Een kop vol snot

De afgelopen dagen heb ik weinig van me laten horen. Deels omdat ik weinig nieuwe dingen beleefd heb, maar vooral omdat ik snipverkouden was. Het ergste denk ik inmiddels wel gehad te hebben, dus durf ik het aan om weer een nieuw berichtje de wereld in te slingeren vanuit China.

Afgelopen zaterdag stond er een reünie met de hele familie van de moeder van Xiaomei op het programma. Het doel van de dag was om de overleden ouders van Xiaomei d’r moeder te herdenken door nepgeld te verbranden. Het nepgeld werd bij een kraampje bij een druk kruispunt aangeschaft, terwijl we onderweg waren naar onze bestemming. Denk bij het nepgeld overigens niet aan monopolygeld, maar meer aan flinke pakketten crêpepapier.

Over onmogelijke wegen kwamen we even later aan bij een oord dat nooit heel ver van de stad vandaan heeft kunnen liggen. Nadat mijn hoofd de hele rit lekker door het dak van Xiaomei d’r Toyota was gemasseerd (bestuurd door haar vader, Futao), ging ik bij het uitstappen bijna op m’n bek over het gladde erf. Daar aangekomen zat de familie op ons te wachten en kregen we thee en zonnebloempitten voorgeschoteld. Even later mochten Xiaomei en ik met Han, de puberdochter van Ying, een nicht van Xiaomei, het nepgeld in de fik steken. Ondanks de miezerregen brandde het spul goed door, hoewel ik de rook constant in m’n gezicht leek te krijgen. Nadat de stapel papier tot een berg as verworden was, gingen we nog kort voor de overledenen bidden.

Na het dodenritueel gingen we in de buurt lunchen. Denk daarbij niet dat iedereen aan een tafeltje een kroket op gaat zitten eten of zo. Dat gaat in China aan een grote, ronde tafel, met daarop meerdere gerechten. De tafel kan tevens gedraaid worden, zodat iedereen alle gerechten kan opscheppen. Zelf zat ik naast de oudere broer van Xiaomei d’r moeder, die overigens Maoqiu heet (dat spreek je uit als Mautsjo, net zoals je feng shui ongeveer als fong sjwee uitspreekt; aan pinyin is af en toe geen touw vast te knopen). Deze oom van Xiaomei was tevens de vader van Fang, een vriendelijk ogende man met een mooie bruine huid. Hoewel we elkaar die dag voor het eerst ontmoet hadden, mocht hij me volgens Xiaomei wel. De communicatie met hem moest ook via haar, omdat ik nog altijd amper Chinese woorden uit mijn zere keel kon laten komen.

Na de lunch werden Xiaomei en ik opeens in de auto gezet bij Ying en Han op weg naar een groot winkelcentrum in de stad. Manlief William werd eerder afgezet zodat hij kon mahjongen voor echt geld, terwijl de dames het gingen uitgeven (het was 11 november, ofwel Single’s Day). Dat gebeurde ook nadat Ying (ook wel Alice genoemd) het slagschip in een parkeergarage met enige moeite had ingeparkeerd (in de garage werd met lichten aangegeven waar er nog lege plekken waren, handig!). Een aantal zwendelautomaten had een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de jongste onder ons. Nadat Ying 50 yuan had ingewisseld voor een bak met munten, ging Han proberen een knuffelbeest te winnen. Steeds mislukte dat. Zelfs als je die klauw goed positioneert, is de kans klein dat je iets wint. Nadat Xiaomei ook een paar muntjes had vergokt, had Han ineens wel beet. Bij de dolfijnen lukte het wel, dus had ze ineens vier van die beesten. Later won ze er ook nog een tamelijk lelijke eend bij (en toen waren de muntjes op).

Aan het eind van het liedje hadden we een karretje vol dolfijnen.

Na nog een tijd door het winkelcentrum heen te hebben geslenterd, werd het tijd om broodjes uit te zoeken en van die vage melkthee te drinken. Terwijl Han nog een aantal cosplay-artiesten om een handtekening ging vragen, begon ik me steeds slechter te voelen. Keelpijn is vaak een voorbode van meer ellende en dat bleek ook nu weer. Op de terugweg deed Ying daarom ook maar gauw een apotheek aan. Ze parkeerde het slagschip achter een andere auto, voor een uitrit neer. Natuurlijk moest er precies iemand door toen ze in de winkel stond. Heel hoog liepen de emoties niet op en nadat Ying met een zakje kruiden in haar hand uit de winkel kwam rennen, was het brandje gauw geblust. William werd opgepikt van zijn Mahjong-wedstrijd. Hij bleek 40 yuan te hebben verdiend, niet genoeg om de kosten van het winkelen te dekken, maar beter dan niets.

Bij het afsluitende diner zat m’n kop vol snot en zat ik er goed doorheen. Ik probeerde zonder veel succes wat te slapen. Gelukkig gingen we gauw weer terug naar huis, met een dolfijn als aandenken aan deze dag.

De dagen erna was ik nog goed brak. Zo brak dat Xiaomei me gisteren maar naar de dokter sturen. Die kneep een paar keer in m’n armen, keek naar m’n tong en neus, en schreef toen een uitgebalanceerd pakketje pillen voor.

De pillen die ik de komende dagen moet slikken, plus nog wat andere kruiden.

Waar Xiaomei, die eerder al naar de dokter was gegaan vanwege soortgelijke klachten, die pillen in een keer met een beetje water achteroversloeg, zat dat er voor mij niet in met mijn slikangst. Zelfs het kleinste pilletje krijg ik niet zonder te kauwen weg, dus moesten ze worden opgelost. Bitter dat die troep is! Wel ben ik me beter gaan voelen, hoewel mijn neus en mijn holtes nog steeds enigszins verstopt zijn.

Han heeft nog een stripje van mij met twee panda’s gemaakt.

Tussen alle bedrijven door is Xiaomei druk bezig geweest met toetsen oefenen voor haar theorie-examen, zodat ze haar rijbewijs kan verlengen. Vandaag durfde ze het aan om de echte toets te maken. Nadat haar vader ons de stad door had gereden en op de parkeerplaats twee keer op een onmogelijke plaats de auto had gekeerd omdat hij geen plaatsje meer kon vinden, kwamen we bij een soort ziekenhuis uit. Een vreemde plaats voor zo’n test. Dat bleek, want toen Xiaomei even later terugkwam, bleek ze alleen een oogtest te hebben ondergaan. Aiya… Na nog een hoop administratieve rompslomp bleek dat ze de toets alleen op een locatie ver weg kon afleggen. Daar had ze kennelijk geen zin meer in, dus gaat ze morgen voor haar theorie-examen. Hopelijk slaagt ze dan en mag ze weer in haar eigen auto rijden. Ik wil weleens zien hoe zij rijdt. Maar goed, weer een cliffhanger dus.

Tot slot is er ook goed nieuws: ik heb sinds vandaag een betaalde VPN, wat betekent dat ik weer lekker video’s op YouTube kan kijken en ik weer dingen kan googelen. Ik ben dus weer helemaal met de rest van de wereld verbonden! Maar nu eerst van die kop vol snot afkomen…

Nog een berichtje vanuit China

Het is alweer vrijdag, wat betekent dat ik alweer vijf dagen in China zit. Een hele werkweek is voorbijgevlogen. Er is nog niet heel veel gebeurd, behalve dat ik sinds vandaag ineens keelpijn heb.

De reis naar China was voor mij een hele nieuwe belevenis. Nog nooit was ik zo ver van huis geweest. Toch voelde het redelijk vertrouwd. De omgeving en het mooie weer (een graad of 20 en zon in november) deden me aan Zuid-Europa denken, wat nog versterkt werd door de Franse toilets en de geanimeerde manier van praten. Alleen die rare hiërogliefen verrieden dat je op een ander continent was.

Voor Xiaomei was de reis vooral een weerzien van bekenden. Naast haar ouders zou ze ook weer een hoop neven en nichten zien. De meesten van hen woonden namelijk in de buurt. Dat is dan weer het voordeel van de grote stad. Als je hier eenmaal geboren en getogen bent, hoef je ook niet meer zo nodig weg.

Die avond kwam Fang op bezoek, samen met haar man, onze chauffeur van die ochtend. Zoals eigenlijk iedereen in de familie kon ze geen Engels. Wel Chinees uiteraard, en daar gaf ze ook les in. Xiaomei fluisterde haar telkens Engelse zinnen in, die ze dan na probeerde te zeggen. Het was grappig en ongemakkelijk tegelijkertijd omdat ik steeds complimenten over m’n uiterlijk ontving (wie had dat gedacht, hè?) terwijl haar man ernaast zat.

