De stand-upcomedian in de Heineken Music Hall

Bijna perfecte voorstelling Crowded House

Afgelopen zondag had ik een welkome afwisseling op het saaie geschrijf van een Bachelorthesis: ik ging, samen met mijn ouders, tante en Victor v K., naar een concert van Crowded House. Deze band ken ik al vanaf toen ik nog een klein jochie was. Mijn verste herinneringen gaan terug tot de tijd waarin ik nog twee opa's en oma's had. Ik ben er dus mee opgegroeid.

Ik ben eigenlijk met bijna alleen maar Engelstalige muziek opgegroeid. Nooit had ik enig idee wat er nou bezongen werd, het enige wat ik herinnerde was hoe de klanken gingen. Bij benadering dan. Nederlandstalige muziek heb ik altijd knap waardeloos gevonden. Misschien juist omdat daarbij wel meteen duidelijk is wat er nou gezegd wordt. In een taal die je niet kent komen de rijmpjes veel minder oppervlakkig over, dus waardeerde ik het meer. Inmiddels speelt de taalbarrière een minder grote rol, maar nog steeds boeit het me niet waar een lied nou over gaat. Als het maar mooi klinkt. Dat is bij Crowded House altijd wel in orde.

Reis

Het was inmiddels vijf uur 's middags en we gingen op pad. Eerst werd m'n tante opgehaald, gevolgd door Victor. Oorspronkelijk zou Ewood meegaan, maar hij had de dag erop belachelijk vroeg een tentamen, waardoor hij niet op een normale manier op tijd in Enschede kon zijn. Daardoor ging Victor, vader van Nederlands bange hoop in dagen, het schaaktoptalent Robin v K., voor hem in de plaats. Als muzikant was hij een waardig vervanger.

Hoewel het concert pas om acht uur zou beginnen, wilden we er eerder zijn, want we zouden daar in de buurt nog gaan eten. We kwamen echter in de file te staan, maar gelukkig loste deze al snel op. Vervolgens moest de auto geparkeerd worden. Loulou dook eerst een parkeergarage in, maar dat leek de dames niks, want we hadden jaren geleden, bij een ander concert, ergens op een veldje gestaan. Loulou reed daarom maar weer achteruit de helling op. We reden een paar rondjes, op zoek naar parkeermogelijkheden. Bij een bank was een enorm parkeerterrein en nergens stond dat we er niet mochten parkeren. Bij nadere inspectie bleek dat niet zo te zijn, dus gingen we maar weer verder zoeken. Uiteindelijk hadden we een stoffig veldje gevonden, maar daar had m'n pa weer geen goed gevoel bij. Terwijl wij richting de ArenA liepen, ging Lulu de auto maar weer in zo'n parkeergarage zetten.

Daarna gingen we een hapje eten in een drukke vreethut of zo. Het was inmiddels half acht geworden en we gingen voorzichtig naar de Heineken Music Hall. Nadat de kaartjes waren gecontroleerd, kochten m'n ouders nog een T-shirt. We zaten vrij dicht bij de ingang, op vrij grote afstand van het podium. Ik herinnerde me de zaal weer, waar ik vijf jaar geleden ook was geweest. Toen was er een concert van de Finn Brothers en stond ik helemaal achteraan, onder het "balkon" en achter de laatste stoelen. Het was een geweldige plaats, met een mooi uitzicht en weinig mensen die je begluren. Destijds waren er vooraan staanplaatsen, nu waren het zitplaatsen.

Voorprogramma

Langzaam druppelden de mensen binnen. Ik zat op mijn horloge te kijken. De wijzer kroop bij wijze van spreken naar de "12" toe* en ik werd steeds "meer zenuwachtig". Om acht uur ging er een soort gong en kwam het voorprogramma. Vreemd, ik dacht dat het voorprogramma altijd al van tevoren bezig was, als een soort sfeerverhogend achtergrondkoortje. Nu hadden ze echter de aandacht van iedereen. Het zullen wel jonge talenten uit Nieuw-Zeeland zijn geweest, maar echt veel konden ze er niet van. De zanger had een verrotte stem en verder was het ook niet veel soeps. Victor v K. vond dat ze ook niet al te best gitaar konden spelen, maar daar weet hij dan ook meer van dan ik.

Het voorprogramma duurde en duurde maar. Het was inmiddels bijna kwart voor negen, toen ze er maar mee nokten. Daarna werd het podium nog verbouwd en was het inmiddels negen uur geworden.

Het concert

Toen het podium uiteindelijk naar wens was, begon het publiek zich te roeren. De "helden" waren het podium opgekomen. Jammer genoeg kon ik vanaf mijn plek niet veel zien, maar het begon meteen goed met I feel possessed, wat ik een opmerkelijk openingsnummer vond, maar zeker geen slechte. De drummer had er zo te horen duidelijk zin in, zo hard als zijn slagen klonken. Prachtig. En dan Neils stem, die een welkome afwisseling was vergeleken die kraai van het voorprogramma. Zijn stem is in al die jaren niet veranderd.

Vervolgens kwamen er veel nieuwere nummers aan bod. Ik kende ze niet, maar kwalitatief was het weer eens hoogstaand. Op een CD zouden ze niet misstaan. Vooral dat aanstekelijke Say that again klonk geweldig. Daarnaast kan natuurlijk Amsterdam niet onvermeld blijven. Tussendoor kwamen nog wat "oude" nummers ter afwisseling.

Interactie

Na een tijdje begon Neil meer tegen het publiek te praten dan te zingen, alsof hij een stand-upcomedian was. Ik volgde lang niet alles wat hij zei (mensen verstaan is niet mijn sterkste punt), maar uiteindelijk ging het over de politieke situatie. Net als in België, waar ze de dag daarvoor optraden, zitten we hier in een politieke impasse. Hier kwamen enkele (geïmproviseerde?) rijmpjes over, zoals de suggestie dat Nederland en België dezelfde premier moesten hebben, want dat was goedkoper of zo. Op het eind kwam er iets als "A Prime minister or a prime ministeress, or a man in a dress." Hij kent Rutte dus al.

Verder probeerde hij het publiek nog mee te laten zingen, wat wel aardig lukte. Later werden er nog twee 10-jarige jochies op het podium geroepen, waar ze een hardloopwedstrijd gingen doen. Volgens mij zijn ze tijdens het restant van het optreden op het podium gebleven, maar dat kon ik niet goed zien.

Hits

Op het eind kwamen er nog een beetje de hits. Ik vond het wel komisch dat het best rebelse Chocolate cake werd gespeeld. Later kwam ook nog het mooie Distant sun en was ik helemaal tevreden. Op het eind kwam er nog een toegift, maar de tijd was toen al bijna op. Daarmee kwam het einde aan een bijna perfecte voorstelling. Bijna, want Neil vergat zoals gebruikelijk geregeld zijn tekst, een klein, maar verwacht minpuntje.

Iets na elven was het afgelopen. We liepen naar buiten, waar het nog steeds niet helemaal donker was. Op de terugweg maakte zich een prettig gevoel van me meester, maar de dag erna wachtte weer de thesis.

BSG Internetclubkampioen!!?

BSG wint van Goes

Het is al een hele tijd geleden dat ik voor het laatst over de Internetclubcompetitie schreef. We speelden toen tegen Terneuzen en die wedstrijd maakte weinig positieve gevoelens los. De indeling liep in de soep, waar we continu gezeur over kregen en we verloren de wedstrijd uiteindelijk. Het kampioenschap leek ver weg, hoewel de eindstand op bordpunten zouden worden bepaald. We hadden nog alles om voor te vechten. Een maand later speelden we tegen Charlois Europort. Toen de wedstrijd werd gespeeld, lag ik op een studieboek te slapen. Weer een maand later speelden we tegen de Premovebaronnen en zat ik in Oostenrijk. Daar zag ik dat BSG de wedstrijd met maar liefst 15½-½ had gewonnen. Afgelopen maand speelden we tegen De Toren en was ik wel van de partij. Destijds had teamleider Lenaard besloten dat degene die de minste punten zou halen, het verslag zou schrijven. Mij jaag je daar geen schrik mee aan, maar Ewood wel. Hij moest dan ook het verslag schrijven. De uitgestelde wedstrijd verliep niet best, maar doordat Terneuzen verloor, kwamen we qua matchpunten gelijk en stonden we 5 bordpunten voor.

De naderende zomer(vakantie) zorgde ervoor dat het competitieschema in de knoei kwam. Doorgaans speelden we een ronde in de maand, maar dat zou betekenen dat de ICC in het slechtste geval pas op 31 juli zou zijn afgelopen. Rond die tijd van het jaar komen meer mensen terug van vakantie dan dat er op vakantie gaan. Dat was dus niet wenselijk. De meeste achterhoedeteams hadden sowieso weinig trek meer in nog een ronde; ze speelden immers nergens meer om. Eigenlijk wilde alleen Terneuzen dat de laatste ronde gespeeld zou worden, want dan hadden ze meer kans om de titel binnen te halen. Wij wilden dat uiteraard niet en we konden ons een beetje verschuilen achter de andere teams. Volgend jaar moeten we gewoon in oktober beginnen, zoals afgesproken. En anders had de competitieleider eerder moeten ingrijpen. Wat er nou precies is besloten, is mij niet bekend. Wij gingen er in ieder geval van uit dat dit de laatste ronde zou zijn.

Doordat Terneuzen nog niet had gespeeld, was ons doel om meer dan 11 bordpunten te pakken, zodat we gegarandeerd kampioen zouden zijn. Tenminste, als de competitie na deze ronde was afgelopen. De tegenstander was de Goese Schaakvereniging, de nummer 11 van de competitie. Zij stonden zelfs nog lager dan de Premovebaronnen die niet meer dan een half bordpunt wisten te behalen tegen ons. Maar de indruk die ik kreeg van het team, was dat ze slecht aan de competitie waren begonnen en dat het vervolgens steeds beter ging. Terneuzen had echter weinig vertrouwen in een stunt van hun buurvereniging, want de eerste felicitaties kwamen al onze kant op.

