Preken voor eigen parochie?

De Formule 1 zit in een diepe crisis vanwege de nieuwe reglementen en dus komt de gedwongen pauze vanwege de onrust in het Midden-Oosten eigenlijk wel goed uit, zodat er in de tussentijd aan het reglement gesleuteld kan worden. Interessant genoeg dringen de gelijkenissen tussen Max Verstappen en Jacques Villeneuve uit een grijs verleden zich op.

Al in 2023 waarschuwde Max Verstappen voor het nieuwe motorreglement. De coureurs zouden al op de rechte stukken terug moeten schakelen, zo stelde hij. Mercedes-teambaas Toto Wolff stelde dat het zo’n vaart niet zou lopen. Verstappen heeft gelijk gekregen. Anno 2026 moeten de coureurs al ver voor de bocht vertragen om hun accu op te laden, zodat ze bij het uitkomen van de bocht weer genoeg elektrische energie hebben om hard op te trekken. Dit komt veel fans nu al de keel uit en kan tot gevaarlijke situaties leiden, zoals Oliver Bearman laatst ongewild bewees.

Verstappens kruistocht tegen de nieuwe reglementen had sterke gelijkenissen met die van Jacques Villeneuve in 1997, toen Jos Verstappen zonder veel succes zijn rondjes reed en Max nog in zijn moeders buik zat. De Canadees vond het reglement voor 1998, met gegroefde banden en smallere auto’s helemaal niks. Hij was zo uitgesproken dat de FIA hem naar Parijs liet komen voor een verhoor, waar hij een waarschuwing kreeg.

In het Nederlandse Formule 1-wereldje werd er lauw op gereageerd. “Die blaaskaak kan zich beter richten op het winnen van de wereldtitel, want dat gaat hem momenteel niet zo goed af!”, leek de teneur te zijn. De Nederlandse pers was in die tijd nogal op de hand van Michael Schumacher, degene die Villeneuve lange tijd van de titel leek af te houden (maar toen kwam Jerez).

Waarschijnlijk was Villeneuve niet de enige die de nieuwe regels niks vond. Waarom hij degene was die het nadrukkelijkst zijn mond opendeed? Voor een deel denk ik toch omdat hij de bui zag hangen. Destijds was zijn team (Williams) sterontwerper Adrian Newey kwijtgeraakt (kinkt bekend?). Een grote reglementswijziging was wel het laatste dat ze konden gebruiken. De reglementswijziging proberen uit of af te stellen was het devies. Villeneuve was dus een soort useful idiot voor zijn team.

Villeneuve had echter gelijk. Het reglement voor 1998 was een ramp. Ik heb nog nooit iemand iets positiefs over die gegroefde banden horen zeggen. Inhalen werd alleen maar moeilijker, niet makkelijker en dat bijna iedereen kon winnen was ook verleden tijd. Maar het was Villeneuve. Niemand mocht hem, dus was hoon zijn deel.

Bij Verstappen is het anders. Hij geniet nog wel aanzien onder zijn collega’s en de pers, maar ook in zijn geval werden zijn sombere voorspellingen als bangmakerij afgedaan. Dat hij in 2023 bijna alles won wat er maar te winnen viel, zal hem er niet geloofwaardiger op hebben gemaakt. Toch is het zeer onwaarschijnlijk dat Verstappen politiek bedreef. Zo zit hij niet in elkaar. De ground effect-auto’s vond hij eigenlijk ook maar niks, ondanks dat hij tussen 2022 en 2025 meer races won dan alle andere coureurs bij elkaar. Hij wil gewoon een auto waarmee je fijn kan racen. Terug naar de auto’s zoals ze een decennium geleden waren. Of dat er nog van komt? Pas na elf jaar werden de gegroefde banden in de prullenbak gegooid. Als de veranderingen nu weer zo lang duren, is Verstappen al lang met pensioen.

BSG grijpt naast brons in Woerden

De speelzaal was ruim, de gastheren waren vriendelijk en de plaatselijke Griek was echt een aanrader: het seizoen afsluiten in Woerden is zo gek nog niet. Helaas verliep de schaakwedstrijd minder voorspoedig, want BSG verloor in Duckstad met 5½-2½.

Door twee dikke overwinningen op degradatiekandidaten en een nipte overwinning op de koploper had BSG een slecht seizoen toch nog glans gegeven. Een goed resultaat tegen Woerden, dat iets onder BSG op de ranglijst stond, zou de kers op de taart zijn. Helaas moest BSG het wel zonder de twee beste paarden van stal doen. Om uiteenlopende redenen konden Ewoud en Rein niet meespelen, dus moesten er voor hen twee invallers worden gevonden. Omdat het tweede niet meer kon degraderen werd de 93-jarige Tom de Ruiter opgetrommeld. De andere invaller was Florian Wagener, die alleen nog in de SOS-competitie had gespeeld.

