Black Saturday

BSG heeft zichzelf een slechte dienst bewezen door snoeihard te verliezen van Vianen. In Noordoost-Brabant werd het niet minder dan 8-2 voor de gastheren.

Vanwege de zoveelste coronagolf was het tot de dag van tevoren onzeker of de vierde ronde van de KNSB-competitie wel door zou gaan. Dat gebeurde uiteindelijk toch, al werden her en der in het land wedstrijden afgelast. De wedstrijd Vianen – BSG kon wel doorgang vinden. Dat was natuurlijk goed nieuws, maar tegelijkertijd ook slecht nieuws, omdat BSG met een nijpend personeelstekort kampte. Uiteindelijk wist teamleider Timon met de grootste moeite twee invallers op te trommelen, namelijk Rob T. en Florian W.

De verwachtingen waren van tevoren niet hooggespannen tegen het redelijk sterke Vianen, dat door een speling van het lot op de ranglijst nog onder BSG was terug te vinden. De hoop van BSG was gevestigd op eventuele absenties bij de thuisploeg, mogelijk omdat hun vele Duitse spelers coronabrandhaard Nederland niet in mochten, maar die hoop werd al gauw de bodem ingeslagen. Inderdaad speelde Vianen met een invaller, maar dat was wel de gevreesde grootmeester Andrey Orlov.

De wedstrijd was dan ook stevig eenrichtingsverkeer. BSG hoopte nog wat weerstand te kunnen bieden door alle sterke spelers wit te geven, maar had daar helemaal niks aan omdat die allemaal verloren. Aan de overige borden deed het ratingverschil zich wel voelen, al wist de staart van BSG nog wel wat terug te doen.

Allereerst was Ton klaar tegen Jermo Kooijmans. Zijn voorbereiding was één zet diep en dat deed zich al gauw voelen. Na afloop klaagde de verliezer eigenlijk nooit echt in de partij te hebben gezeten. Vrolijke Frans miste aan het kopbord tegen Reiner Odendahl een simpel zetje en kon gelijk opgeven. Het Apenhoofd deed een duit in het zakje door, net als elf jaar geleden in Groningen, van Ornett Stork te verliezen.

Ondertussen had Rein remise aangenomen tegen Dennis Kerstens in een stelling waarin alleen hij nog kon winnen. Daarmee was in ieder geval de nul bij BSG van het scorebord, maar zou er al gauw weer een aantal nullen aan worden toegevoegd. FM Henk gaf naar eigen zeggen onnodig een pion weg tegen oud-BSG’er Alexander Berelowitsch, waarna de grootmeester hem geruisloos van het bord schoof. Florian verloor van Andrey Orlov, de andere grootmeester en tevens het geheime wapen van de thuisploeg. Rob verkocht zijn huid duur tegen Helge Hintze aan het tweede bord, maar moest uiteindelijk ook de wapens strekken.

Teamleider Timon maakte de uiterst pijnlijke middag aan BSG-kant iets minder pijnlijk door Ulrich Dresen in tijdnood vanuit een verloren stelling te trucen, waardoor hij er onverwachts nog met de winst vandoor ging. Het zou het enige volle punt van BSG van de middag zijn. Aan het laatste bord gebeurde er bij Ruben tegen Ivo Stork iets soortgelijks, al profiteerde hij niet ten volle van de onverwachte kans, waardoor hij met remise genoegen moest nemen.

Zodoende waren alle ogen gericht op de laatste partij, die tussen Ewood en Benjamin Ries. Ewood had een kwaliteit tegen een pion meer en deed verwoede pogingen zijn kleine materiële voorsprong te gelde te maken. Exemplarisch voor de wedstrijd was dat hij het eindspel zelfs nog wist te verliezen, waardoor de eindstand op 8-2 werd bepaald.

Door de dikke nederlaag zakte BSG naar de grijze middenmoot. Geluk bij een ongeluk is dat de vijfde competitieronde mogelijk niet doorgaat, waardoor BSG tot begin februari de tijd heeft om bij te komen van deze zeperd.

Vianen/DVP (2295) – BSG (2074) 8-2
1. Reiner Odendahl (2338) – Frans Borm (2109) 1-0
2. Helge Hintze (2298) – Rob Tijssens (1733) 1-0
3. Alexander Berelowitsch (2508) – Henk van der Poel (2233) 1-0
4. Andrey Orlov (2496) – Florian Wagener (1847) 1-0
5. Benjamin Ries (2305) – Ewoud de Groote (2229) 1-0
6. Ulrich Dresen (2237) – Timon Brouwer (2030) 0-1
7. Jermo Kooijmans (2349) – Ton van der Heijden (2274) 1-0
8. Dennis Kerstens (2190) – Rein Brouwer (2019) ½-½
9. Ornett Stork (2085) – Jesper de Groote (2230) 1-0
10. Ivo Stork (2142) – Ruben Hilhorst (2037) ½-½

Hamilton houdt de druk er vol op

Lewis Hamilton heeft de eerste Grand Prix van Qatar overtuigend op zijn naam geschreven. Op het Losail International Circuit hoefde hij de leiding geen moment af te staan. Max Verstappen werd tweede en pakte het punt voor de snelste raceronde, terwijl Fernando Alonso voor het eerst in zeven jaar weer op het podium stond.

De spanning is te snijden in het kampioenschap van 2021. Waar Max na zijn zege in Mexico al bijna kampioen leek te zijn, sloeg Mercedes hard terug in Brazilië. In Qatar domineert Mercedes eveneens. In de kwalificatie op het Losail International Circuit is Luis bijna een halve seconde sneller dan Max, die op zijn beurt Bottas nog wel aftroeft. Daar komt nog bij dat Chicko in geen velden of wegen te bekennen is. De Mexicaan verknalt zijn kwalificatie en is slechts elfde.

Het wordt voor Red Bull nog een graadje erger als Max vlak voor de race vijf plekken wordt teruggezet omdat hij in de kwalificatie dubbele gele vlaggen had genegeerd. Bottas wordt voor hetzelfde vergrijp eveneens bestraft, al hoeft de Fin slechts drie plekken in te leveren omdat er in zijn geval slechts met een enkele gele vlag werd gezwaaid.

Aanleiding van de gelevlagsituatie was overigens Gasly, die zijn AlphaTauri flink beschadigde op een curbstone. Ironisch genoeg was de Fransman zelf de grootste profiteur van de hele situatie, want door de straffen mag hij Luis op de eerste startrij vergezellen. Alonso rukt op naar de derde plaats, voor Norris en Science.

Vanaf de zevende plaats maakt Max op zondag een wereldstart. Bottas en Science heeft hij meteen al te pakken en in de eerste bocht wurmt hij zich langs Norris. Hij heeft zelfs dusdanig veel momentum dat hij naast Alonso opduikt. De Spanjaard ziet hem niet en drukt hem bijna van de baan. Waar Max Norris nog net voor weet te blijven, gaat Alonso uit het niets voorbij Gasly, die in de tweede bocht loopt te slapen.

Max gaat de twee vroeg in de race voorbij, waardoor hij alweer tweede ligt achter Luis. Samen lopen ze meteen keihard weg bij de rest van het veld, aangevoerd door Alonso. De Spanjaard, die stiekem had gehoopt dat hij bij de start een gooi naar de leiding kon doen, rijdt in de openingsfase heel behoedzaam om zijn zachte banden in leven te houden, waardoor de koplopers al gauw een pitstop voorsprong op de rest weten te pakken.

In de spreekwoordelijke schaduw van hun teamgenoten opereren Chicko en Bottas in de avondrace. Chicko werkt zich in de openingsfase langzaam maar zeker op naar de vierde plaats achter Alonso. Bottas zit na een vreselijke start lange tijd vast op de elfde plaats. Pas wanneer hij en Stroll de steeds trager wordende Tsoenoda inrekenen, komt hij voorzichtig tot leven en maakt hij gestaag plekjes goed.

Vooraan loopt Luis langzaam maar zeker weg bij Max, die na 17 van de 57 ronden de pits induikt om zijn mediums voor een nieuw setje harde banden in te wisselen. Luis doet een ronde later hetzelfde, waardoor de stand aan kop onveranderd blijft. Red Bull besluit Chicko even later ook van nieuwe banden te voorzien, waarna de Mexicaan zich nog achter de erbarmelijk gestarte Fattle in de middenmoot terugvindt. Wanneer Alonso even later zijn banden eveneens laat vervangen, ligt Bottas ineens derde.

De Fin besluit lang door te rijden op zijn eerste set banden. Te lang, zo blijkt, want net over de helft van de race krijgt hij ineens een lekke band. Na de grindbak te hebben verkend en het halve veld in de weg te hebben gezeten, stuurt de Fin zijn vonkentrekkende Mercedes dan toch de pits in. Hij krijgt nieuwe banden en een nieuwe voorvleugel, waarna hij zich weer in de achterhoede terugvindt.

Beter vergaat het Chicko, die na een stevig gevecht met Alonso had afgerekend en op koers lijkt naar de laatste podiumplaats. De Mexicaan wordt echter, net als de koplopers, nog een tweede keer naar de pits gehaald, waardoor hij terugvalt naar de zevende plaats. Stroll en Ocon gaat hij met enige moeite voorbij en Norris krijgt hij te pakken als de Brit in de slotfase vanwege een lekke band een extra pitstop moet maken. Door de extra stop verruilt de Brit zijn vierde plaats voor de tiende. Bottas duikt eveneens de pits in, maar dan om op te geven.

Op precies hetzelfde moment geeft Russles zwaar op de proef gestelde linker voorband de geest. De Brit weet de pits nog te bereiken en kan op grote achterstand zijn weg vervolgen, in tegenstelling tot teamgenoot Latifi, die kort daarna op start/finish eveneens een klapband krijgt en de pits niet meer haalt. De Canadees besluit zijn Williams maar langs de kant van de weg te parkeren.

