Kortgewiekt

Op een erg regenachtige, herfstige zaterdag 7 oktober stond de tweede ronde van de KNSB-competitie op het programma. Voor BSG was het de eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Tevens was het de eerste thuiswedstrijd in tijden zonder Edwin Baart en dat was wel wennen. Toch bleven drie van de vier matchpunten in het Denksportcentrum.

De regen-en-windmachine draait de laatste weken op volle toeren, wat betekent dat het schaakseizoen weer echt begonnen is. Drie weken geleden trapte BSG af met twee verre uitwedstrijden. In de tussentijd hebben we op de club de ALV en het eerste snelschaaktoernooi alweer gehad.

In dezelfde tijd is mijn schaakniveau op een nieuw dieptepunt aanbeland. Omdat het toch niet meer slechter kon, besloot ik maar een Simson-act uit te halen door voor het eerst in bijna een half jaar de kapper te bezoeken. “Baat het niet, dan schaadt het niet”, was de gedachte. De echte reden was natuurlijk dat ik weer een volle haardos heb op het moment dat het echt koud wordt.

Terug naar de wedstrijd. Na een jaartje in de eerste klasse te hebben huisgehouden, treft BSG dit jaar weer tegenstanders van formaat. Ditmaal kwam de regerend landskampioen op bezoek. Na hun triomftocht van vorig jaar was de Kennemer Combinatie het nieuwe seizoen begonnen met een nipte nederlaag tegen HMC, dus waren ze gebrand op revanche.

Heel wat minder spanning was voelbaar bij de andere wedstrijd, die tussen BSG 2 en Wageningen 2. BSG 2 was het seizoen goed begonnen met een zuinige overwinning op Max Euwe 3. Van zwakke broeder Wageningen 2, dat in de eerste ronde vrij ruim werd geklopt door Caïssa 3, moest dan ook betrekkelijk eenvoudig gewonnen worden.

Het lijkt erop dat Coen dit jaar vleugels heeft gekregen. Hoewel hij zichzelf zo nu en dan nog wel voorbijloopt, weet hij geregeld ook vlotte overwinningen te behalen. Ditmaal gaf hij BSG 2 een vliegende start door Tjerk Sminia in een moordend tempo van het bord te beuken. Onbevreesd nam hij een geïsoleerde dubbele e-pion op de koop toe om open lijnen te krijgen. Onbevreesd snaaide hij een pionnetje op b2. Het kon kennelijk allemaal en met nog een minuut op de klok gaf Sminia in een hopeloze stelling op.

Het betekende dat ik me minder bezwaard voelde een remiseaanbod van mijn tegenstander Robin van Leerdam te accepteren. In het Russisch ging de bezem er al heel snel door: eerst verdwenen de centrumpionnen van het bord en daarna de meeste stukken. De gekortwiekte stelling bood geen aanknopingspunten meer om nog verder te spelen. Een van mijn saaiste partijen ooit.

De voorsprong werd verder uitgebreid door Yme, die jeugdtalent Anna Martinez van het bord poeierde. In een Swesjnikov verknoeide zwart wat tempi door met een loper te gaan fladderen, waarna Yme na langdurig beleg een stuk won.

Ondertussen had Frans aan het hoogste bord ook gewonnen. Timon haalde aan het laatste bord in een eindspel de buit binnen tegen een SP-Eerste Kamerlid. Door de remise van Tom stond het toch maar mooi 5-1. Maar toen moesten de resultaten van de teamleiders nog komen. Ex-teamleider Rein gaf er als eerst de brui aan, teamleider Ruben moest even later de koning omleggen, zodat de eindstand opnieuw op 5-3 werd bepaald.

BSG 1 moest op dat moment eenzelfde achterstand recht zien te breien. Het eerste onheil tekende zich af aan bord 8, waar Ewood tegen zijn angstgegner Christov Kleijn kwam te spelen. Na zijn veelgeprezen halmapartij in de slotronde van vorig seizoen werd hij door de teamleider getrakteerd op nog een witpartij, maar van dat cadeautje beleefde hij nauwelijks plezier, zodat hij zich al snel kon gaan richten op het schrijven van het verslag.

Meer geluk had BSG aan het laatste bord, waar FM Henk vaste klant Rob Duijn trof. Ditmaal won hij nog harder dan de voorgaande keren. Frank Erwich won een behoorlijke modelpartij van Lennart Dek, die in de opening weifelend speelde en vanaf dat moment de hele tijd achter de feiten aanliep.

Door nederlagen van die Spanjaard en Lange Alexander kwam BSG toch op achterstand. Het geluk van BSG was dat Ivan Sokolov (ja inderdaad, Ivan de Verschrikkelijke speelt dit jaar bij BSG) zijn slechte stelling tegen Wouter Spoelman binnen de remisemarge hield. Dat lukte King Loek, waarschijnlijk tot Sokolovs hilariteit, niet tegen Mads Andersen. In een eindspel stond hij eerst een boertje achter en daarna twee. Ondanks dat Mad Mads op zijn increment leefde, wist hij de vette vis wel op het droge te trekken.

Teamleider Thomas wist een toreneindspel met twee minuspionnen niet meer te redden tegen Miguoel Admiraal, maar daar stond tegenover dat Robert tegen Quinten D. de winst in de schoot geworpen kreeg. Gecombineerd met de remise van Li betekende dit dat beide teams 5 punten uit 10 partijen hadden gescoord, zodat ze allebei met een matchpunt beloond werden. BSG handhaaft zich hierdoor in de subtop, terwijl de Kennemer Combinatie voorlopig nog in het rechterrijtje staat.

BSG 2 (2063) – Wageningen 2 (1960) 5-3
1. F Borm m (2143) – H Dam (2013) 1-0
2. R Hilhorst (2037) – M Naaijer (2025) 0-1
3. C van der Heijden (2066) – T Sminia (2011) 1-0
4. J de Groote (2213) – R van Leerdam (1959) ½-½
5. T de Ruiter (1969) – J Verwoert (1978) ½-½
6. Y Brantjes (2055) – A Martinez (1815) 1-0
7. R Brouwer (2047) – T Slijper (1921) 0-1
8. T Brouwer (1977) – E Smaling (1961) 1-0

Verstappen wint laatste Grand Prix van Maleisië

Na al vanaf 1999 op de kalender te hebben gestaan, is het doek voor de Grand Prix van Maleisië dan toch gevallen. Het kon bijna geen toeval zijn dat de bizarre race van 2001 door de fans als beste werd uitgekozen. Het was waarschijnlijk de beste race uit Jos Verstappens carrière. In de natte omstandigheden liet hij zien uit het goede racehout gesneden te zijn door rondenlang met de besten mee te vechten, hoewel hij uiteindelijk niet beloond werd met WK-punten. Ruim zestien jaar later nam zoon Max revanche voor dit onrecht door de allerlaatste Grand Prix van Maleisië met overmacht te winnen.

Na de Grand Prix van Singapore likte Ferrari zijn wonden, terwijl Mercedes nog na zat te genieten. Na het hele seizoen achter de feiten aan te hebben gelopen, had Luis zijn achterstand na de zomerstop pijlsnel in een niet onaanzienlijke voorsprong om weten te buigeen. Toch waakte de drievoudig wereldkampioen voor te veel optimisme. De bochtige circuits van Suzuka en Interlagos zouden de Ferrari’s beter liggen. En het circuit van Sepang, zo bleek.

