F*cking, f*cking Räikkönen!

In Texas kon Lewis Hamilton de titel al binnenhalen als hij zou winnen en concurrent Sebastian Vettel lager dan tweede zou eindigen. Aan die laatste voorwaarde werd voldaan, maar aan de eerste niet, omdat Kimi Räikkönen er verrassend met de overwinning vandoor ging. Hamilton restte slechts de onderste trede van het podium, nog achter Max Verstappen.

Het Circuit of the Americas, dat pas in 2012 aan de Formule 1-kalender werd toegevoegd, is Luis’ favoriete jachtterrein. Maar liefst vijf van de zes races op het uitdagende Tilkedrome wist hij op zijn naam te schrijven. In 2015 behaalde hij er zelfs de wereldtitel. Dat kunststukje kon hij herhalen als hij zou winnen en Fattle niet tweede zou worden. Geen ondenkbaar scenario gezien Luis’ staat van dienst en de matige vorm waarin Ferrari al sinds de zomerstop verkeert.

In Texas was alles anders. Ferrari had wat geflopte upgrades eraf geschroefd en prompt gingen de rode bolides als de brandweer. Desondanks is Luis ze in de kwalificatie nipt te snel af: de pas 39 geworden Rijkunnen komt 8 honderdsten tekort, Fattle 7. De Duitser werd echter drie plekken naar achteren gezet omdat hij in de training te hard had gereden tijdens een rodevlagsituatie, waardoor hij nog achter Bottas en Ricciardo van start ging.

“En Max dan?”, hoor ik u vragen. De Belgische Nederlander moest het vroeg in de kwalificatie voor gezien houden nadat de achterwielophanging als een luciferhoutje afbrak nadat hij bij het uitkomen van een bocht over de zogenaamde sausage kerb was gereden, iets wat de rest ook steeds zonder kwalijke gevolgen deed. Inclusief gridstraf voor een gewisselde versnellingsbak moest hij als achttiende, voor beide Toro Rosso’s, starten.

Ferrari neemt het initiatief

Als de lichten op zondagmiddag doven, razen twintig coureurs als wilde stieren in de rodeoring op de eerste bocht af. De als tweede gestarte Rijkunnen heeft grootse plannen: als enige in de kopgroep is hij gestart op de ultrazachte band, de zachtste band die Pirelli naar het Amerikaanse circuit had meegenomen. De Fin weet het bandenvoordeel te benutten door Luis in de eerste bocht voorbij te steken.

Achter hen gebeurt weer het nodige en onnodige. Zo weten Stroll en Alonso elkaar voor het tweede weekend op rij te vinden. Stroll verkijkt zich volledig op de file voor hem en beert vol in de flank van de McLaren. “These guys are impossible to race with!”, klaagt Alonso, die alleen nog maar zijn terminaal beschadigde auto bij zijn team kan afleveren. Even verderop beukt Grosjean Leclerc achterstevoren, waardoor hij zijn voorvleugel beschadigt, zodat hij aan het eind van de eerste ronde, samen met Stroll, zijn monteurs moet opzoeken.

In de kopgroep is Fattle op oorlogspad, maar als hij Ricciardo de vierde plaats probeert te ontfutselen, staat hij voor de derde keer in vijf races achterstevoren, zodat hij naar de achterhoede terugvalt. Max profiteert dankbaar van de brokkenpiloten om hem heen en vindt zich na een ronde alweer terug in de top 10. Een paar ronden later ligt hij alweer vijfde achter teamgenoot Ricciardo. De vierde plaats krijgt hij ook meteen cadeau als de goedlachse Australiër opeens uitvalt. De marshalls krijgen de paarse bolide niet op tijd aan de kant, dus rukt de virtuele safetycar uit.

Ferrari schiet zichzelf in de voet

Op dat moment ligt Rijkunnen nog aan kop. Mercedes denkt van de neutralisatie te kunnen profiteren door Luis zonder grote tijdverliezen van nieuwe banden te voorzien. Ferrari laat Rijkunnen echter gewoon op versleten banden doorrijden. Binnen vijf ronden zit Luis weer aan de staart van Rijkunnen, die handen en voeten nodig heeft om de viervoudig wereldkampioen achter zich te houden. Als Ferrari hem aan het eind van de 21e ronde naar de pits haalt, valt hij terug naar de vijfde plaats.

Max zit op dat moment Bottas op te jagen. Red Bull besluit een gokje te wagen door Max een ronde na Rijkunnen naar de pits te halen. Hij wisselt zijn zachte banden in voor superzachte banden. De rode banden geven hem klaarblijkelijk een groot genoeg snelheidsvoordeel, want als Bottas een ronde later stopt, keert hij achter de Red Bull terug de baan op.

Op nieuwe banden worstelt Max zich langs Fattle, die even daarvoor als een achterligger aan de kant was gegaan voor Rijkunnen. De Duitser laat meteen nieuwe banden monteren, zodat hij zich weer in de staart van de kopgroep terugvindt. Heel wat beter heeft titelrivaal Luis het voor elkaar: door zijn stop onder geel heeft hij een voorsprong van bijna twintig seconden op zijn naaste belagers.

De rek is eruit bij Luis

Halverwege de race keert de spanning in de race terug als Luis snelheid begint te verliezen. Net als in Oostenrijk zitten zijn achterbanden onder de blaren. Plotseling lopen Rijkunnen en Max hard in op de Mercedes met startnummer 44. Was de Mercedes-strategie om al in de elfde ronde banden te wisselen dan toch te optimistisch geweest? Het lijkt er wel op, want op het moment dat Luis de helft van zijn voorsprong heeft ingeleverd, haalt hij voor de tweede keer nieuwe banden. Hij keert als vierde de baan op. Wingman Bottas laat hem er voor de tweede keer probleemloos langs, waarna Luis jacht maakt op Rijkunnen en Max.

Max maakt op zijn beurt jacht op Rijkunnen. Het gat slinkt langzaam van vijf seconden naar twee seconden. Ondertussen loopt Luis op zevenmijlslaarzen in, maar als hij in de buurt komt van Max, stokt zijn opmars. Ondanks dat de top 3 langzaam in elkaar schuift, kunnen de coureurs elkaar niet echt bedreigen. Rondenlang rijdt de top 3 binnen twee en een halve seconde zonder dat iemand zich het DRS-voordeel kan toe-eigenen.

In de slotfase probeert Luis het dan toch. Hij komt aan het eind van het rechte stuk akelig dichtbij. Van schrik verremt Max zich enigszins, waarna Luis zijn kans ruikt en zijn wagen ernaast zet. Bochtenlang rijden de twee zij aan zij. Max klampt zich vast aan de binnenbocht. Op het punt waar hij vorig jaar op een illegale manier Rijkunnen inhaalde, gaat het nu mis voor Luis, die te wijd gaat en over de uitloopstrook stuitert. Max heeft met het gevecht ook tijd verloren, wat betekent dat Rijkunnen veilig is. Voor het eerst sinds 17 maart 2013 wint de Fin weer een race. En wat voor een! Fucking, fucking Räikkönen! Waarom rijd je niet wat vaker zoals vandaag?

Ze zijn er bijna

De vanuit de achterhoede gestarte Max wist de polesitter eveneens te verslaan, wat alles zei over de vorm waarin hij sinds Monaco verkeert. Fattle deed uiteindelijk nog aan schadebeperking door Bottas in de slotfase nog de oren te wassen, waardoor hij zijn achterstand in het kampioenschap met slechts drie punten zag oplopen. Gezien zijn capriolen bij de start was dat al heel wat, maar het betekent dat Luis aan een zevende plaats in de laatste drie races genoeg heeft voor zijn vijfde titel.

Op grote achterstand finishten de Renaults van Hülkenberg en Science knap als zesde en zevende, waardoor de Franse brigade een megadreun uitdeelde aan Haas, dat voor eigen publiek niet verder kwam dan een negende plaats voor Magnussen, waardoor l’équipe de Günther Steiner alle hoop op de vierde plaats in het constructeurskampioenschap wel kan laten varen. Force India pakte opnieuw met beide wagens punten, al waren de achtste (Ocon) en tiende plaats (Pérez) minder dan wat de afgelopen maanden gebruikelijk was.

Zodoende eindigde de levendige Grand Prix van Amerika met een ongebruikelijke winnaar en kampioenschap dat nog steeds niet beslist is. Er moeten volgende week in Mexico wel hele gekke dingen gebeuren, wil Luis de titel daar niet, net als vorig jaar, pakken.

Naschrift 22 oktober:

Ocon en Magnussen werden na afloop gediskwalificeerd vanwege een te hoog brandstofverbruik. Ocon overschreed de brandstofdebietlimiet in de eerste ronde, terwijl Magnussen over de hele race meer dan de toegestane 105 kilogram brandstof verbruikte. Hierdoor reden Hartley en Ericsson alsnog de punten in.