Goes speelde met webmaster (?) Joey Grochal (Kroket), Louis Nieuwenhuijse (Louis g4), Joey van de Braak (Yordivdb) en Maxim le Clercq (Torodeboro). BSG speelde met het gebruikelijke kwartet. BSG had dan ook een ratingoverwicht waar je "U" tegen zegt, aangezien al onze spelers op papier sterker waren dan die van Goes.

1e ronde

Lenaard deelde de teams een beetje raar in, waardoor ik meteen in de eerste ronde tegen Kroket kwam te spelen. Tijdens het NK Rapid voor jeugd van vorig jaar (!) speelde ik tegen hem en kon ik remise maken door eeuwig schaak in een theoretisch weerlegde variant. Ik had de internetcompetitie echter serieus genomen en ik besloot om maar Berlijns voor te bereiden. Met wit verlies ik er altijd tegen, dus nu zat ik hopelijk aan de goeie kant. Dat viel tegen. Ik besloot het inflexibele 9…Ke8 te spelen in plaats van 9…h6 waar ik zo weg van ben, maar echt lekker speelde ik niet. Echt slecht stond ik niet, maar opeens liet ik met m'n domme hoofd m'n loper insluiten. Ik kon de strijd nog wat rekken door een kwal te offeren, maar uiteindelijk scoorde ik wel een nul. De rest van het team won gelukkig wel. De score van 3 uit 4 met zwart was goed te noemen. Als we elke ronde zoveel zouden scoren, zouden we kampioen zijn.

2e ronde

Ook in de tweede ronde kreeg ik een voorbereide opening op het bord. Ik had weinig zin in een Siciliaanse partij, dus besloot ik mijn oude repertoire op te pakken. Na 1.e4 c5 2.Pf3 Pc6 deed ik 3.Lb5!? Vroeger had ik weinig succes met die opening, maar ik besloot nu om op het centrum te spelen. In de partij kreeg ik een prettig ruimteoverwicht en daardoor had ik de betere kansen. Die kansen benutte ik echter niet. Op de belangrijke momenten miste ik de beste zet. In tijdnood kreeg ik echter binnen een paar zetten beslissend voordeel.

Ondertussen had Large van mijn kwelgeest uit de eerste ronde gewonnen. VR kon in een dame-eindspel een schaakje met een schaakje pareren en na de afruil promoveerde zijn a-pion. Ewood was echter in een ellendig eindspel gekomen, waarin hij zwarts vrijpionnen niet meer kon afstoppen. Een tegenvaller, maar desondanks weer 3-1. Het kampioenschap kwam in zicht.

3e ronde

Ik was benieuwd of ik nu wel met zwart zou kunnen winnen. Ik speelde tegen Louis g4 en inderdaad, die naam had 'ie niet voor niets. Hij begon met 1.g4. Tja, op de club speelt Mark Pieterse altijd 1.b4. Dan speel ik 1…e5, dus mijn standaardreactie was nu 1…d5. Achteraf was 1…e5 misschien wel beter, al was het maar in de ijdele hoop het Narrengambiet (2.f4) uit te lokken. Zoals het nu ging, werd wits koningsloper sterk. Een check met de computer leert me dat wit in de partij een kwaliteit had kunnen winnen als hij met het andere stuk op d5 had geslagen. Zoals het in de partij ging, kwam ik behoorlijk te staan en wist ik het plusje met vaste hand (al zeg ik het zelf) uit te breiden.

Ook nu werd de ronde met 3-1 gewonnen. Ewood verloor van Kroket en kon zich alvast gaan richten op het schrijven van het verslag. Hopelijk gaat hij niet zitten copy/pasten uit dit verslag. Het publiek wil de Ewood terugzien uit het SUPERBLONDT-tijdperk.

4e ronde

We moesten nog 2½ punt om zeker te zijn van de titel. Met wit moest dat toch gaan lukken? Ik kreeg weer mijn Lb5-variant op het bord en na matig openingsspel van mijn tegenstander had ik het centrum in handen gekregen. Ik speelde vervolgens echter ongelukkig verder, waardoor mijn centrum veranderde in een zwakke pion, terwijl zwarts stukken goede velden kregen. Na een zet of twintig ging het dan ook de verkeerde kant op. Maar goed, ik moest kalm blijven. Ik had in real life ruim 300 elopunten meer. Ik moest wachten totdat hij zichzelf in de voet zou schieten. Dat moment kwam op zet 28, waar ik de kans kreeg een aanval op mijn d-pion te beantwoorden met een geniepige tegenaanval, die een kwaliteit won. Ik had mazzel dat die truc in de stelling zat. Mijn tegenstander was nogal verbolgen over het partijverloop, blijkens de opmerkingen die hij maakte over de chat.

Het team won deze ronde met maar liefst 4-0, waardoor de eindstand werd bepaald op 13-3, wat ruim voldoende was voor het kampioenschap. 

BSG is de eerste Internetkampioen!!!!

Hamilton wint onoverzichtelijke Grand Prix van Canada

Hogebandenslijtagerace

In 1997 was bandenfabrikant Bridgestone voor het eerst actief in de Formule 1. Het was het begin van de bandenoorlog. Voorheen was alleen Goodyear de bandenleverancier, maar daar was nu verandering in gekomen. Door de bandenoorlog werden de banden sneller en daardoor minder slijtvast. Althans, dat ging op voor Goodyear. Op sommige bandenvretende circuits zoals Spanje en Canada (!) hadden de Goodyear-coureurs iedere drie ronden wel nieuwe banden willen hebben, zo hard sleten die banden. De Bridgestone-banden hadden meestal nergens last van. Anno 2010 is de situatie helemaal omgekeerd. Bridgestone gaat de Formule 1 verlaten en tijdens de Grand Prix van Canada speelde de bandenslijtage een toch wel kwalijke hoofdrol.

De kwalificatie beloofde al gelijk veel goeds. Luis pakte als eerste niet-Red Bull-rijder de pole. Op de laatste benzinedampen reed hij een zeer scherpe tijd. Webbah en Fattle kwamen daarvoor een paar tienden tekort, maar zij hadden nog genoeg benzine over om de pits te halen. Luis niet. In de laatste bocht voor de pitingang kreeg hij te horen dat hij de wagen moest stilzetten, zodat er nog brandstof overbleef voor een brandstofmonster. Als straf kreeg McLaren een vette boete, maar Luis kon als een held uit zijn rollende bolide stappen, een beeld dat, zoals al 999 keer gezegd, de jaarboeken gaat halen. In dat opzicht waren die 10.000 dollar nog best goed besteed.

De race zou ditmaal vanuit strategisch oogpunt ongekend spannend kunnen worden, daar de Red Bull-coureurs op een andere bandenstrategie zaten dan Luis en de als vierde gekwalificeerde Alonso. De Red Bulls hadden zich namelijk op de harde band gekwalificeerd en moesten daarmee de race ook aanvangen. Een opmerkelijke zet, want doorgaans zijn de zachte banden beter in de kwalificatie. Bovendien kun je dan vroeg in de race overstappen naar de harde band, waarmee de race gemakkelijk mee is uit te rijden. Als je op de harde band begint, kun je pas later in de race overstappen naar de zachte band en verlies je doorgaans veel tijd doordat je langer met oude banden rondrijdt. In Canada zou het echter heel anders gaan…

Race

Door een versnellingsbakwissel verloor Webber zijn tweede startplaats en moest hij zich vanaf de zevende plek opwerken. Fattle schoof daardoor naar de tweede plek en hij wist zijn bolide bij de start al bijna naast die van Luis te zetten. Alonso is derde, maar verder achterin gaat het behoorlijk mis als Petjerov zijn bolide bij het aanremmen verliest en Pedro de la Rosa het gras op ramt. Ondertussen hebben Massa en de ijzersterk gekwalificeerde Liuzzi het aan de stok gekregen met elkaar. Tot tweemaal toe raken ze elkaar, waarna Liuzzi spint. Massa is ook niet zonder schade, want als allerlaatste (!) zoekt hij de pits op, maar na een reparatiestop kan hij ook beginnen met racen.

Voor Co Biaggi zit de race er dan al op. Hij komt in de eerste ronde de "Wall of Shame" tegen als hij een wilde inhaalactie onderneemt op Hülkenberg. Die besluit de chicane af te snijden, waar Co Biaggi over de kerbstones wordt gelanceerd en de muur raakt. Een domme fout.

Vooraan beginnen de McLarens en Alonso problemen te krijgen met de banden. De superzachte banden hebben na vijf ronden hun beste tijd al gehad. De tactiek van Red Bull lijkt te gaan slagen. Button is de eerste die nieuwe banden haalt, Luis en Alonso volgen een ronde later. Alonso heeft een snellere pitstop en gaat Luis zodoende voorbij. Het zou niet de laatste positiewisseling worden tussen de McLarens en de Ferrari-rijder.

Door de vroege pitstops van de concurrenten rijden de Red Bulls aan kop. Het tempo van de achtervolgers is echter wat hoger dan dat van de Red Bulls zelf. Dit noopt de Red Bull-coureurs dan ook tot een vroege eerste pitstop. Webbah blijft echter op de harde banden rijden, wat betekende dat de Australiër in ieder geval nog een keer binnen zou komen. Fattle stapt wel over naar zachte banden, maar daar zou hij realistisch gezien ook niet de race mee uitrijden.

