Ricciardo lacht als laatst in Azerbeidzjaans circus

Crashes, botsingen, drie safetycars, een code rood, duidelijk merkbare rivaliteit tussen kampioenschapsleiders Fattle en Luis, Bottas die vanaf een ronde achterstand nog tweede werd achter Ricciardo en voor Stroll: de Grand Prix van Azerbeidzjan was de meest chaotische en onvoorspelbare race in heel, heel lange tijd.

Echt een succes was de eerste kennismaking met het 6 kilometer lange stratencircuit in Bakoe vorig jaar niet. Hoewel de GP2-races die dat weekend werden gehouden in ware veldslagen uitmondden, was de Formule 1-race een van de saaiste aller tijden. Hoe anders ging het dit jaar in de tot Grand Prix van Azerbeidzjan omgedoopte race. In de trainingen waren de ongevallen en crashes al niet van de lucht, en de race was helemaal een demolition derby.

Bottas maakt brokken

De toon wordt bij de start al gezet. Luis behoudt zijn op zaterdag verworven voordeeltje, maar achter hem proberen Bottas en Rijkunnen zij aan zij door de tweede bocht te gaan en dat lukt niet. Rijkunnen zit aan de buitenkant en wordt door Bottas de muur in gekwakt. De Ferrari verliest wat plekjes, maar kan ongeschonden verder, terwijl de Mercedes met een kapotte voorvleugel en lekke band heel langzaam naar de pits strompelt. Nauwelijks beter verging het Science, die in een poging teamgenoot Kwjat te ontwijken achterstevoren ging en achteraan aan mocht sluiten.

Rommel

Door de chaos rukt Fattle van de vierde naar de tweede plek op, voor Pérez, die Max in de tweede bocht voorbij was gegaan. Rijkunnen ligt vijfde voor Massa, die stuivertje had gewisseld met teamgenoot Stroll. De Canadees rijdt achter Ocon op de achtste plaats. Achter hem rijdt Ricciardo, die door een crash in de kwalificatie slechts als tiende mocht starten. De Australiër moet al vroeg in de race naar de pits om rommel uit zijn brakeducts te laten verwijderen, zodat hij zich in de achterhoede terugvindt.

Motor

De eerste uitvaller van de race is Palmer, die met een blokkerende rem langzaam de pits in komt sluipen. Even later moet ook Kwjat zijn bolide aan de kant van de weg parkeren. Door de gele vlaggen moet Max zijn aanval op de derde plaats van Pérez staken. Als ze het wrak zijn gepasseerd, valt het op dat hij een steeds groter gat laat vallen naar de Force India. Een rookpluim op het rechte stuk verraadt dat de Renault op zijn laatste benen loopt. “Here we go again”, verzucht de Belgische Nederlander, die de pits nog wel weet te halen, maar niet meer verder kan.

Safetycar

De race is ondertussen geneutraliseerd omdat de auto van Kwjat kennelijk toch op een te gevaarlijke plek stond. Aan kop laat iedereen zijn banden wisselen, zodat de volgorde ongewijzigd blijft, met Luis voor Fattle en Pérez. De enige die echt baat heeft bij de safetycar is Bottas, die zich mag ontdoen van zijn ronde achterstand. Bij de herstart grijpt Pérez Fattle meteen aan. Het is echter Massa die achter hem de andere Ferrari, die van Rijkunnen, verschalkt. De Fin verliest een deel van zijn voorvleugel en vanwege de rommel op de baan wordt de race meteen weer geneutraliseerd.

Braketest

Het betekent dat Luis na een paar trage rondjes weer opnieuw een gat moet slaan. De Brit is niet te spreken over het tempo van de safetycar, waardoor de banden te veel afkoelen. Op zijn beurt is Fattle niet te spreken over Luis’ grillige tempo achter de safetycar. Als Luis bij het uitkomen van een trage bocht niet op het gas gaat, kleunt Fattle boven op de Mercedes. Het kost de Ferrari-coureur een deel van zijn voorvleugel. “He brake-tested me!”, klaagt de Duitser met Italiaans temperament. Als vergelding geeft Fattle Luis meteen een schouderduw.

Friendly fire

Bij de tweede herstart slaat Massa zijn slag door beide Force India’s aan het eind van het lange rechte stuk voorbij te blazen. Net als twee weken geleden raken de roze bolides in een gevecht met elkaar verzeild. Ditmaal eindigt het echt in tranen: Ocon knijpt Pérez af, waardoor de Mexicaan zijn voorvleugel verspeelt en Ocon een lekke achterband oploopt. Rijkunnen rijdt op zijn beurt een achterband lek op de brokstukken en strompelt eveneens terug naar de pits, om daar ogenschijnlijk op te geven.

Herkansing

De baan ligt bezaaid met rotzooi, dus rukt de safetycar voor de derde keer uit, tot onbegrip van Alonso, die niet snapt waarom de race niet wordt afgebroken. Prompt verschijnt de rode vlag in beeld en duikt iedereen de pits in. Tijdens de onderbreking kunnen de auto’s worden opgelapt. Fattle krijgt een nieuwe neus, terwijl Pérez en Rijkunnen ook weer aan de race deel kunnen nemen, zij het met een ronde achterstand. Terwijl de monteurs nog aan de bolides werken, worden de bolides naar het einde van de pitstraat geduwd, waarna ze met een noodgang het circuit onveilig maken. De rest hervat de race achter de safetycar.

Massademper

Bij de herstart valt Massa meteen terug door een kapotte demper. Ricciardo wast beide Williams’ de oren, waardoor hij naar de derde plek oprukt. Ondanks de problemen in het begin van de race lonkt zijn vierde opeenvolgende podium. Massa wordt op zijn beurt opgejaagd door Hülkenberg. De Duitser weet de Braziliaan op het lange rechte stuk te passeren, maar wordt op zijn beurt verrast door Magnussen, die beiden passeert. Een halve ronde later zit Hülkenbergs race erop als hij de vangrail toucheert, waarna zijn rechter voorwiel afbreekt. Massa geeft even later op in de pits.

Gevaarlijk

Ook voor Luis gaat niet alles naar wens: zijn hoofdsteun zit niet meer goed vast. Op de rechte stukken moet Luis het ding goed vasthouden, wat hem enorm afleidt. Vanwege het veiligheidsrisico moet hij naar de pits komen om het euvel te laten verhelpen, waardoor hij een zeker lijkende overwinning verspeelt. Van woede en ongeloof slaat teambaas Toto Wolff zijn arm weer eens beurs. Prompt krijgt Fattle een stop-and-go-penalty voor zijn schouderduw tijdens de safetycarfase. De Duitser is zich van geen kwaad bewust: “When did I do dangerous driving?!”

Inhaalrace

Na de ongeplande stops vinden Luis en Fattle zich in de middenmoot terug, maar dan in omgekeerde volgorde: Fattles stop-and-go van tien seconden duurde korter dan Luis’ reparatiestop. Luis heeft echter wel het voordeel van een setje nieuwe banden. Ze vinden zich nog achter Bottas terug. De Fin verschalkt rustig de ene na de andere coureur, waarna Fattle en Luis volgen.

Race tegen de klok

Vooraan is Ricciardo vijf seconden bij Stroll weggereden. Achter hen komen de Mercedes en Ferrari met ruim een seconde per ronde dichterbij. Fattle en Luis verbeteren om beurten de snelste raceronde en proberen op hun beurt Bottas nog te achterhalen. Het blijkt niet genoeg. In de laatste ronde zit Luis aan de staart van Fattle, maar hij komt er niet voorbij. Bottas zit op zijn beurt binnen een seconde van Stroll. Terwijl Ricciardo onbedreigd naar een sensationele overwinning raast, weet Bottas Stroll dankzij DRS op het enorm lange rechte stuk van start/finish nog net voor de finishlijn te kloppen, zodat hij tweede wordt.

De vlag gaat uit bij Honda

Stroll behaalde na zijn eerste punten in Canada nu zijn eerste podiumplaats met een solide optreden. Fattle liep met zijn vierde plek zowaar uit op Luis in het kampioenschap. Ocon werd zesde voor Magnussen. Science legde beslag op de achtste plaats, terwijl Alonso zijn eerste punten van het seizoen pakte met een negende plaats. Het laatste punt was voor Wehrlein, die Ericsson en Vandoorne net voorbleef. Beide Honda’s bleven dus heel, wat misschien niet zo gek was gezien de vele nieuwe motorelementen waarmee Alonso en Vandoorne aan de race begonnen, maar bemoedigend was het wel. Zo eindigde een krankzinnige race met een totaal onverwachts podium en een totaal onverwachte winnaar. De verliezers bij de start waren de winnaars aan de finish en dat komt tegenwoordig helaas bijna niet meer voor. Het Azerbeidzjaanse circus was een welkome afwisseling op de vele saaie, voorspelbare races van de afgelopen jaren.