De gastheren moesten op hun beurt Sten Goes missen. Voor hem viel Наталія Москалець in. Teamleider Timon had het genoegen tegen haar te spelen aan het zesde bord. Hij kwam goed te staan, maar miste toen een trucje, waarna er niets meer van zijn stelling overbleef. Gelukkig kon ik de score al snel weer gelijktrekken door Olger van Donk te verslaan. De zwartspeler offerde in de opening een pion en zag deze nooit meer terug, waarna het van kwaad tot erger ging. Niet heel lang daarna won Ton aan het bord ernaast. Tegenstandster Rolinde den Heijer vloog hem direct naar de keel met een gevaarlijk pionoffer. Ton wist op de been te blijven, waarna hij een gezonde pion meer had en de partij geruisloos uitschoof.

So far, so good. Helaas moest Henk aan het eerste bord zijn meerdere erkennen in de talentvolle Софія Москалець. Na wat beter uit de opening te zijn gekomen, werd hij daarna vrij geruisloos overspeeld en stond het 2-2. Vervolgens verloor Tom aan het laatste bord van Marcel Schröer na heel goed te hebben gestaan en stond BSG op achterstand.

Een interessante partij speelde Mark tegen Selman Ercan. De zwartspeler maakte in de partij één fout en die had Mark af kunnen straffen. Hij deed echter bijna a tempo een voor de hand liggende zet, waarna de kans verkeken was en hij nog wat moeite moest doen om het remise te houden. Zijn dag kreeg nog een vervelend staartje toen hij beboet werd omdat hij op weg naar huis een lama oppikte. Het was toen aan Judit en Florian om er nog een gelijkspel voor BSG uit te peuren, maar dat zat er niet meer in. Judit stond tegen Bas Jansen de hele partij wat gedrukt. In tijdnood kwam ze passief te staan en liep alles in het honderd. Doordat Florian het met een pion minder niet redde tegen Jacco Lind werd de einduitslag op een toch wel dikke 5½-2½-overwinning voor Woerden bepaald.

Woerden (2126) – BSG (2093) 5½-2½
1. Sofia Moskalets (2210) – Henk van der Poel (2199) 1-0
2. Rolinde den Heijer (2141) – Ton van der Heijden (2229) 0-1
3. Olger van Donk (2163) – Jesper de Groote (2169) 0-1
4. Bas Jansen (2092) – Judit Clopés Llahí (2158) 1-0
5. Selman Ercan (2083) – Mark Grondsma (2097) ½-½
6. Natalia Moskalets (2100) – Timon Brouwer (1961) 1-0
7. Jacco Lind (2097) – Florian Wagener (1961) 1-0
8. Marcel Schröer (2122) – Tom de Ruiter (1968) 1-0

Ondanks de dikke nederlaag bleef BSG de gastheren net voor op de ranglijst. Wel werd het van de onderste trede van het podium verstoten door SOPSWEPS, dat ASV 2 met 7-1 verpletterde. De met een laatsterondecomplex behepte Arnhemmers zijn hierdoor gedegradeerd, net als Spassky’s, dat van kampioen Assen verloor. Ook in Groningen moet het feest zijn losgebarsten. Doordat De Waagtoren in klasse 2B verzaakte, is LOS alsnog de beste nummer 2 geworden na een ruime overwinning op En Passant.

BSG 2 verloor met 5-3 van Paul Keres 6 en eindigde maar net boven de rode streep. Voor BSG 3 was het doek 2 weken geleden al gevallen.

Luiaards bijten van zich af op NK snelschaak voor clubteams

In hetzelfde weekend als de zesde ronde van de KNSB-competitie was het Nederlands Kampioenschap snelschaken voor clubteams gepland en net als de competitieronde was het kampioenschap vanwege een sneeuwbuitje naar het laatste weekend van maart verzet. Met de nodige moeite wist BSG een redelijk sterk team af te vaardigen, dat tot de finales goed op dreef was.

Wekenlang hadden Ewoud en Judit in de BSG 1-app moeten bidden en smeken om gegadigden te vinden voor het NK snelschaken voor clubteams. Uiteindelijk kregen ze mij zo gek om mee te doen. Als vierde man werd Arthur Vlug gestrikt. In het begin van de eeuw maakte hij met Ewoud, Vincent Pandelaar (die een van de arbiters was op het toernooi), Peter Drost en soms mijzelf namens de Baarnse Schaakvereniging de schaakwereld onveilig. Inmiddels is Arthur vader en iets grijzer geworden. Na jaren in Portugal te hebben gewoond, wilde hij weer naar het tochtige Nederland gaan. Dat hij niet meer bij een Nederlandse schaakclub lid was, bleek geen beletsel te zijn om aan het kampioenschap mee te doen, dus was het team compleet en kon reservespeler Henk thuisblijven.

Met twee spelers die op het Iberisch Schiereiland hebben gewoond en nog een derde die elke drie zinnen in het Nederlands laat volgen door iets in het Spaans, kreeg het team de naam Los Osos Perezosos, ofwel de luiaards, mee. Zoals echte luiaards betaamt was het idee om in de voorrondes te knallen, om dan in de knock-outfase snel te worden uitgeschakeld, zodat we vroeg naar huis konden. Die tactiek werd bijna perfect uitgevoerd.