Het wrak kan kennelijk niet tijdig worden weggesleept, waardoor de virtuele safetycar uiteindelijk toch maar op de baan komt. In de tussentijd had Max met een onverwachte krachtsexplosie de snelste raceronde flink aangescherpt. Tijdens de neutralisatie duikt hij voor de derde keer de pits in, ditmaal om een setje zachte banden om te laten leggen. In de allerlaatste ronde wordt de race weer vrijgegeven en verpulvert hij zijn eerdere snelste raceronde, zodat hij het bonuspunt opstrijkt.

Ook zonder de snelste raceronde te rijden wint Luis de race vrij gemakkelijk. Mede dankzij de neutralisatie weet Alonso Chicko achter zich te houden, waardoor de Spanjaard voor het eerst sinds Hongarije 2014 weer op het podium staat. Teamgenoot Ocon weet in de slotfase de verrassend sterke Stroll en de Ferrari’s van Science en Leclerc achter zich te houden, waarmee hij het feest bij Alpine compleet maakt. Norris ontfutselt Fattle in de slotfase nog de negende plaats, waardoor de twee de laatste punten pakken.

Buiten de punten eindigt Gasly, die zodoende weinig plezier beleeft van zijn tweede startplaats. Na in de openingsfase al langzaam te zijn teruggevallen, verloor hij door een merkwaardige 2-stopstrategie nog meer terrein. Een opmerkelijk fletse Ricciardo finisht nog net voor Tsoenoda in de tweede Alpha Tauri als twaalfde. Rijkunnen wordt veertiende, terwijl teamgenoot Giovinazzi Mick nog maar net achter zich weet te houden. Russle weet Marsepein ondanks alle tegenslag nog voor te blijven, waardoor de Rus als achttiende en laatste eindigt.

Met zijn overwinning verkleint Luis zijn achterstand in het kampioenschap tot acht punten. In de laatste twee races zullen Max en Red Bull van goeden huize moeten komen om de Brit van zijn achtste wereldtitel af te houden. Over twee weken gaat het Formule 1-circus verder in Saoedi-Arabië, eveneens op een onbekend circuit. Neemt Luis daar de leiding in het kampioenschap over, of heeft Sinterklaas nog een verrassing in petto?

Hamilton: van 20 naar 1

Lewis Hamilton heeft de Grand Prix van Brazilië op zijn naam geschreven. Op Interlagos kreeg hij de nodige tegenslag te verwerken, maar wist hij desondanks Max Verstappen te kloppen. Valtteri Bottas werd derde, terwijl Sergio Pérez beslag legde op de vierde plaats en tevens het punt voor de snelste raceronde opstreek.

Na de nogal onverwachte overwinning in Amerika en de wat minder onverwachte overwinning in Mexico leken Red Bull en Max het initiatief in de titelstrijd heroverd te hebben. Om het tij te keren besluit Mercedes Luis in Brazilië van een nieuwe motor te voorzien. Het levert de coureur een straf van vijf startplaatsen op voor de hoofdrace, maar de zevenvoudig wereldkampioen toont de juistheid van de beslissing aan door met speels gemak de snelste tijd in de kwalificatie voor de sprintrace te klokken.

Kort na de sessie pakken zich donkere wolken boven Mercedes samen als blijkt dat Luis’ achtervleugel niet aan het reglement voldoet. Vlak voor de derde en laatste sprintrace van het seizoen is het hoge woord eruit en wordt hij gediskwalificeerd, waardoor hij helemaal achteraan moet starten. Max, die een boete krijgt omdat hij na afloop van de kwalificatie nota bene aan Luis’ achtervleugel had gezeten, erft zodoende de pole voor de sprintrace.

Veel plezier beleeft hij niet van zijn eerste startplek als hij op zaterdag matig van zijn plek komt en meteen de naast hem gestarte Bottas en de als vijfde gestarte Science langszij ziet komen. De Spanjaard krijgt hij gauw weer te pakken, maar Bottas niet meer. De Fin weet steeds uit de klauwen van de Red Bull te blijven, waardoor hij na 24 rondjes als eerste over de streep komt en de hoofdrace van pole mag vertrekken.

De morele winnaar van de sprintrace is echter Luis, die vanaf de laatste plaats als een warm mes door de boter gaat en uiteindelijk als vijfde eindigt, vlak achter Science en Chicko. Door de motorwissel mag hij de hoofdrace echter pas als tiende aanvangen.

In de hoofdrace betaalt Max Bottas bij de start met gelijke munt terug. De Fin probeert in de eerste bocht nog te counteren, maar wordt het gras ingedrukt, waardoor hij een paar bochten later ook Chicko nog voorbij ziet komen. Heel wat beter vergaat het teamgenoot Luis, die onder andere profiteert van de lekke band die Norris in het gedrang oploopt en de eerste ronde als zesde afsluit. De Ferrari’s krijgt hij daarna gauw te pakken, waarna Bottas als een achterligger voor hem aan de kant gaat, zodat hij na een handvol rondjes alweer derde ligt.

Luis hoeft het gat naar de paarse bolides niet eens meer dicht te rijden als ineens de safetycar uitrukt. Aanleiding zijn de fragmenten van Tsoenoda’s voorvleugel in de eerste bocht, waar de Japanner een paar ronden eerder nogal lomp op Stroll was gekleund. Kort na de hervatting verliest Mick in dezelfde bocht zijn voorvleugel als hij op Rijkunnen kleunt. Ditmaal rukt de virtuele safetycar uit. Wanneer de race weer wordt vrijgegeven, pakt Chicko meteen een seconde op Luis, die het gat vervolgens gauw weer dichtrijdt.

Na een paar ronden zet Luis de aanval dan echt in. Op start/finish blaast hij de Mexicaan met behulp van DRS finaal voorbij, maar wordt hij tot zijn ontzetting op het volgende rechte stuk weer teruggepakt. Een ronde later lukt het Luis wel om Chicko in te rekenen. Vervolgens probeert hij tevergeefs het gat naar Max, die een voorsprong van enkele seconden had weten op te bouwen, dicht te rijden.

Mercedes besluit Luis daarom maar als eerste in de kopgroep van nieuwe banden te voorzien. Hoewel hij zich na zijn stop nog langs Ricciardo moet knokken, wint hij op nieuwe banden wel tijd op Max, die een ronde later stopt en plotseling het grootste gedeelte van zijn voorsprong kwijt is. Wanneer Chicko even later stopt, gaat Bottas aan de leiding.

Op versleten banden jaagt de Fin zijn voorsprong op Max en Luis er gauw doorheen, maar van een duel komt het niet, omdat de virtuele safetycar even later opnieuw uitrukt, ditmaal omdat Strolls bolide onderdelen verliest. Mercedes grijpt de onderbreking aan om Bottas zonder al te grote tijdverliezen van nieuwe banden te voorzien, waardoor hij Chicko ruim voorblijft en als derde de race hervat.

Vooraan staat Max flink onder druk van Luis. Op de rechte stukken is de Mercedes niet te houden, maar keer op keer kan Max in de bochten net genoeg voorsprong pakken. Bang geworden voor een mogelijke undercut van Luis haalt Red Bull Max al dertien ronden na zijn eerste stop voor de tweede keer naar de pits. Hij krijgt wederom een setje harde banden mee en hervat de race als vierde.

Om de een of andere reden besluiten de andere koplopers Max’ lichtelijk absurde strategie te kopiëren. Bottas wordt als eerste binnengeroepen, een move waar de coureur terecht zijn vraagtekens bij zet. Vervolgens zijn Chicko en Luis aan de beurt.

Op nieuwe banden rijdt Luis het gat naar Max heel snel dicht. In de 48e ronde zet hij de aanval in. Aan het eind van start/finish komt hij heel snel dichterbij. Max laat zich intimideren en besluit de binnenkant af te schermen, waardoor hij langzamer door de eerste bocht kan en op het volgende rechte stuk voor de bijl gaat. Max geeft niet op en probeert zijn plek in de bocht weer te heroveren door heel laat te remmen. Te laat, zo blijkt, want hij kan de bocht niet halen, waardoor hij en Luis van de baan schieten. Ditmaal blijft blikschade uit, dus kunnen de twee kemphanen hun weg weer vervolgen, met Max nog steeds aan kop.

Vreemd genoeg wordt het incident niet eens door de wedstrijdleiding onderzocht. Luis houdt zich een tijdje koest, om in de 58e ronde wederom de aanval in te zetten. De eerste keer komt hij net tekort, maar de tweede keer is het wel raak. Ondanks dat Max over het rechte stuk zigzagt in de hoop Luis’ slipstream te breken, vliegt de Mercedes hem met een noodgang voorbij.

Daarmee is de race vooraan wel gereden. Luis wint uiteindelijk nog vrij dik, ook omdat Max het in de slotfase laat lopen en niet eens heel erg ver voor Bottas eindigt. De hoop bij Red Bull is gevestigd op Chicko, die vlak voor tijd naar de pits gaat om op nieuwe banden de snelste raceronde van Luis af te pakken. Het plannetje slaagt, want Chicko’s laatste ronde is de snelste van de middag. Daarmee is de eer voor Red Bull gered en verliest Max in het kampioenschap maar zeven in plaats van acht punten op Luis.

Best of the rest zijn de Ferrari’s van Leclerc en Science. De Spanjaard baalde van zijn start, die veel minder was dan zijn start in de hoofdrace, waardoor hij uiteindelijk achter zijn teamgenoot eindigde. Gasly wordt uiteindelijk zevende, voor de Alpines van Ocon en Alonso, die vlak voor de streep van volgorde waren gewisseld. Het laatste punt gaat naar Norris, wat gezien de tegenslag bij de start nog heel wat was, hoewel McLaren, dat ook Ricciardo nog zag uitvallen, er maar weinig mee opschoot.