Frankfurt

Vorige week was ik een paar daagjes op vakantie in Duitsland. Zoals de titel al aangaf, was het einddoel de stad Frankfurt, in Zuid-Europa vaak aangeduid met Francfort of Francoforte. Het was niet de stad in Oost-Duitsland die door de Oder wordt gescheiden van de Poolse stad Słubice (“Swoebietse”), maar het financiële centrum van Europa.

Donderdagochtend stapte ik vol goede moed met een koffertje en mijn fototoestel de deur uit, klaar om de toerist uit te hangen. Na in totaal vier uur in de trein te hebben gezeten, kwam ik ’s middags in het Amsterdam van Midden-Duitsland aan.

Op het hoofdstation.

Het station had wel wat weg van Amsterdam Centraal, maar dan een stuk lichter en veel vriendelijker ogend doordat de perrons een stuk lager waren. Wat ook meehielp was dat het een kopstation was, waardoor er ook geen laagvliegend treinverkeer was.

In Mainhattan zou ik gezelschap krijgen van Rolex, die uit Frankrijk zou overkomen. Via Frankfurt zou hij vervolgens naar Nederland gaan om een weekje met familie en vrienden af te spreken. Zijn trein zou echter anderhalf uur na de mijne aankomen.

De skyline van het noordelijke deel van Frankfurt.

Aangezien ik nog een tijd op Rolex moest wachten, probeerde ik me nuttig te maken door informatie in te winnen. Bij de toeristeninformatie nam ik een aantal flyers mee van musea die ik eventueel wilde bezoeken. Hoewel ik wist dat alle interessante musea rond een uur of zes ’s avonds sloten, bleken er nog twee musea langer open. Ook konden we in aanmerking komen voor een museumkaart, waardoor we voor een vast bedrag een hoop musea konden bezoeken.

Een kwartier later dan gepland kwam Rolex aan. We propten onze spullen in een kluisje en gingen daarna de stad onveilig maken. De museummarathon begon op de museumsoever aan de zuidkant van de stad in het Deutsches Architekturmuseum. Het was een klein museum met een tentoonstelling over immigratie. Duitsland is een van de weinige landen die migranten en vluchtelingen met open armen ontvangt. Veel van die mensen komen in de regio Frankfurt terecht, want daar heeft de meerderheid van de bevolking namelijk een migratieachtergrond. De tentoonstelling was een lofzang over de multiculturele samenleving, met een hoop cijfermateriaal en (soms lastig te begrijpen) grafiekjes.

Huurprijzen in Frankfurt.

Maar wat het uiteindelijk met architectuur te maken heeft? Er moest natuurlijk nieuwe woonruimte voor de migranten komen. Daarover ging de rondleiding op de eerste verdieping van het museum. Ik kon het niet echt volgen, dus moest Rolex maar een samenvatting geven.

Het was inmiddels alweer na zessen, dus gingen we kijken of we een goedkope maaltijd konden scoren. Na wat zoeken hadden we een pizzeria gevonden waar we voor niet al te veel geld een goede, doch enigszins taaie pizza mochten verorberen.

Het oude stadscentrum van Frankfurt ligt aan de noordoever (links), maar veel musea liggen aan de zuidoever van de Main (rechts).

Het was inmiddels al laat geworden, dus gingen we de Main over naar de Schirn Kunsthalle Frankfurt, dat nog open zou moeten zijn. Er was een expositie te zien van de Amerikaanse kunstenaar Peter Saul (1934). In zijn beginjaren als kunstenaar kwam hij niet verder dan wat wanstaltig geklieder dat het niveau van het buurjongetje van drie niet oversteeg, maar daarna ging het niveau flink omhoog. Vanaf de jaren 70 maakte hij mooie, doch vaak absurdistische schilderijen, die vaak een politieke lading hadden.

We naderden de sluitingstijd van het museum, dus gingen we maar naar het hotel. We haalden onze spullen uit het kluisje, waarna we nog een stuk met de trein moesten. Daarna moesten we nog een stukje lopen. Ik zat er behoorlijk doorheen, dus was ik maar al te blij dat ik eindelijk kon uitrusten. In het hotel was helaas geen airco en we kregen het raam aanvankelijk ook niet open, waardoor het in onze kamer echt flink benauwd bleef.

Frankfurt als centrum van Europa, of zoals ze in Duitsland zeggen: Oiroohpaah.

De dag erop gingen we er weer vroeg uit. Rolex wilde nog de bovenste verdiepingen van het Architectuurmuseum zien. Het hotel stelde twee fietsen beschikbaar. Het was goed toeven langs de oever van de rivier, maar de stad zelf was wat minder toegankelijk voor fietsers. Fietspaden ontbreken vaak in het land van de automerken en de wegen zijn slecht onderhouden.

We parkeerden de fietsen bij het station, waarna we de rivier weer overstaken. Na het Architectuurmuseum was het Städel Museum aan de beurt. In het architectonische hoogstandje werden enorm veel kunstwerken tentoongesteld, waaronder veel kunstwerken van de Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw. Voor luie mensen als ik waren er in het museum ook boekwerken waarin alle schilderijen stonden. Helaas was het begeleidende commentaar wel in het Duits, terwijl er bij de schilderijen zelf ook informatie in het Engels bij stond.

Frankfurt heeft wel wat weg van Canary Wharf. De stad is de grote winnaar van de Brexit.

Het laatste museum was Caricatura, een soort strip- of cartoonmuseum. Het voordeel van het museum was dat het redelijk op de route naar het station lag. Er waren veel Hein de Kort-achtige tekeningen of cartoons te zien. De humor was niet altijd even sterk, maar de creatieve vertalingen naar het Engels verdienen veel lof.

Het was inmiddels tien over half drie, dus moesten we gauw weer weg. Helaas bleek het nog best lang te duren voordat we de fietsen hadden teruggevonden, waarna we in de stad zelf ook nog de verkeerde kant op fietsten. Met het mes tussen de tanden reden we naar het hotel toe, waar we onze borg terugkregen en de koffers mochten meenemen. Daarna liepen we stevig door naar station Frankfurt-Höchst, waar gelukkig nog een trein naar het hoofdstation reed. Het boemeltje slaagde er echter in om in de drie tussengelegen haltes meer dan vijf minuten vertraging op te lopen, zodat we iets van vier minuten voordat onze ICE zou vertrekken op het station aankwamen. We haalden de trein nog net, waarna we in de trein nog drie uur lang uit konden hijgen. Of niet, toen bleek dat we onze zitplaatsen hadden moeten reserveren. Dat wist ik niet. Het gevolg was dat we steeds van onze plaats werden verdreven door mensen die wel gereserveerd hadden.

In Utrecht moest ik er dan uit, waarna ik de stoptrein pakte en vanaf het station naar huis liep. Om een uur of negen kwam ik daar eindelijk aan, moe maar voldaan.

FM Henk clubkampioen

Vorig jaar rond deze tijd kende ik het grootste succes uit mijn schaakcarrière: ik werd clubkampioen bij BSG. Een tweede plek in de reguliere competitie was genoeg om aan de play-offs mee te mogen doen. Na twee potjes in de kille benedenzaal van het Denksportcentrum had ik al een onoverbrugbare voorsprong gepakt.

Hoe anders gaat het dit jaar! De play-offs zijn afgeschaft, dus moest het in de reguliere competitie gebeuren. Ik was redelijk op dreef en na twee van de drie periodes ging ik gedeeld aan de leiding, maar daarna ging het alsnog hevig mis.

Wat niet hielp was dat ik vanwege het Nederlands Jeugdkampioenschap een ronde moest missen, maar dat heeft achteraf gezien weinig uitgemaakt. Het grote probleem was dat ik totaal niet scherp was. Ik weet ook niet waar het aan ligt. Ik heb een vermoeden dat het komt doordat ik de laatste tijd veel met de Formule 1 bezig ben. Ik ben namelijk een boekje aan het schrijven en daar gaat natuurlijk veel tijd in zitten. Schaken komt bij mij op de laatste plaats. Toch had ik niet gedacht dat ik daardoor ineens als een beginner zou gaan schaken.

De periode begon al niet zo goed voor me, maar daarna ging het gauw van kwaad tot erger. In het belangrijke onderlinge duel tegen FM Henk was ik totaal niet scherp, zodat ik een goede stelling verprutste. In het eindspel kreeg ik nog een kans op remise, maar die miste ik natuurlijk overtuigend.