Het kampioenschap werd gehouden in het Amsterdamse Cartesius Lyceum en werd georganiseerd door de vrij recent opgerichte schaakclub Zwart op Wit. In tegenstelling tot in de KNSB-competitie moesten de teams op het toernooi in een vaste opstelling spelen op ratingvolgorde. Geen tactisch gedoe dus! Ewoud was de onbetwiste kopman en Arthur mocht aan het vierde bord plaatsnemen, maar tussen mij en Judit was het spannend. Judit is tactisch honderd keer sterker dan ik, maar omdat ik welgeteld 3 elopunten meer had, mocht ik naast broederfiguur aan het tweede bord plaatsnemen. In ieder geval had ik een hele waslijst aan excuses voor het geval ik in twaalf partijen dertien keer van het bord gehakt werd, zoals vermoeide ogen, een slechte voorbereiding en dat ik de 40 bijna aantik. De snelheid van vroeger, toen ik dagelijks op internet speelde, heb ik niet meer en dat zou me met een speeltempo van 3 minuten en 2 seconden per zet ongetwijfeld op gaan breken.

In totaal deden er 58 teams mee van sterk variërende speelniveaus en wij waren als vijftiende geplaatst. De topteams hadden kanonnen als Loek van Wely, Casper Schoppen, Dimitri Reinderman en Friso Nijboer in de gelederen, spelers die mij heel hard van het bord kunnen beuken. Gelukkig wisten we die teams in de voorrondes te ontlopen. In de eerste poulefase mochten we tegen teams van het tweede kaliber en wonnen we bijna alles. Alleen tegen Philidor (Leiden) moesten we een keer een gelijkspel afstaan, maar de overige wedstrijden werden ruim (doorgaans met 3-1 of 4-0) gewonnen, dus hadden we 11 van de mogelijke 12 matchpunten gescoord. In de tweede poulefase kregen we wat sterkere tegenstanders, zoals Paul Keres 2 (met onder anderen Kambiz Sekandar en Marijn Otte), Zukertort Amstelveen en Bennekom 2 (de andere BSV), en moesten we tweemaal een gelijkspel toestaan. De overige wedstrijden wisten we te winnen, waardoor we ons glansrijk voor de finalepoule hadden geplaatst.

Na weer een pauze van een uur mochten we tegen Mediterraans Gambiet (VAS), een team met een Zwitser en wat Nederlanders. De eerste wedstrijd wisten we met 3½-½ te winnen, dus waren we er al bijna. De tweede wedstrijd wonnen we met 3-1, dus mochten we door naar de volgende ronde. Daarin kregen we meteen een serieuze tegenstander: Manuele Therapie (?!), zoals de Groninger Combinatie zich had genoemd, met daarin uiteraard snelschaakspecialist Manuel Bosboom (wat doet hij in het Hoge Noorden?). Om de een of andere reden had hij zich aan het tweede bord verschanst en kreeg ik twee keer de volle laag. De rest van het team verloor ook, al had Arthur de eer om nog een halfje te pakken nadat zijn tegenstander z’n dame had weggegeven. In ieder geval zat het toernooi erop en gingen we nog tot de prijsuitreiking tegen elkaar schaken, om daarna maar naar huis te gaan.

Thuis kon ik nagenieten van mijn score van 13 uit 16, ondanks dat ik mijzelf niet overtuigend vond spelen. Opmerkelijk genoeg had ik meer moeite met de Boomers, die me vaak meteen naar de keel vlogen, dan met Gen Z. Wellicht heb ik met dit toernooi m’n geluk voor een heel jaar opgebruikt. In ieder geval heb ik nu een behoorlijk hoge blitzrating van 2221, terwijl Ewoud met dezelfde score van 13 uit 16 70 punten voor zijn blitzrating won. Wat verder opviel? Dat de knullen van de organisatie allemaal een witte trui op een zwarte broek droegen en dat Wit op Zwart wellicht een betere naam voor de schaakclub was. Dat de barvrouw naast een heleboel lelijke tatoeages een enorm sexy hip-to-waist ratio had en dat de eindstanden pas een halve week na het toernooi op internet kwamen. Toen bleek dat we, precies volgens verwachting, vijftiende waren geworden, al kon geen van de luiaards dat echt iets boeien. Maar toch: met een beetje betere voorbereiding zou er volgend jaar toch een plek in de top 10 mogelijk moeten zijn? Zul je zien dat ik dan 3 uit 16 scoor…

Uitslagen:
Los Osos Perezosos – Philidor Leiden 3-1 2-2
Fischer Z – Los Osos Perezosos 1-3 0-4
Yoram’s kinderen – Los Osos Perezosos ½-3½ 0-4

Paul Keres 2 – Los Osos Perezosos 2-2 1½-2½
Los Osos Perezosos – Zukertort Amstelveen 4-0 3-1
Los Osos Perezosos – Bennekom 2-2 3-1

Mediterraans Gambiet – Los Osos Perezosos ½-3½ 1-3
Los Osos Perezosos – Manuele Therapie (?!) 0-4 ½-3½