Waar de Ferrari’s snel onderweg waren, worstelden de Mercedes al vanaf het eerste fluitsignaal. Zelfs de Red Bulls waren vaak sneller. Uiteindelijk kwam alles toch weer op zijn pootjes terecht voor Luis. Waar Fattle in de kwalificatie door een motorstoring niet in actie kon komen en achteraan moest starten, versloeg hij Rijkunnen op zijn tandvlees, wat genoeg was voor alweer zijn zeventigste pole uit zijn carrière. De Red Bulls namen door Fattles pech de tweede startrij in, terwijl Bottas met een lading niet-werkende aerodynamische updates rondreed en slechts vijfde was.

Voor de start werd het rode gevaar nog verder geminimaliseerd toen Rijkunnen in zijn verkenningsrondje hetzelfde probleem kreeg als Fattle. Het betekende dat de Fin nog eerder dan in Singapore uit de race lag.

Als de lichten doven, komen Luis en de Red Bulls niet bijster goed weg. Bottas heeft een betere start en gaat de paarse bolides in de eerste bocht buitenom voorbij. Max laat zich niet uit het veld slaan en gaat hem in de tweede bocht meteen weer voorbij. Vervolgens loopt hij hard weg bij de Fin.

Hoe snel Max wel niet is, blijkt als hij op Luis begint in te lopen. Na vier ronden zit hij in de slipstream, waarna hij de Mercedes voor de eerste bocht brutaal uitremt. In de ronde erna moet hij nog wel Luis’ tegenaanval neutraliseren, maar vanaf dat moment rijdt hij hard bij de Mercedes vandaan.

De andere Mercedes weet iets langer stand te houden. Tien ronden lang weet de verder hopeloos trage Bottas Ricciardo achter zich te houden, maar dan gaat de Australiër hem toch maar voorbij. Door het oponthoud zijn Max en Luis echter al aan de horizon verdwenen.

Terwijl Ricciardo het gat naar Luis probeert dicht te rijden, rukt Fattle gestaag op in de middenmoot. Hij profiteert van de vroege pitstops van de coureurs in de middenmoot, waardoor hij naar de vijfde plek oprukt. Hoewel hij zich spoedig aan de staart van Bottas meldt, heeft hij inmiddels alweer een halve minuut achterstand opgelopen op raceleider Max.

De koploper begint op zijn beurt wat last van banden te ondervinden, waardoor hij zijn voorsprong op Luis niet verder meer kan uitbouwen. De WK-leider is echter in de 26e van de 56 ronden de eerste coureur in de kopgroep die zijn banden laat vervangen. Hij blijft Bottas en Fattle voor. Max kan daardoor zonder problemen de volgende ronde nieuwe banden halen. Ferrari doet hetzelfde met Fattle. Als Bottas een ronde later stopt, keert hij achter de Duitser terug op de baan.

Na Ricciardo’s stop ligt Max weer aan kop. Op nieuwe banden probeert Ricciardo het gat naar Luis dicht te rijden, maar dat lukt hem amper. Achter hem is Fattle een stuk sneller. Hij zet de ene na de andere snelste raceronde neer. Het gat slinkt zienderogen. Met nog tien ronden te gaan zit hij aan de staart van zijn ex-teamgenoot. Al zigzaggend rijden ze het rechte stuk over. Aan het eind van het rechte stuk komt Fattle uit de slipstream. Ricciardo knijpt hem net op tijd af en duikt als eerste de eerste bocht in.

Het blijkt ook meteen het laatste gevecht tussen de twee te zijn, want in de laatste ronden laat Fattle het lopen. Hij besluit zijn weekend op een gepaste manier door in de uitloopronde tegen Stroll aan te rijden.

Vooraan in de strijd dus wel gestreden. In de brede middenmoot gaan de gevechten nog gewoon door. Vooral Palmer haalt de vreemdste capriolen uit door een paar keer te slippen, wat hem de nodige plaatsen doet verliezen. In zijn ijver het verloren gegane terrein goed te maken, rijdt hij bijna Magnussen van de baan op het moment dat ze door Max op een ronde worden gezet.

Het blijken de laatste hachelijke momenten voor Max, die na 56 zware ronden als eerste wordt afgevlagd. Het is voor de Belgische Nederlander, die tijdens de kwalificatie zijn twintigste verjaardag vierde, zijn tweede overwinning uit zijn carrière. En waar is het mooier om dat te doen dan in de laatste Grand Prix Maleisië, op het circuit waar hij twee en een half jaar geleden zijn eerste WK-punten scoorde?

Luis vergrootte met zijn tweede plaats zijn voorsprong op Fattle in het kampioenschap met zes punten naar 34 punten. Toch zal Fattle het restant van het seizoen wel zien zitten, gezien de snelheid van zijn Ferrari. Als Red Bull zich ook nog in de strijd om de hoogste plaatsen kan mengen, kan het seizoen nog heel spannend worden.

Na de topteams kwam de zieke Pérez knap als zesde over de streep, voor de eveneens sublieme Vandoorne. De Belg verloor bij de eerste serie pitstops zijn plek aan de Williams’, die zo met elkaar aan het stoeien waren, dat ze niet eens in de gaten had dat Vandoorne ze in de eerste bocht weer voorbij was gegaan. Ondanks een gebrek aan rechtelijnsnelheid wist hij de witte bolides tot aan de vlag achter zich te houden. Opnieuw finishte Stroll voor zijn leermeester Massa.

Het laatste punt ging naar Ocon, die de eerste ronde niet schadevrij doorkwam en al in de tweede ronde zijn banden moest laten verwisselen. Ondanks dat hij halverwege de race ook nog een hoop tijd verloor toen Science hem achterstevoren tikte, pakte hij wel het laatste punt.

Buiten de punten eindigde Alonso, die de hazen van Magnussen en Grosjean in zijn kofferbak had zitten. Pierre Gasly finishte bij zijn debuut voor Toro Rosso als stand-in voor de op een zijspoor gezette Kwjat een veertiende plaats. De Renaults waren bedroevend in de race met een vijftiende plaats voor Palmer en een zestiende voor Hülkenberg, maar net voor Wehrlein. Ericsson werd afgetekend laatste en Science was de enige uitvaller van de memorabele race.

Hamilton kan zijn ogen niet geloven

Bij de voorbeschouwing van de Grand Prix van Singapore ging het er niet over of Vettel de leiding in het kampioenschap weer zou overnemen, maar met welke voorsprong hij de Aziatische stadstaat zou verlaten. Het zou echter heel anders lopen…

Uitgerekend voor eigen publiek in Italië werd Ferrari twee weken geleden lelijk te kijk gezet door Mercedes. Het trage stratencircuit van Singapore zou de wendbare Ferrari’s veel beter moeten liggen. Twee jaar geleden verpletterden de rode bolides de Mercedes gewoon en ook dit jaar waren de Italianen het Duits-Engelse team de baas.

Sterker nog: Mercedes werd zelfs nog door Red Bull afgetroefd. Voor de paarse bolides was de race op het Monaco van Azië de laatste kans op een dagsuccesje. Datzelfde gold overigens voor het zusterteam van Toro Rosso en het al jaren zwak gemotoriseerde McLaren. Na drie jaar ellende met Honda waren de Britten de Japanners zo spuugzat geworden dat ze een gat in de lucht sprongen dat ze volgend jaar met Renault-motoren gaan rijden. Kind van de rekening wordt Toro Rosso, dat zich de Honda-motoren in de maag liet splitsen. Het lukt het voormalige team van Minardi maar niet een fatsoenlijke motorpartner te strikken.