Ook tegen de outsiders ging het niet bepaald van een leien dakje:

Tot overmaat van ramp werd ik voor de tweede keer dit jaar door Coen van het bord gebeukt, waardoor ik helemaal kansloos werd voor de titel. Ik zakte zelfs terug naar de zevende plaats in de derde periode.

Ik kon me nog enigszins revancheren door in de slotronde van Cees-Jan den Haan te winnen.

Doordat mijn concurrenten bijna allemaal ook wonnen, steeg ik maar één plekje en eindigde ik dus op een nogal beschamende zesde plaats. FM Henk won van Bert Kieboom die steeds meer opgelegde kansen mist en won zodoende de derde periode. Met twee periodewinsten en een tweede plek werd hij de terechte kampioen. Door het ontbreken van de play-offs zit het competitieseizoen er nu dus op en dat vind ik eerlijk gezegd wel zo prettig. Tot halverwege september wil ik even geen schaakbord meer zien!

Hamilton evenaart Senna en loopt in op Vettel

Na een bedroevend slecht optreden in Monaco heeft Lewis Hamilton hard teruggeslagen in Canada. Op het circuit waar hij tien jaar geleden zijn eerste overwinning behaalde, pakte hij alweer zijn 56e zege uit zijn carrière, zodat hij veel punten goedmaakte op Vettel, die naast het podium eindigde.

In de kwalificatie liet Luis er geen twijfel over bestaan wie de beste was op het Circuit Gilles Villeneuve. Op het circuit waar hij in 2007, 2010, 2012, 2015 en 2016 had gewonnen, eiste hij in een werkelijk waar fantastisch rondje de poleposition op. Het was zijn 65e alweer en daarmee evenaarde hij zijn grote idool Ayrton Senna. De charismatische Braziliaan reed zijn poles tussen 1985 en zijn dood in 1994 bij elkaar, een record dat heel lang standhield totdat Michael Schumacher het tijdens de Grand Prix van San Marino (!) in 2006 aanscherpte. Als dankbetuiging kreeg Luis meteen na de kwalificatie een replica van een helm die Senna in 1987 gedragen had.

In de race zouden er nog meer meevallers volgen voor de drievoudig wereldkampioen. Bij de start houdt hij zijn eerste plaats, terwijl Max vanaf de vijfde plaats een wereldstart maakt en brutaal Bottas en de beide Ferrari’s verschalkt. Fattle, die nog als tweede gestart was, komt in de sandwich te zitten en verliest ook nog een plek aan Bottas. Tot overmaat van ramp beschadigt hij zijn voorvleugel op Max’ bolide.

Dat ongerief stelde overigens nog weinig voor met wat er een bocht later in de middenmoot gebeurde, waar Science Grosjean afkneep en als een kanonskogel werd afgeschoten. Met een noodgang raasde hij op de chicane af. Massa had de pech daar net op dat moment te rijden, waardoor beide heren met een harde klap het strijdtoneel moesten verlaten. Door het ongeval komt de safetycar op de baan.

Bij de herstart grijpt Max Luis aan. Luis slaat de aanval af, waarna Max Bottas nog net weet af te stoppen. Het zou de enige keer in de race zijn waarin iemand Luis kon bedreigen, want vanaf dat moment loopt Luis langzaam bij de Red Bull met startnummer 33 weg. Bottas dringt op zijn beurt ook niet aan, terwijl Fattle vanwege een steeds groter wordende beschadiging van zijn voorvleugel moet afhaken. Twee ronden na de herstart moet hij naar de pits om de voorvleugel te vervangen, zodat hij terugvalt naar de laatste plaats.

Met Fattle buiten de punten staat Luis virtueel op gelijke hoogte met de Duitser in het kampioenschap, maar de race duurt nog lang. Hoeveel plekjes zou Fattle nog goedmaken? Een plek krijgt hij cadeau als Max’ Red Bull plotseling de geest geeft. Niet voor het eerst dit seizoen treft het onheil hem op een moment dat er echt wat te halen valt. De bolide staat op een wat onhandig punt, dus komt de virtuele safetycar het circuit op. Hülkenberg is de hoogst geklasseerde rijder die tijdens de onderbreking nieuwe banden haalt. Hij heeft echter een trage stop, zodat hij er maar nauwelijks van profiteert. Na zijn stop vindt hij zich bovendien terug in het verkeer.

Vooraan volgen de stops even later. Bij Red Bull haalt men Ricciardo een ronde na de als een natte krant rijdende Rijkunnen naar binnen. De volgorde blijft onveranderd, ook als Pérez, die Rijkunnen in de eerste ronde na de herstart voorbij was gereden, een ronde later stopt. De Mexicaan grijpt Ricciardo aan, maar komt hem net niet voorbij.

Door de stops rijdt Alonso even vooraan mee, maar op de rechte stukken wordt zijn hopeloze Honda door de hele subtop om de oren gereden. Ondertussen is Fattle aan een inhaalrace bezig. Zonder problemen zeilt ook hij langs Alonso, waarna hij jacht maakt op het groepje achter Ricciardo. De Australiër was op de zachte banden gezet en moest zich verdedigen tegen Pérez, die op de snellere superzachte banden reed. Voor hen reed Ocon nog, die een lange stint op de ultrazachte banden reed waarmee hij de race was begonnen. Hij kon Bottas tot aan zijn pitstop probleemloos achter zich houden.

Luis stopt vooraan als laatste en blijft dik aan kop. In de middenmoot rijden Magnussen en de McLarens het langst van iedereen door. Pas nadat Rijkunnen zijn derde setje nieuwe banden haalt, duikt Alonso de pits in voor zijn enige bandenwissel. Hij valt terug tot achter Magnussen en Vandoorne, die even later naar de pits gaan en ver terugvallen. Alonso kan op zijn beurt niet voorkomen dat Stroll, die voor eigen publiek de eer voor Williams moet hooghouden, hem nog inhaalt.

In de slotfase duikt Fattle nog voor een tweede keer de pits in. Hij verliest alleen een plekje aan Rijkunnen. Samen proberen de rode bolides het treintje Ricciardo-Pérez-Ocon in te halen. Pérez zet de druk er vol op bij Ricciardo, hoewel Ocon op nieuwere banden nog sneller is. Hij komt er echter maar niet voorbij, terwijl de Ferrari’s in de achtergrond komen opzetten.

Opmerkelijk genoeg zijn de rode bolides ineens van volgorde veranderd. Zou Ferrari dan toch vanaf de pitmuur hebben ingegrepen? Het antwoord is nee, want Rijkunnen blijkt in de laatste chicane gewoon rechtdoor te zijn gegaan. In de slotfase laat hij het tempo flink zakken, waardoor Hülkenberg hem nog zit op te jagen.

Met nog vijf ronden te gaan moet Pérez de jacht op Ricciardo opeens opgeven. Ocon zet zijn auto er op het rechte stuk voor start/finish naast, maar moet inbinden en ziet tot overmaat van ramp Fattle passeren. De Duitser heeft zijn wagen bij het remmen voor de eerste bocht amper onder controle, waardoor hij Ocon de uitloopstrook op dwingt. Via het hazenpad stuurt de Fransoos zijn wagen weer de baan op, waar Pérez en Fattle hem op volle vaart voorbijvliegen. Fattle verremt zich even later, maar rekent twee ronden voor het einde wel met Pérez af, waarna hij jacht maakt op Ricciardo. De Australiër weet zijn ex-teamgenoot echter tot aan de streep achter zich te houden.

Vooraan gebeurt er weinig meer, dus wint Luis. Bottas maakt er de eerste dubbelzege van Mercedes van het jaar van. Achter Ricciardo en Fattle weet Pérez Ocon nog net achter zich te houden. Rijkunnen kwam niet verder dan de zevende plaats, voor Hülkenberg die netjes achtste werd. Op een ronde achterstand scoorde Stroll met een negende plaats zijn eerste punten. Hij profiteerde in de slotfase van het uitvallen van Kwjat, die twee straffen kreeg voor het feit dat hij zijn originele startplaats innam nadat hij in de opwarmronde niet van zijn plek was gekomen. Bij de laatste pitstop was zijn team zo aan het stuntelen dat hij alsnog op moest geven. Verder viel Alonso, niet voor het eerst dit seizoen, aan het eind van de race met een geplofte Honda uit, zodat Grosjean het laatste puntje scoorde. De Zwitserse Fransoos moest vanwege het startongeval in de eerste ronde naar de pits en reed vervolgens de race uit op een setje banden. Hij wist Palmer en teamgenoot Magnussen (!) nog net achter zich te houden. Ericsson finishte knap als dertiende, voor Vandoorne en teamgenoot Wehrlein, die net als in Monaco de hele race kilometers achter de feiten aan reed.

