teamgenoot Oliver Bearman was de tweede uitvaller van de race na een volkomen verprutste pitstop, terwijl Lance Stroll en de ongelukkige Hadjar kort voor tijd eveneens opgaven.

McLaren gokt verkeerd in Las Vegas

Het balletje is in Las Vegas op paars en niet op oranje uitgekomen. Max Verstappen won de avondrace voor klassementsleider Lando Norris, die naderhand gediskwalificeerd werd, net als teamgenoot Oscar Piastri overigens, waardoor George Russell en Kimi Antonelli naar de tweede en derde plaats doorschoven.

Het regent pijpenstelen op vrijdagavond op het toch al glibberige Las Vegas Strip Circuit als de kwalificatie op het programma staat. Waar Lewis Hamilton het presteert om voor het eerst in zijn lange carrière de langzaamste tijd van allemaal te rijden, zet Lando Norris zijn McLaren trots op pole. Max Verstappen is bekeken tweede, voor de opgeleefde Carlos Sainz. George Russell moet vanwege een probleem met de stuurbekrachtiging genoegen nemen met de vierde plaats, maar hij blijft de kwakkelende Oscar Piastri wel voor. Daarachter wordt Fernando Alonso gemangeld door de Racing Bulls van Liam Lawson en Isack Hadjar, terwijl Charles Leclerc de snelste Ferrari is met een negende tijd.

Een dag later is het gewoon droog in de woestijn. Dat de baan ook in droge omstandigheden spekglad is, merken de coureurs al heel snel. Norris komt niet heel goed van zijn plek en rijdt Verstappen op een agressieve manier klem. De Nederlander moet van zijn gas, maar lacht zich momenten later de ballen uit de overall als Norris de eerste bocht mist. Hij ziet Verstappen langszij komen en schrikt daar zo van dat hij van het gas gaat, waardoor Russell hem zelfs naar de derde plek terugverwijst.

In de middenmoot is de pleuris dan al uitgebroken. Gabriel Bortoleto remt veel te laat voor de eerste bocht en kegelt zichzelf en Lance Stroll uit de race. Ondertussen is Lawson bij de schermutselingen een deel van zijn voorvleugel kwijtgeraakt. Om de een of andere reden wordt de race niet meteen geneutraliseerd en loopt er een half dozijn marshalls op de uitloopstrook als het veld aan zijn tweede omloop is begonnen. Pas nadat Lawsons voorvleugel het helemaal begeeft, wordt de virtuele safetycar ingezet.

De vanuit de pits gestarte Yuki Tsunoda is dan om de een of andere reden al naar de pits geweest. Tijdens de neutralisatie duikt Lawson noodgedwongen de pits in, waarmee hij het voorbeeld volgt van Kimi Antonelli en Pierre Gasly. Na de hervatting mogen ze het gat naar de staart van het veld proberen dicht te rijden.

Vooraan probeert Russell Verstappen meteen onder druk te zetten. Hij komt in het DRS-bereik van Verstappen, maar zonder echt bedreigend te worden. Al snel hebben de mediums onder de Mercedes hun beste tijd wel gehad en moet hij Verstappen laten gaan. In de achtergrond komt Norris, die het in de openingsfase rustig aan had gedaan, opzetten.

Piastri zit op zijn beurt klem achter Sainz en Hadjar en heeft de strijdlustige Leclerc op zijn staart. Als hij zich vergaloppeert, gaat Leclerc hem voorbij, om kort daarna ook Hadjar in te rekenen. Heel wat minder vergaat het Hamilton, die eenzelfde fout als Piastri maakt en meteen Alexander Albon op zijn dak krijgt. De Britse Thai maakt dezelfde fout als Hamilton twee weken eerder door sullig zijn voorvleugel op de Ferrari kapot te rijden. Hij moet meteen de pits in voor een nieuw exemplaar, waarna hij de pitstraat nog vaak genoeg krijgt te zien.

Door het ongeluk rukt de virtuele safetycar uit en krijgt Antonelli een tijdstraf voor een valse start. Kort daarna krijgt Albon eveneens een tijdstraf voor de botsing met Hamilton. Bortoleto’s tijdstraf wordt omgezet in een gridstraf, omdat de Braziliaan al uit de strijd ligt.

Piastri is scherp bij de herstart en gaat uit het niets voorbij Hadjar. Kort daarna beginnen de geplande bandenwissels. Alonso trapt af en daarna is het de beurt aan Russell om zijn mediums voor een set harde banden in te wisselen. Op zijn nieuwe banden laat hij de wereld nog niet meteen van zijn snelheid versteld staan, dus blijven Verstappen en Norris rustig nog een tijdje op hun oude banden doorrijden.