Op het stratencircuit van Singapore telt motorvermogen minder en gelijk zakken de Mercedes-aangedreven teams genadeloos door het ijs. De grijze bolides zelf moeten het doen met een plekje op de derde rij, terwijl Force India in Q2 blijft steken en Williams zelfs in Q3. Inderdaad zijn de Renaults, McLarens en Toro Rosso’s best of the rest. De pole gaat naar Fattle, terwijl Max teamgenoot Ricciardo nipt de baas is en vanaf de eerste rij mag starten. Rijkunnen komt niet verder dan een magere vierde plaats.

Tegen alle verwachtingen in begint het voor de start van de race ineens te regenen. Het is een geschenk uit de hemel voor Luis, die weet dat hij in de natte omstandigheden meer kans maakt om terrein goed te maken. Fattle is er natuurlijk minder blij mee. Bij de start heeft hij alleen oog voor de auto naast hem. Als de lichten doven, komt hij echter matig van zijn plaats. Max’ start is iets beter, maar achter hem komt Rijkunnen echt als een dragster uit de startblokken. Hij gaat Max links voorbij. Fattle zit aan de rechterkant van de baan, maar stuurt ineens strak naar links. Het gevolg laat zich raden: de drie bolides klappen vol op elkaar.

Rijkunnen raakt eerst Max en daarna ook nog eens teammaat Fattle. Stuurloos schiet zijn heftig beschadigde Ferrari rechtdoor, waar hij Max nogmaals weet te raken. Max neemt op zijn beurt de als een raket gestarte Alonso mee. De McLaren vliegt door de lucht, maar kan wonder boven wonder verder.

Fattles auto is ook terminaal beschadigd, zo blijkt. Door lekkende koelvloeistof verliest de Duitser de macht over het stuur, waardoor hij zijn aangezicht ernstig beschadigt. Nog voordat de safetycar het veld aanvoert, moet hij zijn wagen in de pits parkeren.

Dat brengt de leiding in handen van Luis, die de matig gestarte Ricciardo meteen voorbij was gevlogen en door de crash vooraan automatisch drie plekjes opschoof. Als de race na vier ronden weer wordt vrijgegeven, loopt hij op zevenmijlslaarzen weg bij de Australiër, die zich in de natte omstandigheden niet bepaald als een vis in het water voelt.

Terwijl Alonso kort na de hervatting alsnog moet opgeven vanwege de beschadigingen aan zijn auto, rukken de Toro Rosso’s keurig op in de middenmoot. Waar de meeste coureurs in de middenmoot op regenbanden staan, staan de Italiaanse Red Bulls op intermediates, die steeds sneller worden als de baan opdroogt. Science weet Ocon te pakken, terwijl Kwjat zich een aantal plekjes lager na een lang gevecht van Magnussen ontdoet. Hij is zo euforisch dat hij een bocht later alweer in de bandenstapel staat, waardoor de safetycar voor de tweede keer uitrukt.

De neutralisatie is een uitgelezen kans voor de coureurs achteraan om hun regenbanden voor intermediates in te wisselen. Ook de koplopers halen nieuwe banden. Alleen Luis doet dat niet. Het lijkt hem weinig te deren, want ook op oudere intermediates loopt hij na de herstart bij Ricciardo vandaan.

De Williams’ zijn ook nog niet gestopt. Waar Stroll op intermediates was begonnen en zich redelijk staande houdt in de middenmoot, valt Massa op zijn regenbanden als een baksteen terug. Na een late stop kan hij de Saubers gaan vergezellen in de strijd om de rode lantaarn. De rijdende IKEA’s zijn opnieuw niet vooruit te branden en de absurde bandenstrategieën maken het er niet beter op. Zo blijft Wehrlein nog op regenbanden rijden als de baan al bijna droog genoeg is voor slicks.

Magnussen is in de 24e ronde de eerste coureur die droogweerbanden haalt. Massa, die weinig meer te verliezen had, volgde meteen zijn voorbeeld. Hij wordt meteen na zijn stop door Luis op een ronde gezet. De overige coureurs volgen even later. Red Bull hoopt Ricciardo via de stops langs Luis te helpen. Ricciardo komt bij zijn stop echter nog achter Palmer op de baan. Luis gaat op intermediates minstens zo snel en blijft na zijn stop ruim aan de leiding.

De rondetijden schieten omlaag als iedereen op droogweerbanden staat. Opmerkelijk genoeg verliest Ericsson juist dan de controle over zijn wagen. Hij weet wonder boven wonder uit de vangrail te blijven, totdat hij de rem loslaat en zijn auto alsnog achterwaarts tegen de muur tot stilstand zet. Het betekent dat de safetycar voor de derde keer op de baan komt.

Het duurt vervolgens nog een tijd voordat het wrak kan worden weggesleept. Luis ziet zijn voorsprong verdampen en is daar niet bepaald blij mee. Bij de herstart weet hij weer een gaatje naar Ricciardo te slaan.

In de slotfase verliezen we nog twee rijders. Hülkenberg verliest zijn vierde plek door een olielek. Na een lange pitstop waarbij wat olie wordt getankt rijdt hij nog even op de tiende plek, om kort voor tijd op te geven. Ook Magnussen krijgt de finishvlag niet te zien. Het betekent dat er maar twaalf coureurs aan de finish komen.

Daarna gebeurt er weinig meer en dus wint Luis na 58 in plaats van de geplande 61 ronden de race. Ricciardo wordt tweede, terwijl een volkomen onzichtbare Bottas goed is voor de onderste trede van het podium. Science scoort een knappe vierde plaats, voor Pérez en Palmer, die de eerste punten van het seizoen scoorde. Vandoorne werd netjes zevende, voor Stroll, Grosjean en Ocon. Buiten de punten eindigden Massa en Wehrlein, waarbij laatstgenoemde op niet minder dan twee ronden werd gereden.

Zodoende zette Luis op het circuit waar een dure uitvalbeurt hem vijf jaar geleden definitief in de klauwen van Mercedes dreef een megastap op weg naar zijn vierde wereldtitel. Hij zal zijn ogen niet hebben kunnen geloven toen hij de Ferrari’s bij de start tegen elkaar op zag rijden. Op het circuit waar Ferrari ontegenzeggelijk in het voordeel was ten opzichte van Mercedes vergrootte hij zijn voorsprong op Fattle met 25 punten.

Een weekendje Enschede

Afgelopen weekend begon de KNSB-competitie weer. Voor BSG stonden er twee uitwedstrijden op het programma: het eerste moest bij Apeldoorn op bezoek, terwijl het tweede tegen het derde van Max Euwe uit Enschede speelde. Prompt werd ik door Ewood uitgenodigd om een weekendje naar Enschede te komen.

De KNSB-teams van BSG hebben dit seizoen nieuwe teamleiders: Edwin Baart droeg na twaalf jaar het stokje over aan Thomas Willemze, terwijl Rein Brouwer werd afgelost door Ruben Hilhorst. Prompt werd besloten om niet met de trein, maar met een busje naar Enschede af te reizen. Een goed moment om aan teambuilding te doen. Er was plek zat, dus had ik ook prima meegekund, maar dat was logistiek helaas niet mogelijk.