Bijna perfect uitgekiend

“Wie niet sterk is, moet slim zijn,” dat was de gedachte van het team van BSG in de Europacup in Griekenland die afgelopen week aan de gang was. Dankzij een slimme toernooitactiek eindigden de Bussumse amateurs knap als dertiende, ver voor de andere Nederlandse teams en niet ver achter de wereldtoppers die onderling de prijzen verdeelden. En het had nog mooier kunnen zijn!

Met zeven ronden is de Europacup een betrekkelijk kort toernooi. Om succesvol te zijn is geluk met de indeling en het pieken op de juiste momenten net zo belangrijk als in vorm zijn. Aan die voorwaarden voldeed BSG in Porto Carras ruimschoots: de topteams werden ontlopen en het team kwam steeds beter in vorm. Alleen in de tweede ronde werd (dik) verloren, de andere wedstrijden eindigden allemaal in een overwinning of een gelijkspel. Het team ging iedere wedstrijd beter spelen en maakte met een score van 9 matchpunten verwachtingen waar die er niet waren. Een toptienklassering was zelfs mogelijk geweest als in de laatste ronde de Noorse Nordstrand Sjakklubb was verslagen, maar na een groot aantal gemiste kansen eindigde die wedstrijd in een gelijkspel.

De prestatie wordt nog beter als je het vergelijkt met hoe de andere Nederlandse teams het ervan afbrachten: Kennemer Combinatie werd 31e, LSG 39e, Apeldoorn 42e en En Passant 51e van de 61 teams. Geen slecht debuut! Dan wordt het nu tijd om de helden te eren. Wat voor toernooi hadden de spelers zelf? Hieronder een overzicht.

1. Li Riemersma (2460)

3½ uit 6, TPR: 2506

Als kopman kreeg Li natuurlijk de zwaarste tegenstanders te verwerken, maar hij weerde zich kranig. Dankzij een goede eindspeltechniek wist hij keer op keer bedenkelijke stellingen naar remise te keepen, terwijl hij tegen Twan Burg een vol punt (door schaakblindheid van zijn tegenstander, zoals hij het zelf omschreef) in de schoot geworpen kreeg. Zodoende eindigde hij met een kleine plusscore, al zal hij niet erg tevreden met zijn spel zijn geweest.

2. Robert Ris (2435)

5 uit 7, TPR: 2553

Speelde als enige van het team in alle ronden mee en dat was niet zonder reden, want hij was heel lekker op dreef. Was solide met zwart en levensgevaarlijk met wit (3 uit 3!), waardoor hij zijn tegenstanders vaak al snel knock-out sloeg. Hoogtepunt van het toernooi was zijn overwinning op de Zweedse grootmeester Erik Blomqvist in de laatste ronde.

3. Thomas Willemze (2408)

2½ uit 5, TPR: 2363

Gunde zichzelf als teamleider twee vrije ronden. Begon stroef, maar groeide in het toernooi, al vergat hij zichzelf daarvoor te belonen door in de vijfde ronde een compleet gewonnen stelling alsnog te verliezen. Desondanks eindigde hij nog op 50% door een paar knappe, technische winstpartijen.

4. Lars Ootes (2372)

3 uit 6, TPR: 2305

Liet halverwege het toernooi zien over toverkracht te beschikken door een gelijke stelling te winnen en katachtig uit een slechte stelling te ontsnappen, maar daar stond tegenover dat hij in de laatste ronden weer twee halfjes te weinig scoorde, zodat hij eveneens op 50% bleef steken.

5. Ton van der Heijden (2300)

3½ uit 6, TPR: 2365

Speelde het avontuurlijkst van iedereen en zette iedere keer het bord in brand. Bleef, ondanks de enorme risico’s die hij ogenschijnlijk nam, gewoon ongeslagen. Sterker nog: hij had wel een paar punten meer kunnen en moeten scoren. Twee keer liet hij zijn tegenstander ontsnappen door in een straalgewonnen stelling de zetten te herhalen. Ouderdom?

6. Ewoud de Groote (2292)

1½ uit 6, TPR: 1971

Het was alsof hij in het toernooi telkens tegen een onzichtbare muur opliep. Met zwart kwam hij vaak slecht te staan en met wit kwam hij ook geen barkruk voorbij, waardoor hij op de hoogst bedenkelijke score van 1½ uit 6 eindigde. “Helaas was het niet helemaal zijn toernooi, maar ongetwijfeld komt hij hier sterker uit!”, schreef Robert in het slotverslag bemoedigend.

7. Alexander van Beek (2281)

5 uit 6, TPR: 2298

Had aan het laatste bord de taak de lammen en blinden van de tegenpartij aan de zegekar te binden en deed dat overtuigend en zonder haperingen. Scoorde daarnaast ook nog goed tegen spelers van zijn eigen kaliber, al mocht hij nog van geluk spreken dat hij zijn ongeslagen score in de laatste ronde niet verloor.

De individuele uitslagen.

De verrichtingen van het team waren op de BSG-site goed te volgen. Leuk was dat de spelers ook allemaal een dagverslag aanleverden. Het leverde een grappig mozaïek aan verslagen op, omdat iedereen natuurlijk zijn eigen schrijf- en analysestijl heeft. Als webmaster was het mijn taak om de verslagen op een nette manier op internet te zetten, wat best nog een hele klus was. Hoewel mijn werk er nog tussendoor kwam, is het uiteindelijk wel gelukt, zij het met enige vertraging. De dagverslagen zijn terug te vinden via het overzichtsartikel.

Aan de spelers van het eerste dit seizoen de schone taak om weer in de top 3 te eindigen, om zodoende opnieuw deelname aan de Europacup af te dwingen, want dit smaakt toch naar meer!

BSG in de Europacup

Een futuristisch ogende speelaccommodatie, een strakblauwe hemel, een diepblauwe zee en niervormige zwembadjes: die impressie krijg ik van de Europacup in Porto Carras (Griekenland) waar BSG voor het eerst in de geschiedenis van de partij is.

Ruim drie jaar geleden miste BSG het kampioenschap op een haar, maar plaatste het zich wel voor de Europacup. Een tamelijk unieke gebeurtenis voor een team dat jarenlang tegen degradatie vocht in de meesterklasse. Toen puntje bij paaltje kwam, was echter niemand geïnteresseerd. Een degradatie en een promotie later plaatste BSG zich opnieuw voor het toernooi en ditmaal was het wel raak, dus togen zeven spelers, inclusief aanhang en supporter, naar Griekenland.

De toernooilocatie. Foto: Ton van der Heijden.

Het grootste gedeelte van het meesterklasseteam van BSG is in Griekenland van de partij. Naast teamleider Thomas Willemze, zijn ook Li Riemersma, Robert Ris, Lars Ootes, Ton van der Heijden, Grotovsky en Alexander van Beek aanwezig. Met een score van 2 overwinningen uit de eerste drie wedstrijden is BSG redelijk begonnen, al is de score beter dan het lijkt.

In de Europacup kun je belachelijk sterke teams, met louter wereldtoppers, treffen. Leuk om eens tegen te spelen, maar minder leuk voor je zelfvertrouwen, zoals de teams van Apeldoorn en Kennemer Combinatie ondervonden, die in de eerste ronde met 6-0 van de mat werden geveegd.

Gelukkig doen er ook wat minder sterke teams mee. In de eerste ronde werd BSG namelijk aan het Griekse Chania Chess Academy, een van de zwakste teams in het toernooi, gekoppeld. Uiteindelijk werd de wedstrijd met 5½-½ gewonnen, maar makkelijk ging het niet. Vervolgens ging het mis tegen het op papier gelijkwaardige Team Viking. Ik stel me zo voor dat de Zweden met zo’n helm met van die hoorns aan het bord verschenen. Intimiderend! Ze lieten, zoals echte Vikingen betaamt, geen spaan van BSG heel: het werd 5-1. Daarbij moet worden aangetekend dat BSG wel her en der wat halfjes liet liggen, maar uiteindelijk was de nederlaag volledig terecht. Vandaag ging het met een 4½-1½ zege op het niet overdreven sterke Bois-Colombes weer wat beter.

Een zwarte week voor Grotovsky

Er is dus nog genoeg ruimte voor verbetering. Het zijn soms ook de kleine dingen die het ‘m doen. Doordat BSG zeven spelers heeft voor zes borden, moet er gerouleerd worden. Dat is prettig, want zo kan iedereen een ronde uitrusten. Doordat de spelers, zoals in veel competities gebruikelijk is, in een vaste volgorde moeten spelen, zorgt het wisselbeleid er al gauw voor dat de kleurbalans van de spelers danig door de war wordt geschopt. Om die reden is Grotovsky met drie zwartpartijen aan het toernooi begonnen. Dat was geen al te gelukkige keuze, want nadat hij tegen Charlois Europoort al met zwart van het bord geblazen werd, gebeurde dat nu in twee van de drie partijen weer. In de eerste ronde ontsnapte hij nog.