Norris komt bij zijn stop weer achter Russell de baan op. Als Verstappen halverwege de race nieuwe banden haalt, blijft hij Russell, ondanks een matige stop, net voor. De banden zijn nog niet op bedrijfstemperatuur en dus doet Russell er nog een schepje bovenop in de hoop de Red Bull te kunnen bedreigen. Daarmee maakt hij dezelfde fout als eerder in de race, want al gauw is het beste wel weer van zijn banden en komt hij onder druk te staan van Norris. Wanneer hij even aanzet, gaat de McLaren-coureur zijn landgenoot vrij makkelijk voorbij.

In het vervolg probeert Norris Verstappen binnen te hengelen, maar de Nederlander geeft geen krimp. Ronde na ronde verbeteren ze elkaars snelste rondetijden en rijden ze hard weg bij Russell. Achter hem is Antonelli door alle pitstops naar de vierde plaats opgerukt. Piastri, die Leclerc had geündercut, kan hem niet bedreigen. De Australiër weet dat hij de Italiaan vanwege diens tijdstraf alleen maar hoeft te volgen om vierde te worden, terwijl Leclerc om dezelfde reden op de virtuele vijfde plek rondrijdt.

In de slotfase is alles anders als Norris opeens snelheid verliest. Anders dan in China is het geen lang rempedaal, maar juist een nijpend brandstoftekort waardoor hij vaart moet minderen. Verstappen wint zodoende met een straatlengte voorsprong, terwijl Norris Russell nog net voorblijft.

Antonelli verricht een klein wonder door op zijn oude banden het gat naar Russell bijna volledig dicht te rijden. Hij weet daarbij zelfs Leclerc te lossen, waardoor hij alleen zijn plek aan Piastri verliest. Sainz wordt bekeken zevende, terwijl Hadjar eenzaam achtste wordt.

Hamilton verliest Nico Hülkenberg in de tweede helft van de race uit het oog en legt beslag op het laatste puntje. Hij eindigt niet eens heel ver voor de Hazen van Esteban Ocon en Oliver Bearman. De achteruitrijdende Alonso wordt dertiende, voor de wederom volledig onzichtbare Tsunoda, die door vreemd gegoochel met banden nog verder achterop was geraakt dan nodig. Hij finisht nog wel voor de Alpines van Gasly en Franco Colapinto, met tussen hen in Lawson.

Een paar uur na de race is opeens weer alles anders als Norris wordt gediskwalificeerd. Had hij meer brandstof verbruikt dan was toegestaan? Nee, de houten plank onder zijn auto was te veel afgesleten, iets wat Hamilton dit jaar in China (en Leclerc waarschijnlijk ook als zijn auto niet te licht was geweest) en Hülkenberg in Bahrein al waren overkomen. Vanwege de papaya rules wordt ook Piastri gediskwalificeerd (zijn plank was zelfs nog verder afgesleten, vermoedelijk omdat niemand tegen hem had gezegd dat hij vaart moest minderen). Het betekent dat Russell naar de tweede plek doorschuift en Antonelli naar de derde. Ook scoren beide Hazen zodoende punten.

De grootste winnaar is echter Verstappen, die op gelijke hoogte met Piastri komt en nog maar 24 punten achter Norris staat. De auto is snel en met McLaren dat steeds op de verkeerde momenten risico blijft nemen, kan er in de laatste twee races (plus sprintrace) nog veel gebeuren. Wie had drie maanden geleden kunnen denken dat het nog zo spannend zou worden?

Barre tijden voor BSG

BSG heeft wat ongelukkig verloren van Max Euwe 2. In de drukke Euwezaal wonnen de bezoekers met het kleinst mogelijke verschil, nadat BSG er lange tijd nog met de zege vandoor leek te gaan.

Vorig jaar trof BSG zowel het eerste als tweede team van Max Euwe. Nadat het eerste team in Enschede vrij overtuigend werd verslagen, bood het tweede in Bussum veel meer weerstand. Laat dit jaar nou net het tweede team in dezelfde klasse als BSG spelen. Een ongelukkige loting voor BSG? Misschien niet, want het eerste van Max Euwe staat aan kop in hun klasse!