Tijdens deze conversatie bedacht ik me dat ik nog een kaart van Nederland had meegenomen als cadeau voor Xiaomei d’r ouders. Dan konden ze een beter idee krijgen van waar ik vandaan kwam en waar hun kleine Xiaomei de afgelopen jaren had uitgehangen. Bij het zien van de kaart drong het pas tot me door dat de grootte van Nederland ten opzichte van China ongeveer hetzelfde is als die van Texel ten opzichte van de rest van Nederland. Alleen al de provincie waar Chengdu in ligt, Sichuan (wat 4 rivieren schijnt te betekenen), is bijna zo groot als Spanje. Had ik al gezegd dat de omgeving best veel op Zuid-Europa lijkt?

Dat geldt overigens niet voor de taal. Zelfs spreek ik ongeveer drie woorden Chinees (wo ai ni), waardoor het communiceren met Xiaomei d’r ouders niet makkelijk was. Vaak moest Xiaomei als tolk fungeren. Maar ja, de lieve schat had zelf natuurlijk ook nog het nodige te berde te brengen, dus kon ze niet constant alles van haar ouders vertalen. Dat Chinees een toontaal is, is goed te horen aan de vele stemverheffingen. Zelfs de meest onschuldige conversaties klinken daardoor als hoogoplopende ruzies. Toch wel Zuid-Europees dus, hoewel ik totaal geen chocola kon maken van wat er gezegd werd. Wel vond ik het vaak lollig om tijdens zo’n conversatie tegen Xiaomei te pas en te onpas dingen te zeggen als “laat je niet uit je tent lokken” en zo.

Over tenten gesproken: het appartement van Xiaomei d’r ouders ziet er fraai uit, met veel marmer, wat een schril contrast vormt met de armoedige staat van het complex, met vervallen trappen en een lift uit het jaar nul. Het huis is niet extreem groot, maar heeft wel drie slaapkamers, die bijna volledig in beslag worden genomen door een tweepersoonsbed en een kast. De koffers moesten we dus in de lege logeerkamer stallen. De keuken is vrij klein, maar kan wel met een schuifdeur van de rest van het pand worden afgesloten. De ventilatie gaat via een door een raam getrokken pijp die op een lege schacht uitmondt. Vanuit het keukenraam kijk je zo zes verdiepingen naar beneden. De keuken kijkt uit op een blinde muur, net als de vrij kleine badkamer overigens.

Van Xiaomei had ik begrepen dat haar moeder een pyjama voor mij zou hebben, dus had ik mijn enige goede pyjama in Nederland achtergelaten. Wat er precies was misgegaan, weet ik niet, maar de pyjama was er niet, dus moesten we op dinsdag maar een pyjama gaan halen. Xiaomei betaalde met een aantal kortingsbonnen, zodat ik ’s nachts geen kou zou lijden. Niet dat dat anders gebeurd was. Het was ’s nachts behoorlijk warm met een klein, menselijk kacheltje naast me.

Een nadeel van China is dat een heleboel websites niet toegankelijk zijn, zoals Google, Wikipedia en YouTube. Voor Google is het krakkemikkige Bing een matig alternatief, maar voor die andere sites is er geen alternatief. Een VPN wil dan uitkomst bieden. Een dag heb ik zo’n ding werkend gekregen, daarna moest ik me registreren en waarschijnlijk betalen, waar ik niet zo’n zin in had. Omdat het internet toch al niet zo denderend was, werden de paar filmpjes die ik heb bekeken met horten en stoten afgespeeld.

De signaalsterkte is kennelijk dusdanig beroerd dat er in de slaapkamer al geen internet meer is. Het betekende dat ik een aantal Whatsapp-berichten pas later gezien heb. Whatsapp wordt officieel ook door de Chinese overheid geblokkeerd, maar kennelijk glippen er toch steeds berichtjes tussen de mazen van het net door. Wel vaak met vertraging en het downloaden van afbeeldingen lukt ook niet, dus is een VPN ook hiervoor geen overbodige luxe. Maar wat is een goede, gratis VPN?

’s Avonds stonden er geregeld wandelingen in de omgeving op het programma, waarbij we steeds weer nieuwe familie ontmoetten. De eerste keer mocht ik ineens een kleine, witte hond uitlaten en de tweede dag konden we ineens aanschuiven voor een barbecue (terwijl we net al gegeten hadden). Het is net de Spaanse familie, geen peil op te trekken. Verdere gelijkenissen met die vakantie naar Menorca van vorig jaar kreeg ik vandaag, toen ik mijn keel opeens begon te voelen. Hopelijk is het dit keer geen keelontsteking waar ik nog een maand last van ga hebben.

BSG wint 4-4-wedstrijd

BSG heeft afgelopen zaterdag in een druk Denksportcentrum van De Wijker Toren gewonnen. Net als de vorige twee wedstrijden eindigde de wedstrijd in 5-3. Door de overwinning rukte BSG op naar de tweede plaats in klasse 2C. BSG 2 en 3 maakten het feest compleet door Paul Keres 4 en 7 te kloppen.

Na de bittere pil tegen EuroParcs/Autovakmeester Schaap van vorige maand mocht BSG zich tegen het grillige team van De Wijker Toren proberen te revancheren. Op papier mocht er een spannende wedstrijd verwacht worden en die kwam er ook, deels omdat De Wijker Toren in een tactische opstelling speelde. Topspelers Rick Duijker en Sjoerd Plukkel werden aan de laagste witborden gezet in de hoop daar twee punten te pakken.

BSG zou aan de hogere borden dus moeten toeslaan en dat gebeurde ook snel. Aan het tweede bord trof Ewood snelschaakspecialist Dragan Skrobić, die een vaag systeem speelde. Ewood had er weinig problemen mee en won al na 17 zetten een stuk en de partij, waarna de zwartspeler alleen nog de woorden “Wat een kutspel!” uitslaakte, alvorens het pand te verlaten.

Minder voorspoedig verging het aan het bord ernaast, waar Ton duidelijk minder uit de opening was gekomen tegen Sam(antha) Cornelisse. Hij wist er nog wat van te maken door gauw al zijn stukken richting de witte koning te dirigeren. Net toen de partij spannend leek te worden, accepteerde hij wits remiseaanbod, tot teleurstelling van de teamleider.

Teamleider Timon deed een duit in het zakje door de gedeeltelijk verlamde Thomas Broek aan de zegekar te binden. De zwartspeler stortte zichzelf in het zwaard door opeens twee centrumpionnen te offeren. Het idee erachter werd niet duidelijk, want ineens had Timon het centrum en twee gevaarlijke vrijpionnen. De partij duurde daarna ook niet lang meer.

Het Apenhoofd speelde voor het eerst in tijden weer een lekker partijtje. Tegenstander Arjan Wijnberg besloot na de opening op een ongelukkig moment het witte centrum aan te tasten. Het kostte hem het loperpaar, waarna de stelling werd geopend en er geen houden meer aan was.

FM Henk had aan het kopbord ondertussen remise gespeeld tegen de in vorm zijnde Jimmy van Zutphen, waardoor BSG met 4-1 voorstond en dus al één matchpunt in de tas had. De overige stellingen boden echter weinig hoop. Judit was minder komen te staan, terwijl Mark en Rein aan de onderste zwartborden alleen maar aan het tegenhouden waren.

Inderdaad verloor Judit. Tegen Bart-Piet Mulder speelde ze na de opening iets te cryptisch, waarna de zwartspeler het initiatief pakte. Het leidde uiteindelijk tot een eindspel waarin zwarts dame sterker was dan wits twee torens. Nadat Judit zich aan zwarts d-pion had vergrepen, verloor ze haar c-pion en liepen zwarts vrijpionnen hard door.

Rein verdedigde zich aan het zevende bord ondertussen koelbloedig tegen Sjoerd Plukkel. Met een megaslechte loper tegen een goed paard probeerde hij zijn stelling bij elkaar te houden. Met succes, omdat de witspeler zo gefocust was op zijn eigen kansen dat hij compleet over het hoofd zag dat zijn toren ineens werd ingesloten. Hij kon de toren alleen nog redden door zijn paard te offeren, waarbij hij ook nog eens de megaslechte loper tot leven wekte. Rein had daarna weinig moeite om de vis op het droge te trekken en daarmee was de wedstrijd beslist.

Als laatste was Mark nog bezig. Na in een Trompowsky het dubieuze 2…g6?! te hebben gespeeld, stond hij de hele partij minder tegen Rick Duijker. Die ging er rustig voor zitten, gaf geen stukken weg en drukte ver in het eindspel het punt. Daarmee werd de eindstand wederom op 5-3 bepaald en rukte BSG op naar de gedeeld tweede plaats.

BSG 2 en 3 hadden al lang en breed gewonnen van twee lagere teams van Paul Keres. BSG 2 won met het kleinst mogelijke verschil, terwijl BSG 3 eveneens 5-3 op het scoreformulier liet noteren.