Anthi-Maria Vozinaki – Grotovsky, stelling na 27…a4!?

In deze scherpe stelling heeft wit een houtje meer. Met zijn laatste zet brengt Grotovsky een opzichtige dreiging in de stelling die wit niet ziet of onderschat. 28.d4? Pb3+! Dat was ook wel gedwongen, maar na 29.Lxb3 axb3 30.Txb3 Txb3 31.cxb3 Dxa3+ had zwart plotseling goede kansen tegen de witte koning. De partij duurde ook niet lang meer, ondanks dat Grotovsky mat in één miste.

Een dag later moest hij tegen iemand van zijn eigen kaliber en werd hij vanuit de opening gigantisch overspeeld. Toch leek hij nog met remise te kunnen ontsnappen toen het voor de tijdnoodfase rommelig werd (zo haal ik ook vaak m’n puntjes binnen, wat dat betreft zouden we broers van elkaar kunnen zijn), maar gaf hij op het moment suprême het verkeerde schaakje, waarna het alsnog gauw einde oefening was.

Vandaag verliep de opening wel naar behoren, maar ging het daarna mis.

Oscar Tardi – Grotovsky, stelling na 22…Tfe8.

Zwart kan tevreden zijn stelling. Zijn stukken hebben mooie velden en wits stelling bevat een hoop zwakten. Dat is leuk, maar als je mat staat, heb je daar weinig aan, zal wit gedacht hebben, dus ramde hij met grof geweld de zwarte koningsstelling uit elkaar met 23.Txf6! Inderdaad krijgt hij na 23…gxf6 24.Df2 een gevaarlijke aanval. Zwart kan daarom beter 23…Lxd5 doen, al blijft wit na 24.cxd5 gxf6 25.Df1 aanvalskansen houden. Grotovsky besloot echter tot 23…Pxd5? en bleef na 24.cxd5 Lxd5 25.Tf4 een stuk achter. Dat bleek te veel, dus moest hij weer een nul slikken.

De individuele uitslagen na drie ronden.

Te zien is dat Grotovsky als enige een TPR onder de 2000 heeft. Het valt te hopen dat Grotovsky in het vervolg van het toernooi wat extra witbeurten krijgt toegespeeld om zelfvertrouwen te tanken.

Kom auf Grotovsky! Laat je niet zo kennen en slacht morgen je tegenstander helemaal af! Lars gaat als een vliegtuig en de rest van het team gaat ook wel goed dacht ik. Alleen Grotovsky is huilen met de pet op. Hervind je vorm weer en speel zoals in de goede oude tijd:

Hamilton domineert in Japan

Lewis Hamilton heeft in Japan zijn vierde zege op rij binnengehaald. Op Suzuka hoefde hij de leiding geen moment af te staan. Valtteri Bottas maakte er een dubbelzege voor Mercedes van, terwijl Max Verstappen beslag legde op de laatste podiumplaats.

Het is inmiddels bijna niet meer voor te stellen, maar iets meer dan een maand geleden was het rijderskampioenschap nog spannend. Dat was voordat Luis een megaslag sloeg in Italië en voordat Ferrari en Fattle begonnen te klungelen. In Japan ging Ferrari rustig op de in september ingeslagen weg door. Het hele weekend deed de rode brigade meer fout dan van tevoren voor mogelijk werd gehouden. Mercedes profiteerde opnieuw dankbaar.

Ferrari klungelt weer eens

Het onheil tekende zich al af in de regenachtige kwalificatie, waarin beide Ferrari’s op de verkeerde banden op pad werden gestuurd. Tel daar nog een stuurfout en een steeds natter wordende baan bij op en je begrijpt dat Fattle bleef steken op de negende plaats. Rijkunnen deed het met een vierde plaats iets beter, maar ook hij had geen antwoord op de Mercedes en Max. Luis profiteerde optimaal van het gestuntel van zijn rivalen door de pole te pakken.

Ook blije gezichten waren er bij Toro Rosso, dat in de thuisrace van motorleverancier Honda beide wagens dik in de top 10 had: Hartley kwalificeerde zich knap als zesde, Gasly was zevende. Daarmee hadden de blauwe bolides het beter voor elkaar dan Ricciardo, die door een motorstoring niet verder kwam dan een vijftiende plaats.

Een zinderende race

Met veel wagens uit positie werd er een spectaculaire race verwacht. De verwachtingen werden meteen al waargemaakt. De door een gridstraf van Ocon als achtste gestarte Fattle rijdt een openingsronde die deed denken aan Max’ openingsronde van vorige week. Zonder enige tegenstand zeilt hij links en rechts langs de B-teams, waardoor hij aan het eind van de ronde al in het kielzog van teammaat Rijkunnen zit. Die zit op zijn beurt de versnellingsbak van Max’ Red Bull te bestuderen, totdat Max zich in de chicane verremt. Hij rijdt met zijn wagen over de gifgroen geschilderde uitloopstrook, om daarna Rijkunnen van de baan te drukken. Fattle profiteert en gaat zijn teammaat voorbij, waardoor hij oprukt naar de vierde plaats.

De vraag was of Max van de stewards zijn plek niet gewoon aan Rijkunnen moest teruggeven, wat hem dus twee plekken zou kosten. Dat gebeurde niet. In plaats daarvan kreeg hij tot zijn ongeloof een tijdstraf van 5 seconden.

Ook niet helemaal zonder schuld was Magnussen, die Leclerc op het rechte stuk van start/finish op het laatste moment afkneep en die actie met een lekke band moest bekopen. Vervolgens moest hij nog een volle ronde met zijn kreupele bolide naar de pits strompelen, waardoor hij de baan verder met brokstukken bezaaide. Het zorgde ervoor dat de safetycar uitrukte.

Fattle draait door

Bij de herstart ziet Fattle zijn kans schoon. Hij komt veel beter dan Max uit de haarspeldbocht, waardoor hij voor Spoon een aanval waagt. Hij gooit zijn wagen in een gat dat er niet is en gaat, net als op Monza, weinig elegant in de rondte, zodat hij naar de laatste plaats terugvalt. Ondertussen laat Ricciardo zien hoe je wel inhaalt, want al gauw ligt hij achter Rijkunnen als vijfde.

Waar Fattle zich opmaakt voor zijn tweede inhaalrace van de middag, maken de koplopers zich op voor hun bandenwissel. Vooral Rijkunnen, die Max steeds verder uit het oog verliest, kan niet wachten om zijn volkomen afgeragde banden in te wisselen. Na zijn stop komt hij achter Science en de Force India’s terug op de baan. Hoewel hij de drie zonder problemen inrekent, verliest hij wel dusdanig veel tijd dat Max hem na zijn stop ondanks zijn tijdstraf gewoon voorblijft. Tot overmaat van ramp blijft zelfs Ricciardo de Fin na zijn stop voor, zodat de Red Bulls derde en vierde liggen.

Achterblijvers

De Mercedes halen kort na elkaar nieuwe banden zonder plaatsen in te leveren. In de middenmoot husselen de pitstops het veld wel flink door elkaar. Fattle kan na zijn stop aan zijn derde inhaalrace van de middag beginnen. Binnen tien ronden werkt hij zich van de zestiende naar de zesde plaats op. Opnieuw zeilt hij links en rechts langs de B-teams alsof het achterliggers zijn.

De koplopers zijn op dat moment al druk bezig de achterblijvers op een ronde te zetten. Het is koren op de molen van Max, die op de gele banden pas echt tot leven komt. Mede door het verkeer weet hij het gat naar Bottas dicht te rijden.

Apathisch

Het gevecht om de tweede plaats wordt kortstondig onderbroken als Leclerc uit de tweede Degner schiet en zijn auto langs de kant van de weg parkeert. De apathisch opererende marshalls komen niet op het idee de bolide door het gat in de vangrail te rollen, dus rukt de virtuele safetycar uit.

Om de een of andere reden laat Mercedes de pitcrew uitrukken, maar als blijkt dat de neutralisatie maar van korte duur is, gaan ze weer onverrichter zake weer hun box in. Bij de hervatting gaat Pérez Grosjean plotseling in de chicane voorbij. De Zwitserse Fransoos baalde als een stekker, want hij had geen flauw idee hoe de Mexicaan ineens zo dicht achter hem kon zitten.

Max zit op zijn beurt aan de staart van Bottas, maar steeds trekt de Mercedes op de rechte stukken een gat naar de Red Bull, dus rest Max slechts de derde plek. De enige vraag die in de slotfase nog van belang was, was of Luis een grand slam zou behalen. Daarvoor moet hij alleen nog de snelste raceronde rijden. Dat lukt niet omdat Fattle in de slotronden nog even gas gaat geven. Het maakte de feestvreugde bij Mercedes er niet minder om, want met zijn negende seizoenszege vergrootte Luis zijn voorsprong in het WK tot 67 punten. Er moeten nu wel heel erg vreemde dingen gebeuren, wil Fattle dit jaar zijn vijfde wereldtitel behalen.