De bezoekers hadden wat reserves moeten doorschuiven naar hun tweede. Grappig genoeg leverde dat aan twee borden dezelfde tegenstanders op als vorig jaar, zij het met verwisselde kleuren. Aan het tweede bord trof Ton wederom Hans Plasman, terwijl ik twee borden verderop wederom tegen de naar het tweede team gedegradeerde Raoul van de Oudeweetering mocht.

De wedstrijd begon nog goed voor BSG. Aan het derde bord kreeg Henk 1.b3 voor zijn kiezen, maar daar wist hij wel raad mee. Al gauw had hij de jeugdige Amin Shakya materiaal afhandig gemaakt en kreeg hij een hand. Heel lang hield die voorsprong geen stand. Het is weer de tijd van het jaar waarin Ton kwistig met cadeaus strooit (zo kreeg iedereen na afloop een aantal boeken), maar op het bord besloot hij zelf een pion mee te graaien. Hij moest het meteen bezuren, want nadat zijn koning op f2 moest schuilen, offerde Plasman op d4 dat vanwege de slechte positie van de koning niet kon worden aangenomen. Er ging ergens materiaal verloren en dus verloor Ton een jaar nadat Mark zijn rating had gejinxt.

Mark verloor wederom, ditmaal van Luc Compagnie. In een Caro-Kann kreeg hij al gauw een dubbelpion, maar waar die dubbelpion soms zowel in defensief als offensief opzicht goed werk doet, was het hier gewoon een positionele handicap en werd hij vrij soepeltjes weggeschoven. Ook teamleider Timon moest weer in het stof bijten. Tegen Jasper de Jong leek hij aan het laatste bord een leuke stelling te hebben, maar uiteindelijk was het resultaat hetzelfde als in de eerdere drie partijen dit seizoen.

Tot overmaat van ramp liet Ewoud aan het hoogste bord een goede stelling in remise verzanden tegen ‘dud’ Thomas van Veelen en daarmee stonden de bezoekers al op matchpoint. Gelukkig waren er nog drie goede stellingen over, dus kon BSG nog winnen.

Als eerste won Judit. Zoals vaak stond ze na de opening wat onder druk, maar in tegenstelling tot de rest van het team beschikt ze over een jaloersmakend uithoudingsvermogen. Zou dat de reden zijn dat vrouwen langer leven dan mannen? Ton Ellenbroek raakte langzaam maar zeker de draad kwijt en kon toen met zijn plasje naar de dokter.

Zelf deed ik ook verwoede pogingen om Van de Oudeweetering, net als vorig jaar, pootje te haken. Maar wat was hij taai! Ondanks een manmeersituatie en het publiek als twaalfde man wist ik het net niet te vinden. Een oude voetbalwijsheid zegt dan dat de bal in het andere doel belandde en zo geschiedde.

Daarmee speelde Rein alleen nog maar om de eer tegen Maarten Vinke. Het was de partij die eigenlijk als eerste klaar had moeten zijn, maar na een volkomen mislukte opening wist de zwartspeler nog een belabberd eindspel te bereiken. Net nadat de bezoekers de punten in de tas hadden, gaf ook hij zich maar over.

Door de zege gaat Max Euwe 2 BSG voorbij op de ranglijst. Doordat En Passant nog dikker verloor (van Meppel), blijft BSG vijfde. Wel mag het over drie weken op bezoek bij Assen, dat door het verlies van LOS bij SOPSWEPS nu de trotse koploper is. In de vorm waarin BSG momenteel verkeert, zullen ze hoogstwaarschijnlijk ook als koploper de winterstop in gaan. Voor BSG dreigt daarentegen een gevecht met de rode streep.

BSG (2148) – SG Max Euwe 2 (2093) 3½-4½
1. Ewoud de Groote (2224) – Thomas van Veelen (2136) ½-½
2. Ton van der Heijden (2225) – Hans Plasman (2123) 0-1
3. Henk van der Poel (2201) – Amin Shakya (1993) 1-0
4. Jesper de Groote (2196) – Raoul van de Oudeweetering (2158) 0-1
5. Judit Clopés Llahi (2178) – Ton Ellenbroek (2056) 1-0
6. Rein Brouwer (2152) – Maarten Vinke (2126) 1-0
7. Mark Grondsma (2087) – Luc Compagnie (2057) 0-1
8. Timon Brouwer (1921) – Jasper de Jong (2092) 0-1

Om dit verslag op een positieve noot te eindigen: de andere twee teams van BSG haalden wel punten binnen. Het tweede speelde gelijk tegen HSG, terwijl het derde een broodnodige overwinning behaalde op Caïssa 5.