BSG (2161) – De Wijker Toren (2121) 5-3
1. Henk van der Poel (2150) – Jimmy van Zutphen (2127) ½-½
2. Ewoud de Groote (2233) – Dragan Skrobic (2105) 1-0
3. Ton van der Heijden (2289) – Sam Cornelisse (2045) ½-½
4. Jesper de Groote (2177) – Arjan Wijnberg (2098) 1-0
5. Mark Grondsma (2139) – Rick Duijker (2226) 0-1
6. Judit Clopés Llahi (2164) – Bart-Piet Mulder (2097) 0-1
7. Rein Brouwer (2102) – Sjoerd Plukkel (2193) 1-0
8. Timon Brouwer (2030) – Thomas Broek (2076) 1-0

Een berichtje vanuit China

Hallo allemaal! Inmiddels zit ik alweer ruim een dag in China en ben ik over mijn jetlag heen, dus vond ik het wel weer tijd geworden voor een berichtje. Parasiterend op de wifi van mijn gastheren hoop ik het thuisfront via deze manier op de hoogte te kunnen houden van mijn verrichtingen.

Als echte huismus heb ik nooit heel veel belangstelling voor de rest van de wereld gehad. De laatste jaren bestond mijn wereldje uit Naarden, Den Haag en alles daartussen. Natuurlijk was ik weleens in het buitenland geweest, maar veel verder dan Frankrijk of Spanje ben ik niet geweest. Kroatië was tot vorig jaar mijn verste bestemming. Maar toen werd er ineens een niet onaantrekkelijke Chinese dame verliefd op me en kwam er al gauw een reis naar haar thuisland ter sprake. De lieve schat had haar ouders al jaren niet meer gezien en wilde ze dit jaar opzoeken. Afgelopen weekend was het zover en zou ik Europa voor het eerst in mijn leven verlaten.

Je teddybeer, een goede tandenborstel, je geluksonderbroek: voor zo’n verre reis heb je een hoop spullen nodig en dus is een beetje een grote koffer onontbeerlijk. Zelf heb ik alleen een koffertje dat nog als handbagage mee mag. Van de oude lui had ik een grotere koffer gekregen, maar die bleek bij nadere beschouwing toch niet zo groot, dus wilde ik een grotere. De oude lui hadden die niet, maar Xiaomei wel, dus toog ik vrijdagmiddag naar Leiden om ‘m op te halen. Ik kreeg het ding mee met de opmerking dat ik ‘m ook een week eerder vanuit mijn werk had kunnen meenemen. Achterafgezien was dat wel slimmer geweest, maar aan de andere kant vond ik het wel prettiger om zo’n joekel van een koffer op de achterbank van een kleine auto te vervoeren dan in de trein en op de fiets. In ieder geval paste al mijn lompe zooi in het ding en daar ging het natuurlijk om.

Op zaterdag mocht ik weer eens een potje schaken. Meestal speel ik op een dag voor een verre reis als een natte krant. Niet dit keer! Ik wist dat ik met Xiaomei aan mijn zijde tijdens de vlucht nergens zorgen over hoefde te maken en dus ging ik zonder mentale ballast de partij in. Een kleine vier uur later had ik mijn eerste overwinning in bijna acht maanden te pakken. Na het feestmaal in de plaatselijke pizzeria toog ik tevreden op huis aan, waar ik mijn handbagagekoffer ging vullen. Ondertussen belde Beppie me nog op met de vraag wanneer ze ons de volgende zou moeten ophalen, iets wat we nota bene tijdens de match nog hadden besproken (ze had bardienst). Helaas was er weer eens een probleem met een van de telefoons en kon ze me niet horen, wat tot de volgende vreemde sms-conversatie leidde:

Beppie: “Ik kan je niet verstaan.”
Ik: “Ik praat toch geen Chinees?”
Beppie: “Zak.”

Via een beeldbelbericht op Whatsapp lukte het me vreemd genoeg wel om me verstaanbaar te maken, waarna we de eerder gemaakte afspraak (6 uur) bekrachtigden en allebei geïrriteerd ophingen.

Van Xiaomei had ik ondertussen nog niks gehoord. Ze wachtte geduldig totdat het ophield met regenen en dat was pas na tienen het geval. Door een treurig staaltje miscommunicatie kwam ze pas tegen middernacht bij mijn hokje aan en dan ook nog eens met een kapotte koffer. Nadat ze weer enigszins tot bedaren was gekomen, wilde ze haar koffer wegen. Die bleek te zwaar, dus werden er zoetigheden overgeheveld naar mijn koffer, waarna beide koffers te zwaar waren. Daarna gingen we weer even slapen, om rond half 6 door de lichtwekker gewekt te worden.

Na Xiaomei een gebakken eitje te hebben voorgeschoteld, dacht ik lief te zijn door de poes nog een prakje te geven. Poes was ook erg enthousiast en sprong gelijk het aanrecht op. Dat doet ze wel vaker, maar anders dan anders presteerde ze het om het bord op de grond te gooien. Nog voor ik een likje uit het blikje had gehaald, lag het bord in duizend stukken en kon ik het stoffer en blik tevoorschijn halen om de scherven bij elkaar te vegen. Voor straf besloot ik de onhandige vlooienbaal geen eten te geven.

Terwijl Xiaomei nog d’r make-up zat te doen, kwamen de oude lui voorrijden. Eboet was niet mee, maar belde me toen we net onderweg waren. Vreemd genoeg kon hij mij wel prima verstaan, waarschijnlijk ook omdat ik niet opeens Chinees tegen hem ging praten. Op Schiphol was het rustig en werden de loodzware koffers zonder problemen ingecheckt, dus ging ook dat deel van de reis voorspoedig. Voor we het wisten zaten we in Frankfurt (am Main, niet an der Oder), waar we nog een tijd op onze overstap moesten wachten.

In een joekel van een vliegtuig, met evenveel gangpaden als motoren, gingen we de verre reis naar Chengdu (in tegenstelling tot wat Wikipedia beweert, spreek je het als “Tsjangdoe” uit) maken. De kist steeg naar het westen op, waarna het ding tot mijn verbazing naar het noorden toe afboog. Via de Oostzee en de Baltische staten vloog het doodleuk Rusland binnen. De zon was ergens boven Estland al ondergegaan, waardoor het buiten al gauw pikdonker werd. Interessant genoeg was er boven Siberië een zwakke gloed te zien aan de horizon. Xiaomei opperde dat het het noorderlicht kon zijn en dat bleek inderdaad zo te zijn. Op de foto’s die ze van het verschijnsel maakte, waren de verschillende kleuren veel beter te zien dan in het echt, en werd het echt duidelijk dat het het noorderlicht betrof.

Het noorderlicht gezien vanuit het vliegtuig.

Pas ver boven Rusland boog het vliegtuig naar het zuiden af en bereikten we Chengdu zelfs nog wat eerder dan gepland (de grondsnelheid van het toestel was vaak meer dan 950 kilometer per uur). Die tijdswinst werd in China overigens al gauw weer tenietgedaan door allerlei vage controles. Xiaomei moest plotseling een coronatest ondergaan, terwijl alle buitenlanders vingerafdrukken moesten laten nemen en hun raison d’être moesten opgeven, waarna ze nogmaals in de rij moesten gaan staan om opnieuw hun vingerafdrukken af te laten nemen. Om de een of andere reden schoot het voor geen ene meter op. Het was dat het op het nieuwe vliegveld van Chendu, Tianfu, op een flinke afstand van de stad zelf, uitgestorven was, anders hadden er nu waarschijnlijk nog toeristen in de rij gestaan.

Door het oponthoud verlieten we veel later dan gepland de luchthaven, waar Xiaomei d’r vader en een aangetrouwde neef (die ze steeds als zwager aanduidde) geduldig op ons hadden gewacht. Van innige omhelzingen was geen sprake, en in plaats daarvan liepen we gauw naar de parkeerplaats. De neef bracht ons in Xiaomei d’r auto richting de stad. Aanvankelijk ging dat nog wel vrij gemoedelijk, maar naarmate het drukker werd, begon het wel wat meer op een spelletje A2-racer te lijken. In de stad zelf stopten we plotseling en ging hij ervandoor. Bleek dat hij nog moest werken. Daarna reed de vader van Xiaomei ons iets rustiger naar hun huis aan de rand van de stad. Nadat we de koffers binnen hadden gehaald en ik kort kennis had gemaakt met Xiaomei d’r moeder, zijn we maar even een uiltje gaan knappen. Dat mocht wel na bijna 30 uur bijna alleen maar wakker te zijn geweest.

Wordt vervolgd

Verstappen evenaart Prost in Mexico

Max Verstappen heeft in Mexico eigen record verbroken door zijn zestiende seizoenszege binnen te halen. Lewis Hamilton werd op gepaste afstand tweede, voor Charles Leclerc. Thuisrijder Sergio Pérez lag er daarentegen al heel snel uit.