Kampioenschap

Waar Mercedes de vierde dubbelzege van het seizoen binnenhaalde, kon Red Bull redelijk tevreden zijn met de derde en vierde plaats. De vijfde en zesde plaats van Ferrari waren daarentegen zwaar onder de maat. Best of the rest was Pérez, voor Grosjean en Ocon. Het laatste puntje ging naar Science, die Gasly in de slotfase inrekende. Daardoor stond Toro Rosso uiteindelijk alsnog met lege handen, ook omdat Hartley er zoals gewoonlijk weinig van bakte.

Over twee weken kan Luis in Amerika al kampioen worden als hij 8 punten meer scoort dan Fattle. Fattle moet dus minimaal tweede worden om het kampioenschap in leven te houden, iets wat gezien zijn huidige vorm niet al te aannemelijk is.

BSG 2 verliest van SOPSWEPS ondanks gebroeders Brouwer

Op een heerlijke nazomermiddag heeft BSG de bezoekers er met alle matchpunten vandoor laten gaan. BSG 1 ging na de monsterscore in Apeldoorn nu zelf hard de bietenbrug op tegen Charlois Europoort, terwijl BSG 2 nipt verloor van SOPSWEPS.

“Never break the chain”, zingt een overigens wel erg hese Neil Finn tegenwoordig. Een ketting is natuurlijk zo sterk als de zwakste schakel. Voor het schaken gaat dat principe ook op. Een partij is immers zo goed als de slechtste zet. Op dat principe was jaren geleden een populaire kennisquiz gebaseerd, niet toevallig geheten De zwakste schakel. Ooit deed daar een niet nader te noemen Groningse schaaktrainer aan mee, die wellicht de titel van het programma niet goed begrepen had. De geschiedenis vertelt helaas niet of hij ook daadwerkelijk de zwakste schakel was.

Op de zonnige zesde oktober probeerden ogenschijnlijk veel spelers met elkaar te wedijveren om wie nou de zwakste schakel was. De ellende begon al voor de wedstrijd, toen er een reisplan de prullenbak inging door een kapotte ketting. Of nou ja, eigenlijk was het een ketting die met een flinke knal van de tandwielen afliep, waardoor Ewood met de befaamde gearbox full of neutrals zat. Hij moest toen maar, gelijk aan roetveegpiet, gaan lopen met de fiets aan zijn hand. Het betekende dat hij met enkele minuten vertraging aan zijn partij begon.

Door kordaat optreden van de wedstrijdleider waren de partijen haast klokslag een uur begonnen. Aan de ene kant van de zaal speelde BSG 1 tegen Charlois Europoort uit Rotterdam en aan de raamkant speelde BSG 2 tegen SOPSWEPS. Jaren geleden speelde het in 1992 van BSG afgesplitste team nog een beladen derby in Amsterdam, toen nog tegen BSG 1. SOPSWEPS won die wedstrijd nipt en trad nu, acht jaar later, met een vergelijkbaar team aan tegen BSG 2. Kon dat wel wat worden met BSG 2?

Het eerste halfje stond gelukkig al gauw op het scorebord. Aan het laatste bord troffen Tom de Ruiter en ex-BSG’er Martijn Benschop elkaar. Beide spelers waren in de eerste ronde de zwakste schakels van hun team, dus konden ze tevreden zijn met het halve ei. Lange tijd was het ook het enige goede nieuws voor BSG. Op de meeste borden kwamen de bezoekers gauw in het voordeel.

Zo werd teamleider Ruben aan het zevende bord volkomen weggevaagd door Tata Steel-toernooidirecteur Jeroen van den Berg. Al gauw kreeg wit ruimtevoordeel van hier tot India. Misschien was het een vorm van zelfkastijding, want toen de zaak hopeloos werd, trok de dame zich in de ene hoek terug, wat tot gevolg had dat haar echtgenote in de andere hoek in alle gaten werd genomen. Alleen de ezelsoren ontbraken nog.

Ook niet lekker op dreef was Coen, die tegen Machiel de Heer goed uit de opening goed leek te komen. Daarna vergaloppeerde hij zich, waardoor hij in een wat minder eindspel terechtkwam. Coens eindspeltechniek kennende zou dat een soepele nul opleveren en zo geschiedde.

Een domper was de nul van Yme, de topscorer van vorig jaar, tegen Johan Booij. In een Swesjnikov produceerde hij mijns inziens wel erg veel gaten met …e5 en …g5. Optisch leek het nog wel wat, maar nadat de actiefste zwarte stukken van het bord waren verdwenen, was de resterende stelling kut met peren.

Ook geen geluk was er bij tactical pro Frans, die Tom Bottema met een leuke truc een pion dacht af te nemen, in plaats van dat hij het voordeel van het loperpaar met normale middelen probeerde uit te melken. Even later was Frans niet alleen de pion, maar ook het loperpaar weer kwijt, dus werden de handjes geschud.

Meer geluk had tactical pro Rein, die tegen Paul van Onselen twee pionnen offerde, om daarna met …Lxf3 genadeloos toe te slaan. De pointe was dat zwart door het paard te elimineren het vernietigende …Pd4 bij de hand had, dus speelde wit heel timide 2.c3, waardoor hij met een stuk minder door het leven moest en gauw verloor.

Ook broer Timon won. In zijn gebruikelijke London-system kreeg hij tegen Michiel Geelen een goede stelling, waardoor hij met een prachtig paard een kromme loper volledig dol zat te tikken.

Daarmee was de stand 3-4 en was alleen het Apenhoofd nog bezig. Kon hij nog de gelijkmaker binnentikken? Het antwoord was nee. Het was misschien ook iets te veel gevraagd tegen Marcel Peek, de enige IM van SOPSWEPS. Daarbij had het Apenhoofd het zichzelf nog moeilijker gemaakt door de opening grondig te verkloten, waardoor hij de hele partij tegen een perspectiefloos passieve stelling aan zat te gluren. Gelukkig voor hem leverde wits torenoffer niet meer dan eeuwig schaak op, dus ontsnapte hij nog met een blauw oog.

Het wedstrijdformulier.

Ondertussen was BSG 1 al lang en breed uitgespeeld. Gedurende de wedstrijd kwamen er steeds meer nullen aan de linkerkant van het wedstrijdformulier. Het middenrif lazerde met donderend geweld in elkaar en ook de kopborden beten enigszins verrassend in het stof. Uiteindelijk stokte de teller bij 3½-6½. BSG, dat aankomende week in de Europa Cup in Griekenland speelt, kan de kampioensaspiraties voorlopig in de ijskast zetten.

Bij de afsluitende maaltijd in proeflokaal Bregje lieten de kogelbiefstukken, zalmfilets en kipsatés zich goed smaken, hoewel de teleurstelling er niet minder door was. “Is er vandaag toch nog iets goeds gebeurd”, schamperde een niet nader te noemen FvD-lid toen hij bij het inhalen van zijn nieuwsachterstand stuitte op het bericht dat Alexander Pechtold als partijleider opstapte. Daar ging hij helemaal voorbij aan de knappe derde startplaats van Max Verstappen in Japan, maar eerlijk is eerlijk: BSG heeft weleens betere competitiezaterdagen gekend.

BSG 2 (2061) – SOPSWEPS’29 (2123) 3½-4½
1. J de Groote (2206) – M Peek m (2277) ½-½
2. F Borm m (2142) – T Bottema (2159) ½-½
3. Y Brantjes (2109) – J Booij (2213) 0-1
4. C van der Heijden (2046) – M de Heer (2209) 0-1
5. R Brouwer (2086) – P van Onselen (2058) 1-0
6. T Brouwer (1924) – M Geelen (1990) 1-0
7. R Hilhorst (2022) – J van den Berg (2053) 0-1
8. T de Ruiter (1953) – M Benschop (2021) ½-½

Mercedes domineert in Rusland

Er moest een teamorder aan te pas komen om Lewis Hamilton zijn achtste seizoenszege toe te spelen in Rusland. Op het Sotsji Awtodrom won hij voor teamgenoot Valtteri Bottas en Sebastian Vettel, die zijn achterstand in het kampioenschap zag oplopen tot twee Grand Prix-zeges. Smaakmaker van de race was de jarige Max Verstappen, die uiteindelijk als vijfde finishte.

Voor de vijfde keer toog het Formule 1-circus naar het zuidwesten van Rusland, om daar op het bijna 6 kilometer lange stratencircuit tussen de gebouwen en de parkeerplaatsen van het in 2014 in onbruik geraakte Olympische Park te komen racen. Al die jaren diende de race als een probaat slaapmiddel en dit jaar was het weinig anders.