Na afloop is Luis door het dolle na zijn voor de poorten van de hel weggesleepte overwinning. Max, die Interlagos vanwege de sprintrace nog met twintig punten verlaat, kan wel leven met de tweede plek. Nog veertien punten scheiden de twee titelpretendenten, met nog drie races te gaan. De eerste daarvan is volgende week al, op een volledig nieuw circuit in Qatar. Slaat Red Bull daar terug, of is Mercedes dan weer de sterkste? In het spannende en krankzinnige seizoen 2021 is helemaal niets zeker. Kijken dus!

Verstappen op eenzame hoogte

Max Verstappen heeft in Mexico zijn negende seizoenszege behaald. Lewis Hamilton wist publiekslieveling Sergio Pérez nog net achter zich te houden en tweede te worden, terwijl polesitter Valtteri Bottas buiten de punten eindigde, maar wel de snelste raceronde op zijn naam schreef.

Op het op ruim twee kilometer hoogte liggende Autódromo Hermanos Rodríguez gaan de Red Bulls traditioneel als de brandweer. In 2017 en 2018 had Max de Mexicaanse Grand Prix al gewonnen en ook in 2019 had hij de race kunnen winnen.

In de trainingen zijn de paarse bolides niet te houden, maar als het er zaterdag echt om gaat, zijn de Mercedes ineens sneller. In de beslissende sessie zitten de Red Bulls te harken op de zachte kwalificatieband, waardoor ze genoegen moeten nemen met de tweede startrij, op ruim drie tienden van Bottas. De Fin, die Mercedes aan het eind van het seizoen gaat verlaten, is een tiende sneller dan Luis, zodat hij zijn derde pole van het seizoen pakt.

Een dag later beleeft hij totaal geen plezier van zijn goede uitgangspositie als hij om de een of andere reden besluit Max, die pal achter hem vertrekt, op weg naar de eerste bocht vrije doortocht te verlenen. De Nederlander maakt optimaal gebruik van zijn kans en duikt aan het eind van start/finish naast de Mercedes met startnummer 77 op. Bottas heeft Luis aan de andere kant naast zich en besluit uit voorzorg maar wat eerder in de ankers te gaan. Max remt tien meter later dan beide Mercedes en gaat trots als koploper de eerste bocht in, voor Luis.

Het wordt nog erger voor Bottas als hij vol wordt getorpedeerd door Ricciardo, die voor de eerste bocht compleet zijn rempunt mist en zijn aangezicht beschadigt. Bottas komt achterstevoren op de baan te staan en kan zijn weg als allerlaatste vervolgen. Zijn enige geluk is dat Tsoenoda en Mick in de chaos in de eerste bochten hun Waterloo vinden, waardoor de race wordt geneutraliseerd. Ricciardo en Bottas komen zich meteen bij hun team melden om de schade te repareren en komen weer in omgekeerde volgorde uit de pits, waarna ze achter de rest aan kunnen sluiten.

Bij de herstart slaat Max meteen een flink gat naar Luis, die hem daarom op het lange rechte stuk van start/finish, waar de Mercedes bloedsnel is, niet kan bedreigen. In het vervolg rijden ze, samen met Chicko in de tweede Red Bull, rap weg bij de rest van het veld, aangevoerd door Gasly in de AlphaTauri.

Max loopt langzaam maar zeker weg bij Luis, die op zijn beurt langzaam maar zeker onder druk komt van Chicko. De Mexicaan blijft ongeveer twee seconden achter de zevenvoudig wereldkampioen hangen. Opmerkelijk genoeg laat Red Bull een kans op een undercut schieten en in plaats daarvan helpt Mercedes Luis in de 29e ronde van zijn versleten mediums af.

Na zijn stop komt hij terug achter Leclerc, die hem in het bochtige gedeelte danig ophoudt. Red Bull laat de mogelijkheid schieten om Chicko een ronde na Luis naar de pits te halen, om zo van het oponthoud te profiteren. In plaats daarvan komt Chicko aan de leiding te liggen als Max in de 33e ronde zijn enige pitstop van de middag maakt. Chicko laat zeven ronden later eindelijk de harde band omleggen en gaat vanaf dat moment op jacht naar Luis.

Beetje bij beetje knabbelt hij op zijn nieuwere banden wat van zijn achterstand af. Vijftien ronden voor het eind zit hij weer op de staart van Luis. Zou hij de Mercedes kunnen inhalen? Op de rechte stukken gaat de zwarte machine als de brandweer. Zelfs met DRS komt Chicko nauwelijks dichterbij en in de krappe bochten is inhalen helemaal uitgesloten.

Dat merkt Bottas wel, die bij de herstart was ingehaald door Ricciardo en de rest van de race de achtervleugel van de McLaren zit te bestuderen. Slechts doordat de coureurs in de achterhoede achterlijk vroeg hun banden laten verwisselen weet hij wat plaatsen te winnen, maar daar blijft het bij. Dat zijn pitstop vervolgens volkomen in de soep loopt, past helemaal in het plaatje.

Tegen het eind van de race zijn de punten wel uit het zicht geraakt en besluit Mercedes Bottas nogmaals naar de pits te halen om Max het punt van de snelste raceronde af te pakken. Alsof de duivel ermee speelt, komt Bottas bij zijn pitstop precies achter Max terug op de baan, op twee ronden achterstand. Max heeft een dusdanige voorsprong op Luis dat hij Bottas in de weg gaat rijden om het bonuspunt vast te houden. Eventjes gaat Bottas hem voorbij, om kort daarna alweer blauwe vlaggen te krijgen, waardoor hij weer aan de kant moet voor Max.

Ten einde raad besluit Mercedes Bottas vlak voor tijd nogmaals van een nieuw setje zachte banden te voorzien. Ditmaal slaagt hij wel in zijn missie, want in de allerlaatste ronde verpulvert hij dan toch Max’ snelste raceronde. De kampioenschapsleider kan er niet mee zitten. Onbedreigd raast hij na ruim anderhalf uur racen als eerste voor de 71e keer over start/finish, waardoor hij zijn negende seizoenszege behaalt.

Luis weet Chicko nog net achter zich te houden en finisht als tweede. De onderste trede van het podium is zodoende voor de local hero, tot vreugde van de in groten getale toegestroomde fans. Op ruim een minuut achterstand eindigt Gasly als vierde, voor de Ferrari’s van Leclerc en Science, die in de slotfase op last van het team nog tweemaal van plek waren gewisseld.

Fattle komt na een sterk, doch vrij onzichtbaar optreden als zevende aan de finish, voor Rijkunnen, die Alfa Romeo aan een broodnodig resultaat helpt. Hij blijft Alonso, de andere oudgediende, voor. Het laatste punt gaat naar Norris, waardoor McLaren Mexico met een lullig puntje verlaat.

Buiten de punten finisht Giovinazzi, die in de openingsfase trots op de zevende plek rondreed, maar na een veel te vroege stop achter Ricciardo en Bottas klem kwam te zitten en zeeën van tijd verloor. In de slotfase waren de rollen omgedraaid en werd hij door Ricciardo opgejaagd. Ocon komt niet verder dan de dertiende plaats, voor Stroll, die na een motorwissel en een crash in de kwalificatie als laatste was gestart. Bottas wordt vijftiende na een hopeloos optreden, voor Russle, die in de slotfase niet vooruit te branden was en alleen teamgenoot Latifi en Marsepein achter zich houdt.

Door zijn overwinning vergroot Max zijn voorsprong naar 19 punten. Volgende week is het Formule 1-circus te gast in Brazilië, op Interlagos, eveneens een Red Bull-circuit. Het ziet er dus goed uit voor Max, maar als de afgelopen maanden iets geleerd hebben, dan is het wel om dit seizoen altijd het onverwachte te verwachten.

Met de hakken over de sloot

BSG heeft zich in de subtop van klasse 1B genesteld door het vierpuntenduel tegen Spijkenisse met 5½-4½ te winnen, een nipte overwinning die wel ruimer had kunnen uitvallen.

De derde ronde van de KNSB-competitie stond in het teken van de verscherpte coronamaatregelen die onlangs van kracht zijn geworden en waar niemand echt gelukkig mee was. Toch verscheen uiteindelijk iedereen met een geldige QR-code aan de start van de belangrijke wedstrijd tegen Spijkenisse.

Uit voorzorg had BSG 2 zelfs de afwisselend actieve John Markus opgetrommeld om te komen spelen in het geval dat iemand niet door de coronatest zou komen. De 70-jarige Naardenees mijmerde over de laatste keer dat hij tegen Spijkenisse speelde, wat begin 2005 geweest moet zijn. Destijds vocht BSG, toen nog met Grote Namen als Leon Pliester en Kick Langeweg in de gelederen, tegen degradatie. Van zwakke broeder Spijkenisse moest gewonnen worden. Dat lukte ook, maar genoeg voor lijfsbehoud in de eerste klasse was het uiteindelijk niet.

Bijna twee decennia later stonden de teams op een grauwe novemberdag weer in diezelfde eerste klasse en in hetzelfde Denksportcentrum tegenover elkaar. Beide teams hadden de vorige wedstrijd verloren en waren er, met name gelet op het resterende programma, alles aan gelegen te winnen. Waar BSG met het basisteam aan de start verscheen en traditiegetrouw met de opstelling had gehusseld, kwamen de bezoekers met slechts één Lahaye op en speelden ze in een vrij voorspelbare formatie. In tegenstelling tot de vorige wedstrijd konden ze ditmaal wel over kopman Rick Lahaye beschikken.