Het op 2 kilometer hoogte liggende Autódromo Hermanos Rodríguez is Red Bull doorgaans goedgezind. Groot is de schok dan ook dat de Ferrari’s, die vorig jaar niet vooruit te branden waren, in de kwalificatie de eerste startrij voor zich opeisen. Net als een week eerder vertrekt Leclerc van pole. Max is derde, voor de verrassend sterke Ricciardo, die vijf jaar na zijn pole op hetzelfde circuit liet zien dat hij het spelletje nog niet was verleerd. Pérez moet voor eigen publiek genoegen nemen met de vijfde tijd, voor de Mercedes van Luis en Russle, met Piastri er nog tussen. Van de andere McLaren ontbreekt ieder spoor. Norris verprutst zijn kwalificatie volkomen en is de traagste van allemaal. Doordat Sergeant geen tijd rijdt, Tsoenoda de hele aandrijflijn van zijn AlphaTauri laat vervangen en Stroll weer eens vanuit de pits start, mag hij nog als zeventiende aan de race beginnen.

De Red Bulls hebben op zondag wat recht te zetten. Bij de start vat Max de stier gelijk bij de hoorns. Hij wurmt zich tussen de twee Ferrari’s door naar de leiding. Achter hem heeft Pérez een nog betere start. Hij pakt de slipstream van Leclerc mee en duikt voor de eerste bocht naast de Monegask op. De hoop op Mexicaans succes vervliegt meteen als Pérez te vroeg instuurt en Leclerc afknijpt. Via het linker voorwiel wordt de Red Bull met startnummer 11 gelanceerd. Pérez weet met zijn gebutste bolide de pits nog wel te bereiken, maar de schade blijkt te groot om verder te rijden.

Leclerc heeft op zijn beurt wat schade aan zijn voorvleugel. Na een paar ronden breekt de beschadigde wing-endplate af, waarna de wedstrijdleiding de virtuele safetycar inzet, zodat de baan schoongemaakt kan worden. Als de race hervat wordt, loopt Max langzaam weg bij Leclerc, die op zijn beurt bij Science wegloopt.

Ricciardo kan het tempo vooraan aardig bijbenen, hoewel hij geen antwoord op het tempo van Luis heeft. Met enige moeite perst de zevenvoudig wereldkampioen zijn Mercedes erlangs, waarna hij op jacht gaat naar Science. Inhalen blijkt een ander verhaal, dus laat Mercedes de pitcrew demonstratief uitlopen. Ferrari hapt niet en laat Science de pitstraat voorbijrijden. In plaats daarvan trapt Max vooraan af voor de eerste serie pitstops. Hij hervat de race als zevende, achter Russle.

Op zijn nieuwe banden gaat Max de Mercedes-coureur even later eenvoudig voorbij. Piastri moet er even later ook aan geloven. De twee duiken kort daarna de pits in. Piastri komt midden in het verkeer terug op de baan. Om de een of andere reden haalt Mercedes Russle een ronde later ook naar de pits, waarna de Brit weer achter Piastri terugkeert op de baan en eveneens midden in het verkeer zit, waar hij terecht niet blij mee is.

Beter vergaat het Luis, die Science via de pitstops inhaalt en zelfs in de buurt van Leclerc komt. Door de pitstops van de mannen vooraan ligt Max weer aan kop, maar hij weet dat hij nog een tweede pitstop moet maken. Als Magnussen opeens haaks linksaf de vangrail in verdwijnt en de safetycar uitrukt, bedenkt Red Bull zich geen moment en haalt het de Nederlander voor de tweede keer naar de pits. Doordat iedereen in een slakkengang over het circuit circuleert, blijft hij aan de leiding. Kort daarna wordt de race vanwege de schade aan de vangrail afgebroken, waardoor iedereen zijn banden mag laten verwisselen. Ferrari maakt van de gelegenheid gebruik door Leclerc tevens gauw van een nieuwe voorvleugel te voorzien.

Mercedes maakt van de gelegenheid gebruik door beide coureurs op de mediums aan de tweede helft van de race te laten beginnen. Op de harde band komt Max goed van zijn plek, terwijl Leclerc op diezelfde witte bandjes Luis voorblijft. Luis blijft aandringen en gaat de Ferrari even later alsnog voorbij. Ook niet bijster snel is de andere Ferrari. De op de vierde plaats rijdende Science heeft Russle en de voorbeeldig rijdende Ricciardo nog steeds in zijn kofferbak zitten.

De grote winnaar van de hervatting is Tsoenoda, die vroeg in de race zijn banden had laten verwisselen en opeens achtste ligt. De Japanner heeft bovendien een prima tempo te pakken, wat hij bewijst door Piastri constant aan te vallen. Een tikje in de tweede bocht blijft zonder gevolgen, maar als Tsoenoda het even later het aan het eind van start/finish probeert, overspeelt hij schromelijk zijn hand. Als een Pérez knijpt hij Piastri af, waarna hij in de rondte gaat en zijn achtste plek voor een zestiende verruilt.

Succesvoller is Norris, die zich op zijn mediums van een poepstart herstelt en de ene na de andere coureur geduldig terugverwijst. Nadat hij het hele middenveld heeft ingehaald, meldt hij zich aan de staart van Piastri, die hem er zonder morren langs laat. Norris wurmt zich even later ook langs Ricciardo en krijgt zelfs Russle nog te pakken.

Vooraan is de spanning ver te zoeken. Max rijdt de hele race langzaam weg bij Luis en wint met bijna vijftien tellen voorsprong. Het slotakkoord is nog wel voor de Brit, die in de laatste ronde de snelste raceronde rijdt en nog een extra puntje meepakt. Leclerc komt niet meer in de buurt van Luis en eindigt vrij eenzaam als derde, voor teamgenoot Science. Norris beëindigt zijn inhaalrace op de vijfde plaats, terwijl Russle Ricciardo nog net achter zich houdt en zesde wordt. Toch kan het team van AlphaTauri aan de taart, want door Ricciardo’s zes punten gaat het team niet alleen Haas voorbij, maar ook Alfa Romeo.

Piastri wordt achtste, terwijl Albon op eigen kracht negende wordt en weer twee belangrijke punten voor Williams scoort. Ocon legt beslag op het laatste punt, voor teamgenoot Gasly, die zodoende achter het net vist. Tsoenoda wordt nog twaalfde, voor Hülkenberg, die aan het eind van de race uit de punten gereden werd. Bottas komt als veertiende over de streep, maar krijgt na afloop een volkomen lachwekkende tijdstraf voor een botsing met Stroll, die hem op een lompe manier had afgeknepen en zelf in de muur eindigde. Het kost hem zijn plek aan teamgenoot Joe. Sergeant geeft een ronde voor het eind op, maar wordt nog wel als zestiende geklasseerd. Stroll wordt als zeventiende geklasseerd in een werkelijk waar onthutsend slecht weekend voor Aston Martin, dat Alonso vanwege een pijnlijk gebrek aan snelheid maar uit de race haalde.

Voor Verstappen is zijn vijfde overwinning in Mexico tevens zijn zestiende van het seizoen, waarmee hij zijn onbreekbaar geachte record van vijftien zeges in 2022 al heeft verbroken. Tevens komt hij op gelijke hoogte met Alain Prost, die tussen 1981 en 1993 51 keer wist te winnen en daarmee tot 2001 recordhouder was, totdat Michael Schumacher het record scherper stelde. Om de Duitser te evenaren, het Max nog een paar seizoenen als het huidige nodig. Dan komt het onbreekbaar geachte record van 103 Grand Prix-zeges van Luis ook in zicht.

Over een week gaat het Formule 1-seizoen verder in Brazilië, waar het laatste sprintweekend van het seizoen gehouden zal worden.

Was Red Bull nou zo slim, of was de rest nou zo dom?

In Amerika leek het er aanvankelijk niet op dat Max Verstappen er weer eens met de zege vandoor zou gaan. Toch stond hij uiteindelijk toch weer op de hoogste trede van het podium een champagnefles leeg te spuiten. Had Red Bull een matige hand perfect gespeeld, of had de concurrentie liggen slapen?

In de sprintrace ging het allemaal van een leien dakje voor Verstappen, die zijn poleposition probleemloos verzilverde en met bijna tien seconden voorsprong won. In de hoofdrace ging het allemaal een stuk moeizamer, onder andere vanwege zijn magere zesde startplaats. Gezien zijn snelheid in de sprintrace was de verwachting dat hij zich makkelijk een weg naar voren zou banen, maar door een remprobleem kwam het daar niet van. Op een kwart van de race lag Verstappen derde en kwam hij niet dichter bij Hamilton, die vier tellen voor hem lag en koploper Norris langzaam binnen zat te hengelen.

Red Bull wist dat de tijd in Verstappens nadeel was en haalde hem aan het eind van de 16e ronde naar de pits voor een nieuwe set mediums. Die move was verbazingwekkend effectief, ondanks dat Verstappens achterstand te groot was om Hamilton te undercutten, laat staan Norris. Norris dook een ronde later de pits in, omdat hij anders waarschijnlijk door Hamilton geündercut zou worden. Hij had alleen geen nieuwe set mediums meer over, dus moest hij noodgedwongen overstappen naar de harde banden.