Pet

Tijdens het raceweekend in Rusland kwam alles wat mis is met de huidige Formule 1 weer duidelijk aan het licht. Zo liep de kwalificatie weer eens uit op een farce. Vanwege de vele rechte stukken geloofden de door Renault en Honda aangedreven teams niet in een goed resultaat. Het betekende dat de teams van Red Bull, Toro Rosso en de hopeloos trage McLarens een lading motoronderdelen lieten wisselen, zodat ze er in de kwalificatie maar een beetje met de pet naar gooiden omdat ze hoe dan ook achteraan zouden starten. Daardoor hoefden de middenmoters (de teams van Force India, Haas, Renault en Sauber) ook niet al te nadrukkelijk hun best te doen om een mooi resultaat te bemachtigen, zodat er amper wat gebeurde.

Pas in de slotfase kwam de kwalificatie tot leven. Het was toen al duidelijk dat de Mercedes de eerste startrij onderling gingen verdelen, maar wie er met de pole vandoor zou gaan, was nog niet duidelijk. Na zijn eerste run was Bottas 4 duizendsten sneller dan Luis. De regerend wereldkampioen zette in zijn ultieme poging nog even aan en ging veel sneller in de eerste sector, maar schoot toen van de baan, waardoor hij met de tweede tijd genoegen moest nemen. Fattle was derde op ruim een halve seconde, voor Rijkunnen. Door het wegvallen van de Red Bulls was er vervolgens een gigantisch gat naar de rest van het veld, aangevoerd door Magnussen.

Mercedes speelt met Ferrari

Hoe groot de dominantie van Mercedes is, blijkt wel bij de start. Bottas en Fattle komen goed weg, maar Luis niet. Fattle ligt al gauw een neuslengte voor, maar dan laat de Mercedes zijn spierballen zien. Geholpen door Bottas, die hem een slipstream geeft, spuit Luis aan het eind van het rechte stuk bij Fattle vandaan, zodat hij nog als tweede de eerste bocht induikt.

Achter hen is iemand anders op oorlogspad: na één ronde ligt de als negentiende gestarte Max alweer twaalfde. Links en rechts gaat hij zijn rivalen zonder enige moeite voorbij. Al binnen acht ronden ligt hij vijfde achter de oppermachtige Mercedes en Ferrari’s.

De pitstops zijn dan alweer in volle gang. In de subtop wisselen de Force India’s, de Haasjes en de Saubers gauw hun veel te kwetsbare hyperzachte banden in. Opmerkelijk genoeg komen de koplopers niet veel later binnen om hun iets minder kwetsbare ultrazachte banden in te wisselen voor zachte banden. Bottas trapt af voor het pitstopspektakel. Fattle volgt een ronde later en Luis stopt nog een ronde later. Tot ontzetting van teambaas Toto Wolff komt de Mercedes met startnummer 44 precies achter Fattle terug op de baan.

Heel lang kan Fattle niet van zijn geslaagde undercut genieten, want al binnen een ronde krijgt Luis hem te pakken. Aan het eind van het rechte stuk loopt de Mercedes veel harder dan de Ferrari. Luis moet flink in de remmen als Fattle hem op hoge snelheid afknijpt, maar een bocht later gaat hij er alsnog zonder al te veel moeite voorbij.

Valtteri, Lewis is faster than you

Koploper is op dat moment Rijkunnen, maar als ook hij nieuwe banden haalt, komt de koppositie in handen van Max. Het is een mooi verjaardagscadeautje voor de Red Bull-coureur, die op de zachte band een geweldig tempo rijdt. Hoewel de kopgroep langzaam ineenschuift, kan niemand elkaar echt bedreigen. Bottas komt niet in de buurt van Max en achter hem hebben Luis en Fattle ook een gat laten vallen.

Ineens is alles anders als Bottas voor een trage bocht bijna stil gaat staan en Luis laat passeren. Mocht Luis proberen Max de loef af te steken, of was het een ordinaire teamorder? Dat laatste blijkt inderdaad het geval te zijn, want in het vervolg blijft Luis op 3 seconden van de Red Bull met startnummer 33 rijden. Pas als ze achterblijvers tegenkomen, slinkt het gat rap.

“The Red Bull is the leader? How the hell did that happen?!”, vraagt Hülkenberg als hij een paarse bolide met een gele neus in zijn spiegel ziet verschijnen. In de openingsfase vochten de twee nog om positie, nu zat er een ronde tussen. Door het oponthoud ruikt Luis zijn kans schoon. Net als Max twee weken terug in Singapore zet hij zijn bolide er even naast, om vervolgens terug te deinzen als Max de deur dichtgooit. Het heeft geen zin om risico’s te nemen, zeker niet omdat Max een ronde later nieuwe banden haalt, waardoor hij naar de vijfde plek terugvalt.

Eenmaal aan kop gooit Luis het tempo omhoog. In de slotfase gebeurt weinig meer, behalve dat de ronderecords in hoog tempo sneuvelen. Uiteindelijk rijdt Bottas de snelste ronde van de middag, waardoor hij ook wat afstand neemt tot Fattle, die in de sprint naar de finish op een achterstand van 5 seconden wordt gezet. Teamgenoot Rijkunnen kreeg het gat naar de kopgroep nooit meer dichtgereden en finisht op gepaste afstand als vierde.

Max ging op de waardeloze ultrazachte banden amper harder dan op zijn eerste bandenset, waardoor er van een slotoffensief niks terechtkwam en hij met een vijfde plek genoegen moest nemen. Ricciardo eindigde na een weinig sprankelende inhaalrace en een neuswissel als zesde, voor een sublieme Leclerc. Magnussen wist de Force India’s van Ocon en Pérez, die tweemaal van positie wisselden, nog net voor te blijven.

Door zijn zege vergrootte Luis zijn voorsprong op Fattle in het kampioenschap met 10 punten naar 50 WK-punten. Gezien het snelheidsverschil en het gemak waarmee Luis zijn rivaal steeds weer de loef af wist te steken, lijkt het kampioenschap een gelopen koers. Daarnaast heeft Luis een trouwe wingman, die als een Eddie Irvine of een Rubens Barrichello wordt gebruikt om Fattle af te stoppen. Omgekeerd staat Fattle er keer op keer alleen voor omdat Rijkunnen doorgaans ver achter de muziek aan blijft lopen. In de huidige vorm zal het voor Ferrari een hels karwei worden om volgende week in Japan aan eerherstel te doen.

Hamilton wint slaapverwekkende Grand Prix van Singapore

Lewis Hamilton heeft de Grand Prix van Singapore overtuigend op zijn naam geschreven. Hij won voor Max Verstappen en Sebastian Vettel en zag zijn voorsprong in het kampioenschap groeien naar 40 punten.

De Grand Prix van Singapore stond rood omlijnd in de agenda’s van zowel Ferrari als Red Bull. Het trage stratencircuit zou de Red Bull op het lijf geschreven zijn, al geloofde het Oostenrijkse team zelf niet meer in een stunt. Ferrari moest de nachtrace daarentegen winnen om in het kampioenschap bij te blijven na de smadelijke nederlaag voor eigen publiek.

Het hele weekend zijn de rode bolides loeisnel, behalve in de kwalificatie. Waar Luis werkelijk waar een perfecte ronde rijdt, permitteert Fattle zich hier en daar wat slordigheidjes, zodat hij nog achter Max als derde mag starten. Het gat tussen de twee titelpretendenten is niet minder dan zes tienden, dus kruipt de Duitser met het gezicht als een oorwurm uit zijn bolide.

Bij de start blaast Luis er met een noodgang vandoor. Achter hem probeert Max Fattle achter zich te houden, maar dat blijkt onbegonnen werk als de Ferrrari hem op het rechte stuk tussen de vierde en vijfde bocht finaal voorbij blaast. Meteen daarna wordt de race geneutraliseerd omdat Ocon in de muur staat.

De Fransoos was pislink op teamgenoot Pérez, die hem in de derde bocht in de muur had gedrukt. De rest van het veld wist de roze bolide te ontwijken, al raakte een deel van Ocons velg verstrikt in Sirotkins voorvleugel. Het noopte de Rus tot een vroege pitstop, waarbij meteen zijn banden werden vervangen, waarna hij gauw weer aansluiting met de rest van het veld had gevonden.

Als de race even later weer wordt vrijgegeven, gebeurt er lange tijd niks. Fattle en Max zitten aan het elastiek bij Luis. De onderlinge verschillen zijn niet veel meer dan een seconde, maar echt bedreigen kunnen ze elkaar nooit. Achter hen zitten Bottas, Rijkunnen en Ricciardo in eenzelfde positie. Ze lopen op hun beurt langzaam weg bij Pérez, die op zijn beurt wegloopt bij de rest van het veld, aangevoerd door Grosjean.