Op dat moment heette de verrassende leider Bümi. Van hem kon niet verwacht worden dat hij daar nog lang zou rijden. Alonso wordt steeds groter in zijn spiegels, maar hij geeft geen krimp. Luis kan profiteren en slipstreamt voorbij de Ferrari, terwijl Bümi de pits opzoekt. De eerste pitstops hebben Red Bull dus niet heel veel gebracht. Opmerkelijk is wel dat Fattle zijn zachte banden niet stukrijdt. Hij haalt pas halverwege de race zijn derde bandensetje, net als de McLaren-coureurs en Alonso. Webbah probeerde zijn strategie te doen werken door niet naar de pits te komen, maar het pakt niet zo best uit: na verloop van tijd vliegen er seconden per ronde van zijn voorsprong af, ongeveer in hetzelfde tempo als waarmee de stukken rubber van zijn banden vliegen.

Webbah kwam daarom maar weer binnen voor nieuwe banden en het vervelende was dat hij nog op de zachte banden moest rijden. Zijn bandengok had hem dus alleen maar een hoop tijd gekost. Vooraan maakten Luis, Alonso en Button de dienst uit. Alonso verloor de aansluiting met Luis, waarna Button hem onder druk zette. Wanneer Alonso wordt opgehouden door een HRT-bak, ziet Button zijn kans schoon en vliegt er voorbij. De stand vooraan is daarmee wel bepaald.

Achterin is meer spanning. Felipe Massa is opnieuw met de Force India's in gevecht. Bijna wordt hij op hetzelfde punt als waar hij Liuzzi er afduwde er zelf afgeduwd, maar het loopt goed af. Door de rijdende chicanes weet hij zelfs Subtiel, die eveneens een vrij ongelukkige race reed, te passeren. Zijn race wordt echter verpest door Shoeface, die zichzelf in het weekend op alle mogelijke manieren belachelijk maakt en bij talloze incidenten is betrokken. Hij duwt Massa het gras op aan het eind van het lange rechte stuk, waarbij de Braziliaan zijn voorvleugel beschadigt en verder niet meer in het stuk voorkomt. Shoeface, die van een beschamende dertiende startplaats was vertrokken en in de race op een vreemde bandenstrategie zat, is in de slotfase zo traag dat hij de Force India's in zijn spiegel krijgt. Liuzzi gaat het duel fanatiek aan. De wagens raken elkaar en de brokstukken vliegen er vanaf, maar de heren kunnen verder. Liuzzi passeert de ex-wereldkampioen even later en ook Subtiel passeert hem nog, waardoor Shoeface zelfs geen puntje overhoudt aan deze trieste vertoning.

Feest is er bij McLaren, dat de nummers 1 en 2 in het klassement heeft. Door zijn overwinning gaat Luis niet alleen zijn teamgenootje voorbij, maar ook Webbah. Het zit vooraan nog steeds dichtbij elkaar. Alonso staat maar 15 punten achter Luis, Fattle 19. Zij hebben echter een gaatje geslagen met Rosberg, Kubica en Massa, maar heel veel is het niet. Pas achter Massa is er opeens een groot gat naar Shoeface. Er is dus niks beslist, maar misschien is er de laatste races een kentering opgetreden en heeft niet Red Bull, maar McLaren de snelste auto. In dat geval kan het kampioenschap wel gauw beslist worden, aangezien McLaren dit jaar veel stabieler oogt dan Red Bull. En vergeet Alonso niet. Hij finishte toch maar mooi voor de Red Bulls. Wie weet wordt ook dat structureel.

Vast staat dat we een bizarre race hebben gezien, waarin de bandenslijtage voor het eerst in jaren weer centraal stond. In hoeverre deze race wat zegt over de rest van het seizoen, weet ik niet, maar het kan maar zo dat deze races volgend jaar standaard zijn. We kunnen van bijvoorbeeld Pirelli niet meteen superbanden verwachten.

Een lange verkiezingsnacht

Het Amsterdamsyndroom

Gisteren ook wezen stemmen? Ik in ieder geval wel. Op deze feestdag van de democratie bracht ik mijn stem uit in een Bussums fort. Ik kreeg een enorme kaart in m’n handen gedrukt en ik mocht één piepklein vakje rood kleuren. Over papierverspilling gesproken. Toen ik de enorme kaart eindelijk had uitgevouwen, bemerkte ik dat het nog best moeilijk was om de kandidaten aan de linkerkant van de kaart aan te kruisen. Geen wonder dat het CDA zo fors verloor…

Nadat de stembureaus waren gesloten, werden de eerste prognoses gemaakt. Het CDA, dat het bij verkiezingen doorgaans beter doet dan in de peilingen, verloor nog forser dan verwacht. En dat terwijl de opkomst laag was. De PvdA verraste door gelijk te komen met de VVD. Het kon weleens een heel mooi avondje worden, want dat het zo spannend zou worden, daar hadden weinig mensen rekening mee gehouden.

Al direct werd er vooruitgelopen op de mogelijke coalities. Het hing steeds af van maar enkele zetels of er nou wel of geen meerderheid was voor een bepaalde coalitie. Een belangrijkere vraag was wie er nou de grootste zou worden en daarom bleef ik dan ook op. Lange tijd ging de PvdA aan kop. Het zou een soort "gewogen" tussenstand zijn. De PvdA stond zo’n 30.000 virtuele (?) kiezers voor. Het zou een vrij stabiele marge moeten zijn. De voorsprong liep 25.000 en 35.000 zelfs nog wat op; ongeveer een halve kamerzetel voorsprong voor de PvdA. Bij de VVD werd de bar gesloten en was het inmiddels stil geworden. Je kunt wel de hele tijd voorstaan in de peilingen, maar als je uiteindelijk toch niet wint, dan baal je wel stevig.

Maar opeens was de PvdA zijn voorsprong helemaal kwijt. De voorsprong werd zelfs een achterstand en die achterstand liep steeds verder op. Ik had een beetje hetzelfde gevoel als met de Amerikaanse Presidentsverkiezingen in 2004. Toen stond die Curry voor en ging ik rustig slapen. Toen ik wakker werd, had Bush ineens gewonnen. En nu was ik de halve nacht opgebleven om de VVD uiteindelijk toch te zien winnen. Bah…

Doordat de VVD de grootste partij is, kunnen zij het voortouw nemen in de coalitievorming. Net als in 2003 kwam de PvdA net tekort om de grootste te worden. Destijds liep het uit op een enorme sof. Balkenellende had totaal geen zin in een kabinet met de PvdA en vormde met de nog steeds in populariteit dalende VVD en D66 een kabinet. Na het gedonder met LPF-Kamerleden in Balkenende I, zaten nu de VVD’ers elkaar de tent uit te jagen, waarna de D66 de stekker er maar uittrok. En desondanks kreeg Balkenellende eind 2006 weer de gelegenheid een kabinet te leiden.

Na de verpletterende verkiezingsnederlaag van gisteren kondigde Balkenende zijn vertrek aan. Vreemd genoeg wilde hij ook niet in de oppositie om eventueel weer tegen een "paars" kabinet tekeer te gaan. Een slappe zet. Voelde hij zich te goed voor de oppositiebankjes of zo?

VVD-PVV-CDA?

Aan het komende kabinet de taak de rotzooi van acht jaar Balkenende op te ruimen, maar met welke poppetjes? De PVV lijkt zijn lesje te hebben geleerd van de gemeenteraadsverkiezingen. Ze willen ineens dolgraag regeren. De machtsgeile autoverkoper Geert Wilders besloot zelfs te breken met zijn AOW-breekpunt. De motivatie was in de trant van: "Ja, we vinden het natuurlijk wel een belangrijk punt, maar regeren vinden we nog belangrijker." Gezien het grote percentage PVV-kiezers in de leeftijdscategorie 50-64 jaar, moet het AOW-standpunt voor veel mensen belangrijk zijn geweest. De verkiezingen zijn nog geen dag geleden gehouden of de PVV pleegt al ordinair kiezersbedrog. Maar dat zijn de kiezers over vier jaar allang weer vergeten…

Terwijl de VVD en PVV al zijn begonnen aan het paringsritueel, komt het CDA ook weer in beeld. Maxime V. zal zich prima thuis voelen in dit kabinet. De PVV staat zwak gezien de regeringsplicht die ze verschuldigd zijn na de gemeenteraadsverkiezingen. De VVD en CDA zouden hiervan misbruik kunnen maken door de PVV overal flink veel water bij de wijn te laten doen. De vraag is echter wat de PVV wel mag doen: op economisch gebied voor Sinterklaas spelen of het de Moslims het leven zuur maken. Aan het gedraai over het AOW-standpunt te zien gaat de PVV voor het laatste.

Bij de PvdA blijft het voorlopig stil. Ze moeten wachten totdat de onderhandelingen tussen de VVD en PVV stuklopen. Eens te meer geldt: Second place is the first loser. Hieronder een voorlopig overzicht van de uitslagen:

Tussenstand:

1. VVD 20,4 % 30,6 (31) zetels
2. PvdA 19,6 % 29,4 (30) zetels
3. PVV 15,5 % 23,25 (24) zetels
4. CDA 13,7 % 20,55 (21) zetels
5. SP 9,9 % 14,85 (15) zetels
6. D66 6,9 % 10,35 (10) zetels
7. GL 6,6 % 9,9 (10) zetels
8. CU 3,3 % 4,95 (5) zetels
9. SGP 1,7 % 2,55 (2) zetels
10. PvdD 1,3 % 1,95 (2) zetels

Rest 1,1 % 1,65 (0) zetels

Fattle houdt Webber tegen

Oliedom

Tijdens de Grand Prix van Japan in 2007 ramde debutant Fattle zijn "halve" teamgenoot Webber uit de race tijdens de safetycarfase. Destijds werd Luis verantwoordelijk gehouden voor deze botsing, doordat hij plotseling heel traag had gereden. Anno 2010 zijn Fattle en Webbah "echte" teamgenoten. Tijdens de Grand Prix van Turkije vochten de twee heren een duel uit om de koppositie en weer ging het faliekant fout. En weer zat Luis in de buurt.