De wedstrijd begon voorspoedig voor BSG, maar desondanks vielen de eerste resultaten nogal tegen. Frans bereikte met wit niet veel tegen Joey Brokaar en besloot al gauw de vredespijp te roken (of toch een sigaret?). Ook Iskander kwam niet verder dan remise nadat tegenstander Semen Minyeyevtsev al na zes zetten bijna volledig door zijn tijd was. Als klap op de vuurpijl sloeg Coen in een gewonnen pionneneindspel de verkeerde pion, waarna hij eveneens met remise genoegen moest nemen tegen Thijs van Dam.

Beter verging het FM Henk aan het vierde bord. Hij kreeg al gauw een stelling met aanvalskansen tegen de koning van Erik Both. Kort voor de tijdcontrole had hij het punt binnen. Daar stond tegenover dat Ton op zijn geliefde derde bord tegen Rick Lahaye vanuit een prettige stelling de bietenbrug opging.

Ewood scoorde aan het tweede bord een vrij overtuigende overwinning op Daniël 7huizen. Vanuit de opening kreeg hij eveneens aanvalskansen, wat eerst tot dame- en daarna tot koningswinst leidde. Daar stond tegenover dat Ruben het aan het kopbord niet kon bolwerken tegen Maurits van der Linde.

De winst werd uiteindelijk binnengehaald door teamleider Timon, die Job Verheul de hele partij flink aan het denken zette en zijn eerste punt van het seizoen pakte. De voorsprong werd vervolgens geconsolideerd door Rein, die bijna de hele partij een pluspion had tegen Wilmar Meijer, maar wat krom kwam te staan en in een toreneindspel met remise genoegen moest nemen.

Het slotakkoord was voor het Apenhoofd, dat tegen jeugdtalent Ansh Jakhari een hele positionele bestrijdingswijze koos en heel goed kwam te staan. Alleen dat afronden… Na meer dan 80 zetten moest hij in een toreneindspel met remise genoegen nemen, maar daarmee was de eindzege wel een feit. Door de nipte 5½-4½-overwinning staat BSG na 3 speelronden gedeeld tweede met 4 matchpunten. Eenzame koploper is LSG 2, dat tot dusver alle wedstrijden gewonnen heeft. Rodelantaarndrager is UVS, dat nog puntloos is.

Ondertussen scoorde BSG 2 in de benedenzaal, zonder John Markus, eveneens 5½ punt tegen Rivierenland, waardoor het eerste achttal van BSG na 3 speelronden eveneens 4 matchpunten heeft en in klasse 4C eveneens gedeeld tweede staat.

BSG (2120) – Spijkenisse (2080) 5½-4½
1. Ruben Hilhorst (2037) – Maurits van der  Linde (2221) 0-1
2. Ewoud de Groote (2229) – Daniël Zevenhuizen (2205) 1-0
3. Ton van der Heijden (2274) – Rick Lahaye (2383) 0-1
4. Henk van der Poel (2233) – Erik Both (2140) 1-0
5. Jesper de Groote (2230) – Ansh Jakhari (2041) ½-½
6. Frans Borm (2109) – Joey Brokaar (2022) ½-½
7. Iskander Schrijvers (2023) – Semen Minyeyevtsev (2056) ½-½
8. Rein Brouwer (2019) – Wilmar Meijer (1983) ½-½
9. Timon Brouwer (2030) – Job Verheul (1873) 1-0
10. Coen van der Heijden (2015) – Thijs van Dam (1873) ½-½

Over drie weken staat de verre uitwedstrijd tegen middenmoter Vianen (Noordoost-Brabant, niet Utrecht) op het programma, een team dat ongetwijfeld nog wraak wil nemen voor de degradatie in 2010. Uitkijken dus. In ieder geval heeft BSG in de eerste 3 duels 2 overwinningen geboekt, dus kunnen de komende ronden met vertrouwen tegemoetgezien worden.

Van jager naar prooi

Max Verstappen heeft de Grand Prix van de Verenigde Staten gewonnen. In een zinderende wedstrijd was hij te sterk voor Lewis Hamilton, die nog wel de snelste raceronde op zijn naam zette. Op gepaste afstand kwam Sergio Pérez als derde over de streep.

Er valt geen peil te trekken op het kampioenschap van 2021. Waar Luis in het begin de beste papieren leek te hebben, trok Max in de vroege zomer het initiatief naar zich toe, om zijn voorsprong net voor de zomerstop weer te verspelen. Sindsdien ontlopen de kemphanen elkaar nauwelijks wat en wisselt de leiding in het WK bijna doorlopend van hand. Nadat Max in Turkije met een vrij saaie tweede plaats de leiding in het kampioenschap had overgenomen, wilde Luis op het fraaie Circuit of the Americas weer terugslaan.

In de kwalificatie maken de beste coureurs van dit moment er ook een fraai schouwspel van. Helemaal aan het eind van de beslissende sessie perst Max er een superrondje uit, waardoor hij op de valreep de pole voor zich opeist. Luis volgt op twee tienden en is maar fractioneel sneller dan Chicko, die knap derde is. Bottas, de winnaar van twee weken geleden, is slechts vierde op ruim een halve seconde achterstand en mag na weer een motorwissel pas als negende starten, tussen de AlphaTauri’s en nog achter de Ferrari’s en de McLarens.

Bottas’ absentie vooraan betekent dat Luis in zijn eentje de twee Red Bulls moet afstoppen. Het lijkt hem niet te deren, want als de lichten doven, komt hij erg goed van zijn plaats, waardoor hij in de eerste bocht naast Max opduikt. Zoals verwacht drukt hij Max de uitloopstrook op. Max verliest wat momentum en ziet Chicko nog langszij komen. De Mexicaan houdt meteen in, waardoor Max meteen achter Luis aan kan.

De kopgroep van drie loopt meteen hard weg bij de rest van het veld, aangevoerd door Leclerc. Max dringt aan bij Luis en heeft zelfs ronde na ronde DRS, maar het is steeds maar niet genoeg om de Mercedes te verontrusten. Ten einde raad besluit Red Bull de strategie die Mercedes in Bahrein met succes had toegepast te kopiëren, dus wordt Max al na tien ronden van zijn mediums afgeholpen. Zijn pitstop is niet heel snel, maar zijn outlap op nieuwe harde banden is dat wel. Als Luis drie ronden later stopt, komt hij ruimschoots achter de Red Bull met startnummer 33 op de baan.

Chicko heeft inmiddels zijn tweede setje mediums om laten leggen en verliest de koplopers kort na zijn pitstop uit het oog omdat zijn drinksysteem niet werkt, wat geen pretje is in het altijd zomerse Texas. Aanvankelijk blijft het gat tussen de koplopers rond de zes seconden schommelen, maar als Luis ineens het tempo opvoert, slinkt het zienderogen. Het noopt Max tot wederom een vroege stop. Halverwege de race duikt hij voor de tweede keer de pits in voor een nieuw setje harde banden. Hij komt vlak achter Chicko de baan op. De Mexicaan laat hem gauw voorbij, om nog diezelfde ronde eveneens een setje harde banden te halen.

Luis rijdt dan vrolijk aan kop. Hij hoeft aanvankelijk weinig van zijn voorsprong in te leveren, maar als zijn banden het langzaam maar zeker beginnen op te geven, laat hij zijn tweede setje harde banden monteren. Hij komt bijna negen tellen achter Max de baan op, maar rijdt op zijn veel nieuwere banden al gauw het gat dicht. Max verhoogt in de slotfase het tempo, waarna Luis nog maar heel langzaam dichterbij komt. Het gaat dan nog maar met tienden in plaats van seconden per ronde.

Cruciaal voor Max is dat hij Luis niet in zijn DRS-bereik laat komen. Keer op keer slinkt het gat tot net iets meer dan een seconde bij het DRS-detectiepunt. In de een-na-laatste ronde gaat het nog bijna mis als Mick verzuimt op het lange rechte stuk aan de kant te gaan als hij voor de tweede keer in de middag op een ronde gezet wordt, waardoor hij Max in de laatste sector danig ophoudt en Luis dichterbij kan komen. Het blijkt niet genoeg, dus komt Max na 56 enerverende ronden als eerste over de finish, met Luis op zijn staart.

Een moegestreden Chicko wordt derde, gevolgd door Leclerc. Op gepaste afstand komt Ricciardo als vijfde over de finish. Bottas krijgt in de slotfase Science te pakken, die eerder nog in gevecht was met Ricciardo en niet bepaald blij was met hoe de Texaans pratende Australiër hem naast de baan had gedrukt. Norris wordt nogal anoniem achtste.

Op meer dan een ronde achterstand eindigt Tsoenoda als negende, waarmee hij nog twee puntjes voor AlphaTauri pakt, dat Gasly vroeg in de race met een gebroken ophanging zag uitvallen. Fattle pakt het laatste punt na twee late pitstops. Giovinazzi vist zodoende net achter het net, net als teamgenoot Rijkunnen, die door een spin in de slotfase naar de dertiende plaats terugvalt tot achter Stroll in de andere Aston Martin. Russle bekroont een anoniem optreden met een veertiende plaats, terwijl teamgenoot Latifi na een vroege pitstop om een neus te vervangen vijftiende wordt. Ze blijven alleen de Schildpadden van Mick en Marsepein voor, die door het uitvallen van Gasly en beide Alpines zestiende en zeventiende worden.

Door zijn achtste seizoenszege verdubbelt Max zijn voorsprong in het kampioenschap op Luis, die in zijn achtervolging nog wel de snelste raceronde op zijn naam had gebracht. Met nog vijf races te gaan scheiden slechts twaalf punten de titelpretendenten. Over twee weken gaat de strijd verder in Mexico.