Mijn weekend begon namelijk in Woerden, waar mijn uitgeverij haar 10-jarige jubileum vierde. Vorig jaar hadden ze ook de dag voor de KNSB-competitie een feest, maar dat moest ik vanwege een chaotische conferentie missen. Nu had ik geen excuses meer, dus toog ik naar de Eendenstad.

Op het feest werd ik direct welkom geheten door de uitgeefster zelf. De paar mensen die voor de ingang stonden, wekten de indruk dat de opkomst niet heel hoog was, maar binnen zag het zwart van de mensen. Mensen die bijna allemaal (veel) ouder dan ik waren, wat me niet echt op m’n gemak stelde. Al gauw begon het echte programma, dat startte met een terugblik naar hoe de uitgeverij tien jaar geleden uit het niets was begonnen. Daarna werden wat schrijfsters naar voren geroepen om een stukje uit hun boek voor te dragen. De eerste schrijfster was erg in haar nopjes over de kutwoordgrappen (letterlijk ja) en andere spitsvondigheden die ze in de tekst had verwerkt. Een oud wijf dat over haar seksuele fantasieën schrijft, daar draait m’n maag echt van om.

Aan het eind van de voorstelling ging een of andere kale man met een paardenstaart het muzikale hoogtepunt van de dag verzorgen, waarna ik maar naar buiten vluchtte. Daar werd ik door een oudere man aangesproken, die de voordrachten ook maar niks vond. Na een paar snacks en een paar glaasjes sap had ik het wel weer gezien, dus ging ik de trein naar Enschede maar pakken.

Op Kennispark, zoals Enschede Drienerlo tegenwoordig heet, stond Ewood me onder het viaduct op te wachten. We liepen/fietsten terug naar zijn hokje, waar ik mijn maagje met wat boterhammen vulde.

De dag erna was natuurlijk de grote dag. Ewood moest eerder weg. Hij overhandigde mij de huis- en de fietssleutel, waarna we eerst naar de supermarkt en daarna naar het station togen. We moesten nog behoorlijk opschieten, maar een paar minuten voordat zijn treintje zou komen, stonden we onderaan de trap van het perron. Volgens Ewoods berekeningen zou hij dan ruim op tijd in Apeldoorn aankomen. Dat stelde me gerust. Je wilt immers niet op het laatste moment voor een belangrijke wedstrijd binnenvallen.

Routinematig klapte Ewood zijn nogal aftandse portemonnee open, waarna hij op zoek ging naar het juiste pasje. Behalve tien Forum voor Democratie-pasjes vond hij echter niet zijn ov-chipkaart. Terwijl het dieseltreintje nietsvermoedend aan kwam rijden, zat Ewood in al zijn zakken te wroeten, ondertussen steeds radelozer wordend. Ik vertelde hem maar alsnog in te stappen en de problematiek aan de conducteur uit te leggen (waarbij ik natuurlijk weer was vergeten dat er helemaal geen conducteur op zo’n boemeltje meerijdt), maar hij bleef gewoon onderaan de trap staan zoeken naar het juiste pasje.

Pas toen de trein weg was gereden, had hij het pasje gevonden, waarna hij er maar van maakte dat zijn vertraging niet zo erg zou zijn. Terwijl hij op de volgende trein stond te wachten, reed ik maar weer terug naar zijn huis om de boodschappen uit te laden. Even later fietste ik weer naar de ingang van de campus, waar Kinky met me mee naar de speelzaal zou fietsen. Hij mocht de eer van het tweede team van Max Euwe verdedigen. Een eer die het afgelopen seizoen, toen alle teams van Max Euwe degradeerden, ernstig gekrenkt was.

We fietsten een fietssnelweg af, waarna we nog door half Enschede zigzagden totdat we de speelzaal gevonden hadden. In ieder geval was ik ruim op tijd, in tegenstelling tot de rest van het team, dat nog in de file stond. Klokslag één uur kwamen zij ook aan, waardoor de wedstrijden konden beginnen.

Over de wedstrijd valt niet veel te zeggen. Het regende remises. De toon werd al aan het derde bord gezet, waar Frans tegen een Duitser speelde, die al na tien zetten een remiseaanbod plaatste. Even later deed hij het weer. Uiteindelijk kwam Frans zo slecht te staan dat hij zelf op zoek moest naar remise. Een uiterst zwakke witbeurt.

Coen was aan het eerste bord gezet en leek Laurens Snuverink vanuit de opening volkomen weg te vagen. Het werd echter een beetje een rommeltje, waarna Coen een stuk offerde voor aanval en een zwik pionnen. Hij wikkelde af naar een gunstig eindspel, maar wist dat vervolgens niet te winnen.

Zelf deelde ik in de malaise aan de hoogste borden. Tegen een petje stond ik wat beter na de opening, maar in tijdnood verloor ik dat voordeel weer. Gelukkig deed hij het ook niet goed, zodat ik de tijdcontrole met een gunstige stelling haalde. Daarna miste ik echter een winst en liet ik hem tot overmaat van ramp ineens afwikkelen naar remise.

Het goede nieuws kwam van de onderste borden. Tom wist zijn 493e KNSB-wedstrijd in een overwinning om te zetten. Held van de dag was nieuwkomer Yme, die de shogi-kampioen van 2009 na heftige tactische schermutselingen versloeg. De overige partijen eindigden in remise, dus wonnen we met 5-3.

SG Max Euwe 3 (1911) – BSG 2 (2066) 3-5
1. Laurens Snuverink (1920) – Coen van der Heijden (2066) ½-½
2. Abdul Dellair (1971) – Jesper de Groote (2213) ½-½
3. Frank Grube (1891) – Frans Borm m (2143) ½-½
4. Kristianne Tempelman (1909) – Ruben Hilhorst (2037) ½-½
5. Andre Langendijk (1972) – Rein Brouwer (2047) ½-½
6. Wouter de Haas (1969) – Yme Brantjes (2055) 0-1
7. Vincent Vleeming (1842) – Tom de Ruiter (1969) 0-1
8. Jessica Groenewolt (1815) – Theo Slisser (1998) ½-½

Na afloop ging ik nog wat analyseren met m’n tegenstander. Mijn teamgenoten gingen naar de Chinees (anders gaan ze nooit uit eten, maar goed) en daar had ik niet zo’n zin in, dus ging ik maar informeren wat de spelers van Max Euwe gingen doen. Die gingen naar de Mexicaan. Dat leek me wel wat, dus ging ik mee als een soort verstekeling.

De gezamenlijke maaltijd ging heel anders dan wat ik bij BSG gewend was. Geen schaakbordjes, geen voorgerechten. Het ging daardoor een stuk sneller dan wat ik gewend was. Na afloop gingen we nog een ijsje halen. Mijn tegenstander wilde graag mijn ijsje betalen. Hij nam zelf een bakje met twee ijsbolletjes. Het wafeltje gooide hij meteen in de prullenbak. In gebroken Engels vertelde hij me onder andere dat hij na een lange inactieve periode weer begonnen was met schaken en dat zijn zoon Italiaans jeugdkampioen was.

Terwijl we de fietsen weer uit de gratis ondergrondse fietsenstalling haalden, nodigde Wouter de H. mij, Kinky en ene Onno uit om bij hem thuis een spelletje te spelen. Het werd uiteindelijk Captain Cool, een spel waar ik nog nooit van gehoord had. Ik was er dan ook niet heel bedreven in. Al m’n bedachte slimmigheden faalden steeds opzichtig, zodat ik een keer derde en een keer vierde werd.