In het begin van het seizoen liet Fattle Webbah alle hoeken van de baan zien. Webbah maakte in de eerste races van het seizoen een zwakke indruk, maar de laatste races doet hij het ineens veel beter en rijgt hij in een superieure Red Bull de polepositions aan elkaar. Fattle kan gek genoeg niet meer schitteren. Ook ditmaal werd hij in de kwalificatie verslagen. In de race wilde hij per se iets rechtzetten. Hij moest laten zien dat hij beter was dan zijn bejaarde teamgenoot. 2010 had ZIJN jaar moeten worden.

Als de lichten doven, komen de Red Bulls zoals verwacht veel beter van hun plaats dan de McLarens, die naast de racelijn starten en daardoor weinig tractie hebben. Webbah blijft aan de leiding, terwijl Fattle naar de tweede plaats oprukt. Luis vecht terug en heeft de Germaan al snel weer te pakken. Hetzelfde doet Button. Hij raakt de vierde plaats bij de start kwijt aan Shoeface, maar ditmaal gaat hij zijn kwelgeest al in de eerste ronde weer voorbij.

De Red Bulls en McLarens blijken in de race een klasse apart te zijn. Shoeface ziet de top 4 met een snelheid van een seconde per ronde bij hem vandaan rijden. In de race lijken de McLarens wat sneller te zijn. Luis dringt aan bij Webbah, die van de kopgroep misschien wel het traagst is, maar hij komt er niet voorbij. Op het rechte stuk is zijn bolide sneller, maar om te kunnen inhalen zou het rechte stuk nog een kilometer langer moeten zijn.

Fattle dringt niet echt aan en ook Button overhaast zich niet. Ze wachten tot de pitstops om hun slag te slaan. Fattle gaat als eerste naar binnen. Hij heeft dus als eerste het voordeel van nieuwe banden. Daarom besluiten Webbah en Luis de volgende ronde binnen te komen, om hun bandennadeel binnen de perken te houden. Luis’ stop is echter slecht en hij verliest terrein op Webbah. Zelfs Fattle is hem voorbij. Button rijdt aan de leiding. Hij rijdt goede rondetijden, maar hij komt in de ronde voor zijn pitstop in verkeer, waardoor hij weer als vierde kan aansluiten. Red Bull heeft dus goede zaken gedaan bij de pitstops.

Luis besluit Fattle maar meteen aan re vallen en hij weet zijn auto aan het eind van het rechte stuk zelfs naast de Red Bull te zetten. Luis verremt zich echter en schiet te ver door, waarna Fattle er weer vandoor is. Als de top 4 tijdelijk is uitgespeeld, gooit een regenverwachting opeens roet in het eten. Wat de rijders niet weten, is dat de regen steeds later verwacht zal worden.

Domste-actie-van-het-jaar-award

Of het de regendruppels zijn of niet, dat zullen we nooit weten, maar opeens is Webbah zijn kleine voorsprong op Fattle helemaal kwijt. De opgefokte Fattle ziet zijn kans schoon en zet zijn stier naast die van zijn teamgenoot. Webbah is er niet zo blij mee en hij gaat geen millimeter opzij. Fattle zit klem tussen de wagen van zijn teamgenoot en de baanmarkering. Als hij naast zijn teamgenootje zit, stuurt hij opeens naar rechts. Een botsing is onvermijdelijk. Fattles wagen komt al spinnend tot stilstand, Webbah mist de bocht en sluit achter de McLarens weer aan met een vernielde voorvleugel. Voor Fattle zit de race erop: zijn achterband is stuk. Webbah moet zijn voorvleugel laten repareren, maar zijn voorsprong op Shoeface is genoeg om de derde plaats te behouden. Zodoende heeft Red Bull nog wel een podiumplek veiliggesteld, maar gooide het in een actie 28 (!) punten weg. Daar is maar één woord voor… Oliedom.

De McLarens krijgen zodoende de overwinning in de schoot geworpen, maar ook Martin Whitmarsh krijgt de schrik van zijn leven als hij zijn rijders met elkaar ziet duelleren. Beide rijders krijgen de opdracht het rustig aan te doen, maar dat is voor Button juist een aanmoediging om toch een gooi naar de koppositie te doen. Op het lange "rechte" stuk passeert hij Luis. Die geeft zich niet gewonnen en plaatst een tegenaanval op het rechte stuk van start/finish. De bolides raken elkaar lichtjes, maar Luis heeft zijn positie weer terug. Whitmarsh kan weer rustig ademhalen, maar waar was dit machogedrag nou voor nodig?

Ondertussen heeft Fattle alle moed bij elkaar geraapt om toch maar de pers te woord te staan. Zelden had een coureur meer uit te leggen dan hij. Bijna net zo lastig is het uit te leggen waarom Alguersuari (!) ondanks de regendruppels opeens de snelste raceronde neerzet. Button begint het juist rustiger aan te doen, hij stelt zich tevreden met de tweede plaats. Zodoende rijden de McLarens rustig naar de finish. Je zou verwachten dat de McLaren-coureurs met een brede grijns achter het stuur zitten, maar dat valt mee. Luis is bijzonder ontstemd over de inhaalactie van zijn teamgenootje.

Dat het niet de race van de gelukkigste inhaalacties is, bewijst Alonso wel. Na een slechte kwalificatie zat hij de hele race achter de Renault van Petjerov. In de slotfase besluit hij een inhaalactie te wagen. Petjerov verdedigt fel, maar eigenlijk te fel. Hij komt steeds verder in moeilijkheden en uiteindelijk is hij zijn plekje kwijt. Bij de inhaalactie raken de wagens elkaar, waarna Petjerov met een lekke band afhaakt en uiteindelijk ver buiten de punten finisht. Alonso eindigt als achtste, een plekje achter zijn teamgenootje Massa. Het is niet best wat Ferrari de laatste tijd laat zien. De snelheid is goed weg. De Mercedes eindigden als vierde en vijfde, voor Kubica. Subtiel en Co Biaggi pakten de laatste punten.

Nababbel

Bij de persconferentie is men vooral benieuwd naar Webbahs commentaar. Hij schoof voorzichtig de schuld naar zijn teamgenoot, maar harde uitspraken wenste hij niet te doen. Fattle was nog voorzichtiger in zijn bewoordingen. En dat terwijl de botsing Red Bull alleen al 28 punten kostte. Erger nog: McLaren, een serieuze concurrent in het constructeurskampioenschap, kreeg er 16 punten bij. Ten opzichte van McLaren heeft Red Bull dus 44 punten in de prullenbak gesmeten. En Button deed ineens goede zaken in het kampioenschap. Als hij had gewonnen, had hij zelfs de leiding in het WK overgenomen. En Fattle? Die zakte naar de vijfde plaats.

Het blijft bizar om te zien hoe vaak Red Bull zich dit seizoen al in de voet heeft geschoten. Er zijn weinig races waarin het energiedrankje niet de snelste wagen had en desondanks is het kampioenschap nog volledig open. Ondertussen circuleren er geruchten dat Webber naar Ferrari gaat, waar men niet tevreden zou zijn over Massa. Het is vast onzin, maar gezien het haantjesgedrag van Fattle kan het zomaar waar zijn. Er ontketent zich steeds meer een strijd tussen de Red Bull-rijders en nu ging het gruwelijk mis. Een breuk bij Red Bull dreigt.

Nederlands jaarlijkse afgang

Songfestival

Het Eurovisiesongfestival maakte weer eens duidelijk dat het met Nederlanders nooit wat zal worden. Een pijnlijk gebrek aan smaak is hoofdschuldige, maar een gebrek aan zelfreflectie en een overschot aan naïviteit maakt het alleen maar erger. Voor de zesde keer op rij kwam Nederland niet in de finale, wat een record schijnt te zijn.

Eén ding weet iedereen: in het buitenland heeft men het niet zo op Nederlanders. Tijdens de zomervakantie stikt het in heel Europa van die asociale lui, die zich in die paar weken helemaal laten gaan. En dan nog dat “gutturale” taaltje (zeker nog nooit Spaans gehoord) waarmee die ongelikte beren al schreeuwend trachten te converseren. Nee, erg slim was het dan ook niet om een Nederlandstalig lied te gaan voordragen. En als je dan ook nog eens met zo’n hersenloos homolied aankomt (“rijmelarij van likmevestje”), dan zit je helemaal gebakken.

Het debacle kwam niet onverwachts voor de criticasters. Die hadden het maanden geleden al aan zien komen:

“Sieneke lijdt onder alle kritiek die ze in aanloop naar het Songfestival over zich heen krijgt. De 17-jarige won zondag het Nationaal Songfestival met haar oer-Hollandse versie van ‘Ik Ben Verliefd – Shala Lie’. Die wordt onder meer op internet met de grond gelijkgemaakt.

‘Een van de verschrikkelijkste nummers ooit’ en ‘Niet Eurovisie-waardig’ zijn enkele predicaten die Sieneke’s ‘Shala Lie’ opgeplakt kreeg.”

Zelf hadden de betrokkenen alle hoop op een goede afloop:

“Vader Abraham is enkel tevreden met een finaleplaats. De afgelopen vijf jaar ontbrak Nederland in de finale van het Eurovisie Songfestival. “We komen hier echt ver mee“, voorspelt Kartner. “De wraak zal zoet zijn.”“

Om Nederland in de waan te laten dat ze dit jaar echt op de goede weg waren, begonnen de Duitsers de Nederlandse inzending de hemel in te prijzen.

“Langzaam maar zeker begint het Hollandse Sha-la-lie Sha-la-la de outsider op het Eurovisie Songfestival te worden. Het nummer lijkt aan te slaan.