NK Schaken: het knock-outtoernooi II

De Nederlands kampioene is inmiddels bekend, net als de vier spelers die over een maand om de algemene titel gaan strijden. Waar Anne Haast haar vijfde titel pakte, gaan Robin Swinkels, Roeland Pruijssers, Hing Ting Lai en Max Warmerdam onderling uitmaken wie Nederlands kampioen wordt.

Eerder deze week had ik al verslag gedaan van het knock-outtoernooi dat toen halverwege was. Na twee ronden stonden er op de rustdag nog drie barrages met versneld tempo op het programma:

Hing Ting Lai – Ruud Janssen
Sipke Ernst – Nico Zwirs
Hugo ten Hertog – Erik van den Doel

De eerste tweekamp die beslist was, was die tussen Sipke Ernst en Nico Zwirs. In zijn zwartpartij offerde Zwirs een kwaliteit waar hij heel veel compensatie voor kreeg. In het eindspel kon alleen hij nog winnen, maar uiteindelijk werd dan toch de vredespijp gerookt. Met wit beukte hij er vervolgens dwars doorheen.

Zwirs – Ernst, stelling na 16…Tad8.

Ernst had zojuist nogal zorgeloos zijn toren naar d8 gespeeld en werd volkomen verrast door 17.g5 en de dame wordt ingesloten. Na 17…Lxd3 18.gxh6 Le4 19.hxg7 Kxg7 20.Te1 Lxd5 had hij nog wel twee stukken ter compensatie, maar dat was bij lange na niet genoeg. Zwirs dus door.

Iets langer duurde de tweekamp tussen Hugo ten Hertog en Erik van den Doel. Daar zag het aanvankelijk nog niet naar uit. Net als in de tweede klassieke partij kwam The Duke voordelig uit de opening, maar blies hij zijn eigen stelling met een doorbraak in het centrum op. In de tweede rapidpartij hoefde Van den Dull alleen nog maar met wit remise te maken. Na een weinig enerverende opening lag dat doel binnen handbereik.

Van den Doel – Ten Hertog, stelling na 22…Tfe8.

Na 23.Lxf5 Txe5 24.Txe5 Dxe5 25.Ld3 is er niet veel meer om voor te spelen. In plaats daarvan ging Van den Dull allerlei rare fratsen uithalen met 23.Pf3? Txe1+ 24.Pxe1 Lg4 25.Lh7+ Kh8 26.De4? De loper op h7 staat daar bijzonder ongemakkelijk en na 26…Td2 stortte wits damevleugel in.

In de vluggertjes kwam The Duke met wit vervolgens goed te staan, maar verklootte hij het eindspel volkomen. Van den Dull bleek ook niet over een fantastische eindspeltechniek te beschikken, waardoor hij met remise genoegen moest nemen. Met wit ging Van den Dull er vervolgens wel dwars doorheen, dus ging hij alsnog door.

De langste match was die tussen Hing Ting Lai en Ruud Janssen. Na creatief openingsspel wist Ruud zijn matige stelling in de eerste rapidpartij langzaam te verbeteren, waarna hij zelfs aan meer mocht denken. Na een herhaling van slechte zetten werd de vrede echter getekend. Daarna mocht Ruud met wit aanleggen. Hij kwam ook heel ver in een lang eindspel, maar de volgende stelling zal nog wel een paar weken door zijn hoofd spoken.

Janssen – Lai, stelling na 103…Tb6.

Zwart had zojuist zijn toren een veldje naar rechts verplaatst over de zesde rij. Dat maakt een wereld van verschil, want na 104.Kd7 staat de toren te dichtbij om de koning te bestoken. 104…Tb7+ 105.Kc6 en zwart kan inpakken. Ruud deed echter 104.Td7 en gaf de winst na 104…Tb8 105.Ta7 Kg6 definitief weg met 106.Kd7 Kf6 en de koning houdt de pion onder schot. Tragisch!

In de snelschaakpotjes ging het nog verder mis toen hij met wit langzaam werd overspeeld en in slechte stelling door zijn vlag ging. Met zwart had een wanhoopsoffensief onverwachts succes. Nadat Lai iets te voorzichtig had gespeeld in de hoop zwarts tegenkansen in de kiem te smoren, kreeg hij het alsnog voor zijn kiezen:

Lai – Janssen, stelling na 38…Dh7.

Zwarts dame-achteruitzet 38…Dh7! was te veel voor Lai, die meteen opgaf vanwege 39.Kf1 Th1+ 40.Pg1 Dd3+ 41.Te2 Dxb1+ 42.Te1 Txg1+ 43.Kxg1 Dxe1+ en wit is volledig kaalgeplukt. Nog erger is 40.Ke2 Dd3#. Wat een comeback! Toch blijkt Lai in een remisestelling te hebben opgegeven. De computers braken meteen 39.Ph4! als redding uit, met het idee het paard te offeren om een luchtgaatje te maken met f2-f3.

In de suddendeathpartij had Janssen wit en gebruikte hij het witvoordeel om belachelijk slecht uit de opening te komen, waarna hij geen kans meer kreeg. Lai dus ook door.

Hing Ting Lai – Ruud Janssen ½-½ ½-½ 1-0 0-1 1-0
Sipke Ernst – Nico Zwirs ½-½ 0-1
Hugo ten Hertog – Erik van den Doel 0-1 1-0 ½-½ 0-1

Derde ronde

Zodoende waren de acht finalisten bekend. Op donderdag en vrijdag werden de klassieke partijen gespeeld en zaterdag was dan de eventuele barrage.

Hing Ting Lai (2439) – Casper Schoppen (2496) 0-1 1-0

Schoppen zal zichzelf na de klassieke partijen nog wel het hardst voor zijn hoofd geslagen hebben. Na een gedegen zwartoverwinning had plaatsing voor het NK slechts een formaliteit moeten zijn, maar in plaats daarvan ging hij met wit na een raar gespeelde partij de bietenbrug op.

Schoppen – Lai, stelling na 8.Ld3.

Hier schijnt 8…Pxg3 9.fxg3?! helemaal in te zijn. Mijn livebook oordeelt dat wit gewonnen staat, maar dat lijkt me wel erg optimistisch. Die halfopen f-lijn is leuk, maar wits centrum kan ook zwak worden. Lai toonde de nadelen van de witte opzet aan door gauw zwartveldige lopers te ruilen, waarna hij positioneel beter kwam te staan en Schoppen zijn eigen stelling opblies in de hoop een tegenaanval op touw te zetten. Die kwam niet van de grond en al gauw keerden de verzwakkingen zich tegen hem. Dat werd dus snelschaken!

Roeland Pruijssers (2561) – Nico Zwirs (2439) 1-0 ½-½

In het Apeldoornse onderonsje wist Pruijssers met wit een lastig eindspel op een studieachtige manier te winnen. Met zwart kwam hij onder druk te staan, maar maakte hij in een wat minder eindspel vrij soepel remise, waardoor hij zich plaatste voor het NK.

Erik van den Doel (2601) – Max Warmerdam (2562) ½-½ 0-1

Ook Wax Marmerdam plaatste zich zonder barrages voor het NK. In de eerste partij zat Van den Dull slap stukken te ruilen tot de remise een feit was. Met zwart kreeg hij het vervolgens voor zijn kiezen, al was Marmerdam niet helemaal tevreden over de afronding. En terecht!

Warmerdam – Van den Doel, stelling na 29…c5.

Zwart is volledig overspeeld en met 29…c6-c5 probeert hij de boel nog te compliceren. Simpel en goed is 30.bxc5 Dxb2 31.Lxb2 en zwarts stelling lazert als een kaartenhuis in elkaar. In plaats daarvan kwam 30.e6+? cxd4 31.exf7 Td8 en ineens was het niet meer zo makkelijk. Zwarts lopers zijn sterk, her en der hangen pionnen en wits koning staat wat op de tocht. Wits overwinning staat op losse schroeven. Gelukkig voor Marmerdam speelde Van den Dull het vervolg in tijdnood heel slecht, waardoor hij nog voor de tijdcontrole kon opgeven.

Robin Swinkels (2509) – Ilias van der Lende (2388) ½-½ 1-0

Net als tegen Sokolov miste Swinkels de nodige kansen om de match al eerder te beslissen, maar uiteindelijk lukte het wel, waardoor hij volkomen verdiend naar het NK mag. Interessant genoeg lukte het hem opnieuw niet om met wit te winnen, ondanks dat hij na de opening geweldig leek te staan. Met zwart had hij al snel zijn openingsproblemen overwonnen en sloeg hij een wanhoopsoffensief koelbloedig af, waardoor hij zijn derde overwinning met zwart scoorde.

Vandaag volgde dan de barrage tussen Lai en Schoppen. Lai schopte Schoppen in de eerste partij van het bord, waarna Schoppen met wit de gelijkmaker moest zien te maken. Hij kwam heel ver, maar toen gebeurde er dit:

Schoppen – Lai, stelling na 74…Df8.

Zwart staat met de rug tegen de muur en na 75.c5! gaat hij spoedig mat. Schoppen koos echter voor 75.Kb6 en werd toen onaangenaam verrast door 75…Dd6+! Na 76.Dxd6 was het pat en daarmee gaat Lai, de invaller voor Lucas van Foreest, naar het NK.