Dankzij zijn overwinning verkleinde Luis het gat naar Fattle in het kampioenschap tot 12 punten, terwijl Mercedes de leiding in het constructeurskampioenschap van Ferrari overnam. Na het Mercedesloze podium in Monaco was er in Canada een Ferrariloos podium. Duidelijker kon de onvoorspelbaarheid van het huidige kampioenschap niet worden geïllustreerd.

Vettel wint chaotische optocht in Monaco

Het was een onvoorspelbaar weekendje in Monaco: op zaterdag pakte Kimi Räikkönnen zijn eerste pole in 9 jaar en in de race waren de ongevallen en lekke banden niet van de lucht. Uiteindelijk bracht Vettel Ferrari zijn eerste zege in het vorstendom in 16 jaar.

Het grootste nieuws voorafgaande aan het raceweekend in Monaco was wel dat Fernando Alonso de race liet schieten om de Indy 500 te rijden. Nadat het al gauw duidelijk was dat Honda ook dit jaar weer een wanprestatie had geleverd, had de Spaanse coureur wel oren naar een avontuur aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Eindelijk had hij de beschikking over een auto waarmee hij wel kon winnen! Zijn laatste Formule 1-zege dateerde alweer van 2013. Alonso’s afwezigheid zorgde voor een eenmalige terugkeer van een oude bekende: Jenson Button mocht een half jaar na zijn laatste race weer plaatsnemen in de inmiddels oranje gespoten McHonda.

Op het trage stratencircuit van Monaco telt het motorvermogen niet zo en dus werd McLaren kansen toegedicht om eindelijk weer punten te scoren. Buttons goede gemoed wordt echter al snel op de proef gesteld als hij vanwege een motorwissel vijftien plekken op de grid in kan leveren, wat betekende dat hij hoe dan ook in de achterhoede aan de race zou moeten beginnen.

Heel anders gaat het eraan toe bij het team van Ferrari. Waar Mercedes de bal in de vrije trainingen wat betreft de afstelling volledig misslaat, gaan de rode bolides als een uurwerk in de rondte. Opmerkelijk genoeg is het ditmaal Räikkönen, in het vervolg aan te duiden als Rijkunnen, die verrassend de pole pakt. Voor het eerst sinds de Grand Prix van Frankrijk in 2008 mocht de ijskoude Fin weer vanaf kop beginnen. Fattle was maar een fractie sneller dan Bottas, maar startte desondanks op de eerste rij. Max en Ricciardo completeerden de top 5. Luis kende daarentegen zijn slechtste kwalificatie in heel lange tijd. Geen moment kwam hij in zijn ritme en door een crash van Vandoorne haalde hij de top 10 niet eens. De drievoudig wereldkampioen mocht pas als dertiende van start gaan.

Bij de start gebeurt er weinig. Rijkunnen behoudt zijn eerste plaats en Fattle schuift rustig achter hem aan, terwijl Bottas de Red Bulls nog net achter zich houdt. Alleen in de middenmoot zijn er wat verschuivingen. Zo gaat Magnussen van 11 naar 9, terwijl Kwjat het omgekeerde traject bewandelt. Vervolgens is het treintje rijden.

Achterin gaan Wehrlein en Button, die vanuit de pits was gestart, al in de eerste ronde naar de pits. Doordat de bandenslijtage naar verwachting heel laag was, kon het een voordeel zijn om de banden al in de eerste ronde te vervangen, om zo op te rukken als de rest noodgedwongen banden moest wisselen. Bij het uitrijden van de pits komen ze elkaar tegen, waarna Wehrlein een tijdstraf krijgt vanwege de unsafe release.

Aan kop rijden de Ferrari’s op zevenmijlslaarzen bij de rest van het veld vandaan, totdat ze op de achterblijvers stuiten, waardoor de top 5 weer in elkaar schuift. Max zit aan de staart van Bottas, die zijn ultrazachte banden al behoorlijk had opgerookt en niet meer zo snel is. Inhalen is een ander verhaal, dus haalt Red Bull hem naar de pits. De stop verloopt matig. Bottas stopt een ronde later en staat bijna een seconde korter stil, zodat hij de Red Bull nog net voorblijft. Samen maken ze jacht op Science, die ook nog moet stoppen.

Vooraan haalt Ferrari Rijkunnen ook maar naar de pits, zodat Fattle en Ricciardo aan kop gaan. Zonder andere auto’s voor hun snufferd kunnen ze eindelijk hun ware potentieel laten zien. Ricciardo perst er een paar rondjes in de lage 1:16 uit. Fattle zet zelfs een 1:15,5 neer. De rest zit nog in de 1:17. Het gevolg is dat Fattle na zijn stop aan de leiding blijft, terwijl Ricciardo terugvalt tot de derde plek achter de Ferrari’s, maar ver voor Bottas en Max, tot groot ongenoegen van laatstgenoemde.

Luis is op dat moment opgerukt naar de zesde plaats. De Brit reed in de openingsfase bewust heel langzaam om nog wat rubber over te hebben voor als iedereen naar de pits zou gaan. Eenmaal verlost van het verkeer zet ook hij scherpe tijden neer. Het zorgt ervoor dat hij bij zijn stop alleen een plekje verliest aan Science, ook omdat Magnussen nog een ongeplande pitstop moet maken vanwege een lekke band. De oorzaak daarvoor lijkt een losse putdeksel te zijn.

Vooraan neemt Fattle een behoorlijke voorsprong op Rijkunnen, die op de superzachte band zo traag is dat Ricciardo hem op de hielen zit. De race lijkt daarmee beslist te zijn, totdat er ineens een auto op zijn kant tegen de muur staat. Zou Stroll dan toch… Het blijkt Wehrlein te zijn. Als Button zijn McLaren even verderop met een kapotte linker voorwielophanging parkeert, is het wel duidelijk wat er is gebeurd: in de strijd om de een-na-laatste plaats heeft de wereldkampioen van 2009 de Sauber bijna de haven in gelanceerd bij een volkomen kansloze inhaalpoging. Wehrlein kan zijn gekantelde bolide gelukkig nog heelhuids verlaten. Wel rukte de safetycar uit.

Red Bull gebruikt de neutralisatie om Max op nog een nieuw setje ultrazachte banden te zetten, zodat hij Bottas in de slotfase nog kon aanvallen. Hij blijft vijfde. Ook Pérez en Massa halen nieuwe banden. Voor Pérez, die eerder in de race veel tijd had verloren door een beschadigde voorvleugel, was dit de uitgelezen manier om in de slotfase nog wat terrein goed te maken.

De safetycarfase betekent ook dat de achterblijvers hun ronde achterstand mogen goedmaken en dat wordt Ericsson meteen noodlottig. Hij schiet al in de eerste bocht op volle snelheid kansloos de muur in. Het wrak kan snel worden verwijderd, waarna de race echt van start gaat. Bij de hervatting wordt Vandoorne meteen door Pérez ingerekend. De Mexicaan zet zijn roze bolide er in de eerste bocht naast, waardoor Vandoorne geen kant meer op kan en tegen de muur tot stilstand komt.

Zonder de McLarens en Saubers (en Hülkenbergs Renault, die al vroeg in de race de geest gaf) maken de 15 overgebleven auto’s er een spannende slotfase van. Ricciardo knalt bij de herstart hard tegen de vangrail in de eerste bocht, waardoor Bottas en Max bijna naast hem opduiken. Ze komen er niet voorbij. Ricciardo hervindt langzaam zijn tempo. Max kan Bottas onder druk zetten, maar dat is het ook wel. Achter hem houdt Science Luis vrij eenvoudig achter zich. De enige die iets voor elkaar krijgt is Pérez. Hij doet een do-or-die-aanval in de Trulli-haarspeldbocht op Kwjat. De wagens raken elkaar. Kwjat ligt er vrijwel meteen uit, terwijl Pérez voor de tweede keer met schade naar de pits moet, waardoor hij terugvalt tot de dertiende en laatste plaats. Dat hij op nieuwe banden nog wel de snelste raceronde rijdt, was een schrale troost.

Fattle maakt de 78 ronden keurig als eerste vol en bezorgde Ferrari voor het eerst sinds 2001 weer de overwinning in het vorstendom. Rijkunnen maakte er een dubbelzege van, terwijl Ricciardo zijn tweede podiumklassering op rij behaalde. Voor Mercedes viel er weinig te lachen. Voor het eerst sinds Spanje 2016 ging de champagnedouche aan hun neus voorbij. Bottas kwam niet verder dan een matige vierde plaats, terwijl Luis het met een zevende plaats naar omstandigheden nog goed deed. Max scoorde voor het eerst in zijn carrière punten in het vorstendom, maar stak zijn teleurstelling over de geflopte strategie niet onder stoelen of banken. Science werd knap zesde en deed Toro Rosso waardevolle punten cadeau, helemaal omdat de rivalen Force India en Williams niet of nauwelijks scoorden. Haas had als vierde team twee auto’s in de punten: Grosjean werd achtste, Magnussen ondanks alles tiende. Massa scoorde met een negende plaats zowaar nog twee punten voor Williams, dat Stroll in de slotfase met een technisch defect zag uitvallen. Palmer en de Force India’s van Ocon en Pérez visten achter het net.