(…)

Het hoofd van de Duitse delegatie noemde Nederland op zijn eigen persconferentie de favoriet voor de eindzege op het Eurovisie Songfestival. Hij zette het nummer persoonlijk in en direct klapten alle aanwezige journalisten mee met het Nederlandse lied. Aan meedeinen was niet te ontkomen.

“Het heeft niet voor niets nummer 1 in hun eigen land gestaan”, riep hij. De opmerkingen vonden plaats toen een Duitse journalist vroeg hoe de Duitse zangeres met haar favorietenrol omgaat. Duitsland staat in zo goed als alle peilingen bij de bovenste drie. Ook de Duitse inzending stond in eigen land op de nummer-1-positie.

Nederland doet het daarentegen niet goed in de peilingen. Zo bungelt ons land bij de wedkantoren in Engeland onderaan de lijstjes. Bij William Hill, een groot Brits wedkantoor, staat Sieneke op de laatste plaats van alle 39 deelnemende landen.”

De Duitsers bombardeerden de Nederlandse inzending plotseling tot nummer 1, om zo de druk bij zichzelf weg te nemen. Erg goedkoop. Vreemd genoeg slikten de Nederlanders deze flauwekul als zoete koek. Ze kregen weer valse hoop dat onze opgepoetste drol zou gaan schitteren. Sneu, maar dat krijg je als je zo naïef bent.

Nadat het Nederlandse liedje weer uit de finale werd gestemd, braken de verontwaardigde reacties los. Het was de schuld van de Balkanboys, want de concurrenten hadden hier en daar een foute noot gespeeld en die kwamen wel in de finale en dat soort dingen. Duidelijk een gebrek aan zelfreflectie. Ongetwijfeld vindt 80 procent van de bevolking dat Nederland volgend jaar maar niet meer moet verschijnen, maar als het eenmaal zover is, staat er toch weer iemand met het IQ van een bananenschil een slecht geschreven lied voor te dragen. We leren het nooit af. Ik sluit me daarom volledig aan bij de woorden van Rvv van vorig jaar:

“Vreselijk dat songfestival. Snap niet wat we daar te zoeken [hebben] idd. Politiek is toch altijd een grote driver, zelfs op zo’n dom spelletje als dit, dus als Nederland moeten we niet de illusie hebben dat we ueberhaupt maar iets kunnen voorstellen. En ja, als je jezelf dan ook nog eens op deze wijze representeert dan vraag je op een afstraffing. Heerlijk. Ik hoop dat we er voor eens en voor altijd een slot om kunnen hangen. Maar ik vrees dat er nog steeds fans blijven, hoe hard de afstraffing moet worden weet ik niet, maar ik hoop dat ie nog groter wordt.”

Op dagen als deze schaam ik me ervoor dat ik Nederlander ben.

Pinkstertoernooi 2010

Door de ogen van een verslaggever

Eleftheria schreef het al: ik moet journalist worden. Tijdens het Pinkstertoernooi kreeg ik dan ook alleen maar positieve reacties op mijn verslaggeving. Dit jaar werd het Pinkstertoernooi voor het grootste gedeelte geleid door Lenaard (21) en daarmee werd het toernooi meteen nieuw leven ingeblazen, met liveborden en rondeverslagen.

De rondeverslagen waren dus een groot succes. De meeste BSG’ers die kwamen kijken, waren er zeer over te spreken. De vraag was of niet-BSG’ers de schrijfsels ook lazen, want daar was het me eigenlijk om te doen. Ik hoor vaak dat men mij leuk vindt schrijven. Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe ik dat voor elkaar krijg. Misschien is het een soort natuurtalent. Of hebben de leermethodes op de basisschool als "Het woord in de zin" en "Taalschat" me een handje geholpen? Of vind ik het zo leuk dat het goed gaat? Dat laatste klopte bij deze verslaggeving zeker. Ik heb me wel vermaakt in mijn formuleringen, interviews en mijn spatiegebruik.

Het toernooi was met z’n 117 deelnemers (48 in de A en 69 in de B) en drie invallers al een succes te noemen; de afgelopen jaren was er sprake van een dalende trend en die is nu mooi doorbroken. Het niveau van de deelnemers was dit jaar niet heel hoog in de A-groep. De meeste broodschakers waren naar Limburg gevlucht. Best wel dom van ze, want uiteindelijk vielen maar drie Nederlanders in de prijzen: Freezo, Bok en Bijlsma. Niet zo gek, met al die 2600-spelers die daar meededen. Die vieze gasten speelden de mindere deelnemers hard van het bord door openingsinnovaties, iets wat ik in het Pinkstertoernooi niet heb gezien. Dat Afek ongedeeld tweede werd bij het Bussumse Pinkstertoernooi, zal half schakend Nederland zich wel achter de oren hebben doen krabben. Volgend jaar komen ze lekker hierheen!

De B-groep kende dit jaar een leuke bezetting, met veel jeugdspelers, vechters en gambietspelers. Een waar schouwspel. Helaas waren er ook de nodige zeurpieten en halve zolen, die na een rij nederlagen niet meer kwamen opdagen.

Lessen

Hoewel het toernooi dit jaar vrijwel vlekkeloos verliep, kunnen er altijd dingen beter. Hieronder wat suggesties:

• Een derde groep

Nu is er een groot niveauverschil in beide groepen. Een groep voor <1600 o.i.d. lijkt me geen slecht idee. Dan kunnen die mensen ook op hun eigen niveau spelen. Overigens: moet ik het de 1e, 2e en 3e groep noemen, of A-, B- en C-groep?

• Schoonheidsprijs

Laat de spelers vooraf weten dat je je partijen voor de schoonheidsprijs kunt nomineren. Nog een tip: verstrek doordruknotatievellen.

• Prijzengeld

Het leek mij slim om in ieder geval de top 10 prijzengeld mee te geven, vooral ook omdat het Limburg Open de top 8 van prijzengeld voorziet; ons toernooi moet laagdrempeliger worden. (Dit jaar kreeg alleen de top 6 een prijs, wat misschien geen aanmoediging was voor een goed-presterende amateur.)

• Locatie

Waarschijnlijk gaat het toernooi uitwijken naar het Goois Lyceum. Mijn vraag is: waar breng je het toernooi dan onder? Toch niet in de aula? Wanneer het toernooi volgend jaar toch in het DSC wordt gehouden: voor de tweede groep zou ik graag de middenrij terugzien. Die gaf de groep z’n sfeervolle drukte.

• Inschrijving

Bij het inschrijven ging het een en ander mis. Een aantal mensen kwam niet of veel te laat opdagen. Door de onzekerheid werd de start van het toernooi uitgesteld, waardoor de deelnemers die wel op tijd waren geïrriteerd raakten. Dat moet volgend jaar voorkomen worden. Misschien moeten de deelnemers eerst een kleine aanbetaling doen, of krijgen degenen die zich na een bepaalde tijd nog niet hebben ingeschreven automatisch een bye, of worden mensen die wegblijven zonder iets van zich te laten horen op een Zwarte Lijst gezet.

Verslagen

Tot slot nog wat over de verslagen. Hieronder een aantal grappige (?) passages:

Ronde 1: Waar u stopt, gaan wij verder

Geweldige titel, vond ik. Terwijl de deelnemers lagen te pitten, zat ik me op m’n PC uit te sloven voor een verslag om drie uur ’s nachts.

"We laten een "hartstikke blije" co-toernooiorganisator Lennart Ootes even aan het woord over het toernooi:" ("We" moest eigenlijk "ik" zijn…)

"Zwaarder had zijn landgenoot Viesturs Meijers het, die wat al te frivool speelde en keihard werd aangepakt door local hero Peter Drost." (Echt jammer dat Ptr die partij niet won. :()

"Ook BSG’er Leon Pliester wint. Lange tijd gaat de partij gelijk op, maar in het eindspel desintegreert Dimitri Koudinovs stelling van de ene op de andere zet." (Knap hoe die witspeler dat voor elkaar kreeg…)

Ronde 2: Een heet middagje voor de favorieten

"Na een paar weken met veel bewolking en weinig zonneschijn, is het weer tijdens het Pinkstertoernooi weer fenomenaal: zonnig, maar niet te warm. Desondanks stond de verwarming in de bovenzaal (de “Euwe zaal”) voor het begin van de ronde nog gewoon aan, alsof het buiten vroor." (Ik ken iemand die ervan zou gaan kotsen.)

"Aan bord één zag Dimitri Reinderman dat zijn dame wat klein was uitgevallen. Liever had hij een wat groter exemplaar, dus wisselde hij de zijne met die op het bord ernaast. Een psychologisch voordeel? Wie weet, want Robin van Kampen, die daardoor met de kleine dame speelde, werd in vijftien zetten opgevouwen door Ewoud de Groote."

En natuurlijk het "interview":

Hoe ging de partij?
"Dat kun je zien op internet. Ging wel lekker."

Had je verwacht dat het zo makkelijk zou gaan?
"Nee." (Hij durfde geen "ja" te zeggen)

Had je je voorbereid?
"Nee, eigenlijk niet. Zonder voorbereiding ben ik het meest sterk." (Een expres gemaakte verengelsing)

Was dit de eerste keer dat je op een livebord speelde?
"Nee, dit was zo ongeveer de duizendste keer." (Je moet toch wat vragen…)

Wat zijn je ambities voor het toernooi?
"Het toernooi winnen, natuurlijk. Dat zou ik erg fijn vinden. Niet erg realistisch, maar als ik nog een paar goeien versla, is het mogelijk." (Een vraag van Le)

Wat vind je van het toernooi?
"Ik vind het een mieters toernooi."