Het was inmiddels alweer laat geworden, dus ging ik weer terug naar Ewoods hokje. De krullenbol had het beslissende punt gescoord tegen Apeldoorn en was natuurlijk in zijn nopjes. Net als vier jaar geleden won BSG de eerste wedstrijd van het seizoen met het kleinst mogelijke verschil van het team van Merijn van Delft. Een knappe prestatie, temeer omdat zowat het hele team problemen had op tijd in de speelzaal aan te komen. De twee in Duitsland woonachtige Oekraïners kwamen zelfs bijna een uur na aanvang van de wedstrijd binnen, wat natuurlijk zijn weerslag had op het gemoed van de spelers.

Ewood was nog wel enigszins op tijd. Thuis liet hij zijn partij tegen Arm-en Hachi-jan zien (die Y-ge Vis-ser-streepjes had hij voor de lol toegevoegd). Hij kwam goed uit de opening en sloeg toe met een paardoffer. Nou ja, toeslaan… De partij werd uiteindelijk pas in het eindspel beslist.

In ieder geval gingen we voldaan naar bed, helemaal omdat Max Verstappen in Singapore vanaf de eerste startrij mocht vertrekken. We gingen de race bij Kinky kijken. Ewood ging op zijn gammele fiets en ik moest achterop. Bij iedere oneffenheid in de weg priemde de bagagedrager in m’n achterste. Het laatste stuk heb ik daarom maar gelopen, wat ook niet zo’n succes was omdat ik een enorme blaar op m’n hiel had door mijn knellende winterschoenen.

De race was in feite na drie bochten wel weer voorbij, toen de Ferrari’s tegen elkaar reden en Max er nog tussen zat. Luisje profiteerde en nam de leiding over. Twee tamelijk saaie uren later had hij de race gewonnen die hij op voorhand nooit verwacht had te winnen. Het kampioenschap is nu al bijna in de tas voor hem.

Meer slecht nieuws kwam uit Den Haag, waar Ajax op een gelijkspel bleef steken. Beter nieuws kwam er uit Eindhoven, waar PSV op voorsprong kwam tegen Feijenoord. Terug in Ewoods hokje bleken ze ook daadwerkelijk gewonnen te hebben. Met een volle pens toog ik na een kwartiertje sportjournaal naar het station, zodat ik in de trein bij kon komen van een lang weekend Enschede.

Spoorboekloos

Het was groot nieuws: de NS gaat spoorboekloos rijden. Dat was natuurlijk een te verwachten stap nadat eerder de gele vertrekborden al van de perrons waren verwijderd, want ja, hoeveel treinen rijden nou precies volgens dienstregeling? Dat hele spoorboekje kan inderdaad wel de papierversnipperaar in.

Het bleek allemaal iets anders te liggen. Het zogenaamde spoorboekloos rijden geldt alleen voor het traject Amsterdam-Eindhoven en dan ook alleen op woensdagen. Het betekent in de praktijk dat er niet vier, maar zes treinen per uur op het traject rijden, zodat de reiziger maximaal tien in plaats van vijftien minuten op de trein hoeft te wachten. In de praktijk is die winst overigens minder dan vijf minuten, niet in de laatste plaats omdat de aansluitingen niet op de nieuwe dienstregeling zijn afgestemd. Uiteindelijk schiet niemand er nou echt veel mee op.

Een voordeel is overigens wel dat de reizigers vaker een zitplaats kunnen bemachtigen. Door het inzetten van 50 procent meer treinen blijkt het aantal zitplaatsen om de een of andere reden maar met 15 procent toe te nemen. Dat roept vragen op, net als de hele term spoorboekloos. Dat woord doet immers suggereren dat men lukraak treinen laat rijden, maar op het journaal bleek dat de treinen bijna op de seconde nauwkeurig moesten vertrekken omdat anders de hele dienstregeling in de knel zou komen. De NS zelf neemt het woord spoorboekloos niet eens in de mond, wat begrijpelijk is, omdat het woord de lading totaal niet dekt. Welke grapjas heeft dat woord dan de wereld in geholpen?

De NS probeert dus met symboolmaatregelen een wit voetje bij de reiziger te halen. De inzet van extra treinen levert de reiziger maar weinig op en dat roept de vraag op of het extra materieel elders niet op een zinnigere manier ingezet had kunnen worden. Natuurlijk is het fijn dat de NS de dienstverlening probeert te verbeteren, maar als ze het ergens goed bij laten liggen, dan is het wel bij de omroepberichten. Melden dat een trein van een ander perron vertrekt dan gebruikelijk nadat ‘ie is vertrokken, maakt bij de reizigers namelijk niet zo’n goede indruk.

Hamilton wint in Italië en is de nieuwe koploper

De Grand Prix van Italië was interessant om de verkeerde redenen: de kwalificatie was een klucht die de zwakke punten van het huidige motor- en bandenreglement genadeloos blootlegde. Het leverde aan de andere kant wel een levendige race op. In Ferrari-land behaalde Mercedes een dominante dubbelzege, terwijl Vettel de schade met een derde plek binnen de perken hield.

Op het hogesnelheidscircuit van Monza draait het maar om één ding: motorvermogen. Om die reden konden de Mercedes-aangedreven teams optimistisch over hun kansen zijn, terwijl de Renault-aangedreven teams en McHonda de bui natuurlijk al zagen hangen. Een beetje regen zou ze goed van pas komen om nog wat van het weekend te maken.

Pirelli gaat nat

De regen kwam uiteindelijk ook. Op zaterdag is het circuit doorweekt als de kwalificatie begint. Het zijn de omstandigheden waarin de mannen zich van de jongens kunnen onderscheiden. De coureurs klagen over het slechte zicht en de gladde baan. Vooral op het rechte stuk van start/finish, waar de baan opnieuw geasfalteerd is, is de baan spekglad. Dat merkt Grosjean wel, die aan het eind van het rechte stuk op een nogal amateuristische manier de controle over zijn Haas verliest en linksaf de vangrail in schiet. De sessie wordt onmiddellijk stilgelegd en tot nader order uitgesteld.

Het is treurig maar waar, maar de regenbanden van Pirelli zijn dusdanig slecht dat er de afgelopen jaren nauwelijks meer in de regen gereden kon worden. Dat is overigens niet alleen Pirelli aan te rekenen: de Italiaanse bandenfabrikant klaagt al jaren over te weinig mogelijkheden om de banden te testen. En als de baan dan tijdens de wintertests een keer onder water wordt gezet, is niemand van plan proefkonijn te spelen.

Het duurt uiteindelijk twee en een half uur voordat de omstandigheden voldoende zijn verbeterd om de sessie weer te hervatten. Hoewel het nog steeds regent en de baan nog altijd doorweekt is, rijden de negentien bolides de baan langzaam droog. Al gauw duiken de eerste coureurs de pits in voor intermediates. Normaal gesproken zijn dat de juiste banden in dergelijke omstandigheden, maar nu niet. De ene na de andere coureur komt erachter dat de full wets beter werken.