Mercedes liet Hamilton echter vrolijk op zijn oude bandjes doorrijden. Men dacht namelijk dat een 1-stopper ongeveer net zo snel zou zijn als een 2-stopper. In dat geval zou de zevenvoudig wereldkampioen aan het eind van de race aan de leiding liggen en die eventueel kunnen behouden. Zo zou Hamilton niet alleen Norris kloppen, maar mogelijk ook Verstappen. Helaas voor Mercedes stortten Hamiltons rondetijden in op het moment dat hij aan de leiding kwam te liggen, dus werd hij vier ronden na Verstappen alsnog naar de pits gedirigeerd. De harde banden gingen er traag op en dus lag hij ineens zeven tellen achter Verstappen.

De Nederlander zat op zijn beurt Norris binnen te hengelen. Net als vorig jaar waren de mediums sneller dan de harde banden. Inhalen bleek nog niet zo eenvoudig, maar toen Verstappen halverwege de race uit het niets de aanval inzette en Norris de deur wagenwijd liet openstaan, lukte het hem dan toch om zijn bandenvoordeel te gelde te maken. Norris kon even aanhaken, maar zijn rondetijden waren zo inconsistent dat hij al gauw de aansluiting verloor. McLaren reageerde door hem al gauw een tweede nieuwe set harde banden mee te geven.

Verstappen dook een ronde later eveneens de pits in voor zijn gedwongen overstap naar de harde band. Hamilton kon even later weer terugwisselen naar de mediums. In de slotfase was hij zo snel dat hij Norris eveneens te pakken kreeg. Verstappen bleef echter buiten bereik, dus moest hij met de tweede plaats genoegen nemen. Die tweede plaats werd hem na afloop ook nog eens afgepakt omdat de skidblocks onder zijn auto te ver waren afgesleten.

Racevoortgangsgrafiek van Verstappen (paars), Hamilton (zwart), Norris (oranje) en Leclerc (rood). Weergegeven is de voorsprong ten opzichte van het gemiddelde tempo van Verstappen.

Waar Mercedes de strategie nog tijdig aanpaste, ging Ferrari wel all-in met een slechte hand. Als enige coureur liet Leclerc maar één keer zijn banden verwisselen. Die foute strategie deed hem naar de zesde plek terugzakken, achter teamgenoot Sainz en Pérez. Doordat hij eveneens gediskwalificeerd werd, maakte dat achterafgezien niet meer uit.

Vanwege de vele hobbels op het Circuit of the Americas was het bepalen van de rijhoogte een hele kluif voor de teams, vooral ook omdat er vanwege de sprintrace maar één vrije training was. Waar Hamilton en Leclerc klaarblijkelijk met te laag afgestelde auto’s in de rondte reden, kan het haast niet anders of de auto van Russell was te hoog afgesteld, zo traag was hij. Vooral op de harde band was hij niet vooruit te branden. Zijn slotoffensief op de mediums kwam te laat om nog veel te redden, al schoof hij dankzij alle diskwalificaties nog naar de vijfde plek door. Ook niet best was Pérez, die in de kwalificatie wederom traag was en in de race weinig beter was. Op de mediums reed hij naar Sainz toe, maar op de harde band verloor hij in de slotfase juist weer de aansluiting.

Red Bull
1. Verstappen +0,0 op medium, +0,3 op hard
4. Pérez +0,3 op medium, +0,7 op hard

McLaren
2. Norris +0,1 op medium, +0,6 op hard
– Piastri +0,7 op medium

Ferrari
3. Sainz +0,4 op medium, +0,6 op hard
DQ Leclerc +0,4 op medium, +0,7 op hard

Mercedes
5. Russell +0,2 op medium, +1,0 op hard
DQ Hamilton +0,1 op medium, +0,3 op hard

Best of the rest was het team van Alpine, dat Ocon wel vroeg in de race zag uitvallen na een ongelukkige botsing met Piastri. Beter verging het Gasly, die een vrij eenzame race kende en door alle diskwalificaties zesde werd. Wel werd hij in de slotfase nog opgejaagd door Stroll. Net als Mercedes en Ferrari had Aston Martin zich in de rijhoogte vergist, maar dan door de bolides te hoog af te stellen. Na een waardeloze kwalificatie ging het in de sprintrace al wat beter. Voor de hoofdrace startten de groene bolides met een gewijzigde afstelling vanuit de pitstraat. Hoewel ze van ver moesten komen, hadden ze de snelheid wel, waarmee de juistheid van de beslissing werd aangetoond. Stroll scoorde zijn eerste punten sinds de zomerstop, terwijl Alonso kort voor tijd moest opgeven.

Alpine
6. Gasly +0,8 op medium, +1,1 op hard

Aston Martin
7. Stroll +0,5 op medium, +1,3 op hard
– Alonso +0,5 op medium, +0,8 op hard

Rondetabel van de race. Klik op de afbeelding voor een vergroting.

Feest was er verder bij AlphaTauri, waar Ricciardo terugkeerde. Het was echter teamgenoot Tsunoda die het team het beste resultaat van het seizoen schonk. Liggend op de tiende plaats werd hij vlak voor tijd naar de pits gehaald voor een nieuwe set banden, om zo het bonuspunt voor de snelste raceronde te kunnen pakken. Het was een riskante move, omdat een probleem in de pits hem zijn tiende plek had kunnen kosten, maar het pakte uiteindelijk goed uit, zodat hij twee puntjes scoorde. Na afloop werden het er vijf en daarmee hijgt AlphaTauri de teams van Haas en Alfa Romeo weer in de nek. Ricciardo verging het overigens heel wat minder. Vlak voor zijn enige geplande pitstop liep hij schade op, waardoor hij in het vervolg niet vooruit te branden was. Wel zette hij na een late pitstop de een-na-snelste ronde van de race neer.

Williams scoorde door de diskwalificaties zowaar met beide wagens punten. Ondanks een tijdstraf voor het overschrijden van de baanlimieten bleef Albon Sargeant net voor. De Amerikaan was voor eigen publiek lekker strijdlustig en maakte de nodige mooie moves. Qua snelheid deed hij niet voor Albon onder. Vooral in de middenstint, op de harde band, waren de blauwe bolides snel, wat Sargeant illustreerde door Magnussen direct na zijn pitstop in te rekenen.

Minder goed verliep het Amerikaanse raceweekend voor het Amerikaanse team van Haas. Net als de Aston Martins moesten de Hazen vanuit de pitstraat starten nadat de afstelling was omgegooid. De racepace was niet verkeerd, vooral die van Hülkenberg niet. Zijn eerste stint op de harde banden was sterk. Helaas ebde het tempo wat weg op de mediums later in de race, wat hem zijn plaats aan Sargeant (en daarmee dus een punt) kostte. Magnussen was daarentegen op de harde band niet bijster snel. Met een elfde en veertiende plek bleven de punten buiten bereik en dus moet l’équipe de Günther Steiner, dat uit de laatste negen races maar één puntje scoorde, nog oppassen dat ze niet helemaal naar de laatste plaats afglijden.

Tot slot kende Alfa Romeo een belabberd weekend. De snelheid was er niet, maar wat het team bezielde om beide coureurs vroeg in de race naar de pits te halen, was een groot raadsel. Het veroordeelde de coureurs tot twee lange stints op de harde band, wat niet optimaal was, zeker niet omdat ze op de harde band helemaal niet snel waren.

AlphaTauri
8. Tsunoda +0,9 op medium, +1,1 op hard
15. Ricciardo +0,9 op medium, +2,0 op hard

Williams
9. Albon +1,4 op medium, +1,4 op hard
10. Sargeant +1,4 op medium, +1,4 op hard

Haas
11. Hülkenberg +1,5 op medium, +1,2 op hard
14. Magnussen +1,6 op medium, +1,9 op hard

Alfa Romeo
12. Bottas +1,7 op hard
13. Zhou +1,1 op medium, +1,7 op hard

De bevindingen van de race:
– Mercedes hinkte qua strategie te veel op twee gedachten en gaf Verstappen daarmee vrije doorgang
– Norris had als enige coureur vooraan maar één set mediums voor de race, wat een groot nadeel was
– Hamilton en Leclerc hadden hun auto’s te laag afgesteld voor de hobbels
– Aston Martin redde een desastreus weekend door de afstelling voor de race om te gooien
– AlphaTauri stond met twee auto’s bovenaan bij de snelste raceronden

Verstappen pakt zege nummer 50 in Amerika

Max Verstappen heeft in Amerika zowel de sprint- als de hoofdrace op zijn naam geschreven. Op het Circuit of the Americas boekte de drievoudig wereldkampioen de 50e zege uit zijn carrière. Lewis Hamilton kwam beide keren als tweede over de streep, terwijl Lando Norris in de hoofdrace derde werd.