De vier NK-deelnemers zijn dus:

Max Warmerdam (2562)
Roeland Pruijssers (2561)
Robin Swinkels (2509)
Hing Ting Lai (2439)

NK Vrouwen

Bij de dames won Anne Haast weer eens. Zij is toch altijd degene die haar zenuwen het best de baas is, waardoor ze steeds boven komt drijven, want echt heel indrukwekkend speelde ze ook weer niet. Met 5 uit 7 was ze een punt los bij de rest. Van de achtervolgers was Eline Rubers te wisselvallig, terwijl veelvoudig dameskampioene Dzjautsjien Peng (zoals tegenwoordig helaas gebruikelijk) een serie raadselachtig zwakke partijen kende. De andere deelneemsters gingen onder druk toch steeds weer rare fratsen uithalen, wat soms tot tragikomische taferelen leidde. Geregeld werden straalgewonnen stellingen door afgrijselijke blunders weggegeven. Goed voor de amusementswaarde, maar als liefhebber hoop je toch dat er een keer een Nederlandse Polgár opstaat die iedereen even de patat op de bakkes komt geven.

NK schaken: het knock-outtoernooi

Vanwege gesteggel over het coronatoegangsbewijs kon het Nederlands Kampioenschap schaken, dat afgelopen vrijdag begon, op een heleboel media-aandacht rekenen. Slechte publiciteit is immers ook publiciteit. Waar de dames al bijna halverwege het toernooi zijn, is het startveld bij het herentoernooi nog niet bepaald.

Lang geleden bestonden er nog de halve finales, een knock-outtoernooi waarbij de regionaal kampioenen de strijd mochten aanbinden tegen elkaar en een partij schaakmeesters en -grootmeesters om de laatste vier plaatsen op het Nederlands Kampioenschap. Het toernooi werd traditioneel in het gemeentehuis van Hilversum gespeeld, waar ik onze eigen regionale kampioenen (Emile Wüstefeld en Marijn Otte, toen hij nog haar had) nog aan het werk gezien heb.

Het toernooi bestaat al heel lang niet meer, maar kennelijk vond de KNSB het een goed idee om die toernooiformule weer uit de mottenballen te halen. Hoe de spelers geselecteerd zijn, is me niet helemaal duidelijk. Een aantal heeft zich via een plaatsingstoernooi gekwalificeerd, de Nederlands jeugdkampioen was van de partij, maar van de rest kan ik niet direct achterhalen hoe ze zich hebben geplaatst.

Het toernooi wordt dus gespeeld volgens het Wimbledon-format. Verlies je een confrontatie (over twee partijen, dat wel), dan ga je direct naar huis. De winnaars gaan door naar de volgende ronde. Van de 24 deelnemers moeten 16 spelers alle drie de voorronden spelen, terwijl er 8 in de tweede ronde instromen. Uiteindelijk zullen er dus 4 (vier!) overblijven voor het echte NK, dat eind november van start gaat.

Ronde 1

Genoeg geleuterd, tijd om naar het toernooi te gaan. De eerste ronde was nogal tam. Alle onderonsjes waren na de tweede partij al beslist en sommige duels waren complete walk-overs.

Hing Ting Lai (2439) – Jonas Hilwerda (2240) 1-0 ½-½

Hing Ting Lai nam de plek in van titelverdediger en coronadwarsligger Lucas van Foreest, waardoor hij in de Nederlands jeugdkampioen op papier de makkelijkste tegenstander kreeg. Hij won dan ook, maar erg overtuigend was het niet.

Joost Hoogendoorn (2482) – Nico Zwirs (2439) 0-1 0-1

Ik moet zeggen dat ik nog nooit van de naam Joost Hoogendoorn had gehoord. Bij het naspelen van de twee partijen had ik het idee hooguit een prutsende 2100-speler die zijn dag niet had aan het werk te zien. Blijkt die man bijna 2500 te hebben…

Hoogendoorn – Zwirs, stelling na 14.Pd5

Wit heeft zojuist zijn opgejaagde paard naar d5 gespeeld. Zwart had geen zin in paardruil en speelde doortrapt 14…Pd7!?, wat tevens de b-pion aanvalt. Wit dacht die dreiging te kunnen opvangen door een stuk naar het centrum te spelen met 15.Pd4?, maar werd lelijk verrast door 15…Lxd4! 16.Lxd4 e6 en ineens gaat er een stuk het doosje in. Wit probeerde het nog ergens op te laten lijken met 17.Pxb4, maar kwam er daarna natuurlijk niet meer aan te pas. In de herkansingspartij kwam hij terug nadat hij vanuit de opening volledig was weggespeeld, om uiteindelijk alsnog te verliezen.

Hugo ten Hertog (2519) – Mark Timmermans (2385) 1-0 1-0

Ongeveer net zo gemakkelijk won The Duke van Mark Timmermans. In de eerste partij kon Timmermans nog redelijk bijblijven en leek hij op weg naar remise totdat hij het eindspel grondig verknalde en als toetje midden op het bord werd matgezet. In de tweede partij verwisselde hij twee zetten in de opening en kon hij meteen opgeven.

Ilias van der Lende (2388) – Twan Burg (2514) 1-0 ½-½

Door een nogal opportunistische aanval wist Van der Lende in de eerste partij een timide spelende Twaburov te kloppen. In de tweede partij wist hij met zwart op de been te blijven, waardoor hij verrassend door mocht naar de volgende ronde.

Robin Swinkels (2509) – Nick Maatman (2368) ½-½ 1-0

Met wit wist Swinkels geen drol te bereiken, waardoor de eerste partij in een uitermate saaie remise eindigde. De tweede partij was spannender. Wat al die 1.d4-spelers trekt om de damevleugel open te gooien en dan lang te rokeren, weet ik niet. In ieder geval kwam Maatmans koning zwaar onder vuur te liggen, maar in plaats van mat te geven, vergreep Swinkels zich in gierende tijdnood aan een paard van Troje. Zijn koning werd bijna het hele bord overgejaagd, om uiteindelijk toch een veilig heenkomen te vinden, waarna het pleit beslecht was.

Thomas Beerdsen (2454) – Daan Brandenburg (2482) 1-0 ½-½

Beerdsen had weinig moeite met Brandenburg, die in de eerste partij erg timide speelde en na een leuk kwaliteitsoffer volkomen werd aangelijnd. In de herkansingspartij offerde Beerdsen twee pionnen om Brandenburg aan te lijnen en was daar wederom succesvol mee. In een gunstige stelling kon hij zetten herhalen, waardoor hij zich plaatste voor de tweede ronde.

Liam Vrolijk (2480) – Friso Nijboer (2468) 1-0 ½-½

Vrolijk had weinig moeite met Nijboer, die in de eerste partij erg timide speelde en het voor elkaar kreeg om in het Koningsindisch op beide vleugels in het nadeel te zijn. In de herkansingspartij bereikte hij vervolgens geen drol met wit en lag hij er volkomen verdiend uit.

Arthur Pijpers (2474) – Willy Hendriks (2439) ½-½ 1-0

Heel boos op zichzelf moet Hendriks geweest zijn. Na in de eerste partij zowel met de overwinning als de nederlaag te hebben geflirt, zal hij niet blij zijn dat hij een zeer goed eindspel nog naar remise wist te verkloten. Maar goed, hij had in de tweede partij wit, dus had hij nog steeds goede kansen. Maar waarom dan zo’n mislukte Panov uit de kast trekken? Al vroeg in de partij gaf hij tegen Pijpers het loperpaar op zonder er echt iets voor terug te krijgen. In het eindspel werd hij vervolgens door zwarts loperpaar gefileerd.

De eerste ronde ontkrachtte de stelling dat het voordelig is om in de tweede partij wit te hebben. Bijna alle spelers die met een witpartij begonnen, gingen door!

Ronde 2

Heel wat enerverender was de tweede ronde, met daarin het vechtschaak waar het in de eerste ronde een beetje aan ontbrak.

Hing Ting Lai (2439) – Ruud Janssen (2534) 1-0 0-1

In de eerste partij verprutste Janssen een goede stelling, waardoor hij de tweede partij met wit moest zien te winnen.

Janssen – Lai, stelling na 17.Tb3.

Wit heeft uit de losse pols een pion geofferd voor wat open lijnen en diagonalen. De tekstzet brengt ook een kleine dreiging in de stelling. Zwart besluit erin te trappen met 17…Le6?! 18.Td3 Lxh2+ 19.Kxh2 Dh4+ 20.Kg1 Lxc4 21.g3 Lxd3 22.Dxd3. Zo, even op adem komen. Zwart zal gedacht hebben dat hij goede zaken gedaan heeft met zijn drie pionnen voor de kleine kwaliteit, maar dat heeft hij verkeerd ingeschat. Wit is met zijn krachtige loperpaar in het voordeel. Zwarts stelling is uitermate onplezierig. Toch is het witte winstplan niet gelijk duidelijk, maar na wat wroeten stonden de witte stukken ideaal en viel de genadeklap dan toch, waardoor de heren morgen lekker mogen vluggeren (wat voor Lai geen straf is).

Sipke Ernst (2534) – Nico Zwirs (2439) ½-½ ½-½

Ook Ernst en Zwirs mogen morgen op herkansing na twee remises waarin zwart het op het eind steeds voor het zeggen had.

Hugo ten Hertog (2519) – Erik van den Doel (2601) ½-½ ½-½

The Duke besloot zijn witbeurt weg te gooien door in het Schots een remisevariant te spelen, een tactiek die had kunnen werken als hij zijn kansen in de herkansingspartij beter had benut. Van den Dull koos in zijn witpartij namelijk voor een slappe afruil-Caro-Kann waarin hij amper van zijn eigen helft af kwam, waardoor hij een enorme aanval over zich heen kreeg. Vreemd genoeg keerden de kansen toen het centrum werd opengebeukt, waardoor Van den Dull de minimatch nog in zijn voordeel had kunnen beslissen, maar uiteindelijk eindigde ook de tweede partij vredelievend.