Belachelijke straffen

In de natte omstandigheden komen Luis en de Red Bulls bovendrijven. Luis pakt met een uiterste krachtsinspanning de pole; zijn 69e alweer, waarmee hij recordhouder is. Max rijdt de tweede tijd, voor Ricciardo. Een knappe prestatie van Red Bull. Helaas mochten de paarse bolides niet vanaf die gunstige posities vertrekken. Door een partij gewisselde motoronderdelen gingen ze uiteindelijk slechts als dertiende en zestiende van start.

Daarmee waren ze zeker niet de enige coureurs die werden teruggezet. Uiteindelijk kregen niet minder dan negen coureurs straf: naast de Red Bulls werden ook Science, de Renaults en de McLarens teruggezet vanwege het wisselen van motoronderdelen. Vlak voor de wedstrijd kwamen Pérez en Grosjean daar nog bij vanwege een gewisselde versnellingsbak. Het betekende dat de startopstelling een enorme puzzel werd.

De straffen waren goed nieuws voor de Ferrari’s, die daardoor na een volkomen mislukte kwalificatie vanaf de derde rij mochten vertrekken. Helemaal spekkoper was Stroll, die zich in de natte omstandigheden als een vis in het water voelde en vanaf de eerste startrij mocht vertrekken. Achter hem stond Ocon nog. Met Bottas pas op de vierde plaats zag het er goed uit voor Luis.

Eerste chicane

Als de lichten doven, komt Luis helemaal niet zo goed van zijn plek. Hij weet Stroll nog net genoeg af te knijpen om als koploper de eerste chicane in te duiken. De arme Stroll ziet Ocon ook nog passeren. Achter hem wurmt Rijkunnen zich na de eerste bocht langs Bottas. Nog voor het eind van de eerste ronde heeft Bottas zijn landgenoot alweer teruggepakt, waarna hij op jacht gaat naar Stroll en Ocon.

In de middenmoot is Max alweer naar de achtste plaats opgerukt. In de derde ronde weet hij bij het aanremmen voor de eerste chicane Massa te kloppen. De Braziliaan wil van geen opgeven weten en probeert krampachtig aan zijn positie vast te houden, zodat de twee elkaar raken. Aanvankelijk lijkt Max als winnaar uit de worstelpartij te zijn gekomen, maar bij het aanremmen voor de volgende chicane verfrommelt zijn rechter voorband. Het loopvlak gaat zijn eigen weg en na een langzame ronde komt Max de pits binnen hobbelen. Hij wisselt zijn gele banden in voor rode, waarmee een streep door de van tevoren bedachte tactiek gaat om lang op de eerste set banden door te rijden.

Indrukwekkende strategie

Dat lukt Ricciardo wel. De Australiër werkt zich in de openingsfase in een wat trager tempo op. Hij rijdt naar de staart van het groepje in de subtop dat wordt aangevoerd door Ocon, die inmiddels al door Bottas en Fattle voorbij is gereden. Hij houdt Stroll en Rijkunnen duidelijk op. Rijkunnen komt de twee op eigen kracht niet voorbij, dus wordt hij maar naar de pits gehaald. De rest stopt even later ook, zodat Ricciardo naar de vierde plek oprukt. Door Fattles stop ligt hij zelfs even derde achter de dominante Mercedes.

Als laatste coureur maakt Ricciardo in de 37e van de 53 ronden zijn enige stop. Hoewel hij zijn plek aan de Ferrari’s verliest, blijft hij het groepje van Ocon gewoon voor. Op nieuwe banden vliegt hij uit het niets voorbij de slapende Rijkunnen, waarna hij jacht maakt op Fattle. De klassementsaanvoerder rijdt geen best tempo na zijn stop en ziet zijn voorsprong rap slinken. Uiteindelijk komt Ricciardo net een paar rondjes tekort om het podium te halen.

In de slotfase krijgt Max meer voor elkaar, al vecht hij slechts voor het laatste WK-puntje. Halverwege de race haalt hij nog een nieuw setje banden om het groepje dat gevangen zit achter Magnussen aan te kunnen vallen. In de slotfase zeilt hij de Toro Rosso’s en Hülkenberg voorbij. Met Magnussen heeft hij meer moeite. Hij heeft de Deen al in de eerste chicane te pakken, waarna de Haas-coureur op het volgende rechte stuk in de tegenaanval gaat. Hij komt nog dichtbij, maar laat zich nogal dom van de baan drukken.

Terwijl de Mercedes in alle rust de laatste ronden volmaken, ontbrandt de strijd achter de rug van Ocon, waar Stroll steeds verder onder druk wordt gezet door teamgenoot Massa. In de achtergrond wacht Pérez, die veel later was gestopt, zijn kans af. De volgorde blijft echter ongewijzigd, dus wint Luis voor Bottas, Fattle en Ricciardo. Rijkunnen wordt vijfde, voor Ocon, Stroll, Massa en Pérez. Het laatste puntje is voor Max.

Revanche

Door zijn tweede opeenvolgende overwinning nam Luis de koppositie in het WK (eindelijk) over van Fattle. De Duitser kon nog wel leven met de derde plaats, omdat hij het hele weekend tegen de Mercedes niks in de melk te brokkelen had gehad. Het was treurig maar waar: uitgerekend voor eigen publiek kon Ferrari de strijd met Mercedes niet aangaan. Terwijl de tifosi Luis uit zaten te jouwen, bedankte Fattle de racefans in het Italiaans voor hun steun en enthousiasme, hopend dat hij over twee weken in de straten van Singapore weer terug kan slaan.

Hamilton klopt Vettel in chaotische Belgische Grand Prix

Er gebeurde genoeg op het iconische circuit van Spa-Francorchamps. De botsingen waren niet van de lucht en zelfs de safetycar moest eraan te pas komen. Toch was er met Hamilton een vertrouwde winnaar. Vettel hield de schade beperkt met een tweede plaats voor Ricciardo. Verstappen viel weer uit.

De Formule 1 is uit zijn zomerslaap ontwaakt. Vier weken lang kon Fattle van zijn fraaie zege in Hongarije genieten. In België wilde Luis maar al te graag terugslaan om het gat in het kampioenschap te verkleinen. Op zaterdag slaat hij zijn eerste slag door in een snaarstrak gereden ronde de poleposition op te eisen. Het was alweer zijn 68e pole en daarmee evenaarde hij Michael Schumacher, die begin 2006 het onaantastbaar geachte record van 65 poles van de legendarische Ayrton Senna (1960-1994) evenaarde.

Fattle hield de schade beperkt met een tweede plaats. Daarbij kreeg hij nog hulp van Rijkunnen, die een foutje maakte in zijn laatste snelle ronde en daarom besloot zijn teammaat op het rechte stuk aan het eind van het circuit een slipstream te geven. De wereldkampioen van 2007 liep tijdens de kwalificatie aan een stuk door te klagen over trillingen in de banden en faalde opnieuw op het moment dat het erop aankwam, zodat hij met een vierde plek genoegen moest nemen. Landgenoot Bottas was kleurloos derde op een halve seconde van Luis.

Tevredener met zijn prestatie kon Max zijn in zijn thuisrace. Hoewel zijn Red Bull nog steeds niet tegen de rode en grijze bolides was opgewassen, hoefde hij maar een tiende op Rijkunnen toe te geven, wat hem vertrouwen gaf voor de race. Teamgenoot Ricciardo was een halve seconde trager, maar kwalificeerde zich desondanks als zesde.