Sinds wanneer speel je de Worrall?
"Weet ik niet meer precies." (Robin Oscar dacht in ieder geval dat hij de huilvariant nog speelde)

Robin gaat het NK spelen en jij verslaat hem in vijftien zetten. Wat zegt dat over jou en over Robin?
"Ik weet niet wat het over hem zegt. Dat hij wat ups en downs heeft. De laatste tijd misschien wat meer downs dan ups. Ik kan soms sterke spelers pakken, maar meestal niet, want ik ben volgens mijn broer een kneuzenprakker." (Weer een vraag van Le)

Schaak jij vaak tegen je broer?
"Nee, dat is niet zo’n uitdaging. Ik schaak even vaak tegen hem als hij mij interviewt." (En bedankt…)

Van wie heb jij schaken geleerd?
"Van mijn broer." (Ja, die jongen kan er wat van.)

Maar je hebt hem inmiddels ingehaald qua niveau?
"Ja, kijk maar naar de Elo’s of ratings."

Wat doe je momenteel voor opleiding?
"Ik studeer in Enschede. En ik wil niet te veel over mezelf prijsgeven." (Steekt tong uit.)

Hoe doe je dat dan als je in Enschede studeert en in Bussum schaakt?
"Anno 2010 zijn er voldoende treinen die me van A naar B kunnen vervoeren. Of van E naar B in dit geval." (Grumpf…)

En verder:

"Leon Pliester krijgt tegen Marc Overeem niet bepaald openingsvoordeel. Het grootste gedeelte van de partij is hij meer met verdedigen bezig dan dat hij aan leuke dingen kan denken."

"In een ongelijkelopereindspel dat eigenlijk een ongelijk lopereindspel is, moet wit zijn loper geven voor zwarts h-pion." (Even spelenderwijs de Nederlandse taalregels aan een breder publiek verkopen.)

Mark Pieterse was niet te spreken over zijn remise tegen Waldemar Moes: "Slap, niet mijn stijl." (Hij zei wel degelijk wat.)

"Ashley Krishnasing had een partij met vele ups en downs. Tegen Albert Luns volgde hij de partij Swinkels – de Groote 2009…" (Even een eigen partij aanhalen)

Ronde 3: Ali B ongedeeld aan kop

Ja ja, de eerste bijnaam. 😉

"De Letten Miezis en Meijers hadden de vorige ronde een bye opgenomen om in Duiven te kunnen schitteren in een rapidtoernooi." (Ze werden knap vierde en vijfde in een niet onaardig, maar ook zeker niet supersterk deelnemersveld, waardoor ze hun reiskosten net hebben terugverdiend…)

"Dimitri Reinderman is heel wat meer van plan in zijn partij tegen Bart-Piet Mulder. Na een rustige opening takelt het paard op e5 zwart zwaar toe. Het beest kan worden afgeruild, maar met twee minuspionnen in het toreneindspel valt er weinig meer te lachen voor zwart."

En natuurlijk het "interview" met de winnaar:

Hoe gaat het met de katten?
"Goed. Tenminste, vanochtend nog wel."

Vindt u zichzelf toernooifavoriet?
(Twijfelt) "Jaaaa... Ik heb de hoogste rating."

Wat zou je (u?) met het prijzengeld willen doen?
"Ik zou graag een mooie racefiets willen hebben"

Wie ziet u als uw belangrijkste concurrenten?
"Robin heeft al verloren... De Letten... En Ali."

"U heeft vorig weekend meegedaan aan een weekendtoernooi in Spijkenisse en nu doet u weer aan een toernooi mee. Is dat niet zwaar?"
"Valt wel mee, want er zit een week tussen."

Wat doet u in zo’n week?
"De Giro kijken, de katten aaien en naar de bioscoop gaan." (Le: Hij zei helemaal niet dat 'ie naar de bioscoop ging!)

Wat vindt u van Lennarts haar?
"Zoveel kleuren heb ik er nooit in gedaan. Hoogstens twee kleuren." (Waar blijft de foto?)

Zijn we nog een vraag vergeten?
"Iets met Monty Python"

Wat vond u van het niveau van de interviews van Chesscool?
"De meisjes giechelden vooral en uit de jongens moest je de antwoorden echt trekken."

Vindt u het fijn dat hier geen camera bij is?
"Ik ben blij dat het niet is opgenomen."

En nog wat zinnen:

"Aan bord twee zien we de eerste Konings-Indiër dit toernooi waarbij wit niet onder de voet wordt gelopen op de koningsvleugel. Door een "in-between move" wint Krishnasing een loper van Bekker." (Even reclame maken voor het woord "in-between move" als vervanger van het in de Engelse literatuur voorkomende "Zwischenzug"; alsof ze daar in het Engels geen woord voor hebben…)

Ronde 4: Miezis verslaat Bitalzadeh: drie nieuwe koplopers

"Meijers tovert tegen Ootes een soort drierijensysteem op het bord met wit. Ootes besluit daarom maar zijn troepenmacht op de witte koning af te sturen. Wit doet alsof er niks aan de hand is en pakt wat veldjes op de damevleugel. Zwarts offensief oogt indrukwekkend, maar uiteindelijk loopt het vast en doet de tijdnood vervolgens de rest."

"Als er voor deze ronde een spektakelprijs was, dan was de partij Otte-Drost een goede kanshebber. Beide spelers proberen elkaar in de partij te overtreffen met originele manoeuvres. Maar er moet natuurlijk ook gehakt worden." (Vreemd genoeg won die partij de spektakelprijs niet)

"Aan bord één wordt De Veen ogenschijnlijk verrast door het Boedapestgambiet van Van Sonderen. Zwart speelt snel en is niet bang voor dubbele aanvallen met Dd5. Uiteindelijk behoudt wit zijn gambietpion, maar heeft zwart veel meer ruimte. Door een klein tactisch foefje (...Pxh2+) wint zwart een kwaliteit en speelt het eindspel vervolgens soepeltjes naar winst." (Maar deze partij in de B-groep wel!)

"Met een toren meer kan Krishnasing mat in twee geven, maar hij ziet het keer op keer niet. In plaats daarvan maakt hij wits matdreigingen onschadelijk, wat ook voldoende is voor de winst." (Niet goed voor je gezondheid, verslaggever zijn!)

Ronde 5:"Reinderman alleen aan kop

"De strijd om de koppositie is net een voedselketen. Nadat Bitalzadeh in de derde ronde aan de leiding kwam, verloor hij van Miezis. En Miezis bleek niet opgewassen te zijn tegen Reinderman, die daardoor alleen aan de leiding gaat met 4½ uit 5." (xD)

"Drost was na zijn spektakelstuk van vanmiddag nog in de wolken en probeerde opnieuw “origineel” te spelen. En niet onverdienstelijk. In de slotstelling stelde hij de remise veilig door zetten te herhalen, hoewel hij volgens de kenners beter stond." (Robin Oscar maakte ‘m zelfs uit voor "flikker", omdat 'ie niet doorspeelde)

"De echte klapper was natuurlijk het duel tussen de grootmeesters. Reinderman zag af van zijn gebruikelijke 1.c4 en besloot 1.e4! te spelen. Vervolgens bracht hij de vreemdste Siciliaan ooit op het bord." (Reinderman was het zinnetje ook al opgevallen, maar hoe moest ik het anders omschrijven?)

Ronde 6: Reinderman slaat aanval op koppositie af

"De zesde ronde is de vroegste ronde van het toernooi. Gezien het relatief grote blunderpercentage, leek niet iedereen even goed te zijn uitgeslapen." (Dat "relatief" mag je wegdenken)

"Wit kan uit twee dingen kiezen: de pion terugwinnen, of zwarts stukken passief houden. In de partij streeft Balje beide doelen na, maar het enige wat hij bereikt is dat zijn toren ver in de vijandelijke linies wordt ingesloten."

"Robin van Kampen zat Leon Pliester helemaal weg te spelen. De Amsterdamse meester probeerde op de koningsvleugel nog wat tegenspel te organiseren. Wanneer zwart verkeerd reageert, wint Pliester met een geniepige truc opeens materiaal: twee torens hangen bij zwart, waarvan één met schaak. Van Kampen ontsnapt met kwaliteitsverlies, maar het resterende eindspel biedt weinig hoop meer. Een remiseaanbod van Pliester des te meer. Pliester is wel de laatste van wie je zo’n genereus aanbod zou verwachten." (Ik weet nog wel toen ik Fliffer eens tructe vanuit een verloren stand, waarna ik maar remise aanbood. Toen was Pliester de eerste om me te zeggen dat ik door moest gaan…)

"In de tweede groep is Ashley Krishnasing de favoriet voor de eindzege. Tegenstander Michel Auwens schotelt hem een gambiet voor, maar Krishnasing is niet onder de indruk." (De opening hadden we op het bord gehad en we vonden het niks voor wit. :P)

Ronde 7: Reinderman wint A-groep, Krishnasing wint B-groep

Een plichtmatig verslag, maar veel viel er ook niet te vertellen.

BSG’ers

Meer valt er vertellen over de prestaties van de BSG’ers. Alleen Leon Pliester behaalde een prijs met heel slecht spel. Doordat alleen de top 6 prijzengeld kreeg, vielen mensen als Ali B., Rob Witt, Marijn Otte, Jan Balje en Ewood, die een prima toernooi hadden gespeeld, juist buiten de prijzen. Vooral voor Ali was het zuur, nadat hij de hele tijd bovenin had meegedraaid. Hetzelfde gold voor Rob Witt. Ewood zal nog vaak terugdenken aan zijn partij tegen Afek, waarin hij minimaal remise had, maar verloor. Afek was dit toernooi juist helemaal opgeleefd. De laatste jaren maakte hij een zielige indruk en verloor hij vaak als een kind. Dit toernooi had hij daar geen enkele last van en won hij veel partijen op techniek.

Iets verder onderin speelde Ptr een goed toernooi, hoewel zijn score ook wat vertekend is doordat hij twee gratis punten kreeg. In de partijen waarin hij goed stond, verloor hij; de slechte stellingen leverden hem juist de punten op. Sjonnie Markus speelde solide. Met wit blies hij iedereen van het bord, met zwart redde hij het steeds niet tegen de Letten en kwam hij niet verder dan remise tegen de zwakkeren.