De hyperzachte banden van de koplopers hebben al heel gauw hun beste tijd gehad. Net op het moment dat Luis klaagt dat er niet veel meer van zijn banden over is, verhoogt hij het tempo. Meteen loopt hij wat weg bij Fattle, die op zijn beurt wegloopt bij Max. Het lijkt Ferrari wel een goed moment voor een bandenwissel, dus halen ze Fattle naar de pits. Hij krijgt de ultrazachte banden mee en komt precies voor de steeds trager wordende Grosjean terug op de baan.

Op nieuwe banden pusht Fattle als een malle om Luis te undercutten. Het blijkt niet genoeg, want als de Brit een ronde later stopt, blijft hij niet alleen Fattle voor, maar ook Pérez. De Mexicaan blijkt vervolgens een enorm harde noot om te kraken. Pas na een ronde achter de Force India te hebben klem gezeten, haalt Fattle hem in de eerste bocht in.

Red Bull reageert door Max aan het eind van de ronde naar de pits te halen. De gele banden gaan er goed onder, maar bij het wegrijden sputtert de Renault hevig. Desondanks komt Max naast Fattle de baan op. Zij aan zij gaan ze door de derde bocht, maar dan moet Fattle inbinden, zodat hij zijn plaats kwijt is. Max juicht over de boordradio, terwijl Fattle op zijn team moppert na weer een dwaze strategie.

De leiding wisselt door de pitstops nog een aantal keer van handen, maar nadat alle bandenwissels voltooid zijn, ligt Luis weer op kop. Opmerkelijk genoeg komt de dreiging niet zozeer van achteren, maar juist van voren, waar Grosjean en Sirotkin met elkaar strijden alsof hun leven ervan afhangt. Luis komt de vechtersbazen maar niet voorbij, waardoor hij plotseling Max in zijn kofferbak heeft. Hij slaat de aanval af, waarna hij de achterblijvers inrekent en weer wegloopt bij de rest van het veld alsof er niks gebeurd was.

Het was overigens een druk middagje voor Sirotkin, die even daarvoor een aanslag van Pérez had overleefd. Net als Grosjean, die nog een tijdstraf kreeg voor het in de weg rijden van de koplopers, zat de Mexicaan zich in de achterhoede te verbijten na een veel te vroege bandenwissel. Op nieuwe banden kwam hij Sirotkin maar niet voorbij, waardoor hij zeeën van tijd verloor. Toen hij uiteindelijk een gaatje had gevonden, gaf hij de Rus een flinke schouderduw, een actie die hij met een lekke band en een tijdstraf moest bekopen.

In de slotfase is Sirotkin in zijn beschadigde wagen aangeschoten wild. In zijn poging Hartley voor te blijven drukt hij de Nieuw-Zeelander bijna de muur in, waardoor ook hij een tijdstraf krijgt. Na nog een derde setje banden te hebben gehaald, eindigt hij afgetekend laatste. Iets beter had Magnussen het voor elkaar, die een plekje hoger eindigde en na een late bandenwissel zowaar de snelste raceronde reed.

Ook Ricciardo hoopt met één snelle ronde zestig mindere ronden te compenseren. Als hij Bottas en Rijkunnen heeft bijgehaald, laat hij zich steeds terugzakken om weer een snelle raceronde te kunnen rijden, maar telkens blijkt Magnussens tijd te hoog gegrepen. Hij komt de Finnen ook maar niet voorbij, dus finisht de winnaar van Monaco teleurstellend als zesde.

In de slotfase geeft Luis nog even gas, waardoor hij met bijna tien seconden voorsprong wint op Max. Fattle valt in de slotfase ver terug en eindigt een halve minuut achter Max, maar blijft de tweede rijders wel ruim voor. Ver achter de topteams eindigen Alonso en Science als best of the rest. De Spanjaarden profiteerden van hun late bandenwissels, net als Leclerc, die met een keurige negende plaats eindelijk weer punten pakte. Het laatste punt gaat naar Hülkenberg.

Doordat de top 6 in de kwalificatie in dezelfde volgorde aan de finish kwam, stonden er twee blije gezichten op het podium. Een zwaar vermoeide Luis was door het dolle na weer een belangrijke zege, terwijl Max blij was dat hij ondanks een vervelend technisch probleem aan de finish was gekomen. Boven Fattles gezicht was echter een grote onweerswolk zichtbaar na weer een verprutst weekend. Op een circuit waar hij in het voordeel had moeten zijn zag hij zijn achterstand in het kampioenschap oplopen naar 40 punten. Op de verjaardag van Max mag hij in Rusland proberen iets van zijn achterstand af te knabbelen.

BSG begint avontuur in de tweede klasse met een gelijkspel

Op een voorjaarsachtig aandoende derde zaterdag van september heeft BSG 2 bij zijn rentree in de tweede klasse meteen een puntje gepakt. In de hoofdstad eindigde de wedstrijd tegen het Verenigd Amsterdamsch Schaakgenootschap in 4-4.

Het is een apart wereldje, het openluchttheater aan de monding van de Amstel, met eigenaardige bewoners. Het ene moment loop je langs een negerin die schreeuwt dat haar kut nat is, het andere moment word je opgeschrikt door een colonne opgeschoten pubers op iets te lawaaiige motoren. Gelukkig was het in het Cygnus Gymnasium, de betonnen bunker waar de thuisploeg met drie teams van de partij was, een stuk rustiger.

Over betonnen bunkers gesproken: de laatste keer dat BSG 2 in de tweede klasse speelde, zag de skyline van New York er nog heel anders uit. Na de stopzetting van de sponsoring bracht het team nog vier seizoenen in de onderbond en daarna dertien seizoenen in de kelder van de landelijke schaakcompetitie door.

Die kelder is er met ingang van dit seizoen overigens nog een stuk groter geworden: door de invoering van een aparte zaterdag- en een doordeweekse competitie zijn er nu niet meer dan zes verschillende niveaus (van meesterklasse tot vijfde klasse). Het betekent ook dat BSG dit jaar met vier teams in de zaterdagcompetitie vertegenwoordigd is. In de kruipruimte van de competitie spelen BSG 3 en 4 hun wedstrijden. BSG 3 begon met een thuiswedstrijd, terwijl BSG 4 volgende maand pas voor het eerst in actie hoeft te komen.

In de woonkamer van de zaterdagcompetitie begon BSG 2 met een uitwedstrijd tegen VAS. Op papier waren de teams aan elkaar gewaagd en dat bleek in de praktijk ook aardig te kloppen. Aan het eerste bord werd als eerste de vredespijp gerookt. Nadat de meeste stukken van het bord waren verdwenen, namen het Apenhoofd en Victor Hendriks een snipperdag op. Beide teams zullen wel blij zijn geweest dat de sterkste speler van de tegenpartij was geneutraliseerd.

Niet lang daarna kwam BSG 2 zelfs op voorsprong. Aan het tweede bord liet Coen jeugdtalent Khoi Pham, die de laatste tijd flink aan de weg timmert, volkomen kansloos. Al gauw stonden Coens stukken met z’n allen op de witte koning gericht. De genadeklap kon niet uitblijven en dat gebeurde ook niet, dus stond het 1½-½.

Ook Ruben hield het tempo hoog in zijn partij tegen Pim Ghijsen. In een soort dubbele Stone Wall hield hij het witte initiatief keurig binnen de perken, waarna de stukken in hoog tempo van het bord gingen en hij met zijn actieve dame zelfs het betere van het spel leek te hebben. Misschien had ze wel een droge kut, want gescoord werd er niet; 2-1.

De voorsprong was geen lang leven beschoren, want hij werd gauw weer uitgepoetst door Ed Baarslag, die Tom er positioneel gruwelijk van langs gaf. De nestor kwam in een perspectiefloos passieve stelling waarin op de een of andere reden beide lopers slecht waren en gaf op toen hij zijn toren op b8 kwijtraakte, dus stond het 2-2.

Niet veel beter verging het Timon aan het laatste bord. Hij offerde tegen Morrison Lesger in de opening een pionnetje voor open lijnen tegen de witte koning. Een aardig concept, alleen jammer dat zijn iets te hitsige dame bij de koningsaanval in een hinderlaag liep en het avontuur niet meer kon navertellen. In ieder geval stond het nu 2-3.

Gelukkig was Yme op dat moment bezig het punt binnen te tikken. In een vreemd soort draak waarin hij vroeg h3 had gespeeld, leek hij de beste kansen te krijgen toen David Kleeman niet op tijd rokeerde en een pion moest inboeten. Wat volgde was een enorme heksenketel waarin Yme de toren op b8 meegraaide, waarna het de vraag was of zijn loper nog uit de zwarte stelling kon ontsnappen. In de partij lukte het, waarna Yme het eindspel met een stuk meer won, dus stond het 3-3.

De gelijke stand bleef vervolgens op het scorebord. Rein zal absoluut niet tevreden zijn geweest met de puntdeling tegen Ticho Cornelisse, de Amsterdamse teamleider, nadat hij met een pion en een stelling meer uit de opening was gekomen. Frans stond daarentegen het hele eindspel onder druk van Niels van Dam, die overigens nog wel lange tijd tegen de klok vocht. Uiteindelijk werd ook die partij remise en dus begonnen beide teams met een punt aan het seizoen.