Dat er bij Ferrari volop feest werd gevierd, lijdt geen twijfel. Door zijn tweede Monegaskse overwinning sloeg Fattle een gat van 25 punten naar Luis, terwijl Ferrari de leiding in het constructeurskampioenschap van Mercedes overnam. Na drie jaar Mercedes-dominantie is Ferrari dit jaar de bovenliggende partij en dat is wel verfrissend.

Hamilton wint spannende Spaanse Grand Prix

Niet de voorspelde saaie optocht, maar een waar spektakelstuk: dat was de Grand Prix van Spanje van 2017. Na 66 intense ronden kwam Luis als eerste over de meet, voor een verbaasde Fattle en een onzichtbare Ricciardo.

Na vier races in het Verre Oosten streek het Formule 1-circus eindelijk in Europa neer op het Circuit de Barcelona-Catalunya. Dicht bij hun thuisbases brachten de teams ladingen updates mee om iets competitiever voor de dag te komen. Zo hoopte Red Bull de kloof naar Mercedes en Ferrari te kunnen dichten. Inderdaad zitten de paarse bolides er in de kwalificatie aanzienlijk dichter bij, maar om de hoogste plaatsen doen ze niet mee. Ferrari is het hele weekend bloedsnel, maar in de beslissende sessie vist zowel Fattle (2e) als Räikkönen (4e) lelijk achter het net, dus pakt Luis de pole maar. Bottas is derde. De Red Bulls bezetten de derde startrij. Max is Ricciardo ruim te snel af en start als vijfde.

Bij de start gaat het meteen mis voor hem. Waar Fattle vanaf de vuile kant van de baan meteen naar de leiding schiet, zorgt Bottas voor wat oponthoud door wel heel vroeg voor de eerste bocht te remmen, zodat Räikkönen en Max hem buitenom voorbij proberen te gaan. Er is niet genoeg ruimte en dus tikt Bottas zijn landgenoot aan, die zijn wagen vervolgens tegen Max aan barrels rijdt. In de chaos rijdt Massa de knap als zevende gekwalificeerde Alonso van de baan. De McHonda maakt een wilde rit over het gras, maar kan zijn weg vervolgen, terwijl de Williams met een lekke band naar de pits strompelt.

Met een geknakte linker voorwielophanging kan Räikkönen meteen opgeven. Max haalt de pits nog wel met een kapotte rechter voorwielophanging, maar moet daar eveneens opgeven. Een herhaling van vorig jaar is daarmee meteen al van de baan.

Aan kop rijdt Fattle een paar seconden weg bij Luis, die op zijn beurt een groot gat trekt naar Bottas. De overige coureurs komen al helemaal niet in het stuk voor. Ricciardo houdt Bottas in de eerste ronden nog enigszins bij, maar moet daarna ook lossen. Achter hem worden de Force India’s van Pérez en Ocon en Hülkenbergs Renault ook steeds verder op achterstand gezet.

Een wilde gok

In de middenmoot houden de Hazen van Magnussen en Grosjean de boel op. Alonso komt de Zwitserse Fransoos maar niet voorbij en besluit als eerste zijn banden te verwisselen. Het zorgt voor een kettingreactie in de middenmoot, waar in korte tijd iedereen stopt. Het betekent dat ze achter Kwjat, die aan het eind van de eerste ronde al zijn trage mediums had ingewisseld voor de zachte band, op de baan komen. Magnussen en Science gaan de Rus gemakkelijk voorbij, maar Alonso bijt keer op keer zijn tanden stuk op de Toro Rosso, zodat zijn race langzaam het putje in gaat.

Opmerkelijk genoeg trapt Fattle in de kopgroep al in de veertiende ronde af voor de eerste serie pitstops. Een riskante zet, want de stop werpt hem terug tot achter Ricciardo. De Australiër kan zijn ex-teamgenoot echter niet lang voor de voeten lopen. Dat kan Bottas wel. De held van twee weken geleden moet van zijn team wel heel lang op versleten banden doorrijden om Fattle te hinderen. Rondenlang houdt Bottas de veel snellere Ferrari achter zich. Pas in de 25e ronde zeilt Fattle hem op het rechte stuk van start/finish half over het gras voorbij.

Daarmee is Bottas’ rol aan kop wel uitgespeeld. Hij moet even later ook Luis, die bij zijn stop naar de mediums was overgestapt, voorlaten. Na zijn stop ligt hij een kanonneneind achter de koplopers, die er saampjes een heerlijke zondagmiddag van maken. Op de zachte banden is Fattle wat sneller dan Luis, zodat hij zijn voorsprong beetje bij beetje vergroot.

Blunder

Het breekpunt van de wedstrijd is halverwege als Massa zijn zinnen heeft gezet op de vijftiende plek van Vandoorne. Hij zet zijn bolide er aan het eind van het rechte stuk van start/finish naast, waarna Vandoorne gewoon instuurt en met een verbrijzelde ophanging in de grindbak kan opgeven. Het ongeluk zorgt ervoor dat de virtuele safetycar op de baan komt.

In de middenmoot komt iedereen gauw naar de pits. Voor Wehrlein, die als enige coureur nog niet gestopt was, kwam de onderbreking als geroepen. Wel verliest hij door een matig uitgevoerde stop zijn plek aan Hülkenberg. Mercedes besluit nog langer te wachten. Ze halen Luis pas naar de pits op het moment dat de virtuele safetycarfase tegen zijn einde loopt. Op het moment dat Luis zijn grijze bolide de pitstraat in wurmt, wordt de race weer vrijgegeven, zodat hij alsnog veel tijd verliest.

Ferrari besluit Fattle een ronde later ook maar naar de pits te halen. Doordat hij zijn banden laat verwisselen op het moment dat iedereen weer volledig op gang is gekomen, verliest hij nog meer tijd, zodat hij precies naast Luis terug op de baan komt. Ze klappen bijna in de eerste bocht op elkaar, maar schade blijft uit en Fattle blijft aan de leiding.

Voor Mercedes wordt het nog leuker als Bottas even later met een rokende motor de strijd moet staken. Misschien had hij toch wat te veel gevergd van zijn oude motor. Zodoende hadden de topteams alle drie nog maar één coureur in competitie.

Het langverwachte duel

Anders dan in de eerdere races, waarbij de posities vooraan na de stops wel vastlagen, ontstaat er nu wel een duel om de koppositie. Op de zachte banden is Luis sneller dan Fattle, die bij zijn tweede (en laatste) stop noodgedwongen naar mediums had moeten overstappen. Ze worstelen zich door het verkeer heen. Fattle heeft dankzij de achterblijvers steeds DRS, zodat hij Luis’ aanvallen af kan slaan. Pas als ze de kluit achterblijvers zijn gepasseerd, kan Luis een inhaalpoging wagen. Op het rechte stuk van start/finish is hij, onder andere dankzij DRS, veel sneller en dus vliegt hij de Ferrari met een noodgang voorbij.

Daarmee is de race nog niet gelopen, want zouden Luis’ banden het houden? En zou Ferrari Fattle nog een derde keer naar de pits halen, zodat hij in de slotfase kon aanvallen? De Italianen doen het niet en Luis’ banden houden het inderdaad, dus wint de drievoudig wereldkampioen zijn tweede race van het seizoen. Fattle kan wel leven met de tweede plek, terwijl Ricciardo op meer dan een minuut als derde over de streep komt.

Op meer dan een ronde achterstand finishen de Force India’s van Pérez en Ocon opnieuw in de punten. Hülkenberg pakt een keurige zesde plaats, voor de briljante Wehrlein, die de Toro Rosso van Science nog tot aan de streep achter zich houdt, maar door een tijdstraf slechts als achtste wordt geklasseerd. De negende plek is voor de als laatste gekwalificeerde Kwjat, die in de slotfase van de race een beuk van Magnussen kreeg te verwerken. De aanstichter liep zelf een lekke band op, zodat teamgenoot Grosjean zowaar het laatste punt pakte.

