40

Iets meer dan 10 jaar geleden was ik nog een twintiger, nu ben ik een veertiger. De tijd is ineens toch wel hard gegaan.

“Het leven begint bij 40.” Jarenlang hing dat stripje van Jan, Jans en de kinderen bij mijn ouders op de wc. Vermoedelijk heeft mijn vader het voor zijn veertigste verjaardag gekregen. Of het waar is? Voor mijn gevoel niet. Mijn ouders hadden eigenlijk alles al toen ze 40 waren: ze waren getrouwd, hadden twee kinderen en een koophuis. Wat wil je nog meer? De afgelopen 30 jaar hebben ze vooral op de winkel gepast, heb ik het idee.

19.

Zelf hoop ik dat het leven vanaf vandaag echt begint. Ik ben dan wel doctor, maar daar houdt het ook wel bij op. Ik heb nooit m’n eigen huis gehad, ik ben niet getrouwd en ik heb geen kinderen. Ik heb alleen een vriendin, dus wie weet komt het nog goed, maar zo snel als mijn ouders gaat het dus niet. Daarmee ben ik een typische millennial, de eerste (naoorlogse) generatie die het slechter heeft dan hun ouders.

21.

In ieder geval begin ik me wel oud te voelen. Ben ik inmiddels op de helft van mijn leven of nog niet? Of ben ik al bijna aan het eind gekomen? Daar moet ik maar niet aan denken… Inmiddels heb ik bijna de helft van mijn leven een eigen weblog of website bijgehouden. Op 1 september 2006 wist ik met wat moeite een weblog aan te maken bij web-log. Vanaf dat moment schreef ik heel zakelijk over de gebeurtenissen in mijn leven, vaak schaakwedstrijden of -toernooien (ik was toen nog een jeugdspeler), of voetbal en later ook Formule 1.

23.

Pas veel later leerde ik dat verslagen levendig horen te zijn, met hier en daar een diss en een persoonlijke noot. Over persoonlijke dingen schreef ik in mijn begintijd als blogger nooit. Nooit heb ik geschreven dat ik de vele persoonlijke verhalen van anderen echt enorm kon waarderen. Ewoods Superblondt-verhalen, Witkop als wereldkampioen schaakkotsen, Pinda’s rijlessen, Kleine Claudia met haar fruitcocktail zonder vlees, of Lennard die in het geheim een nieuwe blog had gemaakt en die aanvankelijk met een of ander vaag verhaal over Britney Spears vulde. Je werd deelgenoot gemaakt van hun leven en dat vond ik heel bijzonder.

25.

Het was een mooie tijd, ondanks dat we bijna degradeerden met schaken en Leon Pliester (onze schaaktrainer) me op de trainingen geregeld uitfoeterde als ik een slechte partij had gespeeld. Helaas kwam er vrij snel een eind aan en begon de ene na de andere weblog aan een winterslaap. Bij mij ging ook een knop om. Ik besloot de studie Aarde en Economie te doen en me daar echt in vast te bijten. Met schaken had ik spoedig ook meer succes dan ik ooit had kunnen denken. Het hoogtepunt was de promotie naar de meesterklasse met ons eerste schaakteam, waar ik inmiddels ook deel van was geworden.

28.

Succesvoller? Ja. Maar gelukkiger? Nee. Mijn sociale leven is vooral na mijn afstuderen ingestort. Als gevolg daarvan ben ik een hoop lezers verloren en het einde van web-log zal ook niet hebben geholpen. Wellicht zijn lange blogposts ook niet meer van deze tijd, helemaal als ze gaan over onderwerpen waar de meeste lezers niks mee hebben, zoals Formule 1.

30.

Ik hoopte nieuwe lezers aan te trekken door een eigen website aan te maken. Helaas is dat niet echt gelukt. Misschien zat het tij ook niet mee. Tegenwoordig moet alles snel en in plaats van mensen samen te brengen, rijt het internet de samenleving steeds verder uiteen. Dat mijn webhost geen beveiligde site aanbiedt (met https), ondanks een toch wel duur abonnement, zal ook niet hebben geholpen om lezers vast te houden.

33.

Misschien hoort het vergankelijke gewoon bij het leven. Zelfs populaire tv-series hebben niet het oneindige leven. Vroeg of laat wordt alles sleets. Of is dit vooral op mijzelf van toepassing? In plaats van warrige krullen heb ik nu alleen nog saai grijs haar. Word ik een nog grijzere muis? Of gaat de zon in de nazomer van mijn leven eindelijk uitbundig schijnen?

38.

Aan plannen geen gebrek, maar de toekomst zal uitwijzen of het leven begint bij 40, of eindigt bij 25.