VAS (2091) – BSG 2 (2061) 4-4
1. V Hendriks (2239) – J de Groote (2206) ½-½
2. K Pham (2066) – C van der Heijden (2046) 0-1
3. N van Dam (2078) – F Borm m (2142) ½-½
4. P Ghijsen (2124) – R Hilhorst (2022) ½-½
5. D Kleeman (2067) – Y Brantjes (2109) 0-1
6. E Baarslag (2079) – T de Ruiter (1953) 1-0
7. T Cornelisse (2057) – R Brouwer (2086) ½-½
8. M Lesger (2022) – T Brouwer (1924) 1-0

Ondertussen won BSG 1 met niet minder dan 7½-2½ van Apeldoorn, waardoor het team na een ronde aan kop gaat. BSG 3 verloor nipt met 3½-4½ van het tweede team van De Waagtoren.

De volgende ronde is over drie weken. BSG 2 mag dan tegen SOPSWEPS. In Amsterdam hebben ze waarschijnlijk de hele zomer al naar die wedstrijd uitgekeken…

Korzelige Vettel gooit eigen glazen in

Het weekend begon nog fantastisch, met beide auto’s op de eerste startrij, maar uiteindelijk liep de Grand Prix van Italië op een flinke deceptie uit voor Ferrari. Hamilton won, terwijl Vettel achter Räikkönen en Bottas vierde werd en zijn achterstand in het kampioenschap hard zag oplopen.

Op het hogesnelheidscircuit van Monza hoopte Fattle zijn zege in België een passend vervolg te geven. De afgelopen jaren waren de tifosi niet echt verwend geweest; de laatste Ferrari-zege voor eigen publiek dateerde alweer uit 2010. Maar voor deze editie zag alles er goed uit. De manier waarop Fattle Luis vorige week inhaalde had veel indruk gemaakt bij Mercedes, dat een zwaar weekend tegemoet kon zien.

Wie het laatst lacht…

In de kwalificatie komen de bange vermoedens uit, maar niet nadat Luis de Ferrari-boys de stuipen op het lijf had gejaagd door in de beslissende sessie aanvankelijk de snelste tijd neer te zetten. Pas in de slotseconden duikt Fattle onder Luis’ tijd door, waarna hij het uitschreeuwt van blijdschap. Die blijdschap duurt overigens maar een paar seconden, want dan duikt Rijkunnen onder Fattles tijd door. Meteen was de lach van Fattles gezicht verdwenen en hij zou de rest van het weekend ook niet meer terugkomen.

Voor de bijna 39-jarige Rijkunnen was het zijn eerste pole sinds Monaco vorig jaar, waarmee hij aantoonde dat hij het spelletje nog niet verleerd was. Luis hield de schade beperkt met een derde tijd, terwijl Bottas op gepaste achterstand vierde was. De rest van het veld deed amper mee. Max was met de vernieuwde Renault-motor vijfde op bijna anderhalve seconde achterstand. Ricciardo moest vanwege een motorwissel achteraan starten, tussen Ericsson en Hülkenberg in. De Zweed maakte in de training een zwaar ongeval mee toen zijn DRS open bleef staan, terwijl Hülkenberg met een straf op zak vanwege de ravage die hij vorige week aanrichtte ook maar een lading motoronderdelen liet vervangen. Het betekende dat Grosjean Max kwam vergezellen op de derde startrij.

Fattle schaadt aangezicht

Als op zondag de lichten doven voor de kortste wedstrijd van het jaar, gaat het al gelijk mis. In het achterveld wordt Hartley gesandwicht tussen een McLaren en Ericsson. Even verderop gaat het bij de koplopers mis als Luis Fattle bij de tweede chicane aangrijpt. Hij zet zijn wagen er buitenom naast, waarna Fattle hem toucheert en in de rondte gaat. Hij heeft mazzel dat de rest van het veld hem ontwijkt, waarna hij met een beschadigde bolide het veld voor zich uit kan jagen.

Gelukkig voor de Duitser wordt de race geneutraliseerd, zodat hij zijn neus kan laten vervangen. Vooraan is Rijkunnen op zichzelf aangewezen. Bij de herstart heeft hij aanvankelijk geen antwoord op Luis, die hem in de eerste bocht uitremt. Rijkunnen wil echter van geen opgeven weten en bij de volgende chicane gooit hij zijn bolide er direct weer naast. Luis zit aan de buitenkant en moet Rijkunnen laten gaan. In de Mercedes-garage slaat Toto Wolff, die even daarvoor nog zat te juichen, een tafel doormidden.

De dreiging is sterker dan de uitvoering

Rijkunnen kan in het vervolg niet weglopen bij Luis. Sterker nog: geregeld komt de Mercedes met startnummer 44 aan het eind van het rechte stuk van start/finish angstaanjagend dicht bij de Ferrari met startnummer 7. Op zijn beurt loopt Luis weg bij teamgenoot Bottas, die door een slechte start achter Max gevangen kwam te zitten. De Red Bull-rijder hoeft weinig moeite te doen om de Mercedes achter zich te houden. Samen rijden ze hard weg bij de rest van het veld, aangevoerd door Grosjean.

In de achterhoede zijn Ricciardo en Fattle bezig het veld op te rollen. Fattle passeert de Red Bull-rijder bij hun gezamenlijke inhaalrace en ligt halverwege de race alweer vierde. Ricciardo’s inhaalrace is veel minder spectaculair. Zijn race eindigt even later als zijn gloednieuwe Renault-motor de geest geeft. Op een spectaculaire manier, dat dan weer wel.

Vooraan speelt Mercedes een spelletje blufpoker door de pitcrew al in staat van paraatheid te brengen. Ferrari reageert direct door Rijkunnen binnen te roepen voor een bandenwissel. Mercedes laat Luis echter gewoon op zijn oude bandjes doorrijden. De coureur weet wel hoe laat het is (Hammertime!) en hij verhoogt direct zijn tempo. Rijkunnen valt op zijn beurt terug tot achter Max en Bottas.

Het uitvallen van Ricciardo lijkt Luis in de kaart te spelen, omdat het wrak op een wat ongelukkige plek staat. Tot opluchting van Ferrari wordt de race niet geneutraliseerd, dus valt Luis na zijn stop weer terug tot achter Rijkunnen. Samen jagen ze Bottas op, die na Max’ pitstop vrij baan had gekregen. Met z’n drieën zitten ze zo nu en dan binnen een seconde. Het is bloedstollend, want in dit labiele evenwicht kan een foutje fataal zijn.

Uiteindelijk haalt Bottas ook maar nieuwe banden, waarna Luis en Rijkunnen hun tweestrijd voortzetten. Rijkunnens banden zitten onder de blaren en in de slotfase moet hij dan eindelijk buigen voor Luis, die hem in de eerste chicane voorbijrijdt.

Dubbel podium voor Mercedes

Achter hen wist Max nog lang stand te houden tegen Bottas, maar nadat hij de Fin in de eerste chicane van de baan had gedrukt, kreeg hij een tijdstraf van 5 seconden. Het betekende dat hij niet alleen zijn derde plaats aan Bottas verloor, maar ook nog zijn vierde plaats aan Fattle, die zich in de slotfase naar de staart van Bottas op had gewerkt.

De vierde plaats was voor Fattle slechts een doekje voor het bloeden, want eenmaal verlost van Rijkunnen raast Luis naar de finish voor zijn zesde overwinning van het seizoen. En wat voor een! Na zijn zege in Duitsland was het opnieuw een uitzege die hij voor de poorten van de hel had weggesleept. Rijkunnen werd tweede en baalde dat hij niet zijn eerste zege in vijf en een half jaar had geboekt. De onderste trede van het podium was voor Bottas na een kleurloos optreden.

Na afloop zeurde Fattle nog over het incident met Luis bij de start, terwijl Max geen goed woord overhad voor de beslissing van de wedstrijdleiding. Mogelijk denken ze er na het zien van de videobeelden anders over. Voor Fattle was de gemiste kans voor open doel een zorgelijke nederlaag, vooral omdat hij zijn achterstand op Luis zag groeien naar 30 WK-punten, meer dan een Grand Prix-zege. In deze vorm is het wel duidelijk wie er niet voor de vijfde keer wereldkampioen gaat worden.

Als best of the rest kwam Grosjean als zesde binnen hobbelen, voor de Force India’s van Ocon en de slecht gekwalificeerde Pérez. Science werd op grote achterstand negende en Stroll pakte verrassend genoeg het laatste punt, vlak voor teammaat Sirotkin. Achter hen werden Vandoorne, Hülkenberg en Gasly gemangeld door de Saubers van Leclerc en Ericsson, terwijl Magnussen na een akkefietje in de eerste ronde kilometers achter de rest aan hobbelde.