Large begon goed, maar de tweede toernooihelft verliep niet best, waardoor het beertje op 50 procent eindigde. Ex-BSG’er Pascal L. speelde een goed toernooi voor zijn doen, hoewel hij niet heel hoog eindigde. Fliffer viel één keer in en verloor toen nogal beschamend. Maar het doel was bereikt: zijn tegenstander had de avond van zijn leven, terwijl hij anders voor niets was gekomen.

In de B-groep waren er grote successen voor Baarn. Ex-BSG’er Sizzel won het toernooi volkomen verdiend. Natuurlijk was hij een kanshebber, maar dit jaar maakte hij het wel waar, waardoor hij vierhonderd euri rijker is. Tweede werd Waldemar Moes. Hij begon nog wat twijfelachtig, maar nadat hij wat zelfverzekerder ging zetten, stroomden de puntjes binnen.

Eddy of Squares was de beste BSG’er. Hij speelde net te vaak remise om in de prijzen te vallen. Rik Weidema eindigde een halfje achter hem, maar dat verbloemde dat hij een slecht toernooi had gespeeld. Zoals zoveel volwassenen moest hij flink wat rating inleveren op de jonkies. Rob Tijssens verloor juist vooral van de ouwe knarren, waardoor ook hij niet echt kan terugkijken op een geslaagd toernooi. Ondanks een harde nederlaag tegen de toernooiwinnaar, speelde Cees Beijen een redelijk toernooi, waarin hij elke ronde volgens zijn eloverwachting speelde.

Na een goed begin stortte Mark Pieterse lelijk in, terwijl Teun de Haan in de eerste ronde gauw van een meisje verloor, waarna het niet meer goedkwam. Baarnaar Yme Brantjes begon prima met een overwinning op een livebord, maar daarna liet hij niks meer zien. Uiteindelijk eindigde zelfs Bernd Haberland op hetzelfde aantal punten.

Frits van Gelder scoorde op eigen kracht maar 1½ punt. Heel gek was dat niet: hij was de enige die geen idee had hoe de prijspuzzel moest worden opgelost. Richard Halvegare speelde een aantal partijtjes mee, maar slaagde er niet in om indruk te maken.

Tom Fikkert en Edwin Baart speelden een potje mee als "invaller" en eindigden nog boven Andre Süters, die twee remises bij elkaar harkte. Die richting ga je dus uit als je als jeugdspeler de 1800-grens niet passeert: als opa of oma mag je blij zijn als je je rating boven de Middeleeuwen houdt.

Nee, de opmerkelijkste prestaties zetten de BSG’ers neer in de hoofdgroep. Vraagje: waar was de BSG-jeugd? Ik heb ze alleen op vrijdagavond gezien, toen ze –for some reason– niet wisten dat ze geen clubavond hadden vanwege het toernooi. En dat terwijl het Pinkstertoernooi een uitgelezen kans was om kennis te maken met de duistere wereld van het toernooischaak, zoals ik als puber ondervond. Destijds lukte het me vaker niet dan wel om te stunten in dergelijke toernooien. Dus ja, petje af voor de jonkies die dit jaar zulke hoge ogen gooiden! Maar hopelijk zijn het volgend jaar BSG’ers…

PS.: Eleftheria was de docente van het vak Besluitvormingsprocessen. Dat vak haalde ik onder andere door een mooie acht voor mijn individuele opdracht, dus van mij zul je geen klachten horen over dit nutteloze… eh… nuttige vak. Op Blackboard kwam een korte bespreking van de opdracht, waar enkele studenten werden opgenoemd die blijkbaar goed werk hadden verricht:

I appreciate your opinion, at the end, but not throughout your text! Therefore, few of you would become very good journalists, namely Jesper de Groote and Martijn Snelder! Way to go!

Sheba 15 jaar!

Bij dezen wil ik even melding maken van de verjaardag van

SHEBA

Vijftien jaar geleden werd ze geboren en al bijna vijftien jaar is het mijn huisdier. Nog vijftien jaar erbij zou geweldig zijn!

Sheba in de herfst van haar leven, kijkend naar haar eigen schaduw. Foto genomen op 25 oktober vorig jaar.

Wie houdt Webber nog tegen?

Spectaculaire optocht in Monaco

Het is een treurige conclusie: anno 2010 gebeurt er weinig in de Formule 1-races als de weergoden niet meewerken. En dus wint Webber. Na zijn dominante zege in Spanje van vorige week, won de Australiër opnieuw, ditmaal in Monaco.

Het weer was de afgelopen weken niet best in West-Europa. Zelfs in Spanje deed niets denken aan de naderende zomer. In Monaco zou het best een regenachtig weekendje kunnen worden. Dat was de enige manier waarop de race in het vorstendom een beetje spannend kon worden. Hoewel het stratencircuit aan geen enkele veiligheidseis voldoet en inhalen er schier onmogelijk is, reist het Formule 1-circus er toch ieder jaar weer braaf heen. Weer of geen weer.

Iedereen kent het gezegde wel dat een kwalificatie heel belangrijk is in Monaco. Een poleposition betekent dat je de race al bijna gewonnen hebt. Je kunt je weekend echter ook verpesten in de kwalificatie. Vorig jaar overkwam Luis het, die zijn bolide in zijn eerste snelle ronde tegen de vangrail plakte en de rest van de kwalificatie kon toekijken. Ook Michael Schumacher overkwam het eens, toen hij dacht zijn concurrent Alonso een hak te zetten door zijn wagen op de baan stil te zetten. Als straf mocht hij als laatste starten. Nodeloos te zeggen dat hij in de race weinig potten meer kon laten breken. Ditmaal was het Alonso zelf die zijn weekend al op een vrije training verknolde door hard te crashen en daarbij zijn monteurs een maand liet overwerken. De kwalificatiesessie moest hij knarsetandend aan zich voorbij laten gaan.

In de droge kwalificatiesessie is Kubica heel snel. Slechts Mowk Webbah weet hem voor te blijven. Fattle moet genoegen nemen met een derde startplaats, wat wel een teleurstelling moet zijn voor hem. Door het wegvallen van Alonso is Massa de snelste Ferrari, voor Luis en Rosberg, die met de “korte” Mercedes zijn bejaarde teammaat weer eens te snel af is. Button is slechts achtste, voor een verrassend snelle Barrichello.

Race

Ook de race wordt onder droge omstandigheden verreden. Bij de start gaan de Red Bulls er als een haas vandoor. Kubica, die zijn auto bijna overdwars op de grid heeft staan, komt slecht weg en ziet naast Fattle zelfs bijna Massa passeren. Alonso vertrekt vanuit de pits en mag in de openingsfase de rodeneuzenteams voor zich uit jagen. Het is echter Nico Hülkenberg die in het achterveld alle aandacht opeist. Na een dramatische start vliegt hij in de tunnel opeens rechtdoor de muur in. Williams kennende kan een gebroken stuurstang daar best mee te maken hebben gehad, een stuurfout lijkt waarschijnlijker. De safetycar komt in ieder geval de baan op, zodat het wrak kan worden opgeruimd. Alonso is slim: hij gaat naar de pits en wisselt zijn zachte banden om voor harde, waarmee hij aan de krankzinnige bandenregel heeft voldaan en zonder verdere pitstops de race kan finishen.

Tijdens de safetycarfase kunnen de coureurs het even rustig aan doen. Hetzelfde geldt voor de bolides. Des te opmerkelijker is het dan ook dat Button opeens uitvalt met een opgeblazen motor. Vreemde lui daar bij McLaren. Om in het dure Monaco te pronken, werden de coureurs voorzien van een met diamanten ingelegd stuur. Het racen kwam op een tweede plaats. Dat zal wel de verklaring zijn van een enorme onoplettendheid met een koeldeksel, waardoor Buttons motor oververhit raakte. De leider in het WK lag er na twee rondjes alweer uit.

Na de safetycarfase neemt Alonso de inhaalacties voor zijn rekening. Veel moeite heeft hij met Di Grassi, maar als hij de Virgin eindelijk voorbij is, kan hij de rest van de loserbrigade gemakkelijk inhalen. Jarno Trulli gaat zelfs beleefd van het gas voor zijn ex-teamgenootje. De pitstops beginnen in ronde 17. Luis stopt en komt vlak voor Alonso weer op de baan. Of je je nou als vijfde of vierentwintigste kwalificeert, in de race blijkt het weinig uit te maken. Door de pitstops rijdt Alonso al gauw weer in de punten.

Problematischer is de pitstop van Felipe Massa, die bij het uitrijden over de gele lijn rijdt. Vreemd genoeg krijgt hij er geen straf voor. Voor Pedro de la Rosa begint het seizoen op een nachtmerrie te lijken. De sympathieke Spanjaard heeft weer eens een koppelingsprobleem en kiest voor een permanente pitstop. Webbah heeft nergens last van. Hij blijft ook na zijn stop aan de leiding, vlak voor Rosberg, die nog moet stoppen, maar wel snel is.

De Virgins vallen kort achter elkaar uit. Glock beschadigt zijn ophanging en probeert in krabbengang nog een eindje te rijden. Di Grassi valt eveneens uit in de pits. Bij Lotus lopen de pitstops niet erg lekker. Terwijl de monteurs proberen het rechter achterwiel op de groene bolide te zetten, heeft Trulli er weer een pluk grijze haren bij. Hetzelfde overkomt zijn ongelukkige teamgenootje Co Valainen. Rosbergs late stop brengt hem nergens: hij komt nog achter Shoeface op de baan.