Best of the rest werd Hülkenberg, die de Force India’s van Pérez en Ocon wist te kloppen. Ondanks hun vergelijkbare rondetijden, verschilden de sectortijden wel enorm. Waar de roze bolides bovenaan stonden in de speedtraps, was de Renault in de bochtige middensector een volle seconde sneller. Het Renault-chassis is echt goed aan het worden. Dat bewees Palmer wel, die Hülkenberg tot aan Q3 de baas was. Door een versnellingsbakprobleem kon hij in de beslissende sessie niet in actie komen. Een versnellingsbakwissel wierp hem vervolgens terug naar de vijftiende plaats. Au!

Palmers pech betekende dat Alonso als tiende van start mocht gaan. De Spanjaard kreeg hulp van teammaat Vandoorne, die voor eigen publiek 65 plaatsen werd teruggezet op de startopstelling omdat hij een lading motoronderdelen moest wisselen, zodat hij op zaterdag in feite voor spek en bonen meedeed. Het plannetje leverde uiteindelijk niets op omdat Alonso’s motor in de war raakte toen de coureur een bocht volgas nam die hij eerder in het weekend nog niet volgas had genomen. Kortom: Honda was weer eens Honda…

De Hazen van Grosjean en Magnussen stonden wat onopvallend op de zesde startrij. Niet goed, ook niet slecht. Achter hen stond Science, wat voor Toro Rosso beslist geen meevaller was. Kwjat was ruim een halve seconde trager en moest vanwege een zwik gewisselde motoronderdelen vanaf de laatste startrij vertrekken.

Op het systeem waarbij de coureur plaatsen op de startopstelling moet inleveren als hij een nieuwe motor of versnellingsbak krijgt, is het nodige aan te merken, maar anders kunnen de teams elke sessie weer een nieuwe motor monteren en rijzen de kosten de pan uit. Traditioneel is Spa-Francorchamps een populair circuit om nieuwe motoronderdelen in te zetten. Vanwege de lange rechte stukken kan er worden ingehaald, zodat het verloren gegane terrein makkelijker kan worden teruggewonnen dan op een circuit als Monaco of de Hungaroring van vorige maand.

Het team van Williams profiteerde nog het meest van de pech van anderen, want och, wat waren die witte bolides traag. Massa begon al slecht aan het weekend door zijn wagen in de eerste training om een vangrail te vouwen. Vervolgens kreeg hij nog straf voor het negeren van de gele vlaggen, zodat hij als zestiende aan de race mocht beginnen. Stroll mocht zodoende zelfs nog voor zijn teammaat starten, ondanks dat hij een volle seconde trager was.

Daarmee hield de Canadees alleen de Saubers achter zich. De blauwe bolides waren het hele weekend niet vooruit te branden. Door de straffen van anderen gingen ze nog als zeventiende (Ericsson) en achttiende (Wehrlein) van start, ondanks dat ook zij hun versnellingsbak lieten wisselen.

Beschamend

Onder een licht bewolkte hemel gaat de race op zondag van start. De start verloopt geordend en dus komt het hele veld ongeschonden de eerste bocht uit. In de top 6 zijn er geen positiewijzigingen. Fattle probeert Luis na de Eau Rouge aan te grijpen. Luis heeft een hogere topsnelheid, dus blijft hij de Duitser voor.

Achter hen hebben de Force India’s het met elkaar aan de stok. Voor de Eau Rouge raken ze elkaar even. Ze komen met de schrik vrij. Ondertussen is Alonso naar de zevende plaats opgerukt. Lang kan hij van die plek niet genieten, want al aan het eind van de eerste ronde weet Hülkenberg hem buitenom in de chicane te verschalken. Vervolgens ziet de Spanjaard iedere ronde weer een andere auto op het lange rechte stuk voorbijvliegen. “Embarrassing!”, roept de Spanjaard over de boordradio. Het verschil in motorvermogen tussen de Force India’s en de Hazen enerzijds en de McLaren anderzijds is schrijnend.

Waar Alonso weinig vermogen heeft, heeft Max na zeven ronden helemaal geen vermogen. Hoofdschuddend komt hij de eerste bocht uit. De instructies vanaf de pitmuur sorteren geen effect, zodat de Red Bull met startnummer 33 langzaam uitrolt. De motor klinkt als een koffiezetapparaat en al pruttelend komt de paars-blauwe bolide met gele neus na de Eau Rouge tot stilstand. De coureur en het publiek kunnen hun ogen amper geloven.

Straf

De koplopers duiken kort daarna de pits in voor een set nieuwe banden. De Mercedes stoppen als eerste. Ferrari laat Rijkunnen nog lang doorrijden, zodat hij Luis een tijdje kan ophouden. Het plannetje mislukt, want Luis steekt de Ferrari gauw weer voorbij. Wel rijdt Fattle na de stops het gat naar de voorste Mercedes gauw dicht.

In de middenmoot ontstaan er dankzij de verschillende strategieën grappige gevechten. Zo blijven de Toro Rosso’s stug op oude banden doorrijden, zodat ze door de Hazen en Force India’s worden ingerekend. Met z’n drieën naast elkaar stormen de wagens op de chicane af. Het levert mooie plaatjes op. Zo zigzagt Pérez zich langs Kwjat en Grosjean. Hij zeilt wel meteen uit de bocht, maar desondanks behoudt hij zijn gewonnen posities.

De Formule 1-Politie was er minder van onder de indruk en gaf de Mexicaan een tijdstraf van vijf seconden voor het afsnijden van de baan. Ook Rijkunnen werd op de bon geslingerd. De Fin was namelijk in volle vaart langs Max’ gestrande bolide geblazen. Sinds Bianchi’s fatale ongeluk in Japan is dat letterlijk een doodzonde in de Formule 1. Door de stop-and-go-penalty viel Rijkunnen terug tot tussen de Force India’s.

Waar Rijkunnen weer gauw naar de vijfde plek achter Ricciardo oprukt, duiken de Force India’s nog een tweede keer de pits in. Opmerkelijk genoeg gaat Pérez, in de achterste auto, als eerste naar de pits. Hij heeft een trage stop omdat hij zijn tijdstraf nog moet uitzitten. Pas twee ronden later haalt Force India Ocon naar de pits. Hij komt tot zijn frustratie en stomme verbazing van het team precies achter Pérez weer op de baan. Het gevolg laat zich raden…

Net als in Azerbeidzjan knallen de roze bolides in volle vaart op elkaar als Pérez Ocon tegen de muur probeert te drukken. Ocon verliest een deel van zijn voorvleugel, terwijl Pérez met een lekke achterband naar de pits strompelt. Doordat de baan bezaaid ligt met rotzooi, rukt de safetycar uit.

Het venijn in de staart

Het betekent dat iedereen gauw nog nieuwe banden laat omleggen. De Ferrari-tactiek om een setje ultrazachte banden te bewaren komt zo wel heel mooi uit. Waar de rode bolides op de paarse banden worden gezet, krijgen de grijze bolides de veel hardere zachte band gemonteerd. Luis weet wel hoe laat het is en bijna wanhopig maant hij de safetycar vaart te maken om zodoende nog wat warmte in zijn banden en remmen over te houden.

Bij de herstart probeert Luis Fattle zo veel mogelijk te treiteren en sarren. Precies op het moment dat Fattle het niet verwacht spuit hij ervandoor. Fattle heeft de Mercedes echter al snel weer bijgehaald en op het lange rechte stuk probeert hij de Mercedes in te halen. Luis heeft echter genoeg topsnelheid om de Ferrari voor te blijven.