Daarmee deed de Deen het overigens nog beter dan zijn grote vriend Alonso, die zijn oranje bolide vroeg in de race met een technisch defect bij zijn team afleverde. Nog maar zeven races te gaan…

Update: Grosjean werd na afloop gediskwalificeerd omdat de bodem van zijn wagen niet in orde zou zijn, waardoor Sirotkin zijn eerste WK-puntje pakte.

We zijn weer begonnen!

De maand augustus was een hete maand in het Formule 1-wereldje, dat na vier roerige weken in België uit haar zomerslaap ontwaakte. Op Spa-Francorchamps begon de tweede seizoenshelft met een matte race, die door Sebastian Vettel gewonnen werd, voor Lewis Hamilton en Max Verstappen.

Traditioneel is augustus de enige rustige maand in de Formule 1. De fabrieken gaan dicht en de rijders hangen met hun ballen in het zwembad. Ditmaal werd de komkommertijd ruw onderbroken door twee belangrijke aankondigingen.

Zo kondigde Daniel Ricciardo een week na de Grand Prix van Hongarije ineens zijn vertrek bij Red Bull aan, daarmee de Oostenrijkse energiedrankfabrikant in verwarring achterlatend. Meer kans denkt de lachende Australiër bij het team van Renault te hebben, een team dat dit jaar nog geen podiumplaats heeft behaald. De kenners zetten dan ook grote vraagtekens bij de overstap.

Vervolgens deed Fernando Alonso zijn langverwachte mededeling. Zoals verwacht kondigde hij zijn vertrek aan, nadat het hem duidelijk was geworden dat een plek bij een topteam er niet meer in zat voor hem. Door de rijderswisselingen draaide de geruchtenmachine overuren. Het silly season barstte in alle hevigheid los. Wie zou volgend jaar bij welk team rijden?

Door de financiële moeilijkheden van het team van Force India werd het nog een graadje gecompliceerder. Gelukkig waren de roze bolides in België gewoon weer van de partij, maar helemaal ongeschonden kwam het voormalige team van Spyker niet uit de strijd.

Nadat de vader van Lance Stroll het team van de ondergang had gered, doemden er al gauw weer nieuwe problemen op. Hoewel het team nog precies hetzelfde was als voor de winterstop, alleen dan met een Britse in plaats van Indiase licentie, moest het volgens een of andere kromme regel wel afstand doen van alle tot dusver gescoorde WK-punten.

Ook zou Lance Stroll in Italië de stoel van Esteban Ocon innemen, wat mogelijkerwijs tot een ingewikkelde stoelendans zou leiden waarbij Robert Kubica zeven en een half jaar na zijn rallyongeluk zijn rentree maakte en Ericsson de laan uitgestuurd zou worden.

Hamilton shines when the weather doesn’t

Door de volatiele rijdersmarkt raakte het racegeweld in de Belgische bossen een beetje ondergesneeuwd. In de Ardennen is de regen nooit ver weg en dat bleek wel tijdens de kwalificatie. In de beslissende sessie proberen alle coureurs wanhopig een snelle tijd neer te zetten voordat de hemelsluizen opengaan.

Dat mislukt, dus moet iedereen overstappen naar intermediates. De Red Bulls komen in de natte omstandigheden redelijk mee, maar staan vanwege een benzinetekort in de pits als de baan aan het eind van de sessie op zijn droogst is. Door die blunder moeten Max en Ricciardo lijdzaam toezien hoe ze in de slotfase worden terugverwezen naar de vierde startrij.

Hetzelfde lot ondergaat Spa-specialist Rijkunnen, die met een zesde plaats genoegen moet nemen, nog achter de Force India’s van Ocon en Pérez en Grosjeans Haas. Spekkoper is Luis, die opnieuw in de natte omstandigheden excelleert. In zijn laatste rondje is hij bijna vier tellen sneller dan alles en iedereen. Fattle komt in zijn laatste ronde nog binnen een seconde en houdt de schade beperkt met een tweede plaats.

Hülkenberg doet een Grosjean

Traditioneel is Spa-Francorchamps een geliefd circuit om gridstraffen in te lossen. Ditmaal is het de beurt aan Bottas, de tegenvallende Renault-coureurs en de onthutsend trage Vandoorne om de hele powerunit te laten vervangen, zodat ze zich op de achterste twee startrijen terugvinden. Vooral Hülkenberg was strijdlustig. Hij hoopte gauw naar voren te kunnen rijden.

Als de lichten doven, voegt hij meteen daad bij woord als hij onbesuisd op de eerste bocht afraast. Hij verkijkt zich volkomen op de file voor hem en rijdt met volle vaart in op Alonso, die op zijn beurt over de auto van Leclerc wordt gelanceerd.

Vanzelfsprekend was Alonso, die zes jaar geleden vrijwel hetzelfde overkwam, niet onder de indruk van Hülkenbergs actie. De Duitser kreeg voor zijn blunder een gridstraf van tien plaatsen voor de volgende race.

Fattle stelt orde op zaken

Ondertussen zitten Fattle en de Force India’s aan de staart van Luis, die niet bijster snel door de Eau Rouge gaat. Op Kemmel zet Fattle zijn Ferrari ernaast, waarna Ocon hetzelfde bij hem doet. Er is echter niet genoeg plaats, dus taait Ocon af, waardoor hij zelfs nog terugvalt tot achter teammaat Pérez, terwijl Fattle naar de leiding gaat. Precies op dat moment wordt de race geneutraliseerd.

Door de safetycar kan Rijkunnen, die in het gedrang in de eerste bocht een lekke band had opgelopen, weer achteraan aansluiten. Minder geluk heeft Ricciardo, die de helft van zijn achtervleugel was kwijtgeraakt en twee volle ronden verloor.

Bij de herstart weet Luis Fattle nog even te bedreigen, maar daarna loopt de Duitser hard bij hem vandaan. Achter hen is Max alweer tot aan de staart van de Force India’s opgerukt. Hoewel de roze bolides over een enorme topsnelheid beschikken, krijgt hij ze vrij snel te pakken, waardoor hij op de derde plek komt te liggen.

In het vervolg rijdt hij hard weg bij zijn rivalen. Veel druk van achter heeft hij verder niet. Rijkunnen moet al gauw opgeven met kokende remmen, terwijl Bottas maar heel langzaam terrein goedmaakt in de middenmoot. Op zijn beurt kan Max de koplopers net niet bijbenen. Het gat naar Luis groeit heel langzaam van tien naar vijftien seconden.

Luis’ tegenaanval

Op zijn beurt kijkt de Brit lange tijd tegen een achterstand van vier seconden aan op Fattle. Met de pitstops in aantocht gooit hij het tempo omhoog, maar meer dan een seconde knabbelt hij tot aan zijn bandenwissel halverwege de race niet van zijn achterstand af.

Fattle stopt een ronde later en blijft Luis net voor. Tussen hen in ligt dan nog Max, die op het volgende rechte stuk finaal voorbij wordt geblazen door Luis. Pas als de Force India’s achter hem nieuwe banden hebben gehaald, doet hij hetzelfde, zodat hij op de eenzame derde plek blijft rijden.

Achter hem rijdt op dat moment Bottas, die pas laat in de race op stoom is geraakt. Na een erg late stop valt hij terug naar de zesde plaats achter de Force India’s. Ocon krijgt hij snel te pakken, met Pérez heeft hij meer moeite, maar uiteindelijk gaat hij ook langs de Mexicaan.

Het is het laatste hoogtepunt van de verder erg bloedeloze race. Fattle loopt in de slotfase nog ver weg bij Luis, die zijn tweede plaats koesterde. Achter Max, Bottas (die na de race nog een zinloze tijdstraf kreeg) en de Force India’s kwamen de Haasjes van Grosjean en Magnussen in formatie aan de finish. De laatste punten gingen naar Gasly en Ericsson.

Fattle overtreft Prost

Door zijn 52e zege verkleinde Fattle zijn achterstand op Luis naar 17 punten. Na afloop vond hij het maar wat bijzonder dat hij de grote Alain Prost had overtroffen. De WK-leider mopperde op zijn beurt wat over de “trucjes” op de Ferrari, waardoor hij maar een paar kilometer profijt had van zijn poleposition. Fattle meende op zijn beurt dat hij het niet alleen aan de motor, maar ook aan de afstelling had te danken dat hij Luis in kon halen, in tegenstelling tot volgend jaar.

Met zijn eerste podiumplaats voor eigen publiek mocht Max zich eveneens een winnaar voelen, niet in de laatste plaats omdat hij teamgenoot Ricciardo in het kampioenschap voorbijging. Meer dan een derde plek was echt niet mogelijk en het gebrek aan motorvermogen doet het ergste vrezen voor volgende week, als het hogesnelheidscircuit van Monza wordt aangedaan. Gaat Ferrari schitteren voor eigen publiek, of slaat Mercedes daar meteen terug?