Domste-actie-van-de-race-award

Net als iedereen nieuwe banden heeft gehaald, crasht Barrichello hard. Een aantal mensen baalt vreselijk van Barrichello’s timing. De Braziliaan is ook woedend en nijdig smijt hij zijn stuur weg, zo de baan op. Er zaten immers toch geen diamanten in. Chand Hok is de ongelukkige die op dat moment passeert en hij rijdt over het stuur heen. Voor straf moest Barrichello de rest van de race zijn stuurwiel zoeken.

Na de safetycarperiode kabbelt de race weer rustig voort. Vooraan liggen de posities vast: Webbah rijdt weg bij Fattle, die Kubica de hele race in zijn spiegels heeft. Massa ligt voor Luis, Alonso en de Mercedes. Hoewel de onderlinge verschillen klein zijn, wordt het nooit spannend. Het is slechts de boordradio van Luis die voor wat spanning zorgt. Luis wordt opgedragen het rustig aan te doen met zijn remmen, zodat hem niet hetzelfde overkomt als Fattle de afgelopen race. Luis is niet gediend van het commentaar en laat dat zijn team weten ook.

Er gebeurt een tijd niks, dus besluit de wedstrijdleiding eigenhandig de zaken wat spannender te maken door uit het niets een derde safetycarperiode in het leven te roepen. De aanleiding was ditmaal geen ongeluk, maar een “losse putdeksel”. Tijdens de safetycarperiode wordt echter geen flikker gedaan, waarna Mowk Webbah voor de derde keer kan proberen een gaatje te slaan met zijn achtervolgers.

Voor Alonso begint de race te lijken op die in 2005, toen bandenwissels verboden waren en hij de laatste ronden bijna op het canvas reed en veel terrein verloor. Ook nu begint hij de tol te betalen voor zijn vroege pitstop, al is het nu veel minder spectaculair.

In de slotfase gebeurt vooraan niet veel meer. In de achterhoede parkeren Co Valainen en de neef van Senna hun bolides in de pits na een zoveelste technische mankement. Voor spektakel moet je echt alleen achterin zijn, waar Chand Hok en Trulli voor de veertiende plaats strijden alsof hun leven ervan afhangt. Trulli denkt een gat te zien en doet een do-or-die-aanval op een punt waar je onmogelijk kunt inhalen. Het gevolg: Trulli’s wagen klimt over die van Chand Hok heen, die daardoor bijna wordt onthoofd. Webbah ziet het vlak voor zijn neus gebeuren en hij is blij dat hij er nog net langs kan rijden.

De wrakken staan vervelend in de weg, dus is het tijd voor de vierde safetycarsituatie. En dat terwijl de sleepdiensten in Monaco prima verzorgd zijn, maar tegen zoveel onkunde kunnen ook zij niet op. Eén bocht voor de finish verlaat de safetycar het circuit en jakkeren Webbah en Fattle naar de finish. In de laatste bocht steekt Schumacher vreemd genoeg Alonso voorbij. Ferrari was woest, Ross Brawn meende dat de actie volkomen legaal was.

Zodoende werd Schumacher zesde en Alonso zevende. Eigenlijk zou Mercedes zich moeten schamen dat Alonso tot de één-na-laatste bocht voor de zilveren bolides reed. Voor Rosberg was het helemaal zuur: twee weken geleden stond hij nog tweede in het kampioenschap en zag de wereld er prachtig uit voor hem, inmiddels is hij afgezakt tot een treurige achtste plek in de WK-stand. De Force India’s reden allebei in de punten. Echt heel snel waren ze niet, maar ze bleven tenminste rijden, waardoor ze op de negende (Subtiel) en tiende (Liuzzi) plaats finishten.

Door zijn overtuigende zege staat Webbah inmiddels alweer eerste in het kampioenschap, samen met Fattle. De Australiër is de laatste races echter beduidend beter in vorm dan zijn jonge teamgenootje, dus wie houdt Webbah tegen?

Webber oppermachtig in Spanje

Optocht

Het Formule 1-circus is neergestreken in Europa. Na vier races in het verre oosten was er eindelijk weer een raceweekend met normale tijden. In het altijd gortdroge Spanje wilden de weergoden niet meewerken aan een spectaculaire race, maar de optocht die we nu te zien kregen, was ook alleraardigst.

De kwalificatie beloofde weinig goeds: de Red Bulls waren veel te snel. Luis kwam op bijna een seconde achterstand als derde binnenhobbelen. Wanneer de Red Bulls hun goede uitgangsposities konden behouden bij de start, zou niemand ze meer terugzien. Het hopen was dus dat Luis, die op de racelijn mocht starten, een goede start zou maken. Als de lichten doven, komt hij echter slecht weg. Alonso passeert ‘m al bijna, maar uiteindelijk zijn er vooraan geen positiewisselingen. Achterin wordt De la Rosa’s achterband aan flarden gesneden en vliegt de neef van Senna na een paar bochten stuurloos rechtdoor in de bandenstapel. Verder gebeurt er weinig.

Opmerkelijk zijn de rondetijden in de openingsfase van de race. Vooraan wordt er niet sneller gereden dan 1:27, terwijl Webbah in de kwalificatie onder de 1:20 reed. De grote brandstoflast kan dit verschil wel gedeeltelijk verklaren, maar niet volledig. Opmerkelijk genoeg kunnen de Red Bulls geen gat slaan met de concurrentie. Luis blijft Fattle volgen als een zilveren schaduw.

De pitstops beginnen in ronde dertien. In de kopgroep komen Schumacher en Massa als eerste binnen. Massa zit al vanaf de start klem achter zijn ex-teamgenootje, maar hij kon er maar niet langs. Na de pitstop ligt hij nog steeds achter de Duitser. Waar Schumacher het deze race wat beter doet dan in de voorgaande races, is het weekend voor Rosberg een drama. De aanpassingen aan de Mercedes hebben hem totaal geen goed gedaan. Tot overmaat van ramp loopt zijn eerste pitstop in de soep, waardoor hij nog verder terugvalt. Ook Button baalde van een matige pitstop, waardoor hij bij het uitrijden van de pits door Schumacher werd ingehaald. Hij de rest van de middag achter de Duitser gevangen zitten.

Achterblijvers

De achterblijvers zouden in de race een kwalijke rol spelen. Als Luis de pits uitraast, ziet hij Fattle in zijn spiegels opdoemen. Voor hem rijdt Di Grassi en die besluit aan het eind van het rechte stuk stil te gaan staan, zodat Fattle erlangs kan. Luis kan echter geen kant meer op en moet een uitwijkmanoeuvre doen, waardoor hij Fattle op het gras dwingt, waardoor Luis de Duitser zowaar voorblijft.

Achter hen heeft Massa het vechtende duo Schumacher-Button bijgehaald. Ditmaal is het achterblijver Chand Hok die zich van zijn slechtste kant laat zien als hij Schumi en Button laat passeren, maar de deur dichtsmijt voor Massa. Die gaat vol in de ho-ijzers, maar beschadigt desondanks zijn voorvleugel licht op de Spaanse auto.

Voor Chand Hok zou het niet het laatste incident worden in zijn race, want even later wordt hij afgeknepen door Alguersuari. De Spanjaard rijdt voor eigen publiek een goede, agressieve race, maar verspeelt een deel van zijn krediet weer door Chand Hok af te knijpen bij een inhaalactie. Chand Hok komt met een kapotte voorvleugel zijn monteurs bezoeken en komt na de hervatting een halve ronde ver.

Rosberg besluit om maar een nieuw setje banden te halen. Na zijn tweede pitstop zit hij vast achter Hülkenberg. Pas na veel geduld kan hij zijn Mercedes naast de Williams van zijn landgenoot zetten, waardoor hij oprukt naar de vijftiende plaats.

Vooraan lijkt er weinig meer te gebeuren: Webbah is onbereikbaar voor Luis, Fattle dringt niet echt aan en Alonso is inmiddels ook op enige afstand gereden. Maar juist dan gebeurt het: Fattle vliegt opeens van de baan. Het lijkt op een gebrek aan concentratie, maar dat is het niet. Fattle komt naar de pits, haalt nieuwe banden en keert weer terug. Het leek alsof zijn banden naar de knoppen waren en dat hij op vers rubber weer ging proberen de opgelopen achterstand ongedaan te maken. Vreemd genoeg waren zijn rondetijden matig en dat kwam door een remprobleem. De laatste ronden reed Fattle zonder de remmen te gebruiken rond. Hij verloor er niet eens veel tijd mee, maar het was niet de eerste keer dat zijn bolide hijgend en puffend de eindstreep haalde.

Dat deed Luis niet. In de een-na-laatste ronde vloog hij door een klapband de muur in. Weg tweede plaats, weg achttien punten. Zodoende rukte Alonso op naar de tweede plaats en kwam Fattle op het podium. Op meer dan een minuut achterstand komt Shoeface binnenhobbelen, met Button en Massa daar nog steeds vlak achter. Echt bedreigen konden ze Schumi nooit. Subtiel en Kubica pakken nog wat puntjes, net als Barrichello, die na de kwalificatie steen en been klaagde. Het laatste puntje werd gepakt door Alguersuari, ondanks de tijdstraf die hij kreeg na de botsing met Chand Hok. Voor Co Biaggi verliep de race teleurstellend: hij zette een knappe achtste startplaats om in een twaalfde plaats aan de finish.

Stand

De resultaten betekenen dat Button aan de leiding blijft in het kampioenschap, vlak voor Alonso. Fattle staat nog 10 punten achter en ook Webbah komt weer terug. Rosberg zakte door zijn nulresultaat naar de vijfde plaats in het kampioenschap. Bij de teams is er een leuke strijd tussen McLaren, Ferrari en Red Bull. Red Bull is daarbij de favoriet voor de komende races. Als ze de betrouwbaarheid kunnen opschroeven, zijn ze torenhoog favoriet voor de titel(s).