Buiten de punten finishte Ericsson, voor Alonso, die als een van de weinige coureurs driemaal zijn banden liet verwisselen en alleen maar verder terugviel. Hij eindigde nog wel voor ex-teamgenoot Massa, die pas in de slotfase teamgenoot Stroll inrekende. De Canadese debutant viel in de laatste ronden dankzij een enorme flat spot naar de laatste plaats terug, nog achter Magnussen en de stuitend trage Palmer.

Met zijn zege verkleinde Luis zijn achterstand op Fattle naar zes punten, terwijl Bottas en Räikkönen door hun nulresultaten (voorlopig) in de titelstrijd afhaakten. De spannende tweestrijd zal over twee weken in de straten van Monaco worden voortgezet.

Grenzen verleggen

De provincie Utrecht met grenswijzigingen.

Hoewel Nederland maar een klein landje is, is het natuurlijk op ontelbare verschillende manieren bestuurlijk in te delen. De afgelopen decennia hebben gemeenten aan de lopende band moeten fuseren (hallo Gooise Meren!), zodat het aantal gemeenten is afgenomen van meer dan 1100 in het begin van vorige eeuw tot 388 nu. Het aantal provincies is in die tijd daarentegen juist toegenomen van 11 naar 12.

Toch liggen de provinciegrenzen niet vast. In mijn vorige woning had ik een landkaart van Nederland op de deur. Helaas is de kaart bij de verhuizing gesneuveld, maar wat ik me nog goed kan herinneren, is dat plaatsen als Woerden en Vianen in Zuid-Holland waren getekend. Woerden werd al in 1989 aan de provincie Utrecht toegevoegd en Vianen in 2002.

Vooral die laatste plaats is interessant. Voorheen vormde de Lek de natuurlijke grens tussen Utrecht in het noorden en Zuid-Holland en Gelderland in het zuiden, maar door de annexatie van Vianen is dat niet meer zo. Gekunsteld? Misschien wel, maar wat blijkt? De Zuid-Hollandse gemeenten Leerdan en Zederik willen nu met Vianen fuseren. Vianen gaat dus weer tot de dichtstbevolkte provincie behoren? Nee! De fusiegemeente zal namelijk in Utrecht komen te liggen, waardoor Utrecht er een kleine 110 km² aan landoppervlak bij krijgt en niet meer de kleinste provincie van Nederland is.

In 2019 wordt de provinciegrens tussen Utrecht en Zuid-Holland dus met een kleine tien kilometer verlegd. Zouden er nog meer gemeenten in aanmerking komen om van provincie te verhuizen? Jawel hoor! Als centrale provincie heeft Utrecht al heel wat vaker met grenswijzigingen te maken gehad. Wat zijn bijvoorbeeld de voorsteden van Amsterdam en Rotterdam en wat zijn de voorsteden van Utrecht?

In het noorden zou het Gooi prima naar Utrecht kunnen. Dat is vooral voor plaatsen als Laren en Blaricum fijn, die graag met Eemnes willen samenwerken. Niet dat dat door een wat toevallig getrokken provinciegrens onmogelijk is, maar de plaatjes zijn ook bang dat ze met Huizen moeten fuseren. Doordat Naarden en Bussum al met Muiden gefuseerd zijn, zal de hele handel in de provincie Utrecht komen te liggen. Weesp, een andere voorstad van Amsterdam, zal nog wel in Noord-Holland blijven liggen. Omgekeerd komen De Ronde Venen met Abcoude weer in Noord-Holland te liggen.

Aan de andere kant zal Utrecht de ten oosten van de Utrechtse heuvelrug gelegen gemeentes Bunschoten, Renswoude en Veenendaal aan Gelderland afstaan. Wordt de grootste provincie van Nederland zo niet te groot? Dat valt wel mee. Noord-Brabant kan zelfs nog de grootste provincie worden als die lelijke hap uit de oostgrens wordt opgevuld. Venray gaat dus van Limburg naar Noord-Brabant. Verder gaat het eiland Goeree-Overflakkee van Zuid-Holland naar de deltaprovincie Zeeland.

In het noorden zijn er ook nog wat wijzigingen mogelijk: zo komt Meppel in Overijssel te liggen. Aan de grens met Friesland durf ik niet te komen en de Hondsrug vormt de natuurlijke begrenzing van Drenthe en Groningen, maar in de Waddenzee is wel wat mogelijk. Schiermonnikoog is in de loop der jaren dusdanig naar het oosten verschoven en ligt nu voor de kust van de provincie Groningen. In 2006 werd de grens nog gecorrigeerd omdat een deel van het eiland in Gronings territorium was komen te liggen. In de toekomst zullen dergelijke grenscorrecties nog vaker noodzakelijk zijn. De makkelijkste oplossing is om Schiermonnikoog aan Groningen toe te voegen. De grenswijzigingen leveren het volgende kaartje op:

Nederland met de nieuwe provincie-indeling.

In de nieuwe indeling zijn Noord- en Zuid-Holland hun oostelijkste gebieden kwijtgeraakt, waardoor Noord-Holland alleen nog het rechthoekige schiereiland tussen de Noordzee en het IJsselmeer is, en Zuid-Holland een driehoek of trapezium is geworden. De provincie Utrecht ligt nu bijna als een cirkel om de gelijknamige provinciehoofdstad heen. Zeeland bevat nu alle eilanden en schiereilanden in de Rijn-Maasdelta. De oostgrens van Noord-Brabant ziet er nu ook wat netter uit. Verder zijn Drenthe en Overijssel qua vorm nauwelijks veranderd nu het mannetje van Drenthe een teen is kwijtgeraakt. De zeegrenswijziging van Friesland en Groningen is op het kaartje al helemaal niet zichtbaar.

Wat al dit gegoochel betekent voor de provincies? Weinig. Zuid-Holland raakt het grootste landoppervlak kwijt (370 km², ofwel 13% van het oorspronkelijke landoppervlak), maar dat zijn slechts 83.000 inwoners, waardoor de gemiddelde bevolkingsdichtheid in de provincie stijgt naar 1473 inwoners per vierkante kilometer. Noord-Holland raakt 122 km² en 188.000 inwoners kwijt, maar blijft desondanks qua inwonertal de tweede provincie van Nederland. Met 5031 km² wordt Noord-Brabant de grootste provincie van Nederland, voor Gelderland met 4974 km² (de oppervlakten kunnen per bron verschillen). Met iets meer dan 15% van het landoppervlak en een fractie minder dan 15% van het aantal inwoners ligt Noord-Brabant qua bevolkingsdichtheid het dichtst tegen het landelijk gemiddelde van 509 inwoners per vierkante kilometer aan. Flevoland wordt de kleinste provincie en blijft de provincie met de minste inwoners (405.000). Drenthe blijft de provincie met de laagste bevolkingsdichtheid (176 inwoners per vierkante kilometer).

Provincie	Inwonertal	Landoppervlak (km²)	Inwoners/km²
Drenthe	456.058	2586	176
Flevoland	405.369	1419	286
Friesland	644.771	3228	200
Gelderland	2.113.927	4974	425
Groningen	583.810	2305	253
Limburg	1.073.590	1925	558
Noord-Brabant	2.545.050	5031	506
Noord-Holland	2.604.624	2507	1039
Overijssel	1.177.607	3382	348
Utrecht	1.408.370	1541	914
Zeeland	430.038	2050	210
Zuid-Holland	3.544.736	2407	1473

Het grootste verschil zit ‘m echter in de vorm van de provincies. Zelf vind ik deze indeling er in ieder geval een stuk beter uitzien. Wat vindt de lezer ervan? Zijn er nog andere gemeentes die eigenlijk in de verkeerde provincie liggen? Of zouden sommige provincies moeten fuseren?

Een fraaie afsluiting

Geen verre uitwedstrijden of een gemeenschappelijke slotronde: voor het eerst in jaren had BSG het genoegen om de laatste competitiewedstrijd van beide KNSB-teams in het eigen Denksportcentrum te spelen. En passant kon het vorige maand binnengehaalde kampioenschap gevierd worden. Voor de vorm moest er nog wel even gespeeld worden. BSG rekende af met Zukertort, terwijl BSG 2 met Hoogland afrekende.

Na bijna acht maanden zit het competitieseizoen 2016-2017 er weer op. BSG begon het seizoen halverwege september met een nette overwinning op Caïssa en die wedstrijd zette de toon voor de rest van het seizoen. Alleen in november was het even billenknijpen, maar nadat concurrent De Toren in februari verslagen werd, was het wel duidelijk dat l’équipe d’Edwin Baart meteen weer naar de meesterklasse terug zou promoveren. In Leeuwarden werd het kampioenschap binnengehaald, dus speelde BSG tegen Zukertort alleen nog om de eer.