Dimitri Reinderman (2596) – Ilias van der Lende (2388) 0-1 ½-½

Reinderman besloot voor de verandering een keer met 1.e4 te openen. Van der Lende schotelde hem een Fransoos voor waarin de Nederlands kampioen van 2013 zich totaal niet als een vis in het water voelde. Het ene na het andere stuk werd naar het verkeerde veld gespeeld en tot overmaat van ramp miste Rendierman ook nog een truc die hem twee pionnen kostte. “Alsof mijn stukken door een magneet naar de verkeerde velden werden getrokken” zal hij wel hebben verzucht. In de herkansingspartij deed Van der Lende vervolgens alles fout wat je maar fout kunt doen door voor een licht nadelige stelling te streven, maar hij wist daarna handig alles af te ruilen en de remise binnen te slepen, waardoor hij door is naar de derde ronde.

Robin Swinkels (2509) – Ivan Sokolov (2595) ½-½ 1-0

De sensatie van de ronde was misschien wel de manier waarop Ivan de Verschrikkelijke werd overklast door Swinkels. In de eerste partij deed de Bosnische Nederlander het nog wel goed door in het Italiaans niet de zet van Ewood (8…Lb4+) te kiezen, maar het bescheiden 8…Lb6. In het vervolg werd hij alsnog overspeeld, maar leek hij met een blauw oog te ontsnappen.

Swinkels – Sokolov, stelling na 37.Da3.

Wit heeft net dameruil aangeboden. Na 37…Dxa3 zal het wel remise worden omdat wits loper nogal slecht is. Liever ging Sokolov op avontuur met 37…Dc6?, wat hij na 38.Df8! onmiddellijk moest bezuren. De pion op c3 is vergiftigd vanwege mat op e8. Na 38…Kd7 was 39.gxf5 heel sterk geweest. In plaats daarvan kwam 39.La3? Dxc3 40.e6+ Kc6 (nemen was weer mat) en hier verzonk Swinkels in een diep gepeins. Logisch lijkt 41.Dc5+ Dxc5 42.Lxc5 en misschien wint wit het dan nog. Dat is wat optimistisch, maar duidelijk is dat 42…Pa4 niks dreigt omdat zwart nooit op c5 kan slaan. Wit kan ook niet heel veel, maar na 41.e7?! was het meteen remise.

In de herkansingspartij maakte Sokolov er een potje van, waardoor hij al gauw vreselijk kwam te staan.

Sokolov – Swinkels, stelling na 21.f3?

Er volgde natuurlijk 21…f5 22.Pc5. Een belangrijk moment. Kan zwart slaan op d4? Natuurlijk! 22…Txd4! 23.exd4 Txe2 24.Txe2 Pf4 is zo goed als winnend. De witte stukken coördineren voor geen ene meter, de pionnen zijn zwak en de paarden raken met elkaar in de knoop. Helaas speelde Swinkels 22…Pf4? en besloot hij na 23.Dd2 zijn pionnenstructuur te verbeteren met 23…Pd5. Hij had daarna nog wel wat voordeel en toen Sokolov zichzelf opblies door actief te worden, trok hij de vis knap op het droge.

Max Warmerdam (2562) – Thomas Beerdsen (2454) 1-0 1-0

Woedend op zichzelf zal Beerdsen geweest zijn na zijn onderonsje met Wax Marmerdam. In de eerste ronde gaf hij op een domme manier een potremise toreneindspel uit handen, waardoor hij de tweede partij moest winnen. Hij kwam heel ver.

Beerdsen – Warmerdam, stelling na 15…Pa4.

Wit heeft alles wat een schaker zich maar kan wensen: het loperpaar, meer ruimte en (wat gezien de matchsituatie prettig is) tegengestelde rokades. Na een saaie zet als 16.Ld2 om de sterke zwartveldige loper te behouden, zou zwart nog een zware pijp gaan roken. In plaats daarvan kwam 16.Lxg7+? De “pointe” was dat wit na 16…Kxg7 17.Lb5 Pb6 18.Lxc6 bxc6 19.Dd4+ een schaakje kon geven, maar na 19…f6 had zwart alles gedekt en had hij gewoon een stuk meer. In het vervolg trapte Beerdsen in elke denkbare truc en kreeg hij nog een nul te slikken.

Liam Vrolijk (2480) – Roeland Pruijssers (2561) ½-½ 0-1

Aan de inzet lag het niet, maar toch moet Vrolijk naar huis. In de eerste partij vloog hij Pruijssers meteen naar de keel. In de onderstaande stelling had hij heel sneaky 12.Dd2!? gespeeld.

Vrolijk – Pruijssers, stelling na 12.Dd2.

Zwart geloofde het niet en deed het wel erg zorgeloze 12…e5?!, waarna 13.Th8+ Kxh8 14.Dh6+ Kg8 15.Pg5 volgde en hij zijn dame moest inleveren met 15…Dxg5 16.Dxg5. Zwart heeft een toren, een paard en een pion voor de dame, maar staat zo goed als verloren omdat zijn matig coördinerende stukken geen partij zijn voor de witte dame. Vrolijk speelde de voordelige stelling echter heel slecht uit door allerlei pionnen te offeren die hij op het bord had moeten houden, waardoor het op een gegeven moment eerder zwart was die op winst speelde. Uiteindelijk eindigde de partij in een draw.

In de herkansingspartij overklaste Pruijssers Vrolijk na een rustige opening volkomen, waardoor ook hij door is naar de derde ronde.

Casper Schoppen (2496) – Arthur Pijpers (2474) ½-½ 1-0

Pijpers werd in de tweede ronde op ongeveer dezelfde manier uitgeschakeld als hij Hendriks in de eerste ronde had uitgeschakeld. Nadat hij in de eerste ronde met zwart een enorme aanval op zijn dak kreeg en nog net met remise kon ontsnappen, werd hij in de tweede partij met wit geleidelijk aan overspeeld. Uiteindelijk besloot hij maar een kwaliteit te geven in de hoop zwarts loperpaar te kunnen indammen, maar uiteindelijk kwam de stelling open en stortte zijn stelling als een lekke dam in, waardoor ook Schoppen door naar de derde ronde is.

Morgen staan dus nog drie beslissingswedstrijden op het programma. Op donderdag begint de derde en beslissende ronde. Stay tuned!

Bottas komt bovendrijven in Turks waterballet

Valtteri Bottas heeft de Grand Prix van Turkije gewonnen. Op een nat Istanbul Park bleef de Red Bulls van Max Verstappen voor en Sergio Pérez voor. Lewis Hamilton werd vijfde na een inhaalrace en verloor de leiding in het kampioenschap weer aan Verstappen.

De kwalificatie van de Grand Prix van Turkije wordt gereden op een vochtig Istanbul Park en staat in het teken van gridstraffen door motorwissels. Niet alleen Luis laat delen van zijn motor vervangen, maar ook Science en Ricciardo, die daardoor achteraan moeten vertrekken. Luis is op de vrij gladde piste de snelste, maar wordt tien plekken teruggezet en mag als elfde beginnen.

Bottas erft zodoende de pole, met Max naast hem op de tweede plek. In tegenstelling tot vorig jaar komt de witgeschilderde Red Bull ditmaal wel goed van zijn plaats als de race een dag later op een natte baan van start gaat, waardoor Max achter Bottas als tweede de eerste bocht induikt. Leclerc behoudt zijn derde plaats, maar daarachter is het even chaos als de als vierde gestarte Gasly in de eerste bocht om de een of andere reden de deur open laat staan voor Chicko, niet goed in kan sturen en vervolgens de naast hem gestarte Alonso achterstevoren tikt. De Spanjaard verliest een hoop plaatsen en viert even later zijn frustratie bot op de knap als veertiende gekwalificeerde Mick, die achterstevoren gebeukt wordt en meteen teamgenoot Marsepein kan gaan vergezellen in de achterhoede.

Luis is in de openingsronde voorzichtig naar de negende plaats geslopen. In de openingsfase heeft hij het een tijd erg lastig met de AlphaTauri van Tsoenoda, die hem rondenlang ophoudt. Wanneer Luis de Japanner eindelijk te grazen neemt, gaat hij met speels gemak voorbij Stroll en Norris, waardoor hij zesde is. Meteen rijdt hij de ene na de andere snelste raceronde en werkt hij zich moeiteloos voorbij Gasly in de andere AlphaTauri.

Achter hem is Science ook met een inhaalrace bezig. Keer op keer waagt hij aan het eind van het lange rechte stuk de aanval. Alleen bij Fattle overspeelt hij zijn hand als hij wel erg laat remt en de Duitser op een schouderduw trakteert. De divebomb slaagt desondanks, waardoor de Spanjaard alweer in de punten rijdt.

In schril contrast daarmee staat de race van Ricciardo, die muurvast zit in de achterhoede in een flets weekend voor McLaren. Hij besluit zijn geluk maar te beproeven door vroeg in de race een nieuw setje intermediates te laten omleggen. Hij blijft de rijdende Haas-chicanes voor, maar dat is ook het enige goede nieuws, want op nieuwe banden is hij geen klap sneller dan voor zijn pitstop.

Vooraan kunnen Max en Leclerc koploper Bottas net volgen, maar absoluut niet bedreigen. Ze lopen langzaam maar zeker weg bij Chicko, die Luis halverwege de race op zijn dak krijgt. Rondenlang volgt Luis in zijn zwarte Mercedes de witte Red Bull als een schaduw terwijl ze nog langs de rijdende Haas-chicanes moeten wurmen. In de vierendertigste ronde prikt Luis ‘m er aan het eind van het lange rechte stuk naast. Chicko geeft niet op, waarna de twee zij-aan-zij door de laatste bochtencombinatie gaan. Luis komt beter uit de laatste bocht en lijkt het duel in zijn voordeel te gaan beslissen, maar laat zich dan in de eerste bocht uitremmen en blijft achter de Mexicaan gevangen zitten.