Dat zou Bottas in theorie ook moeten hebben, maar hij valt juist ten prooi aan zowel Ricciardo als Rijkunnen. Aan weerszijden ziet hij een auto passeren, waarna hij ook nog uit de bocht vliegt. Het betekent dat Ricciardo zich ineens op een podiumplaats terugziet. In de slotfase loopt hij zelfs alleen maar uit op Rijkunnen en Bottas. Luis heeft de zaken vooraan ook onder controle, zodat de race doodbloedt. De posities blijven vooraan onveranderd en dus wint Luis voor Fattle en Ricciardo.

De race tussen de B-teams wordt gewonnen door Hülkenberg. Grosjean pakt een keurige zevende plaats met een saaie, doch solide race. Teamgenoot Magnussen was de hele race bij hem in de buurt te vinden. De Deen eindigde echter in de achterhoede nadat hij bij de herstart het hazenpad koos. Massa scoorde met een achtste plaats vier onverwachte punten voor Williams. Ocon kon in de slotfase geen potten meer breken en eindigde als negende. Science pakte het laatste punt.

Buiten de punten eindigen Stroll en de usual suspects Kwjat en Palmer. Vooral Palmer liet in de race bedroevend weinig zien, gezien zijn snelheid op zaterdag. Vandoorne reed voor eigen publiek een magere veertiende plek bij elkaar en wist alleen Magnussen en de hopeloos trage Ericsson achter zich te houden (Pérez gaf kort voor tijd op). Aangezien Alonso halverwege de race met een kapotte Honda uitviel, werd McLaren samen met Force India de verliezer van de race.

Kampioenschap

Door zijn overwinning halveerde Luis zijn achterstand op Fattle, zodat hij volgende week in Italië met een overwinning de leiding in het kampioenschap kan overnemen.

Quote

"Het is toch een soort zzp’er." 

Ewoud de Groote, broer van Jesper, op de vraag of piraat een beroep is.

Herfst

Die boom ergert zich groen en geel aan het slechte weer.

Eerst twijfelde ik. Nee, dit was niet mogelijk, dit kon toch niet. En toch was het zo. De boom voor m’n huis begint al te verkleuren.

De natuur is vaak fascinerend als je weet waar je op moet letten. Jaren geleden, toen Nederland een bijzonder zachte herfst beleefde, merkte m’n pa op dat de bomen nog steeds zo groen waren. Ik had er nooit zo op gelet, dus had ik ook geen referentie. In de jaren die volgden was het vaak ook niet meer zo warm als in de bijzondere periode 2006-2007. De herfst viel vaak vroeg in. In september begonnen de blaadjes te verkleuren en eind oktober begonnen ze in groten getale van de bomen te vallen. Zo ging het ieder jaar weer.

Een uitzondering was drie jaar geleden, toen de bomen al in augustus begonnen te verkleuren. Was de zomer dan zo slecht? Helemaal niet! Augustus was alleen een koude uitbijter in een verder recordwarm jaar. Die combinatie zorgde ervoor dat de bomen al vroeg aan hun winterslaap begonnen, terwijl ze dat normaal gesproken pas doen na de eerste nachtvorst.

Ook dit jaar loopt de natuur voor op schema. Volgens de experts komt het door het sombere en natte weer. Na juni is er inderdaad niet veel mooi weer meer geweest, maar volgens de cijfertjes is het ook weer niet heel desastreus. Juli was bijvoorbeeld niet somberder of kouder dan normaal, wel natter. In de huidige maand valt het gek genoeg nog mee met de hoeveelheid regen, al liggen de temperaturen en de hoeveelheid zonneschijn wel beneden normaal. Heel schokkend is het verschil met eerdere zomers niet, Nederland kent gewoon (bijna) geen echte zomers. Moet de natuur hierom nou zo sterk reageren?

Echt zonnig is het de afgelopen tijd niet geweest. Toch worden er op dergelijke sombere dagen vaak nog wel de nodige zonuren gerapporteerd, zodat die dagen volgens de statistieken zonniger lijken dan ze eigenlijk waren. Zonuren suggereren immers dat de zon uitbundig heeft geschenen, hoewel dat vaak in het geheel niet het geval was. Dit gebeurt vooral in de zomer, als er ook op bewolkte dagen nog redelijk wat daglicht is.

Tegenwoordig wordt de zonneschijnduur op een andere manier berekend dan vroeger. Tot 1992 werd de zonneschijnduur bepaald aan de hand van een brandspoor op een stukje papier, tegenwoordig wordt ‘ie berekend aan de hand van de gemeten globale straling. Zijn zonneschijnmetingen van nu nog wel vergelijkbaar met die van vroeger?

Het blijkt echter dat de huidige methode de hoeveelheid zonuren in de zomer eerder onderschat dan overschat. Kennelijk valt het met de somberheid dus nog wel mee. Nachtvorst is er ook nog niet geweest deze maand; de temperaturen zijn de laatste tijd juist heel constant. De natuur gaat echter haar eigen gang en heeft wel weer genoeg van de zomer gehad. De eerste blaadjes zijn al gevallen. Het is weer herfst.

Webmaster

Hoewel het de meeste mensen wel ontgaan zal zijn, ben ik al een tijdje de webmaster van BSG. Of nou ja, een van de webmasters. Het doel is om de clubsite te moderniseren.

In de zomervakantie valt er weinig te melden en dus was het bericht dat FM Henk clubkampioen was geworden (wat overigens al een oud artikel was) tot vandaag het meest recente artikel. Het was het laatste artikel van een serie nieuwsberichten en andere mededelingen die voor de zomer op internet gezet moesten worden. Hoewel ik de meeste stukken niet zelf heb geschreven, zijn ze wel onder mijn naam gepubliceerd. Dat is niets nieuws. Afgelopen seizoen heb ik bijvoorbeeld de wedstrijdverslagen van het derde team op internet gezet (maar niet voordat ik een en ander geredigeerd had).

Wat wel nieuw is, is dat ik sinds een aantal weken extra bevoegdheden heb, zodat ik ook aan de lay-out van de site mag prutsen. Die vrijheid heb ik gebruikt om de menu’s logischer in te delen. De site komt nu dichter in de buurt van hoe ik denk dat ‘ie moet zijn, maar ik sluit verdere aanpassingen niet uit.

Tot slot is de site er ook inhoudelijk iets op vooruitgegaan. Zo heb ik me beziggehouden met het up-to-date maken van het competitiearchief. Dat is redelijk gelukt, al ontbraken er alsnog heel wat competitiebestanden. In ieder geval is het me gelukt om ze netjes te uploaden, wat me voorheen niet lukte (waar een keertje in de zomercompetitie meespelen al niet goed voor is…). Wel heb ik voor iedere eindstand weer een nieuwe pagina aangemaakt, terwijl de eindstanden voorheen via allerlei vage links (zoals deze) waren op te halen. Ik weet eerlijk gezegd niet hoe Cees Jan dat gedaan heeft. Nog altijd is het competitiearchief een rotzooitje, met een hoop ontbrekende standen en kapotte links. Dat laatste is vooral het resultaat van het steeds veranderen van contentmanagementsysteem. In ieder geval is het archief weer iets vollediger geworden. Hopelijk is het binnenkort helemaal compleet!

Voor wie nog suggesties heeft voor de site: je weet wel hoe je me kunt bereiken.