Op het zwierige Circuit of the Americas, dat al sinds 2012 het decor is voor de Grand Prix van de Verenigde Staten, staat de vijfde sprintrace van het seizoen op het programma. In de kwalificatie voor de tweede minirace op rij pakt Max de pole, voor Leclerc en Luis. Bij de start steekt Luis de Monegask meteen voorbij, waarna hij een tijdlang in het kielzog van Max weet te blijven. Als Max in de slotfase even aanzet, rijdt hij de zevenvoudig wereldkampioen alsnog op bijna tien seconden. Leclerc wordt eveneens op flinke achterstand gezet en weet de in de slotfase sterk oprukkende Norris nog maar net voor te blijven.

Met de eenvoudige zege in de sprintrace op zak ziet Max de hoofdrace met vertrouwen tegemoet, ondanks dat hij slechts als zesde mag vertrekken nadat hij zijn snelste ronde vanwege het overschrijden van de baanlimieten was kwijtgeraakt. Polesitter is Leclerc, voor Norris, Luis, teamgenoot Science en Russle. Tussen Max en teamgenoot Pérez staan nog de Alpines van Gasly en Ocon, terwijl Piastri de top 10 completeert.

Grote afwezige vooraan is het team van Aston Martin, dat een meegebrachte update maar niet werkend krijgt in de ene vrije training die het Amerikaanse raceweekend rijk is. Na een volkomen mislukte kwalificatie besluit het team om beide bolides in de avond voor de race flink onder handen te nemen, waardoor Alonso en Stroll vanuit de pits moeten starten. Daar starten ze nog achter de twee Hazen van Magnussen en Hülkenberg, die om dezelfde reden op een alternatieve plek aan de race beginnen.

De 16 overgebleven coureurs stormen even na 2 uur lokale tijd op de eerste bocht af. Vooraan schuiven de coureurs die aan de binnenkant van de baan waren gestart allemaal een plekje op. Norris gaat binnendoor voorbij Leclerc, terwijl Science op een vergelijkbare manier langs Luis gaat. Max gaat op zijn beurt voorbij de slecht gestarte Russle. Wel moet hij zich in de openingsronde verdedigen tegen de als een raket gestarte Piastri, die nog een tik van Ocon had moeten verwerken.

Zo goed als Piastri in de openingsfase onderweg is, zo slecht gaat Ocon, die al gauw de locomotief van een heel treintje wordt. De Alpine ligt als een dweil op de weg en nadat Russle hem voorbijgaat, volgt Pérez meteen. Het hek is dan van de dam, want binnen een paar ronden ligt Ocon laatste. Even later wordt hij vanwege schade aan de sidepod uit de race gehaald. Voor Piastri is het even later vanwege een waterlek ook einde oefening.

Ondertussen heeft Luis Science weer teruggepakt. Even later gaat hij ook voorbij Leclerc, waarna hij op jacht kan naar Norris. Max kan in het spoor van Luis mee. Science rekent hij vrij makkelijk in, maar met Leclerc heeft hij even later meer moeite. Met gevaar voor eigen leven gaat hij de Ferrari in het bochtige gedeelte na het lange rechte stuk buitenom voorbij.

Eenmaal verlost van de Ferrari’s is het wachten op het moment dat Max zijn snelheid uit de sprintrace laat zien. In plaats daarvan trapt hij vooraan af voor de eerste serie pitstops. Hij laat zijn tweede set mediums monteren. Met een gewijzigde vleugelafstelling hervat hij de race tussen de AlphaTauri’s van Tsoenoda en de teruggekeerde Ricciardo als negende.

McLaren reageert door koploper Norris een ronde later naar de pits te halen. De olijke Brit krijgt noodgedwongen een set harde banden gemonteerd. Science en Pérez duiken meteen ook de pits in, terwijl de Mercedes-coureurs en Leclerc door blijven rijden in de hoop dat ze een pitstop kunnen uitsparen.

Op zijn oude banden heeft Luis het niet makkelijk. Kort nadat hij zich flink verremt wordt hij alsnog naar de pits gedirigeerd. De harde banden gaan er traag op en dus komt hij ruim achter Max weer de baan op. Russle duikt meteen daarna ook de pits in. Koploper Leclerc jaagt ondertussen zijn voorsprong op Norris er in een rap tempo doorheen. Wanneer hij de McLaren-coureur in zijn kofferbak heeft, duikt ook Leclerc de pits in voor zijn enige stop van de middag.

Eenmaal aan kop permitteert Norris zich een foutje in de bocht voor het lange rechte stuk. Het kost hem bijna de helft van zijn voorsprong op Max, die even later in zijn DRS-bereik zit. Vanaf grote afstand waagt Max het erop. Norris laat de deur wagenwijd openstaan, in de hoop dat hij zijn plekje meteen weer kan terugpakken als Max te ver door zou schieten. Max haalt de bocht echter probleemloos en neemt dankbaar de koppositie over.

Net als in de sprintrace heeft Max de nodige moeite om een Brit uit zijn DRS-bereik te rijden, maar als dat eenmaal gelukt is, loopt het gat hard op. Norris duikt niet veel later de pits in om zijn trage harde banden voor een nieuwe set trage harde banden in te wisselen. Max laat de witte band een ronde later eveneens omleggen en blijft Norris ruim voor.

De tweede serie pitstops is in volle gang als ook Science en Pérez hun banden laten vervangen. Luis wisselt bij zijn tweede stop terug naar de mediums. Het brengt de leiding in handen van Leclerc, die de leiding in de eerste bocht meteen weer verliest aan Max. De Nederlander ligt zodoende weer waar hij waar hij wil zijn, maar van een leien dakje gaat het allerminst. Vanwege een remprobleem kan hij maar mondjesmaat wegrijden bij Norris, die Leclerc eveneens weet in te rekenen.

De grootste bedreiging voor Max is niet Norris, maar Luis, die in de slotfase op oorlogspad is. Hij gaat de polesitter eveneens voorbij, waarna hij het gat naar Norris dichtrijdt. De jonge Brit probeert ditmaal wel te verdedigen, maar schiet in de eerste bocht te ver door en gaat alsnog voor de bijl. Luis maakt daarna jacht op Max. Het gat krimpt gestaag, maar aan de finish houdt Max nog twee seconden over, dus mag hij zijn 50e Grand Prix-zege laten bijschrijven. Norris wordt enigszins teleurgesteld derde, waardoor er drie enigszins ontevreden heren op het podium verschijnen: Max vanwege de remproblemen, Luis en Norris vanwege de strategische miskleunen.

Science komt als vierde over de streep, voor Pérez. Leclerc valt in de slotfase ver terug op zijn volkomen versleten banden en mag van geluk spreken dat hij Russle nog net voor weet te blijven. Gasly komt als achtste over de streep, terwijl de vanuit de pits gestarte Stroll voor het eerst in tijden weer punten scoort. Teamgenoot Alonso valt kort voor tijd uit met schade aan de bodemplaat, waardoor Tsoenoda het laatste puntje bemachtigt. De Japanner pakt tevens het bonuspunt voor de snelste raceronde door vlak voor tijd een nieuw setje banden om te laten leggen, zodat het feest voor AlphaTauri compleet is.

Buiten de punten eindigen de Williams’ van Albon en thuisrijder Sergeant. Hülkenberg komt als dertiende over de streep, voor de Alfa Romeo’s van Bottas en Joe, die erg vroeg in de race hun bandenwissels hadden gemaakt en daar in de slotfase de prijs voor betaalden, en teamgenoot Magnussen. Hekkensluiter is Ricciardo, wiens strategie volledig flopte.

Over een week gaat het besliste Formule 1-seizoen verder in Mexico.

Naschrift: Luis en Leclerc zijn na afloop gediskwalificeerd omdat de skidblocks onder hun auto’s te veel waren afgesleten. Zodoende eindigen de Williams-coureurs alsnog in de punten. De tiende plaats is voor Sergeant gelijk het eerste punt uit zijn carrière, waardoor alleen De Fries en diens opvolger Ricciardo nog puntloos zijn.

Houtje-touwtje

De lantaarnpaal voor mijn huis.

Vorig jaar werden er op de parkeerplaats ineens lantaarnpalen geïnstalleerd. Ideaal voor in de donkere dagen van het jaar. Opeens was die parkeerplaats ’s nachts lang zo eng niet meer. Maar toen kwamen die lui van Delta hier dit voorjaar de straat openbreken om glasvezelkabels aan te leggen. Nadat de straat weer was dichtgegooid, deden de lantaarnpalen het ineens niet meer.

Nadat er een hele tijd niks was gebeurd, besloot ik maar aan de bel te trekken door een reparatieverzoek in te dienen. Dat verzoek ging direct naar het onderhoudsbedrijf, dat het verzoek meteen annuleerde, omdat het vond dat het niet over de straatverlichting ging. De woningbouwcorporatie was zelf aan zet en wist van het probleem, zo werd me telefonisch medegedeeld.