In een vergelijkbare situatie zat BSG 2, dat het hele seizoen in de middenmoot had meegedraaid. Kampioenskansen waren er eigenlijk nooit geweest, maar het degradatiespook waarde ook nooit rond. Een heel rustig seizoen derhalve. Tegenstander Hoogland was daarentegen al gedegradeerd en speelde dus op de vijftiende sterfdag van Pim Fortuyn eveneens om des keizers baard.

Vanwege een nijpend personeelstekort reisden de schakers uit Amersfoort Noord met niet minder dan vier invallers naar Bussum af. Zo kon Chris Kooijman niet tegen zijn oude club van de partij zijn, dus werd zijn plek op het eerste bord ingenomen door een andere ex-BSG’er, namelijk Tom Officier. Hij werd vrij eenvoudig door het Apenhoofd van het bord gezet.

Aan het tweede bord kreeg Ruben een geweldige stelling tegen Santoso Wijono. Hoewel hij een kwaliteit moest offeren, had hij met twee pionnen en aanvalskansen meer dan genoeg compensatie, dus verbaasde me het niet dat hij won.

Coen verraste Gert Reichardt door niet een stuk terug te pakken, maar een hap uit de witte koningsstelling te nemen. De aanval die daaruit ontstond was niet meer te houden. Frans had ook weer reden tot lachen: hij vloerde de kortgebroekte Eddy Wigmans vrij eenvoudig.

Dat waren vier puntjes op de hoogste borden. Op de laagste borden ging het minder voorspoedig. Remmelt won nog wel nadat tegenstander Anne Grutter zijn koning na een schaakje niet van de onderste rij haalde, waarmee hij Remmelt op zijn minst een flinke technische klus bespaarde. Timon tikte Niels Dol dol.

De punten werden gemorst door Tom, die een lekkere stelling tegen Wilco Wernsen niet won, en teamleider Rein, die in het eindspel het punt moest laten aan jeugdtalent Tim Grutter. Zo stokte de score op 6½-1½, een evenaring van de monsterzege op HWP Haarlem eerder in het seizoen.

BSG 1 was langer bezig met Zukertort. Aanvankelijk stroomden de punten binnen. Het niveauverschil tussen de teams komt nadrukkelijk tot uiting in het eindspel. Een mooie technische klus klaart Ewood, die er na een mindere periode weer helemaal bovenop lijkt te zijn. Tegen Jelmer Sminia, de teamleider aan Amstelveense zijde, speelde hij weer eens zijn gebruikelijke inblik-Frans. Maar hoe win je dan? Uiteindelijk moest hij met zijn koning naar de overkant van het bord lopen om de winst binnen te halen.

Ook Li pakte een puntje in het eindspel nadat Stan van Gisbergen zijn stukken dermate deplaceerde dat hij in zetdwang kwam, zodat hij have en goed verloor. De knapste prestatie was misschien wel die van Thomas, die in een toreneindspel met twee minuspionnen door Dennis Brouwer urenlang op de proef werd gesteld. Dankzij een hardnekkige verdediging wist hij uiteindelijk nog aalglad naar remise te ontsnappen. Alexander won aan het laatste bord eveneens uit een remiseachtige stelling.

Verder won FM Henk een wildwestpartij van CM PPT. Daar stond tegenover dat Ton in een fraaie stelling met aanvalskansen tegen Tjark Vos niet verder kwam dan remise. Hetzelfde resultaat was er voor Frank, die na de opening niets meer had. Verder wonnen Robin en Robert weer eens, terwijl Large na een wilde partij helaas in het stof moest bijten. Zodoende won BSG met 7½-2½, goed voor de negende overwinning uit negen wedstrijden. Het was een fraaie afsluiting van een goed seizoen, want met een doelsaldo van +37 en een voorsprong van 4 matchpunten op de nummer 2 heeft het team de hooggespannen verwachtingen meer dan waargemaakt. Meesterklasse here we come!

BSG 2 (2062) – Hoogland (1827) 6½-1½
1. J de Groote (2208) – T Officier (2002) 1-0
2. R Hilhorst (2032) – S Wijono (1804) 1-0
3. C van der Heijden (2058) – G Reichardt (1938) 1-0
4. F Borm m (2141) – E Wigmans (1768) 1-0
5. R Brouwer (2060) – T Grutter (1745) 0-1
6. R Otten (2024) – A Grutter (1863) 1-0
7. T Brouwer (1981) – N Dol (1796) 1-0
8. T de Ruiter (1989) – W Wernsen (1701) ½-½

Bottas wint slaapverwekkende Grand Prix van Rusland

Echt geweldig was hij niet aan het seizoen begonnen. Hoewel hij twee weken terug in Bahrein nog op pole stond, gaf Luis hem in de races steeds het nakijken. In Rusland was alles anders. Valtteri Bottas pakte de overwinning, voor beide Ferrari’s, terwijl Luis op grote achterstand als vierde eindigde.

Een dag eerder was er van vreugde bij Mercedes geen sprake. Voor het eerst in het seizoen waren de Ferrari’s in de kwalificatie sneller. Fattle pakte de pole, terwijl teamgenoot Räikkönen zowaar in de buurt bleef en de tweede startplaats opeiste, waarmee hij de feestvreugde bij de Italianen compleet maakte. Het was voor het eerst in bijna negen jaar dat beide Ferrari’s vanaf de eerste startrij vertrokken. De Mercedes startten vanaf de tweede startrij. Bottas wist voor de tweede keer op rij Luis te kloppen en startte dus als derde. Achter hen was een groot gat. Op het Russische start-stopcircuit met de grip van een bowlingbaan kwamen de Red Bulls totaal niet uit de verf. Ricciardo was op grote achterstand vijfde, terwijl Max Massa nog moest voorlaten.

Bij de start heeft hij de verhoudingen meteen weer rechtgezet. Vooraan schiet Bottas als een raket uit de startblokken. Hij is de matig weggekomen Räikkönen meteen voorbij en in de aanloop naar de eerste bocht moet Fattle er ook aan geloven. Räikkönen weet Luis nog net voor te blijven, terwijl Max binnendoor zowel Massa als Ricciardo weet te verrassen. De ongelukken vinden plaats in de achterhoede, waar Grosjean en Palmer elkaar twee keer treffen en uit hun verbrijzelde bolides mogen stappen.

Het ongeval zorgt ervoor dat de safetycar weer eventjes het veld mag aanvoeren. De achterhoedeteams gebruiken de onderbreking om gauw banden te wisselen, wat vooral gunstig was voor Stroll, die halverwege de eerste ronde was gespind en zodoende weer wat plekjes terugwon.

Bij de hervatting ligt Fattle te slapen, zodat Bottas zonder problemen aan de leiding blijft. Hij loopt zelfs langzaam weg bij het Ferrari-duo. De top vier loopt hard weg bij de rest van het veld, aangevoerd door Max. De Red Bull-coureur ziet de koplopers snel aan de horizon verdwijnen. Dat is niet zijn enige zorg: hij moest eveneens maar hopen dat zijn auto de finish zou halen nadat de waterpomp steeds kapot was gegaan. Opmerkelijk genoeg gaat de andere Red Bull juist kapot. Net als in Bahrein blijken de achterremmen de zwakke schakel, zodat Ricciardo na een trage ronde met compleet misvormde remmen in de pits kan opgeven.

Daarna is het uit met de pret en komen de posities vast te liggen. Het wachten is op de pitstops. Doordat het Russische asfalt erg lief is voor de banden, is de bandenslijtage zelfs op de ultrazachte banden erg gering. Pas halverwege de race komen de pitstops in de kopgroep op gang. Bottas verliest tijd bij het dubbelen van achterblijvers, zodat hij zijn mooie buffer van vijf seconden op Fattle langzaam maar zeker verspeelt. Mercedes komt vervolgens op het dubieuze idee om de Fin als eerste in de kopgroep van nieuwe banden te voorzien.

Zodoende komt Fattle aan de leiding te liggen. Op oude banden rijdt hij zelfs nog sneller dan Bottas op nieuwe banden. Als hij zeven ronden later eindelijk zijn banden laat verwisselen, heeft hij Bottas nog altijd in het vizier en is de jacht geopend. Zou hij Bottas alsnog van zijn eerste zege kunnen afhouden?

Het wordt spannend als Bottas een flinke vlakke kant op zijn band remt en wijd gaat. Fattle nadert de Fin met rasse schreden, maar als hij dichterbij komt, stokt de progressie. Het is het verhaal van de Formule 1 anno 2017: het is bijna onmogelijk geworden om een andere wagen te volgen. Op het fantasieloze Sochi Autodrom werd opnieuw antireclame voor de bredere, snellere auto’s gemaakt, want in de race is er niet één inhaalactie te bewonderen.