Onder de bewolkte hemel droogt de baan voor geen meter op en dus is een overstap naar droogweerbanden niet aan de orde, iets wat Fattle tot zijn schade moet ondervinden als hij optimistisch een setje slicks laat monteren. Na tig uitstapjes en een spin in de pitstraat laat hij maar weer een nieuw setje intermediates monteren, waardoor hij terugvalt tot in de buurt van de rijdende Haas-chicanes.

Vooraan besluit Red Bull Max uiteindelijk maar van een nieuw setje intermediates te voorzien. De banden gaan er goed op en hij komt precies voor de deur bij Chicko en Luis de baan op. Bottas en Chicko duiken een ronde later eveneens de pits in, waardoor Leclerc aan de leiding komt te liggen. De Monegask blijft stoïcijns op zijn bijna tot slicks afgereden intermediates rijden. Minder handig is dat hij zich gelijk een aantal slippertjes permitteert in dezelfde bocht die hem vorig jaar de kop kostte, waardoor hij zijn voorsprong er gauw doorheen jaagt. Als Bottas hem tegen het eind van de race naar de tweede plaats terugverwijst, laat hij ook maar nieuwe banden omleggen.

Door de pitstops rukt Luis op naar de derde plaats. Zijn tempo is niet heel slecht, dus negeert hij keer op keer de oproep om ook maar een setje nieuwe intermediates om te laten leggen. Pas acht ronden voor het eind geeft hij zijn verzet op en stuurt hij zijn Mercedes met tegenzin de pitstraat in. Hij komt weer achter Leclerc en Chicko terug op de baan.

Leclerc is op zijn nieuwe intermediates geen klap sneller dan voor zijn stop, waardoor hij zijn derde plek aan Chicko verliest. Vervolgens krijgt hij Luis op zijn dak. Die is na zijn pitstop een paar ronden heel snel, maar haakt dan af omdat zijn intermediates oververhit raken. Zijn tegenaanval komt zodoende niet van de grond, waardoor hij het podium uit zijn hoofd moet zetten. Dat hij in het vervolg handen en voeten nodig heeft om Gasly en Norris achter zich te houden, maakt zijn gemoed er niet beter op.

Heel anders vergaat het Bottas, die in de slotronde nog even de snelste raceronde rijdt en dus met 26 punten naar huis gaat. Max wordt voor de tweede race op rij tweede, voor Chicko en Leclerc, waardoor hij de leiding in het kampioenschap herovert van een tot op het bot gefrustreerde Luis, die vijfde wordt. Pas helemaal op het einde komen zijn banden weer tot leven, waardoor hij Gasly en Norris nog voor weet te blijven.

Science bekroont zijn inhaalrace die hem de titel Driver of the Day oplevert met een achtste plaats. De negende plek gaat naar Stroll, die in de slotfase afrekent met Ocon, de eerste coureur sinds Mika Salo in 1997 die een race zonder pitstop weet te finishen. Hij blijft de Alfa Romeo’s van Giovinazzi en Rijkunnen, die in de slotfase afrekenen met Ricciardo, net voor.

De veertiende plek gaat naar Tsoenoda, die na een spin halverwege de race niets meer laat zien en Russle, Alonso en Latifi maar net achter zich kan houden. Fattle wordt achttiende na zijn desastreuze bandengok, terwijl Mick nog net weet af te rekenen met Marsepein, die zodoende twintigste en laatste wordt.

Over twee weken gaat het Formule 1-seizoen verder in Amerika. Weet Luis daar de koppositie in het kampioenschap weer te heroveren, of breidt Max zijn voorsprong dan verder uit?

BSG terug de schoolbankjes in

BSG heeft de sterke seizoenstart geen vervolg kunnen geven. In Utrecht kreeg het schaakles en werd het door Paul Keres 2 met 6½-3½ naar huis gestuurd.

De grote vraag voor het begin van het seizoen was of BSG in de noordelijke of zuidelijke eerste klasse moest worden ingedeeld. Traditioneel is de zuidelijke eerste klasse sterker. Hoe anders is het dit jaar, want waar het verschrikkelijk sterke team van Paul Keres 1 in de noordelijke klasse 1A is ingedeeld, speelt het beduidend zwakkere team van Paul Keres 2 in de zuidelijke klasse 1B. Voor het in 1B spelende BSG zouden er dan ook kansen moeten liggen tegen het tweede team van de club die is vernoemd naar de in 1975 overleden Estse schaakgrootmeester.

De grootste uitdaging voor de wedstrijd was om een compleet team op te stellen. Daags voor de wedstrijd meldde Iskander zich af, waarna in allerijl een vervanger gevonden moest worden. Uiteindelijk heeft teamleider Timon de halve club moeten opbellen om een invaller op te trommelen. Dat werd Mark Grondsma, die aan het laatste bord mocht plaatsnemen.

In de sinds 1 september 2019 permanent gesloten basisschool De Noteboom, waar de vijf KNSB-teams van Paul Keres speelden, begon BSG onwennig aan de wedstrijd. In de schoolbankjes kwam BSG op vrijwel alle borden al vanaf de aftrap onder druk te staan. Coen leek zich aan bord 2 te onttrekken aan de malaise. Tegen Dirk Floor speelde hij een vlijmscherpe variant, waarin hij leuke compensatie voor de geofferde pion leek te hebben, maar na een hele slechte zet was zijn stelling gelijk brandhout. Nadat hij nog een tijdje met een toren minder had doorgeploeterd, moest hij dan toch zijn koning omleggen.

Nauwelijks beter verging het het Apenhoofd aan bord 5, dat weer eens tegen John Cornelisse speelde. Hij wist zich geen raad met diens Caro-Kann en verkwistte veel te veel tijd in de opening, om daarna ook nog een kansrijk stukoffer toe te laten. Met heel veel geluk wist hij nog naar remise te ontsnappen.

Nauwelijks beter verliep de opening bij Rein, die aan het bord erna tegen Bert Both gelijk in de opening zonder enige compensatie een pion weggaf. De witspeler was echter zo vriendelijk om niet alleen zijn pluspion terug te geven, maar ook nog een kwaliteit in de aanbieding te doen, waarna de partij volkomen volgens verwachting in remise eindigde.

Op datzelfde resultaat had Sizzel zijn zinnen gezet. Nadat hij door zijn wekker heen was geslapen en zijn reisgenoten een tijd had laten wachten, deden hij en tegenstander Gerben Veltkamp aan het negende bord in een slaapverwekkend tempo hun zetjes. In een uitgekauwde stelling bood Sizzel maar remise aan, maar hij deed dat met zo’n piepstemmetje dat zijn tegenstander het helemaal niet hoorde en gewoon verder speelde. In het vervolg knoopte Sizzel zichzelf op, waardoor hij weer met een nul op zak de speelzaal kon verlaten.

Reisgenoot Ton was aan het derde bord gezet om een punt te scoren. Doordat hij de training voor de wedstrijd aan zich voorbij had moeten laten gaan, was zijn voorbereiding erbij ingeschoten en had hij geen goed antwoord op de wat gare variant die Jan Jaap Janse hem voorschotelde. Al gauw ging de bezem erdoor en verdwenen de meeste stukken van het bord. In het eindspel probeerde hij zijn surplus aan activiteit tevergeefs in iets concreets om te zetten, dus moest hij genoegen nemen met een remise.

De grootste tegenvaller van de middag voor BSG was dat Ewood, de man in vorm, aan het vierde bord met zwart weinig in te brengen had tegen Tom de Jong. In het Italiaans moest hij al gauw het loperpaar inleveren, waarna hij met de rug tegen de muur stond en het in het eindspel niet kon bolwerken.

FM Henk zorgde voor het enige lichtpuntje van de middag aan BSG-zijde door in een rare afruilfransoos te winnen van Raymond de Rooij. Het zou het enige volle punt voor BSG worden, ook omdat Ruben een goede stelling tegen Marijn Otte niet wist te winnen.

Daarmee was de wedstrijd wel gespeeld. Waar Mark Grondsma een matige stelling tegen Willem van de Fliert nog wist te verdedigen, lukte teamleider Timon dat niet. Hij deed Mark Smits een oneerbaar voorstel door remise aan te bieden in een stelling waarin hij volkomen klem was gezet. Na een lange martelgang moest hij als laatste de handdoek in de ring pleuren.

Daarmee werd de uitslag 6½-3½ voor Paul Keres 2, een uitslag die eerder hoger dan lager had kunnen uitvallen. In ieder geval is BSG weer hardhandig met beide benen op de grond gezet. Over vier weken zal het tegen het op papier nogal zwakke Spijkenisse echt een stuk beter moeten om afstand te nemen van de rode streep. Terug de schoolbankjes in, derhalve.

Paul Keres 2 (2156) – BSG 1 (2122) 6½-3½
1. Raymond de Rooij (2190) – Henk van der Poel (2224) 0-1
2. Dirk Floor (2205) – Coen van der Heijden (2022) 1-0
3. Jan Jaap Janse (2175) – Ton van der Heijden (2276) ½-½
4. Tom de Jong (2143) – Ewoud de Groote (2240) 1-0
5. John Cornelisse (2175) – Jesper de  Groote (2231) ½-½
6. Bert Both (2141) – Rein Brouwer (2015) ½-½
7. Marijn Otte (2148) – Ruben Hilhorst (2033) ½-½
8. Mark Smits (2148) – Timon Brouwer (2075) 1-0
9. Gerben Veltkamp (2125) – Ashley Krishnasing (2012) 1-0
10. Willem van de Fliert (2111) – Mark Grondsma (2091) ½-½