Vervolgens gebeurde er nog een tijd niks, totdat ik deze week ineens een mannetje met een snoer zag klunzen. Er werd een snoer van een andere lantaarnpaal naar het ding pal voor mijn hokje aangelegd, over de heg van de buurman en over de weg. Het ziet er niet uit. En de lantaarnpalen verderop zijn nog steeds niet aangesloten. Maar ik heb in ieder geval licht! Nou ja, tot gisteravond dan. Ergens vannacht is ‘ie de lantaarnpaal er alsnog mee uitgescheden.

Tja, wat nu? Wie moet ik nu benaderen? Waarom is er voor deze houtje-touwtjeconstructie gekozen? Moet de woningbouwcorporatie niet gewoon bij Delta aankloppen om te zeggen dat hun Marokkanen hier de verlichting onklaar hebben gemaakt?

Verstappen scoort 33 punten in Qatar en pakt derde titel

Max Verstappen heeft in Qatar zijn langverwachte derde wereldtitel binnengehaald. Op het sprintweekend op het Lusail International Circuit scoorde hij 33 punten in totaal, wat ruim voldoende was voor de titel, ook omdat teamgenoot Sergio Pérez slechts één lullig puntje pakte. Oscar Piastri werd tweede na de sprintrace te hebben gewonnen, terwijl teamgenoot Lando Norris in beide races als derde over de streep kwam.

Na een absentie van één jaar is het Formule 1-circus weer te gast in Qatar, op het bochtige Lusail International Circuit. Anders dan in 2021, toen de felle titelstrijd tussen Max en Luis zijn ontknoping naderde, is de titelstrijd nu praktisch beslist in het voordeel van de Nederlander. Slechts drie puntjes heeft hij in de laatste zes races nodig om zich voor de derde keer tot wereldkampioen te laten kronen. En dan moet teamgenoot Pérez, de enige coureur die hem nog van de titel kan afhouden, ook nog alle punten pakken die hij kan pakken. De Mexicaan is het hele weekend in Qatar niet vooruit te branden en wekt nooit de indruk dat hij zijn minieme titelkansen in leven kan houden.

Beter op dreef zijn de McLarens, die in de kwalificatie voor de sprintrace zelfs de eerste startrij voor zich opeisen, met Piastri op pole voor Norris, terwijl Max met de derde plaats genoegen moet nemen. Bij de start van de sprintrace worden hij en Norris door het peloton opgeslokt. Door de spins van Lawson en Sergeant wordt de Petit Prix twee keer geneutraliseerd en daarna is het helemaal raak als Ocon Hülkenberg en Pérez in één beweging elimineert. Max is daarmee kampioen. In het vervolg knokt hij zich nog terug naar de tweede plaats achter Piastri. Norris wordt derde, terwijl Russle op zijn zachte kwalificatiebandjes in de slotfase flink terugzakt, maar nog wel vierde wordt. De veel verder van achteren gestarte Luis wordt vijfde, voor Science, de eveneens verrassende Albon en Alonso.

Voor de jongere Spanjaard zit het weekend er dan meteen ook op. Vanwege een lek in het brandstofsysteem kan de Ferrari met startnummer 55 niet in actie komen en dus moet Science op zondag toekijken. Niet veel beter vergaat het de naast hem als dertiende gekwalificeerde Pérez, die zijn gebutste bolide laat oplappen en meteen een zwik nieuwe motoronderdelen laat monteren, waardoor hij vanuit de pitstraat moet starten.

Als het veld zich voor de 57 ronden durende race opmaakt, zet Hülkenberg zijn Haas in een vlaag van verstandsverbijstering op de lege startplaats van Science stil. Die blunder komt hem spoedig op een dikke tijdstraf te staan. Met zijn derde wereldtitel op zak vertrekt Max van pole, met de Mercedes van Russle en Luis direct achter hem. Mercedes is heel wat van plan, want net als in de sprintrace laat het beide coureurs op verschillende banden aan de race beginnen. Waar de hele kopgroep op de mediums aan de race begint, start Luis brutaal op de zachte kwalificatiebanden, waarmee hij bij de start in het voordeel is.

Als de lichten doven, komt Max ditmaal goed van zijn plek. Russle heeft ook een behoorlijke start en kan mooi in Max’ spoor mee. Luis duikt naast zijn teamgenoot op en probeert hem in de eerste bocht op een riskante manier buitenom in te halen. Hij laat te weinig ruimte en wordt over het linker voorwiel van Russles Mercedes de grindbak in gekatapulteerd. Voor Luis is het meteen einde oefening, terwijl Russle na een reparatiestop achteraan aan kan sluiten in de file achter de safetycar.

Bij de herstart spuit Max er meteen vandoor bij Piastri, die door de chaos in de eerste bocht naar de tweede plaats was opgerukt, voor Alonso en Leclerc. In de middenmoot geeft Hülkenberg zijn Haas de sporen in de wetenschap dat hij door zijn tijdstraf ver terug gaat vallen. Hij werkt zich naar een voor Haas ongekende achtste plaats op. Achteraan proberen Pérez en Russle zich op te werken. In hun gemeenschappelijke inhaalrace gaat Russle Pérez ook gelijk voorbij.

Vanwege problemen met de altijd kwetsbare Pirelli’s was het aantal ronden dat de coureurs op één bandenset mocht afleggen aan banden gelegd, wat betekende dat iedereen minimaal drie keer zijn banden moest laten wisselen. De McLarens besluiten dat vroeg in de race te doen en zitten na hun pitstop tot aan hun nek in het verkeer. Max rijdt zo lang door als is toegestaan en hoeft zijn koppositie alleen even af te staan aan Albon, die op een set spiksplinternieuwe banden was gestart en nog een ronde langer door kon gaan. Na zijn stop zit de Britse Thai weer klem achter Tsoenoda.

Pérez heeft bij zijn eerste pitstop de trage harde band ingewisseld voor de snellere mediums. In de middenmoot rijdt hij prompt een aantal snelle ronden. Dat doet hij alleen wel door geregeld buiten de baan te komen, wat hem prompt op een tijdstraf komt te staan. Hij zit de tijdstraf bij zijn tweede stop uit, waarna hij opnieuw buiten de lijntjes kleurt en weer een tijdstraf krijgt.

Max stelt zijn tweede stop van de middag opnieuw tot het laatst mogelijke moment uit en blijft aan de leiding. Piastri ligt tweede en wordt opgejaagd door Norris, die zich na een verprutste kwalificatie (zijn twee snelste tijden werden hem afgepakt omdat hij buiten de baan was gekomen) naar de derde plek heeft opgewerkt. Door Russles tweede stop komt Alonso weer op de vierde plaats te liggen, maar de pret is van korte duur als hij op een tamelijk amateuristische manier spint en de grindbak omploegt. Via de escape-road stormt hij de baan weer op, pal voor de neus van Leclerc, die hem meteen naar de zesde plaats terugverwijst.

Hoe zwaar de omstandigheden op het woestijncircuit zijn, bewijst Sergeant, die het fysiek niet meer volhoudt en op twee derde van de race de pijp aan Maarten geeft. Ondertussen schudt Max rustig de ene na de andere kwalificatieronde uit zijn mouw, terwijl hij de eerste achterblijvers al op een ronde achterstand zet. Een van die achterblijvers is teamgenoot Pérez, die met het schaamrood op de kaken plaats moet maken.

Pérez komt weer in de lead lap als Max kort voor tijd zijn laatste pitstop van de middag maakt. Door een klemmend linker voorwiel komt hij helemaal niet zo ver voor de twee McLarens terug op de baan. De oranje bolides rijden op last van het team in formatie naar de finish, ondanks dat Norris graag had geprobeerd teamgenoot Piastri de tweede plek te ontfutselen. Russle is ondertussen naar de zachte kwalificatieband gewisseld in de hoop het de McLarens nog een beetje moeilijk te maken, maar op de rode band is zijn tempo zo bedroevend dat hij het slotoffensief op zijn buik kan schrijven. In plaats daarvan eindigt hij niet eens zo ver voor Leclerc, die Alonso in de slotfase had gelost.

De echte gevechten vinden in de middenmoot plaats. Waar Ocon keurig als zevende eindigt, valt teamgenoot Gasly in de slotfase nog terug tot buiten de punten. Een tijdstraf voor het overschrijden van de baanlimieten werpt hem terug tot achter Stroll. Hij gaat de Canadees buitenom in de eerste bocht weer voorbij, maar komt buiten de baan en moet zijn plek dus weer inleveren. Daar wacht hij vervolgens mee totdat Pérez aan de staart van Stroll zit, waardoor hij gelijk twee plekken verliest. Na afloop van de race krijgen de heren alle drie nog een tijdstraf voor het overschrijden van de baanlimieten, waardoor alleen Pérez nog een puntje aan het avontuur overhoudt. Wel eindigt hij nog achter de Alfa Romeo’s van Bottas en Joe, waardoor het voormalige team van Sauber haasje-over doet met Haas.