Het betekent dat Bottas Fattle tot aan de streep achter zich houdt. Räikkönen moet genoegen nemen met een derde plaats, terwijl Luis op grote achterstand vierde wordt in de slaapverwekkende race. Hoewel Mercedes de leiding in het constructeurskampioenschap overneemt, ziet Luis Fattle weer zes punten uitlopen.

Op een minuut achterstand wordt Max vijfde. Meer was absoluut niet mogelijk. De Force India’s worden netjes zesde (Pérez) en zevende (Ocon). Hülkenberg legt beslag op de achtste plaats, net voor Massa, die door een lekke band terugviel en in de slotronde de koplopers in de weg reed. Het laatste puntje wordt gescoord door Science.

Crisisberaad zal er wel bij McLaren zijn, waar Stoffel de Schildpad achteraan startte omdat hij binnen vier races al meer motorcomponenten had gebruikt dan wat voor het hele jaar was toegestaan. Met Alonso ging het nog slechter: de Spanjaard lag er voor de start van de race al uit. De enige troost voor de knoeiers in het oranje is dat Sauber volgend jaar in hetzelfde schuitje zit. Of gaat McLaren dan weer met hangende pootjes terug naar Mercedes?

Het fabrieksteam van Mercedes had in ieder geval reden tot juichen. Dankzij Bottas’ goede start staat het nu 2-2 in plaats van 3-1 voor Ferrari. Een spannend seizoen tussen de twee fabrieksteams lonkt, alleen jammer dat de overige teams zo weinig in de melk te brokkelen hebben.

Bottas op zaterdag, Vettel op zondag

Dankzij een even gewaagde als doeltreffende strategie heeft Fattle de Grand Prix van Bahrein op zijn naam weten te schrijven. Grote rivaal Luis werd tweede, voor polesitter Bottas en Räikkönen.

Heel veel meer dan een klein lachje kon er niet vanaf nadat hij op zaterdagmiddag de snelste rondetijd had geklokt: Finnen lopen nou eenmaal niet met hun emoties te koop. Toch zal Valtteri Bottas van binnen wel even een klein vreugdedansje hebben gemaakt nadat hij teamgenoot Luis met twee honderdsten van een seconde de baas was. Luis, die na zes opeenvolgende poles weer een stapje terug moest doen, vatte zijn verlies sportief op. Belangrijker voor hem was dat grote rivaal Fattle er nauwelijks aan te pas kwam: de viervoudig wereldkampioen moest bijna een halve tel toegeven.

Sowieso zat Ferrari er in de zandbak van Bahrein niet goed bij in de kwalificatie. Dat bewees Ricciardo wel, die de opnieuw tegenvallende Räikkönen zelfs wist te kloppen. Max moest genoegen nemen met een zesde plaats en klaagde over Massa, die hem net voor zijn laatste vliegende rondje passeerde, wat hem zeker niet had geholpen.

Bij de start heeft hij het verloren gegane terrein meteen weer goedgemaakt. Hij vliegt in de eerste bocht buitenom teammaat Ricciardo en Räikkönen, die halverwege de eerste ronde ook Massa er nog langs ziet floepen, zodat hij zichzelf aan het eind van de eerste ronde slechts op de zevende plek terugvindt.

De andere Ferrari ligt dan tweede. Waar Bottas de koppositie bij de start weet te behouden, laat Luis zichzelf bij de eerste bocht uitremmen door Fattle. Opmerkelijk genoeg zit Fattle Bottas al meteen op de huid. De Fin rijdt in de openingsfase zo traag dat zelfs de Red Bulls het tempo prima kunnen volgen. Achter hen laat Massa langzaam maar zeker een gat vallen en al snel valt de Braziliaan ten prooi aan Räikkönen, die vanaf dat moment op jacht kan naar de koplopers.

In het treintje aan kop begint Max ongeduldig te worden vanwege het lage tempo dat er gereden wordt. Aan de pitmuur breken de strategen hun hoofd over hoe ze deze impasse moeten doorbreken. In de tiende ronde besluit Ferrari het erop te wagen door Fattle op het allerlaatste moment naar de pits te halen. De stop gaat volgens plan, zodat hij net in het gat tussen Pérez en Palmer op de baan komt.

De ronde erna komt Max de pits in. Alles gaat goed: de banden worden netjes gemonteerd en hij keert eveneens precies voor de neus van Palmer de baan op. Alleen jammer dat hij een halve ronde later in de muur staat omdat de remmen dienst weigeren. Uit pure frustratie geeft Max de muur er flink van langs.

Kort daarna vinden Stroll en Science elkaar in de eerste bocht, waar Science als een Maldonado de pitstraat uitraast en vol op de Williams kleunt. Het is voor beide coureurs einde oefening. Voor heethoofd Science heeft het nog meer consequenties: hij moet over twee weken in Rusland drie startplaatsen inleveren. Het ongeval zorgt er meteen ook voor dat de safetycar op de baan komt.

Het uitrukken van de derde Mercedes lijkt een geschenk uit de hemel te zijn voor Mercedes, dat beide coureurs zonder al te grote tijdsverliezen van nieuwe banden kan voorzien, maar heel veel profijt blijken ze er niet van te hebben. Sterker nog: er ontstaat een probleem doordat beide coureurs op hetzelfde moment naar de pits moeten. Luis besluit daarom om op zijn elfendertigst de pits binnen te gaan, zodat hij niet op zijn teamgenootje hoeft te wachten, een tactiek die voor het eerst door Räikkönen in 2005 werd toegepast. Het plannetje mislukt doordat Bottas een trage stop heeft, zodat Luis zijn plek aan Ricciardo verliest. Bovendien krijgt hij voor zijn actie een tijdstraf van vijf seconden opgelegd. En als klap op de vuurpijl blijkt Fattle alsnog de koppositie te hebben overgenomen.

Bij de herstart vliegt Luis Ricciardo meteen voorbij. De Australiër krijgt zijn banden niet aan de praat en ziet ook Massa en Räikkönen erlangs floepen. Fattle moet zich op zijn beurt met hand en tand verweren tegen Bottas, maar als hij de aanval heeft afgeslagen, loopt hij hard weg bij de Mercedes.

Het wordt al gauw duidelijk dat Luis de enige is die Fattle nog van de zege kan afhouden. De drievoudig wereldkampioen staat namelijk als enige in de kopgroep op de hardere gele banden. Bottas’ rode banden bouwen wel erg snel af, zodat de Fin al snel zijn plaats moet afstaan aan Luis. Niet lang daarna duikt hij de pits voor gele banden.

Luis hengelt Fattle langzaam binnen, totdat de koploper voor de tweede en laatste keer naar de pits gaat. Luis rijdt op zijn beurt nog heel lang door. Zijn stop is langer vanwege de tijdstraf, zodat hij opnieuw terugvalt tot achter Bottas. Hij maakt opnieuw korte metten met zijn teammaat, waarna hij Fattle probeert te achterhalen. Fattle begint de achterblijvers van het opmerkelijk uitgedunde veld te dubbelen en het gat slinkt soms wel met twee seconden per ronde. Zou Luis het halen?

Hulp krijgt hij nog van Ericsson en Alonso, die kort nadat ze door Fattle worden gedubbeld uitvallen. Het blijkt niet genoeg. Een paar ronden voor het einde lopen zijn rondetijden flink op, zodat Fattle zijn voorsprong van een handvol seconden behoudt en een van tevoren nauwelijks verwachte overwinning boekt.

Door de podiumplaatsen van Luis en Bottas is het podium weer precies hetzelfde als in Australië. De verder volkomen onzichtbare Räikkönen weet dankzij een sterke eindsprint beslag te leggen op een vierde plaats, terwijl Ricciardo op behoorlijke afstand vijfde wordt. De race ging voor Red Bull dus als een nachtkaars uit. Massa wordt zesde, voor de sterk opgeklommen Pérez, Grosjean, Hülkenberg en Ocon. Buiten de punten finishen Wehrlein, Kwjat en Palmer.

Crisisberaad zal er bij McLaren zijn, dat met maar een auto van start ging nadat er een terminaal probleem was met Vandoornes bolide. Alonso deed ondanks de vele uitvallers geen moment mee voor punten en moest vlak voor tijd opgeven. Tot overmaat van ramp moest hij toezien hoe zijn oude team nu in beide kampioenschappen aan de leiding gaat. De Indy 500 kan niet snel genoeg komen voor de tweevoudig wereldkampioen.

Ferrari heeft het beter voor elkaar. Hoewel ze op zaterdag tekortkomen op Mercedes, staan ze dankzij Fattle in de races met 2-1 voor. Een spannend kampioenschap lonkt. Nu de spannende races nog.