Als laatste in de lead lap eindigt Albon, die twee tijdstraffen incasseert en met een teleurstellende dertiende plaats genoegen moet nemen. Op een ronde achterstand komen de Haasjes en de AlfaTauri’s over de streep. Magnussen wint het wedstrijdje tussen de slechtste teams. Tsoenoda eindigt achter hem als vijftiende nadat hij in de openingsfase nog trots in de top 10 had meegereden. Hülkenberg rest de zestiende plaats na zijn blunder bij de start, terwijl Lawson zijn op afstand slechtste weekend voor het laatst had bewaard.

Door zijn tweede plaats in de sprintrace, de zege en het bonuspunt voor de snelste raceronde houdt Max 33 punten aan zijn raceweekend in Qatar over, waardoor hij op 433 punten komt te staan. Pérez pakt er eentje en gaat naar 224. Zijn enige geluk is dat Luis niet scoort en dat Alonso slechts zesde wordt. In het constructeurskampioenschap voelt Aston Martin de hete adem van McLaren al, dat het voormalige team van Racing Point tot 11 punten nadert. Met nog 6 races te gaan lijkt de vierde plek er nog in te zitten en zelfs Ferrari is nog niet helemaal veilig. Iets om de komende anderhalve maand in de gaten te houden nu de titels zijn vergeven.

Een nederlaag voor de poorten van de hemel weggesleept

Voor de wedstrijd tegen het door EuroParcs/Autovakmeester Schaap gesponsorde team van Magnus uit Schagen gloorde er hoop. Sterspeler Loek van Wely was er niet bij! Op de speeldag werd het geloof op een stunt alsmaar groter, maar in het laatste uur ging alles verkeerd wat er maar verkeerd kon gaan en dus ging BSG met een 5-3-nederlaag naar huis.

Op papier heeft Magnus (niet Carlsen) uit Schagen een geweldig sterk team voor de tweede klasse, met de grootmeesters Loek van Wely en Erik van den Doel als topspelers. BSG kreeg echter een enorme en enigszins onverwachte meevaller. De tweede ronde van de KNSB-competitie viel namelijk samen met de Europacup, met daarin topspelers als Magnus Carlsen, Richard Rapport, Anand Viswanathan, Maxime Vachier-Lagrave en Vincent Keymer, om maar een paar namen te noemen. En dus ook Loek van Wely, die in Albanië namens Bloemendaal houtjes liep te verschuiven. Het ex-Eerste Kamerlid ontbrak zodoende in Schagen op zijn 51e verjaardag.

Door Van Wely’s afwezigheid kreeg BSG een vrij unieke kans om de gastheren een gevoelige tik uit te delen in de strijd om promotie. De eerste uitglijder van de middag werd echter gemaakt door een van de spelers van de wedstrijd Magnus 2 – Combiteam KL 2, die over de laatste trede struikelde en de inhoud van zijn bekertje over het podium morste. De benjamin van het gezelschap vond het vervolgens grappig om door de zaal te schreeuwen wie er niet zindelijk was, waarna het slachtoffer de koffie schaapachtig kon opdeppen.

Heel wat beter kwam BSG uit de startblokken, hoewel het daar aanvankelijk nog niet naar uitzag. Judit kwam in een Catalaan (!) met zwart toch wel behoorlijk minder te staan en Henk kreeg na een saaie opening remise aangeboden. Hij ging er terecht niet op in en dat betaalde zich al gauw uit. Tegenstander Wilko van der Gracht begon al gauw matige zetten te doen en zag zijn stelling iedere zet slechter worden. Met twee pionnen minder moest hij de handdoek in de ring pleuren. Ook Judit won nadat tegenstander Enrico van Egmond met een pion meer zijn stukken vreemd neerzette en plotseling een simpele vork toeliet die een stuk kostte. De partij was daarmee wel gespeeld, maar het had nog helemaal mis kunnen gaan omdat Judit in de veronderstelling was dat de tijdcontrole op de dertigste zet was. Gelukkig besloot ze het na te vragen bij Henk, die aangaf dat dat pas tien zetten later het geval was, waarna ze het tempo opvoerde en probleemloos won.

De feeststemming was compleet toen Ton Colin Stolwijk versloeg. Speciaal voor deze gelegenheid besloot hij met 1.e4 te openen, waarna Stolwijk zijn gebruikelijke Caro-Kann op het bord bracht. In een creatieve bui besloot Ton met zijn f-pion op te gaan stormen. De juiste verdediging werd niet gevonden en nadat beide partijen een kwaliteit hadden geofferd, restte Ton een gewonnen eindspel. Pas met behulp van de computer werd aan het eind van de analyse de weerlegging van wits opzet gevonden. “Deze zet raad je nooit!”, aldus Stolwijk. Een pion werd geofferd, waarna zwarts stukken goede velden vonden. “Wat zijn computers tegenwoordig toch positioneel sterk!”, verzuchtte Ton, die dacht dat hij een nogal dubieus nieuwtje op het bord had gebracht. Niets van dat alles, zo bleek, want toen de partijen tijdens de afsluitende maaltijd de revue passeerden, merkte Mark luchtigjes op dat het allemaal nog bekende theorie was.

Door de drie vrij goedkoop verkregen punten zat BSG op rozen, maar helaas kwamen de gastheren al gauw eveneens op het scorebord. Rein leek erg goed te staan tegen Gijs Bon, die 20 minuten te laat was gekomen en ook daarna nog veel tijd voor zijn eerste zetten uittrok. Het punt leek als een gebraden duif Reins mond binnen te vliegen, maar de finishing touch ontbrak en in plaats daarvan kreeg Rein zelf een doelpunt om de oren.

Vervolgens deed het Apenhoofd een duit in het zakje. Op het vijfde bord kreeg hij niemand minder dan de uit vorm zijnde Manuel Bosboom tegen zich. Hij kreeg uit de opening alles wat een schaker zich maar kon wensen, maar in het vervolg zat hij alleen met zijn paard op het sterke veld d5 te masturberen (vrij naar de eerder dit jaar overleden Anton Rosmüller), zonder verder echt vorderingen te maken. Toen hij ook nog het echte Bosboom-offer …Pf3+ toeliet, werd hij keihard matgezet.

Ongeveer een vergelijkbaar einde had de partij van Mark, die aan het tweede bord lange tijd dapper standhield tegen Erik van den Doel. Op het einde viel zijn koning dan toch ten prooi aan wits zware stukken en daarmee was de stand weer gelijkgetrokken: 3-3. De resterende stellingen zagen er echter goed uit. Ewood leek na een wat vaag gambiet een gewonnen eindspel te hebben tegen de benjamin van het gezelschap, terwijl Timon een pion meer had en minimaal remise zou maken. Dat moest genoeg zijn voor de zege.

De verwachtingen moesten flink naar beneden worden bijgesteld toen Ewood opeens verloren was komen te staan. Op de veertigste zet had hij de winnende zet op zijn schoen, maar helaas voor hem en heel BSG koos hij de verkeerde, waarna de hongerige Chark Vos met een hongerig paard een paar pionnen van het bord kon plukken. Het paard was precies op tijd om zwarts vrijpionnen af te stoppen, waarna de bordjes volledig verhangen waren en de thuisploeg voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong kwam.

Gelukkig had Timon aan het kopbord de dame van de eveneens nogal hongerige Warner de Weerd in weten te sluiten, waarna de winst slechts een kwestie van techniek was. Maar dan moet je wel zetten blijven doen! Helaas was Timon de klok uit het oog verloren in zijn zoektocht naar de beslissende klap en ontwaakte hij ruw uit zijn droom toen zijn tegenstander hem op de drie nullen op het display wees. Timon kon wel door de grond zakken. Niet de zege, maar de nederlaag was een kwestie van tijd geworden, en daarmee werd de eindstand op 5-3 voor de gastheren bepaald. Een gemiste kans voor BSG, dat na twee ronden de schaapjes al bijna op het droge had kunnen hebben, maar in plaats daarvan terugzakte tot de grijze middenmoot.

Magnus Schagen (2183) – BSG (2165) 5-3
1. Warner de Weerd (2159) – Timon Brouwer (2049) 1-0
2. Erik van den Doel (2547) – Mark Grondsma (2130) 1-0
3. Colin Stolwijk (2263) – Ton van der Heijden (2281) 0-1
4. Tjark Vos (2165) – Ewoud de Groote (2244) 1-0
5. Manuel Bosboom (2364) – Jesper de Groote (2182) 1-0
6. Wilko van der Gracht (2044) – Henk van der Poel (2163) 0-1
7. Gijs Bon (1801) – Rein Brouwer (2113) 1-0
8. Enrico van Egmond (2122) – Judit Clopés Llahi (2154) 0-1

Over vier weken wacht in het Denksportcentrum De Wijker Toren, dat één bordpunt lager staat na een overwinning op het matig presterende Veenendaal.